Во придружба на вообичаените повици и предупредувања до граѓаните, жешкиот бран среде лето во Атина е секојдневен, вообичаен неизбежен елемент.. Во ред значи, еве го јули повторно! И температурите во центарот на градот отидоа и до 44 степени целзиусови…
Нашиот град полн со бетон, и со малку зелени површини изгледа ја привлекува жештината како магнет и ја задржува во себе…
Морето е популарно место за да се избега, само 20 минути од центарот. Луѓето масовно ги пополнуваат плажите на јужниот и источниот дел од градот. Да се најде место на кое може да сеиспливаш е благослов за сите.. Дури и на таканаречените „организирани плажи“ (на кои се наплаќа влез) и кои во обичен ден преку неделата изгледаат вака..
..за време на жешкиот бран изгледаат вака!
Националната градина во близина на плоштадот Синтагма е уште едно популарно собиралиште и одлично место да ги наполните шишињата со изворска вода од каменестатат фонтана (на влезот од Амалис Авенијата). Шатките во централното езеро можеби преферираат сонце,
но луѓето сепак бараат зеленило или клупа под сенка.
Сенката и водата (како и климатизираните места за итни случаи) буквално спасуваат нечии животи. Ќе видите дека сите носат шишиња со вода (купени ладни од некој киоск). Имигрантите од Азија заработуваат од продавање сезонски продукти, како хартиени чадори кои се повеќе ги има во градот деновиве.
Сите знаат дека мора да се покрие главата.. како знаеш и умееш!
Точно пред Парламентот се наоѓа најпознатото место за освежување: Мермерната фонтана на плоштадот Синтагма…
Плоштадот Котзиа (Плоштад на градското собрание) можеби е вториот најдобар избор со својата повеќенаменска фонтана…
Но, една работа е сигурна:„Во Грција не е студено..“како што мудро вели и грчкиот ска бенд Локомондо…
Езерото Треска според сите изгледи и оваа сезона ќе остане без посетители. Граѓаните велат дека и годинава во езерото ќе се разладуваат комарците, бидејќи е претворено во мочуриште и воопшто не е безбедно за капење.
Но, и покрај таквата мизерна состојба, граѓаните одвреме – навреме го посетуваат езерото Треска. Некои од нив со семејствата излегуваат на чист воздух и на скара. Неколкуте граѓани кои ги сретнавме за време на викендот, рекоа дека е жално што надлежните се однесуваат на ваков начин со овој рекреативен центар, кој според нив, е изграден со пари на граѓаните, а сега е оставен да се распадне без никој да се грижи за него.
„Некогаш ова место беше оаза за сите скопјани, но и за жителите на околните градови. Денеска тие треба да патуваат стотици километри за да одат до Охрид, Струга или Дојран. Сето ова поради небрежноста на одговорните за да го стават во функција езерото“, ни рече еден граѓанин од Скопје што го сретнавме во близина на езерото.
„Водата не е чиста и има бактерии. Местото треба да заживее и луѓето да доаѓаат за да се одморат и да се разладуваат, да се капат и сончаат, да дојдат на скара. Со еден збор, да уживаат“, вели друг граѓанин.
За да се врати сјајот на ова езеро, потребно е да се сменат многу нешта. Можеби најпрвин треба да се тргне од тоалетите, а потоа сето останато, бидејќи се` е запоставено.
Граѓаните ги прашуваат и локалните власти и нивните претпоставени зошто на пример се прават нови плажи во центарот на градот, а никој не се обидува да го стави во функција овој центар, кој во секое време може да собере до 10 илјади посетители.
Според надлежните, потребни се околу 5 милиони евра за целосна ревитализација на овој комплекс.
Езерото Треска е изградено во 1978 година. Комплексот се простира на површина од 35 хектари, од кои еден дел се зелени површини, а другиот дел се водени површини. Овој рекреативен центар активно функционираше до 1989 година.
Високи планини, котлина, езеро, остров. Синило, кое за момент ги засенува зелените површини и карпестите височини. Иако денес, ни одблиску не е она езеро кое го паметат постарите, тоа сe` уште плени и повикува за посета. А Добредојдето кое ќе ве пречека, е момент кој не се опишува.
Денес, езерото е многу помало, а за тоа сведочат огромните песочни плажи, за кои, по се изгледа никој не се грижи. Но и така оставено, на милоста на природата, тоа сепак успева да ја задржи убавината, која некогаш сјаела како прамен, сончев зрак. Околните села, добро скриени за оние кои прв пат ќе ги посетат, само ја надополнуваат сликата која ќе ја добиете како прв впечаток. Едноставно, вреди да бидете пријатели со овој крај, бидејќи има што да понуди.
Дупени бич
Почнувајки од источната страна на преспанското крајбрежје прво село на кое ќе наидете е Подмочани. Овде може да го посетите етнолошкиот музеј во сопственост на Јоне Ефтимовски каде ќе имате прилика да погледнете над 3000 вредни експонати: прекрасни примероци на накит, оружје, стари монети и преку 200 различни Македонски национални носии од разни региони на Македонија. На највисокиот рид во селото се наоѓа црквата Св. Петар и Павле, а до неа се издига преспанскиот крст висок 30 метри и широк 20 метри, видлив од сите страни на Преспа.
До него селото Грнчари во кое се наоѓа малиот манастир Св. Илија, за кој се верува дека датира од 13 век, сместен во пазувите на Баба на само 3 километри од селото. Фрескописот е импресивен, а природата фантастична.
Следува селото Асамати каде имате пристап до орнитолошкиот резерват за птици, Езерани. Резерватот се протега на 10-тина километри северно од преспанското крајбрежје и тука живеат 115 ендемски видови птици (пеликан, малиот корморан, белоопашестиот орел, дебелоклунестата вртимушка и фламингото). Истиот е под заштита на разни интернационални организации.
Во близина на Асамати се наоѓа Претор, прекрасно туристичко место, поделено на два дела, селото (во горниот дел) и туристичката населба (крај езерото) и населбата со вили на ридот кон Сливница. Убаво уредената плажа, неколкуте модерни кафеани, ќе Ве натераат да се чувствувате како на некоја ексклузивна морска дестинација.
На само неколку километри од Претор, повторно во подножјето на Баба, е селото Курбиново, каде се наоѓа познатиот манастир Св. Ѓорѓи. Поделени се мислењата за времето од кое датира, 11 или 13 век. Скромната градба со величествени фрески насликани во 1191 година е скриена во идилична чистинка над Преспанското езеро со импресивен поглед. Ѕидниот декор во самата црква е еден од најдобрите примероци во Македонија. Имено, во овој манастир се наоѓа фреската на Архангел Гаврил, која ја има на банкнотата од 50 денари.
Следна станица е селото Сливница. И уште еден манастир, кој не смеете да го пропуштите. Манастирот Св. Богородица се наоѓа на три километри од селото. Манастирскиот комплекс содржи скромна црква, изградена и декорирана во 17-от век. Фреските се добро зачувани и ги носат стилските карактеристики на фрескописот од почетокот на 17-от век во Македонија. Во состав на манастирот има конаци во кои може да се преспие. Овде била сместена втората по големина ресавска школа, после Лесновскиот манастир.
И повторно природа која Ве остава без здив. На самиот брег на езерото е сметена туристичката населба Сливница. Овде се наоѓа една од најубавите плажи во преспанскиот регион, долга околу 400 метри, послана со ситен песок, опремена со лежалки и хавајски чадори. По патот следуваат Љубојно, Брајчино и Долно Дупени. Оддалечени само 15 минути од Преспанското езеро, во непосредна близина на националниот парк Пелистер. Богати со извори на пенлива вода, висока и зелена шума, планински врвови што пленат со својата убавина. Освежени од пелистерскиот воздух од една страна и заплиснати од преспанското сонце од друга страна, со автентична архитектура и љубезни домаќини, овие села и по својата местоположба и по убавините што ги нудат се особени. Ова се едни од најубавите села во Македонија, добро организирани, одлично обележани и со бескрајна чистота.
БрајчиноЉубојно
Тука веќе има поразвиен туризам. Може да се сместите во хотелот Стара чешма во Љубојно, во хотелот на Тетка Николина во Брајчино, да изнајмите соба во некоја од локалните куќи или да преноќите во конаците на манастирот Св. Петка во Брајчино. Има одлични гостилници, во кои може да пробате традиционални јадења за овој крај (полнети пиперки, сарма или мусака, тавче гравче, чадено месо, циронки, домашна пита, кисело мелко, питулици, а како најголем специјалитет се предлагаат домашни колбаси, кои во Брајчино ги викаат лукаинци). За странските туристи најатрактивна е шестчасовната прошетка до Големото Езеро, во средиштето на националниот парк Пелистер, на височина од 2.200 метри.
Обележаната патека за планинарење на гостите им овозможува да уживаат во прекрасните убавини на овој крај. Тука можете да ловите пастрмка во реката, да одите на пикник или да ги посетите старите воденици покрај реката. Исто така можете да ги посетите и селските цркви и манастири кои ги има во голем број, од кои најатрактивни се црквата Св. Петка во Брајчино и Св. Петар и Павле во Љубојно. Црквата Св. Петка датира од XVI век, во манастирот има извор кој во текот на цела година е пресушен, а протекува на 7 август, вечерта спроти празникот, и на 8 август кога се слави празникот на манастирот. Црквата Св. Петар и Павле e издигната на околу 800 метри надморска височина, над црквата Св. Танас, на една убава рамнина на височинка, заобиколена со густа шума од сите страни.
Поради близината до Преспанско Езеро, за љубителите на водата и птиците интересни дестинации се и островот Голем Град и птичјиот резерват Езерани. Убаво уредената плажа на границата со Р. Грција, во месноста Маркова нога (која е и најјужна точка на Р.Македонија) во летниот период привлекува голем број туристи. Овој печалбарски регион најголем број посетители има во средината на јули и првата половина на август, кога се одржуваат традиционалните иселенички средби на 2 август (Илинден) во Љубојно и на 8 август во Брајчино.
Затоа Ви препорачуваме, доколку сакате да ги доживеете боите на виножитото, да уживате во најпрекрасното ѕвездено небо, да го осетите духот на традицијата, посете го Преспанскиот крај. За оние кои не биле, пропуштиле да ја доживеат магичната убавина на овој регион, а за оние кои биле, убедена сум дека секогаш останал во нивните срца, со желба да одат повторно и повторно и повторно…
Грција е втора земја во светот по Шпанија во бројот на најчисти плажи и пристаништа со таканаречено „сино знаменце“ кое е знак дека плажите и водата во морето се одлично место за релаксација и за безбедно уживање. Турција и го зеде третото место на Франција и сега заедно со соседна Грција се високо на врвот.
Плажа Балос на Крит, Грција
Најголем број чисти плажи со сино знаменце има Шпанија (552), а потоа е Грција (393) по што следи Турција (383). Франција падна на четвртото место со 365 плажи со сино знаменце. Промена на првите две места нема и годинава, но и Шпанија и Грција се потрудија да го зголемат бројот на чисти плажи и пристаништа. Само Турција направи голем пресврт симнувајќи ја Франција од пиедесталот.
Анталија Турција
Турција на пример, првпат конкурирала за наградата пред околу 20 години кога на почетокот имало само околу 10 земји кои биле рангирани, а оваа земја тогаш била последна. Денес нивниот број изнесува 46 со што стана престиж борбата меѓу државите за освојување што повеќе сини знаменца, а нормално тоа носи и повеќе туристи кои сакаат да уживаат покрај чисти плажи и кристална вода.
Крф, Грција, плажа со сино знаме
Синото знаменце денес стана препознатлив туристички симбол, а оваа награда ги поттикна властите да се грижат повеќе за хигиената и за безбедноста на туристичките локации. Инаку во Турција Анталија е провинцијата со најголема концентрација на чисти плажи со сино знаменце-179. Само за споредба во Истанбул има само три плажи со ваква престижна награда. Ова лето одберете некоја од „сините“ плажи во Грција или Турција и не заборавајте да читате Балкон3 .
Аланија се потпира на уникатните висорамнини на планината Торос. Има прекрасни плажи со сино знаме и истовремено ги задоволува желбите не тие што се заинтересирани за историјата. Тие пак што ја сакаат природата се восхитиваат на убавините. Жителите на Аланија својот роден крај го нарекуваат „Место каде што сонцето се насмевнува“. Аланија денес веќе е Град кандидат за листата на светско наследство на УНЕСКО. Јас лично ја имав таа среќа да живеам една година во тој рај.
Аланија живее 24 часа. Преку ден море, сонце, песок, уживање во шопинг, диско од ноќ до зори, или поточно кажано, ако сакате неограничена забава на шанк, вие сте на вистинското место. Сместувањето никогаш нема да ви претставува проблем. Од самиот влез на Аланија, па се до излезот од градот има безброј хотели, апартмани и хостели за сечиј буџет.
Средовечните туристи кои не сакаат големи гужви и пеколно сонце, за одмор во Аланја претежно ги избираат месеците, мај, јуни, семтември и октомври. И кога е сончево, во градот ненадејно може да врне дожд. Во тој момент немојте да помислите дека одморот ви е упропастен. Мештаните и редовните гости знаат дека за еден час повторно ќе изгрее сонце.
Аланија е едно од ретките туристички места кое нуди шестмесечно уживање во морето, а 300 дена ви овозможува да ја чуствувате топлината на сонцето. Аланија е идеално место за џип и сафари ентузијасти. Сепак ако сакате море, сонце и песок, тука е Клеопатра, најпопуларната плажа во Аланија.
Според една легенда, за време на патувањето по Медитеранот, кралицата на Египет, Клеопатра токму во Аланија влегла во море. Карактеристика на заливот Клеопатра е во тоа што има чиста и плитка вода. Секако не смее да се заборави и плажата Инџекум (ситен песок), каде песокот со златно – жолта боја не се лепи на телото. Морето не е длабоко, плажата е особено идеална за деца кои учат да пливаат. Реката Алара која се наоѓа во градот е место за љубителите на рафтингот.
Да не ги заборавиме музеите. Во градот има четири музеи. Највредно дело е статуата на Херакле, која се наоѓа во Археолошкиот музеј. За Аланија може да се каже дека е и град на пештерите. Без разлика дали сте или не сте заинтересирани за нив, ќе бидете воодушевени од таинствениот свет на копнените и морските пештери. Пештерата Дамлаташ е позната по волшебната убавина на сталактитите и воздухот кој добро им делува на тие што страдаат од астма. Покрај тоа на планината Џабал-и Реис, 12 километри источно од Аланија, на надморска висина од 1649 метри се ноаѓа и пештерата Дим, втора по големина во Турција. Пиратската пештера е позната по легендата дека има таен пат кој излегува на Калето во Аланија и до не се оди само со кајче. Фосфорната пештера, која во текот на ноќта сјае од одразот на зраците не месечината, е морска пештера која дефинитивно треба да биде на вашата листа за посети.
Покрај тоа, тука мораме да го споменеме и неверојатниот панорамски поглед од Калето во Аланија, кое се наоѓа на полустров и е изградено во 1221 година од страна на Селџукскиот султан, Алајдин Кејкубат. Таму растат 16 ендемични растенија. На патот кон калето и пристаништето има кафулиња и ресторани. Калето е отворено за сообраќај. Пеш можете да стигнете за еден час, но на температури од 35-40 степени тоа не е воопшто лесна мисија, но вреди, за да можете да ги видите убавините по должината на патот.
Симболот на градот, Кизилкуле (Црвена кула) се наоѓа на пристаништето. Осумаголниот објект е изграден во 13 век од страна на Селџуците. За време на изградбата после одредена висина било многу тешко да се подигаат камените блокови, затоа горниот дел е направен од црвени тули, од тука доаѓа и името Црвена кула. Во 1979 година првиот кат е претворена во Етнографски музеј.
Аланија е единствен град во Турција каде што има велосипедски автомати (за изнајмување велосипеди). Бананата која расте во Аланија е позната низ целата земја. Од влезот до излезот на Аланија можете да ги видите стаклените градини. Имам добра вест и за љубителите на шопингот. Во центарот на градот има златари, бутици, продавници за чевли и ташни, продавници за кожа кои нудат неограничен број на модели, дуќани за подароци и ќилими. Руските туристи се најчестите посетители на продавниците за кожа.
Оние кои не можат да го поднесат пеколното време, спас можат да побараат во кањонот Сападере. Се наоѓа на 40 километри од Аланија, а е долг 750 метри. На самиот влез има водопад кој се влева во природен базен.
Немојте да ја напуштите оваа природна убавина пред да ја посетите воденицата во селото, работилницата за ткаење на свила и секако пред да го пробате вкусот на пастрмката. Во хотелите и рестораните е мошне лесно да се најдат вкусни јадења од интернационалната кујна. Се разбира препорачувам да ги пробате уникатните домашни вкусови на Аланија.
Градот има пристап од воздух, копно и море. Аеродромите во Анталија и Газипаша се отворени. Во центарот на градот има пристаниште за големи бродови и за јахти.
Околу 15.000 странци преферираат да живеат во Аланија во текот на целата година и поради тоа во градот покрај на турски јазик, активно се говори и на англиски, германски и други јазици. Аланија, градот со илјадници години стара историја, со мешавина на култури од Медитеранот и Анадолија, со својата архитектура ги привлекува своите гости, а секако тука е и сонцето кое се несмевнува.
Плажите Егремни на островот Лефкада, Навагио на Закинтос и Елафониси на Крит се на листата десет најубави плажи во Европа, според читателите на еден од најпопуларните турситички портали во светот, Tripadvisor (http://www.tripadvisor.co.uk/InfoCenter-a_ctr.breathtakingbeachesEUR).
Егремни е прекрасна плажа лоцирана на јужниот дел на јонскиот остров Лефкада и е оддалечена околу 30 километри од главниот град Лефкас. Долгата бела песочна плажа, над која се издигнуваат карпести гребени, и кристално чистата тиркизна морска вода измамуваат воздишките и од најпребирливите туристи. Сепак, не е лесно да се ужива во убавините на Егремни. Паркингот е лоциран на надморска виосчина од околу 150 метри, а за да се стигне до плажата треба да се спуштат точно 347 скалила. Доколку ја посетите плажата Егремни, убаво одморете и освежете се во морето и во некој од баровите, затоа што оние кои веќе биле, велат дека качувањето нагоре е многу понапорно од спуштањето по скалилата 🙂
Навагио или плажата на насуканиот брод е најпрепознатливото и нафотографирано место на јонскиот остров Закинтос. Голема заслуга за овие епитети имаат остатоците од бродот, кој како буквално да излегува од песокот. Приказната, која датира од 1983 година, вели дека станува збор за брод на кој се шверцувале цигари. Шверцерите обидувајќи се да избегаат од грчката морнарица го насукале бродот меѓу карпите на островот Закинтос. До рајските убавини на плажата, позната и како „заливот на шверцерите“, може да се дојде единствено со бротчињата кои на секој 30 минути тргнуваат од малото пристаниште Порто Вроми.
Елафониси е всушност мало островче, поврзано со Крит со плиток гребен, кој може лесно да се помине кога морето е мирно. Елафониси или „островот на еленот“ има прекрасна плажа со розев корален песок и чиста сина вода. Ова возбудливо место долго време беше диво и напуштено, но од година во година е се попопуларно меѓу туристите. До Елафониси може да се дојде со автомобил од селото Вати или со бротчињата кои поаѓаат од селото Палеохора.
На листата на Tripadvisor на десет европски плажи кои оставаат без здив се најдоа уште по две плажи од Шпанија и Италија, како и по една плажа од Хрватска, Турција и Португалија.
Охрид со своите педесетина цркви, едно од најстарите и најубавите езера на светот и богатото културно и историско наследство, е туристичкиот центар на Македонија. Бисер на градот е езерото во чии чисти и длабоки води живеат над 200 ендемски видови. Градот Охрид и Охридското Езеро веќе 30 години се под заштита на УНЕСКО.
Црквата Свети Јован Канео потекнува од XIV век и една од најубавите цркви во стариот дел на ОхридПлажата Канео лоцирана под цркватаПедалини на попландевна дремка крај езеротоЈавачи на бананаСонце, облаци, бранови
ЗАЛИВОТ НА КОСКИТЕ
Заливот на коските е музеј на вода, кој претставува реконструкција на неолитска наколна населба. Според истражувањата, вакви населби со куќички над површината на езерото постоеле во периодот помеѓу 1.200 и 700 година п.н.е., кога на овие простори живеело племето Бриги. Музејот на вода, кој се наоѓа во близина на Градиште, има 24 куќарки на дрвена платформа, а беше пуштен во употреба во 2008 година.
Во придружба на вообичаените повици и предупредувања до граѓаните, жешкиот бран среде лето во Атина е секојдневен, вообичаен неизбежен елемент.. Во ред значи, еве го јули повторно! И температурите во центарот на градот отидоа и до 44 степени целзиусови…
