Tag: легенда

Ѓаволски ѕид

Среде оваа пустелија во светиниколско која повеќе наликува на некоја далечна долина во Авганистан отколку на Македонија, се крие прекрасна легенда. Досега ја немало во јавноста, но затоа тука сме ние, за да ви ја откриеме! Да ви ја зголемиме лубопитноста, и некогаш и вие да го постетите оваа неверојатно место.

Погледнете ги првин убаво овие овие ѕидови, а сега слушнете ја и приказната:

Еден ден Ѓаволот се намерачил да ја прегради реката Брегалница за да до пoтопи Овчеполе. Mу рекол на Господ дека тоа ке го стори за една ноќ, но за среќа не успеал да го заврши!

Господ го надитрил, откако среде ноќ пронашол еден петел, го удрил и до разбудил. Петелот почнал да кукурика и со тоа предвреме означил дека почнува зората, така ѓаволот само до половина успеал во својата намера, па умрел од мака…

Овче Поле куртулило од поплавување, а Брегалница и ден денес тече, само овој ѕид останал да сведочи за борбата меѓу доброто и злото.

За да се стигне до него треба добро да си ги врзете чевлите. Ѕидот се наоѓа на 2 часа планинарење од селото Богословец. Кога ке стигнете до него, верувајте, напорот се исплатува…

Ѓаволскиот Ѕид се протега неколку километри, имаа остатоци од него, може да видите интересни моменти и детали. Овој ѕид се уште е мистичен, бидејќи на оваа локација доаѓат луѓе, прво заинтересирани да го видат како дел од природата, но доааѓат и луѓе кои што барат злато, зошто постојат легенди дека има закопано злато и има тунели под ридот во близина на Ѕидот. Често пати повеке се прават штети отколку што вистина се наоѓа злато!

Поради сето оваа едно вакво место не може, а да не крие силна инспирација за уметниците, меѓу нив се и сликарите.

Кога ке застане човек пред Ѓаволскиот Ѕид, наеднаш се чуствува мал во однос на него, потоа се чуствува дека постои некоја голема сила, иако тоа можеби е тектонското пореметување на земјиштето, меѓутоа се чуствува некоја интересна сила! Ѓаволскиот Ѕид се протега од Исток према Запад и сигурно оваа не е случајно!

Навистина човек се чуствува мал покрај оваа камено здание, зад која се кријат многу легенди, освен онаа познатата како Господ го победил ѓаволот, често може да се слушнат и сведоштва на рибари за тоа дека оваа место го надлетуваат НЛО летала!

За настанокот на оваа прекрасно место своја верзија секако освен легендите си имаат и научниците, имено голем дел од територијата на Македонија пред 40-тина милиони години била под море, водата почнала да се повлекува пред 25 милиони години!

Засега Ѓаволскиот Ѕид го посетуваат само неорганизирани групи, домашни и странски авантуристи. Со добра промоција и национална стратегија Богословец и Ѓаволскиот Ѕид може да станат една од најинтересните туристички дестинации во земјава…

Валмир Кучи

May 30, 2014
„Скаменетите свадбари“ во Куклица

Помина најдолгиот месец во годината. Гледајќи го сонцето, кое што деновиве иако со „заби“ ни е постојан придружник, можам слободно да кажам дека пролетта ни е блиску. Токму поради тоа сметам дека е време да почнеме да правиме „must visit list“. Затоа ако ви треба идеја за викенд прошетка, мој прв предлог е селото Куклица, близу Кратово, каде ќе ги најдете камените кукли. Во регионот на Осоговието на осум километри северозападно од Кратово се наоѓа една од најубавите природни реткости во Македонија, Куклица. Станува збор за уметничко дело на природата кое е старо над 50 илјади години, настанато со вертикална ерозија на меките вулкански карпи.

Локалитетот „Камени кукли“ е всушност комплекс на повеќе стотици камени фигури каде природата направила ремек дела несвојствени ни за најкреативниот човечки ум. Камениот град Куклица е место на кое фигурираат 120 помали и 15 поголеми камени столбови.

Тие се навистина изненадувачки природен феномен, а настанале под влијание на ерозијата и климатските промени кои се одвивале во минатото на овој терен. За странците е познат како Камениот град, кого го прати интересна легенда, која нема да ве остави рамнодушни и ќе ве натера да го посетите овој локалитет.

Легендата вели дека многу одамна во селото Куклица се случила голема трагедија. Момчето, во кое една девојка била бескрајно вљубена, се оженило со друга, поради што разочараната девојка ги проколнала младенците. Кога дошол свадбениот ден, навидум се било во ред: се собрале сватовите, стасале и другите гости, веселбата почнала. Во моментот кога младенците се бакнале, клетвата се остварила и сите свадбари се скамениле. Скаменетите свадбари и денес сведочат за гневот и за болката на несреќната девојка. Меѓу локалните жители местото е познато како „Весела свадба“ зашто сватовите останале насмеани, а младенците се скамениле во нежна прегратка.

Со малку фантазија, секој посетител може да си ги дополни празнините во приказната, бидејќи не се знае што се случило со девојката што ја фрлила клетвата. Мештаните раскажуваат дека нивните предци се обиделе да ја растурат клетвата на вљубената девојка, но не успеале. Исто така, кажуваат дека на секои 5 до 6 години, и во Горно и во Долно Маало, двата локалитета што се поделени со еден рид, никнува по една нова фигура. „Највпечатливи се невестата и младоженецот, кои се придружени од деверот и деверицата. Тие се најголеми и се гледаат еден со друг во очи“, кажуваат селаните.

Сепак треба да се спомене и научниот аспект кој е сосема спротивен. Имено, научниците тврдат дека камените кукли се создале уште пред да се појави каква било населеност на планетава, и тоа од вертикална ерозија на вулкански карпи.

Кратово, односно селото Куклица е најпознато по карактеристичните ерозивни форми наречени земјени пирамиди или камени кукли за кои научниците велат дека се создале пред 10 милиони години. Вертикалната ерозија на вулканските карпи создала „кукли“ повисоки од десет метри, кои и денес доминираат во питомата околина. Со тек на времето природата од нив извајала ретки ремек-дела.

Овие процеси, кои почнале пред десетина илјади години, продолжуваат и денес, така што некои земјени пирамиди постепено се уништуваат, а други се создаваат. Со тоа, пирамидите перманентно го менуваат својот облик, но тој процес е бавен и не може да се забележи за еден месец или една година. Феноменот земјени пирамиди или камени кукли, во светски рамки претставува ретка појава и за нивно создавање треба посебни геолошки, геоморфолошки, климатски и вегетациски услови. Тоа особено се однесува за добро изразените, типични појави како во Куклица. Затоа овој локалитет е заштитен како природна реткост. Воедно тука не треба да се преземаат активности би го загрозиле локалитетот, поединечните форми или со кои ќе се намали амбиенталната вредност и природниот изглед на просторот.

Природен феномен или легенда, оценете сами, но во секој случај додадете ја Куклица на Вашата листа за пролетни викенд екскурзии.

Текст и фото: Кристина Ангелеска

February 21, 2014
Пештера од приказните, легендите и „Господарот на прстените“

Пештерата Пешна, се наоѓа на 6 километри од Македонски Брод на регионалниот пат кој води кон Самоков и е една од најатрактивните природни убавини во Македонија, од кои голем дел за жал не се откриени. Оваа пештера која ја знаат само малкумина е неоткриено богатство и целосно неискористена туристичка атракција, иако е прогласена за споменик на природата. До неа се доаѓа по живописна патека загрната со дрјва и грмушки која води до неверојатно големиот пештерски влез.

Според спелеолозите, Пешна има најголем влезен отвор на Балканот. Oва ремек дело на природата со својата величествена големина, грандиозност и убавина ќе ве остави без здив. Висока е околу 30 метри, а длабока околу 70 метри. Во горниот дел од пештерата нема да видите многу сталактити, но затоа погледот ќе Ви го задржат прекрасните форми направени од самата карпа, а може да видите ендемски вид на лилјаци кои се многу значајни за био-системот. Ќе наидете на карпи високи и над два метра, со прекрасен разигран релјеф. Благодарение на огромното окно, сончевите зраци успеваат да продрат до крајот на пештерата што овозможува да се прошетате низ неа без никаков проблем. Сводот и ѕидовите се во неверојатни бои, од светло зелена до виолетова.

Интересно е што во месец мај, кога се топат снеговите од високите планини во тој предел, и кога водата ќе надојде, Пешна ечи од татнежот на водопадите кои се внатре во неа. На влезот од пештерата во нејзиниот северен дел ќе Ве пречека жубор од мала река која извира од малото езеро сместено на крајот од пештерата, а според извесни теории тоа е Крапска река, која формира неколку подземни езерца и водопади. Овој вруток во сушните периоди целосно пресушува.

Како пештерски систем за кој се претпоставува дека е долг над 10 километри, претставува еден од најголемите пештерски системи во Македонија. Македонски спелеолошки друштва заедно со свои колеги, француски експерти, секоја година вршат истражувања и откриваат неверојатни подземни богатства, единствени на планетата. Имено, во пештерата на 200 метри под земја е откриено езерце во кое живеат ендемски вид риби со човекова кожа, нешто што до сега во поранешна Југославија беше препознатливо единствено за Постојна во Словенија.

Пешна е регистрирана како локалитет од доцно античкиот период во Македонија. На влезот на пештерата постои средновековна тврдина. Остатоците од тврдината се поврзуваат со месноста „Девини кули“ за која легендата вели дека Крале Марко, кој имал 4 сестри, на две од нив им изградил живеалишта во овој предел.

Уште во 14-от век, во самата пештера изградил дом за својата постара сестра Пешта. Додека на помалата Дева и изградил живеалиште спроти пештерата, оддалечено неколку стотини метри на запад. Од нејзиниот дом сеуште има остатоци на врвот од ридот. Денес, според нивните имиња се сегашните топоними на селата Девич и Пешна.

Пештерата Пешна во „Њујорк тајмс“ е опишана како идентична на измислените пештери во „Господарот на прстените“. Замокот изграден внатре во пештерата во голема мера потсетува на Хелмс Дип од „Господарот на прстените“.
Овде, во овој предел има бескрајно чиста природа каде што може да направите одличен пикник бидејќи на неколку стотини метри од пештерата тече реката Треска, која воедно е и идеално место за рибарење. Среќна околност за рибарите кои немаат среќа е блискиот мотел Пешна кој има сопствен рибник. Во близина на пештерата се наоѓа локална меана Дедо Илија која нуди традиционални македонски јадења.

Ова ремек дело на природата треба да се најде на вашата must see листа. Вреди да се посети пред се заради недопрената природа на овој крај, синилото на небото, мирот и тишината, а откако ќе ги направите најубавите фотографи кои ќе ги оживуваат вашите спомени, може да продолжите во потрага по нови авантури.

Кристина Ангелеска

July 30, 2013
ДЕВОЈКИНА КУЛА – БОСФОРСКИОТ БИСЕР

Историската Девојкина кула, или Леандрова кула е еден од симболите на Истанбул и претставува олицетворение на тајните на водата – љубовта и митот. Како едно од најромантичните и најмистериозните места во Истанбул, малата кула била изградена на карпа на влезот на Босфорот. Кулата ја има задржано оригиналната фасада и сега служи како ресторан и платформа за разгледување.

Кога ќе се вратите од Истанбул, пријателите сигурно ќе ве прашаат „Што виде во Истанбул, каде прошета?“ Секако дека вашата приказна треба да почне со Девојкината кула, најромантичното и најмистериозното место во Истанбул, особено ако некој пред тоа ви ги раскажал легендите за кулата…

Болката на адмиралот

Една од најраните легенди за кулата припаѓа на Византиското време. Според оваа легенда, кралството на Атина за да го заштити Истанбул од можниот напад на македонскиот крал Филип, под командата на адмиралот Харес испраќа 40 бродови. Во тоа време починала Дамалис, сопругата на Харес. Харес многу ја сакал сопруга, така што ја закопал во гроб, направен на една од тие карпи…

Љубовта на Леандрос

Според една друга легенда, некој млад човек по име Леандрос во кулата сретнал некоја девојка и се заљубил во неа. Тој за да се сретне со девојката, секоја вечер пливал од спротивниот брег до кулата. Девојката за да му го осветли патот на својот сакан, врз карпите палела оган. Една бурна ноќ, огнот на младата девојка згаснува. Леандрос не можел да го најде патот до карпите и се удавил во ладните и темни води на Босфорот. Девојката не можела да ја преболи смртта на својот љубовник и си го одземала животот.

Змијата и смртта

Уште една друга легенда од Византискиот период има трагичен крај, исто како и грчката античка приказна. Бајачките му рекле на кралот дека неговата ќерка ќе умре од каснување на змија. Кралот за да ја спаси својата ќерка, изградил куќа на карпите во близината на кулата, и таму ја затворил својата ќерка. Но, еден млад офицер се заљубил во царевата ќерка. Еден ден офицерот, подготвил букет за да и го подари на младата принцеза. Змијата се сокрила во букетот, ја каснала несреќната принцеза и таа умрела.

Еден „стар“ пријател

Кога ќе се издвојат легендите, и кога ќе се земат во предвид доказите и конкретните информации може да се каже дека Девојкината кула, изградена од човечка рака, датира од XII век. Според евиденцијата, византискиот император Мануел Комненос, во делот на Босфорот која што гледа на страната на Мраморното Море изградил две одбранбени кули. Едната кула е денешната Девојкина кула, а другата кула се наоѓа на брегот Сарајбурну. Според информациите, помеѓу двете кули се протегал ланец за да се пресретнат шверцерите кои патувале по морето.

Последното голема реновирање на кулата во Османлискиот период е извршено во времето на Махмут II во периодот 1832-1833 година. Со тоа реновирање кулата ја добива сегашната форма. Тоа е документирано и со натписот. Внатрешниот дел на кулата во 1943 година е опкружен со бетон. Кулата во 1959 година ја презема војската и одреден период се користела како радарска станица.

Новата кула

Долги години Девојкината кула останала сама во средината на морето. Потоа кулата била обновена од страна на приватен бизнисмен и долго време била дадена под ќирија. Екипата која работела на реставрацијата истражувала по универзитетските архиви, библиотеки, архивски документи, гравури, стари фотографии, усмени и писмени искази. Сите информации до кои стигнале ги оцениле поединечно и ги земале предвид при реставрацијата. Во текот на процесот на реставрацијата биле откопани историски наоди кои претходно не биле ниту предвидени. По долго време луѓето првпат стапнале на кулата и имале прилика одблиску да ја видат и да ја допрат.

Уживајте во Девојкината кула

По завршувањето на реставрацијата кулата почнала да работи како ресторан. Девојкината кула освен понеделник, може да ја посетите секој ден од 12:00 до 19:00 часот. Во периодот од 20:00 до 01:00 часот служи како ресторан. До кулата можете да стигнете со моторни бродчиња од Салаџак, Кабаташ и Ортакој.

Хусамедин Гина

August 27, 2012
Спокојство, духовност, историја и природна убавина

На 1000 метри надморска височина, во подножјето на планинскиот масив Даутица се наоѓа Свето Преображение, еден од најубавите манастирски комплекси во Македонија. Екипата на Балкон 3 го посети манастирот, кој се наоѓа во близина на селото Зрзе, и поради тоа многумина го знаат токму со тоа име.

Во манастирот не пречекаа љубезно, несебично и гостопримливо нудејќи ни ги мирот, спокојот и прекрасниот поглед. Домаќините може да ве остават да уживате или пак да ве прошетаат околу и во црквата за да ви ги раскажат необичните приказни (легенди) пренесувани со генерации.

ЗА МАНАСТИРСКАТА ЛЕГЕНДА…

Според канонските правила, кога сме свртени кон запад, на иконостасите во црквите иконата на мајката божја секогаш треба да биде на десната страна. Но, кога ќе влезете во црквата во Зрзе, ќе забележите дека иконата на Богородица е на левата страна. Во преданието се вели дека игуменот кој ја поставил иконата на мајката Богородица забележал дека таа го менува канонското место и самата се преместувала на спротивната страна, каде што била иконата на Исус Христос.

Тоа се повторувало три дена и секогаш кога монасите ќе ја врателе на старото место, таа пак се враќала на спротивната страна. На третиот пат, кога игуменот ја прашал иконата зошто го менува местото, усните на Богородица се помрднале и таа одговорила: „Не сакам да му вртам грб на мојот син, затоа и го менувам канонското место“.

Kомплексот цркви во манастирот Зрзе е составен од црквата “Св. Преображение”, подигната во XIV век и црквата “Св. Петар и Павле”, подигната во XVII век. Концепцијата на основата на целиот црковен комплекс, заедно со темелните ѕидови на јужната страна од црквата “Св. Преображение” ни даваат за право да тврдиме дека црквите се подигнати врз темелите на ранохристијанска базилика. Конзерваторско-реставраторските работи на црковниот комплекс се изведени во периодот околу 1963 година.

Непосредно над селото Зрзе на мало возвишување, на терен во пад се наоѓа црквата Свети Никола. Точниот датум на изградба на црквата не може со сигурност да се потврди, иако се знае дека тоа се случило пред 1459 година. Црквата е живописана од сликарот Онуфрие во 1535 година, а фрески добиле и олтарниот простор во параклисот и западниот ѕид на црквата од надворешна страна.

КАКО ДА СТАСАТЕ ДО МАНАСТИРОТ ВО ЗРЗЕ?

Манастирот Свето Преображение се наоѓа на 33 километри северозападно од Прилеп. Од Скопје до манастирот преку Прилеп има 169 км., а се стасува преку Е-75 и патот 106. Преку Тетово и Гостивар пак се вози по патот М-4 и растојанието кое треба да го минете е 175 км. Од Битола до Зрзе пак има 77 км. и се стигнува преку патот М-5. Со оглед на тоа што Битола се наоѓа на само 15 километри од Грција, наша препорака за грчките туристи, кои бараат интересни места за посета, е задолжително да го стават манастирот Зрзе на својот план за патување. Посетете го манастирот во Зрзе, а во меѓу време се надеваме дека нашите фотографии ќе ви го доловат културното, духовното и природното богатство, со кое изобилува ова место.

June 26, 2012