Зајдисонце… според многумина најромантичен дел од денот.. момент кога се испреплетуваат соништата и боите…кога се прекршуваат сончевите зраци…а небото се прелива во најразлични бои кои создаваат неверојатни и прекрасни сцени.
Сета таа убавина на самракот станува посебна ако се наоѓате во Истанбул, град кој фасцинира во секој поглед. Јас ја имав таа среќа да уживам во зајдисонцето во месноста Yeşil Köy (Зелено село).
Уште во првиот миг кога ќе го видите залезот на сонцето ги заборавате сите секојдневни проблеми, во главата не ви останува ниту една негативна мисла, никаква вознемиреност, со еден збор заминувате на едно прекрасно патување. Не далечно, туку над брановите. Лет во место.
Многубројните бродови и авионите, кои просечно на секои пет минути слетуваат во аеродромот Ататурк, се дел од залезот на сонцето.
Со фотографиите на Балкон3 уживајте во убавината на самракот!
„Прво почнав да фотографирам со мобилниот телефон на татко ми, но магијата на „ловењето“ слики и моменти брзо ме освои. Првиот фото апарат го добив на 12 години и од тогаш имам направено илјадници фотографии“. Вака ја почнува својата приказна Ајданур Незир, победничката на фото конкурсот, кој во текот на минатиот месец го организираше веб порталот Балкон3.
Иако има само 17 години, Ајданур е голем вљубеник во фотографијата. Вели дека сака да фотографира се` што ќе и` го привлече погледот. Обожува да патува, а омилени градови, кои сака да ги „освои“ со нејзиниот објектив се: Каиро, Бангкок, Њу Делхи и Рио Де Жанеиро. Не крие дека има голема желба и професионално да се занимава со фотографирање.
Ајданур со наградата од Балкон3 – фотоапарат од марката FujiFilm
Ние тврдиме дека Ајданур веќе е одличен фотограф, а најдобар доказ за тоа се фотографиите во прилог. Уживајте!
Дваесет и две фотографии, стотици „лајкови“, илајдници прегледувања. Ова е резултатот од фото натпреварот кој го организираше веб порталот Балкон3. Темата беше „Вашата најдобра фотографија“, а добивме прекрасни слики „уловени“ во Македонија, Грција и Турција, но и други земји. Победник на натпреварот и добитник на наградата фото-апарат модел Т350 од марката FujiFilm е Ајданур Незир со фотографијата „Sunshine & Nature“. Балкон3 ќе продолжи да ги инспирира и поддржува љубителите на фотографијата. Затоа не ги штедете Вашите фото апарати и мобилни телефони. Фотографирајте и можеби ќе создадете мало уметничко дело. А во меѓувреме, уживајте во галеријата од фото натпреварот на Балкон3.
Sunshine & nature – Ајданур НезирBeautiful Beach – Александар К. СпасовскиБогданци – Ивана ПаунковаI walk alone – Драган ЛасковДуќан во Фискардо – Нидија ЧилимановаHappines – Ердем АметHello october – γιωργος-λευτερης χαμαλιδηςХристина – Александра ШаповаВоз – Стела ДиноваИстанбул – Кристина АнгелескаИзворите на Дрим – Звонко НанчовскиKorcha winter – Десион МекаLove by the river Thames – Александар МанасиевМакедонска куќа – Александар ЛевескиМакедонски манастир – Виолета Спасовска КаратошМост во Париз – Софија СеменпееваMountain lake – Борис ЈаневShkodra harmony – Фиорабела ДумаСкопска Чаршија – Чунејт РушидУбавица од Јуручко село – Хусамедин ГинаВенеција – Цеца СрбоваВенеција – Мери Чекеровска
Интервју со Жига Коритник, долгогодишен службен фотограф на Скопје Џез Фестивал.
Светот на џез-музиката не би бил истиот без познатите фотографии што ја прикажуваат неговата иконографија. Се чини дека оваа музика и фотографијата одат рака под рака уште од почетокот на 20-от век. На некој начин и имиџот на Скопскиот џез-фестивал не би бил истиот без фотографиите на Жига Коритник. Тој веќе долга низа години е службен фотограф на фестивалот и една од личностите по кои се препознава овој фестивал, а и чии фотографии се изложени во многу престижни галерии ширум светот.
Вие веќе долга низа години соработувате со Скопскиот џез-фестивал како негов службен фотограф. Како започна вашата соработка со фестивалот?
– Нашата соработка започна во 1996 година, кога ја објавив мојата мини-монографија Jazzy-ga. Неа ја праќав насекаде, по различни фестивали, и Оливер Белопета беше оној што ме пронајде и ме покани да го посетам фестивалот. Така започна таа приказна. Истата година го објавивме и нашиот прв календар. Кога се случува, на Скопскиот џез-фестивал има магија во воздухот, а која повторно ме враќа кон него.
Кои се некои од најдобрите концерти што сте ги виделе на фестивалот и во истиот контекст, кои се некои од фотографиите од фестивалот на кои сте најмногу горди?
– Тешко ми е да изберам меѓу многуте фотографии бидејќи сум приврзан кон сите мои фотографии. Што се однесува на концертите, листата е навистина долга но одбрана, почнувајќи од Рој Кембел, Хенри Тредгил, Џон Лури, па сè до Ентони Брекстон, Вејн Шортер, Fire! итн.
Како фотограф, вие имате можност да патувате и да ги изложувате овие фотографии насекаде низ светот. Како реагираат луѓето на фотографиите што сте ги сликале тука?
– Последниве неколку години патувам многу бидејќи често правам изложби насекаде низ светот. Различни фестивали ви нудат различни искуства. На пример, во Кина, тие не ги познаваат сите овие музичари бидејќи таму се популарни некоја друга музика и некои други музичари. Сите тие доаѓаат од Европа, Австралија или други континенти, но тоа е сосема поинаков свет. За време на мојата последна изложба во Зуанг, на луѓето многу им се допаднаа емоциите кои зрачеа од фотографиите. Едно слично искуство имав и кога работев во Љубљана пред 3 години, кога имав изложба во Тиволи. Изложбата се состоеше од 150 фотографии со огромни димензии. Таа привлече разни луѓе, не само оние кои посетуваат концерти, и сите беа воодушевени од емоциите кои зрачат од моите фотографии. Секој ден ме среќаваа луѓе кои ме поздравуваа и ми зборуваа за моите фотографии, а тоа мене ми значеше многу.
Жига Коритник (фото: Петра Цвелбар)
Што е тоа што ја прави добра една фотографија? На кој начин ја избирате таа една фотографија меѓу многуте кои ги правите за време на концертот?
– Селекцијата е многу важна и постојат различни типови на селекција. Неа ја правите вие самиот, или некој друг може да го направи тоа за вас. Првата селекција секогаш ја правам јас. Го отфрлам сето она што е вон вкусот, она безживотното, премногу експонираното. Низ годините, можам да препознаам кога нешто е одлично, но на крајот публиката е таа која го прави изборот. Безброј пати сум бил изненаден од нивните избори. Јас сум тој кој ги носи одлуките, но публиката е таа која ме изненадува одвреме-навреме во врска со некоја фотографија за која можеби сум помислил и дека не е нешто посебно. Обично се вели дека од некоја временска дистанца најдобро може да се процени некоја добра фотографија. По 20 години, ги извадив повторно негативите од фотографиите со Џо Завинул и некои други и бев изненаден кога видов многу добри фотографии меѓу оние што не ја поминале селекцијата. Секоја фотографија има своја магија и своја енергија која зрачи од самите нив. Тоа значи дека вие мора да причекате некое време и повторно да ги проверите. Тоа е приказна која нема крај.
Како ги доловувате тие посебни моменти на концертите?
– Кога се работи за концерти, енергијата што се шири наоколу ви дава мотивација и влијае врз вашите одлуки. Музиката ја слушам кога сум сам и јас самиот ги збирам сите тие емоции кои сите ние ги споделуваме. Тоа е уште нешто што до одреден степен ме насочува таму каде што сум пошол. Кога некој солира, вие го насочувате своето внимание кон него. Меѓутоа, вие сте често изненадени од работите што ги очекувате, на некој начин, а некаде помеѓу се случува нешто што не сте го очекувале и тоа ѝ дава на фотографијата повисока вредност. Тоа е нешто што сакам да да се случи кај некоја фотографија.
По трет пат во оваа декада, Фото Клубот „Лесковац“ со поддршка од Градот Лесковац организира самит на фотографи од просторите на поранешна Република Југославија. Темата на овогодинешниот самит кој ќе се одржи во период од 10ти до 13ти октомври ќе бидат младите, или поконкретно работа со млади, унапредување на програмите за млади и можностите за соработка на програмите за млади.
„Уверени сме дека темата на Самитот е актуелна и дека презентираните информации и примери на добра пракса ќе не одведат кон препознавање на потребите за воспоставување партнерства.“ – изјави Александар Стаменковиќ, менаџер на програмите од култура во Фото Клубот „Лесковац“.
Учеството на на Самитот на фотографи го потврдија фотографи од сите републики од некогашната Југославија, кои со заедничко искуство и презентации, фото организации како и состаноци ќе се потрудат да бидат донесени конкретни заклучоци и програми за соработка на крајот на Самитот.
Во одличниот план на организаторот е предвидено и снимање на природните убавини на кањот на реката Вуќјанка, како и традиционални етно мотиви од околината на Лебане. Тоа што навистина ја краси оваа манифестација е „Црвеното Село“ – селото Локошинце. Фотографиите од ова патување ќе бидат изложени со цел да се претстави туристичкиот потенцијал и природните убавини на Јабланичкиот округ.
Сигурни сме дека сите посетители ќе се забавуваат и ќе научат уште нешто повеќе разменувајќи искуства и приказни со нивните колеги и пријатели. А доколку и Вие ја сакате фотографијата, а се немате пријавено на нашиот фото натпревар, сторете го тоа што е можно поскоро и добијте шанса да освоите прекрасен фото апарат.
Имате љубов кон фотографијата? Дали сте професионален фотограф или можеби само повремено фотографирате со Вашиот телефон? Ова се Вашите пет минути. Балкон3 организира фото натпревар отворен за сите корисници на Фејсбук. Се` што треба да направите за да се пријавите е да кликнете „ми се допаѓа“ на нашата Фејсбук страница, доколку веќе го немате направено тоа и да ја прикачите Вашата фотографија. Темата на натпреварот ќе биде: „Вашата најдобра фотографија“. Можете да фотографирате што ќе Ви падне на памет: природа, храна, историски и културни споменици, луѓе, балкони…
Натпреварот ќе започне на 26-ти септември и ќе заврши на 18-ти октомври. Победник ќе биде корисникот кој ќе има највеќе гласови. Поканете ги вашите пријатели да гласаат за Вас и да Ви помогнат да ја освоите прекрасната награда и автоматски зголемете си ги шансите за победа. Главната награда е фото-апарат модел Т350 од марката FujiFilm. Спецификациите на фото-апаратот се како што следат:
– 14 Мегапикесели резолуција;
– 10 пати оптички зум (28-280мм);
– 3.0 инчен LCD;
– стабилизатор на слика;
– можност за снимање HD видео;
– Литиум-јонска батерија;
– Макро 2см.
Тука можете да ја постирате Вашата фотографија. На сите натпреварувачи им посакуваме многу среќа за претстојниот натпревар. Натпреварот може да почне!
Некому му наликува на голема светилка која виси на небото, некому на огромна топка, а некому на пита кашкавал. Како и да е, полната месечина е еден од најубавите природни феномени чие појавување не мораме да го чекаме со години. Имено, во полната месечина имаме можност да уживаме на секои 29,5 дена. За оние кои ја преспаа последната полна месечина, Балкон3 направи неколку одлични фотографии од единствениот природен сателит на Земјата, по чија површина до сега чекореле вкупно 12 луѓе, од кои последниот пред повеќе од 40 години. Уживајте!
Случаен фотограф или уметник кој само чекал шанса да се разбуди од длабокиот сон?
Турчинот Нејдет Дузен не сонувал отсекогаш да биде фотограф и можеби немало воопшто и да се занимава со фотографија ако не бил неговиот син. Дури ниту во 2006 година кога синот му подарил фотоапарат тој не помислил дека неколку години подоцна неговите фотографии ќе го обиколат светот. На социјалните мрежи денес неретко може да се видат неговите дела на кои многумина им се воодушевуваат и ги споделуваат.
Но, тоа не е случајно. Тој е вистински ловец кој ја „заробува“ убавината на градовите и селата во Турција. Со својот фотоапарат постојано е излезен во потрага по нов „плен“, а ќе се согласиме дека во земјата од која доаѓа има премногу убавина која чека да биде овековечена.
Храмот на Аполон, Анталија
Фотографиите на Дузен се како егзотична храна која ќе ви ги возбуди сетилата и нема да ве остави рамнодушни. Играта со боите и светлината се негова пасија. Вљубеник е во водата, пред се во малите чамци кои осамено пловат по површината на водата. Но, водата или илузијата за вода може да се види на голем број од неговите фотографии, па дури и на оние кои се направени на плоштадите во градовите во Турција.
Плоштад во Измир
Причината за тоа е што Дузен е вљубен и ја користи таканаречената HDR техника на фотографирање и на обработка на сликите. HDR е кратенка од „High dynamic range imaging“ или во превод „голем променлив опсег на сликање“.
За Балкон3 Дузен открива кои му се омилените места во Турција за фотографирање, раскажува како оваа уметност го променила како личност, како и за неговата желба да ја посети Македонија.
– Почнав да се занимавам со фотографија откако синот во 2006 година ми подари дигитален апарат. Од тогаш почнав да ја развивам мојата умешност фотографирајќи претежно пејзажи и историски локации. Откако го открив веб сервисот и онлајн заедница „Фликр“ се запознав со голем број фотографи од целиот свет кои сега ми се пријатели, вели Дузен за Балкон3.
Нејдет Дузен
На „Фликр“ всушност и првпат чул за техниката HDR која сега е негова опсесија, бидејќи преку неа тој си игра со светлината и со боите.
Вели дека моментот на фотографирање честопати е спонтан, но за да се стигне до тој момент потребно е големо трпение. Токму тука е сличноста со ловците, но пленот кој тој го уловува со фотоапаратот продолжува да живее и да ги восхитува луѓето дури и откако неговото „оружје“ ќе направи „клик“. Не крие дека едно од омилените места каде минува долго време со фотоапаратот е Ефес, кој бил всушност и еден од најголемите градови во Римската Империја.
– Местото е премногу близу до мојот дом во Измир и има прекрасна архитектура од Римско време која обожувам да ја фотографирам, вели тој.
Ефес
Историските места му се омилени, а на неговите фотографии неретко може да се видат Сината Џамија и Аја Софија во Истанбул. Денот кога започнал да се занимава со фотографија бил почетокот на крајот на животот што претходно го живеел.
– Фотографијата целосно ме промени како личност. Преку неа научив како да го гледам светот. Сега можам да забележам и најситни детаљи. Без фотографијата потешко би ги забележале и страдањата во светот, со неа се забележува и гладувањето на децата во некои земји, злоупотребите кои некои луѓе ги трпат и слично, објаснува фотографот и додава дека без фотографијата би биле позатворени како личности.
Измир
Покрај Турција, каде најчесто фотографира, Дузен бил и во соседна Грција. Го сака Балканот и културата на народите кои живеат на овој полуостров.
– Македонија, Грција и Турција делат заедничка историја. Токму затоа имаат слична култура и слични навики на живеење. Верувам дека луѓето на овие простори се сакаат меѓусебно, вели тој со доза на задоволство.
Тоа го забележал и при посетата на Грција, поточно на островот Лезбос.
– Уметностите како што е фотографијата ги зближуваат луѓето, го завршува Дузен интервјуто за Балкон3, велејќи дека би сакал наскоро да ја посети и Македонија.
Ајвалик
Дотогаш како подарок ни ги остави неговите пет омилени фотографии од храмот на Аполон во Анталија, од магичното место Ајвалик, од библиотеката во Ефес и секако две фотографии од родниот Измир.
Мирот, ретката убавина, но и неспокојот од запустеноста и зафрленоста на Мариово отсекогаш биле привлечни за уметниците од Македонија, но и од светот. Местото кое има повеќе куќи отколку жители ги инспирира поетите, сликарите и фотографите да ја доловат истовремено убавината, но и самотијата во која живеат мариовските села.
Теона на доделувањето на наградата во Серес
Една од најдобрите фотографии кои се направени во последно време, а кои суштината на овој прекрасен регион ја сместуваат во своевидна слика во слика е онаа на младата Теона Манговска од Битола. Нејзината фотографија буквално ја замрзнува есенцијата на Мариово.
Победничката фотографија
Таа има само четиринаесет години, а веќе е добитник на меѓународна награда за фотографија која и беше доделена неодамна во Серес, Грција. Теона го освои првото место со своето дело насловено „Во потрага по живот” на меѓународниот фото-конкурс на тема „Водата и планините во прекуграничните области“ во рамките на Интеррег програмата за прекугранична соработка помеѓу Македонија и Грција.
Трета награда Мартинов Мартин: Поглед од Пелистер кон мала Преспа
Манговска била опиена од убавината на селата од мариовскиот крај и одлучила да учествува на конкурсот со фотографија од овој регион. „Фотографирана е на крајниот југ на границата на Македонија со Грција, во регионот на Мариово кој е еден од најмистичните, најненаселениte предели не само во Македонија, туку и во Европа. На територија од преку 1.300 квадратни киломeтри има нешто помалку од 500 жители. Мојата фотографија е расказ за селото Будимирци, за трошните куќи, прастари фасади, напуштениот живот, ретки слики на човечко присуство, по некое магаре крај осамена куќа, едно куче, напуштена пошта… Има еден јавен телефон кој се разбира не работи. Веројатно ни поштенското сандаче одамна не примило писмо“, вели таа.
Додава дека само гробиштата над селото кажуваат дека овде некогаш одамна животот врвел. „Молкот сам зборува какви тајни крие секој камен, кој го чуваат надвиснатите стражари, а тоа се високите врвови на Кајмакчалан. Мислев дека фотографијата е посебна, со силна порака и со некоја приказна која не е доволно раскажана пред публиката која не е од Македонија и дека ќе поттикне многумина да одат во Мариово, најненаселениот крај во Европа“ објаснува младата Манговска.
На конкурсот учествувале 40 натпреварувачи, сите државјани на Македонија и на Грција, со вкупно 160 фотографии. Педесет најдобри фотографии беа изложени во Серес во Грција, а публиката можеше да им се воодушевува на природните убавини од двете земји. За првото место Манговска доби и дело од грчкиот сликар Кристофорос Балабанидис.
Второто место го освои Кристодулидис Николаос од Солун со својата фотографија „Прошетка по водата“ направена во Килкис, а третото на скопјанецот Мартин Мартинов.
Второнаградената фотографија на Кристодулидис Николаос
Манговска вели дека не очекувала дека ќе има шанса во толку голема конкуренција, каде што свои фотографии испратиле искусни и професионални фотографи.
-Наградата ме направи посериозна кон моето хоби. Почнав да посветувам повеќе време на проучување на литература за фотографијата, запишав и курс кај Дејан Џолев, кој сеуште го посетувам. Во меѓувреме настапив на уште два конкурси, едниот за наградата Жан Моне, а вториот на конкурс на Американската Амбасада од каде имам и солидни резултати, вели таа. На првата изложба во Серес таа имала можност да се сретне со повеќето учесници на конкурсот, вклучувајќи ги и фотографите од Грција. Искрено, мислам дека ваквите проекти зближуваат. Културата е најлесниот начин да се надминат препреките, ако воошто треба да ги имаат луѓето кои се занимаваат со уметност. (А.М.)
Летото помина, но сигурни сме дека во вашите фото-архиви ќе останат стотици или можеби и илјадници фотографии, кои ќе ве потсетуваат на него. Обично најпопуларни се оние, познати како „фотографии со поглед“, кои може да се најдат на речиси сечиј фејсбук профил. Токму затоа Балкон 3 одлучи да организира фото конкурс, на кој можат да учествуваат сите наши читатели. Не е потребно фотографијата да биде професионална. Слободно испратете мотиви и сцени кои сте ги „уловиле“ со вашиот фото апарат, телефон, таблет…
Сепак за да учествувате на нашиот конкурс, има и неколку правила: фотографијата мора да е направена од балкон, тераса, веранда, чардак…, треба да има летен мотив и да е направена во Македонија, Турција или Грција.
Авторот на фотографијата која ќе добие најголем број „лајкови“ до затворањето на конкурсот, како награда ќе ја добие книгата Pablo Picasso (Confidential Concepts), која ја обезбедува издавачката куќа „Икона“.
Иако има само 17 години, Ајданур е голем вљубеник во фотографијата. Вели дека сака да фотографира се` што ќе и` го привлече погледот. Обожува да патува, а омилени градови, кои сака да ги „освои“ со нејзиниот објектив се: Каиро, Бангкок, Њу Делхи и Рио Де Жанеиро. Не крие дека има голема желба и професионално да се занимава со фотографирање.
