Tag: Бразил

Гледајќи ги фудбалските натпревари во Грција

Блазирано Светско Првенство 2014

Деновиве главна тема на разговор низ целиот свет е Светското првенство во фудбал 2014 во Бразил. По тој повод бев запрашан што Грците мислат за првенството. Јас, како голем љубител на фудбалот, забележав дека се прилично рамнодушни. А тоа се случува за првпат!

Низ цела Атина, на плоштадите, во парковите, кафулињата, баровите и рестораните се поставуваат телевизори, наместени само на каналите кои пренесуваат натпревари, се рекламираат натпреварите и понудите на пиво сè со цел да привлечат голем број муштерии. Било да го сакате фудбалот или не, ќе бидете преплавени со информации за натпреварувањата, репрезентациите, ѕвездите, надвор од стадионите, сè. Но расположението се менува. Особено ако се спореди со Светското првенство пред една година.

Сепак, ќе речете, лето е и потребен ни е одмор, сакаме да престојуваме на отворено, да се забавуваме и креваме врева. Но јас би рекла дека тое е уште поголема мотивација да се проследи овој глобален настан. Без оглед на тоа што учествува и грчката репрезентација и што грците отсекогаш го сакале латиноамериканскиот фудбал, сè се сведува на потребата за ескапизам (заедно со пријателите ако може). На крајот на краиштата постои надеж (кај некои) дека би можеле да видиме и квалитетен фудбал (мора да признаеме дека минатото првенство беше разочарувачко).

Медиумите пренесуваат сè што би можело да ве интересира околу фудбалот но сепак се чини дека не кажуваат ништо ново. Се повторуваат четири теми кои не импресионираат никого:

– Грчките навивачи не можат да одат во Бразил поради ограничени финансиски средства (додека пак Јапонците на пример, се таму)

– Хумористична листа на работи кои треба и кои не смеете да ги правите додека гледате фудбал (кревање што е можно поголема врева, вознемирување на соседите, полнење на фрижидерот со тони пиво, пица и суфлаки итн.)

– Бразилските имигранти кои живеат во Атина гледаат фудбал во Атина.

– Грчките имигранти кои живеат во Сао Паоло гледаат фудбал во Сао Паоло

Се разбира постои надеж дека грчкиот тим ќе постигне нешто повеќе од шут од корнер, но телевизиите ја претераа работата.

Телевизиските канали имаат јаки симптоми на синдром на Галско село (гледајте го филмот Астерикс на Олимписките Игри).

Грција ќе го добиеше натпреварот ако…

а) климата не беше премногу тропска

б) локацијата на стадионот беше подобра

в) исхраната на играчите беше помалку егзотична итн.

Она што најмалку се очекува од грчкиот тим е да го освои мундијалот. Оваа веројатност е многу блиску до нула (прашајте било кој кладилничар), а ние сепак продолжуваме да гледаме натпревари кревајќи врева, пиејќи пиво, јадејќи нездрава храна, надевајќи се дека латиноамериканците ќе покажат дел од нивната магија на теренот, заедно со водителите кои ја критикуваат бразилската клима.

Неповолната временска зона не е проблем. Продолжуваме да остануваме без сон, одиме на работа со изморени очи и пиеме кафе повеќе од вообичаено. А децата весело си играат!

Софија Николау

July 8, 2014
Балкон 3 предлог за фудбалско мезе: салата од пиперки и урда

Фудбал и пиво. Зошто токму пиво? Нема многу објаснувања. Главно се прифаќа тоа дека фудбалот станал традиционален спорт најпрвин во земјите каде што пивото веќе било традиционален пијалак, на Британските острови, во Холандија, Германија… Па, бидејќи фудбалот е повод за дружење, очекувано било во друштвото да се најде и најпопуларниот пијалак.

Но зошто оваа врска, која е една од најстереотипните на денешницата, е важна за нашата приказна? Бидејќи токму пивото стана одредница за се` што може да се нарече фудбалско мезе. Тоа треба да „оди со пивото“, да биде нешто лесно за подготовка, солено, да може едноставно да се сервира и да се јаде без посебен прибор. Така, тоа ќе може да се сервира на масичката во дневната соба, пред телевизорот, опкружено со пивски чаши или со шишиња.

Останаа уште многу натпревари до крајот на светското фудбалско првенство во Бразил и сигурно ден по ден ви снемуваат идеи за мезиња. Еве еден предлог од нас: салата од печени црвени пиперки со урда и со мајонез. Тоа се единствените состојки што ви требаат, плус малку сол.

Почекајте, да се задржиме малку на првата. Печени црвени пиперки? Светското првенство се одржува во јуни и јули каде да ги најдеме? Во градината пиперките само што почнале да растат, ќе им требаат месеци додека расцветаат, па да родат плодови, па тие да созреат и да се соберат итн. Но многу семејства во Македонија знаат да замрзнат по неколку ќеси печени црвени пиперки наесен, за да да се најдат во зимата. Ако сте имале среќа како нас, па сте заборавиле барем една ќеса, тогаш е крајно време да ја искористите. Само следете го нашиот предлог.

Еден килограм печени црвени пиперки (или колку и да ви останале) прво се чистат од лушпите и од семките, а потоа се сечкаат.

Следно, треба да се сомелат во блендер или уште подобро, со рачен секач. Кога ќе почнат да ви личат на мелен ајвар, претурете ги во подлабок сад, додајте им малку сол и потоа ставете половина килограм урда. Сето тоа убаво се меша, а на крајот се додаваат 100-150 грама мајонез, се меша уште малку, и готово! Ја имате вашата салата.

И самата оди одлично со пиво, а можеби уште подобро ако ја искористите како сос за некои грицки, како соленки или крекери. Нормално, како и секое друго фудбалско мезе, вкусна е и без пиво. Тоа што ни остана од нашата го дојадовме за појадок следниот ден, не го сочувавме за вечерта. Нови натпревари, нови мезиња.

Ако пребарувањето во вашите замрзнувачи заврши безуспешно, имате две опции. Можете да купите црвени пиперки увезени од некој друг крај на светот, кои веројатно ќе треба да ги платите со грутки злато. Или, пак, можете да ја почекате есента, кога ќе почнат две редовни сезони: фудбалската и ајварската. Тоа значи дека повторно ќе имаме многу фудбал и многу црвени пиперки на едно место. А ние повторно ќе ве потсетиме како да го искомбинирате сето тоа.

Гоце Трпковски

July 4, 2014
И ние гледаме светско

Седнав да го пишувам текстов додека на телевизорот спроти мене се надигруваа Аргентина и БиХ. Беше после полноќ. Нема лош период од денот за гледање светско. Неколкуте непроспиени саати се мала цена за задоволството да се биде дел од милијардите жители од сите континенти, кои во истиот момент ја делат истата возбуда, ја чувствуваат истата фудбалска магија. Некој на пиво со пријателите, некој дома со семејството, некој на работа со колегите…

Сите гледаат светско, дури и оние што не гледаат фудбал. Всушност од сите настани кои пред себе го имаат епитетот светско, токму фудбалскиот мундијал највеќе го оправдува и заслужува.

Од четирите земји околу кои се врти светот на Балкон3, само Грција учествува на дваесетото светско првенство во фудбал, кое се одржува во Бразил, единствената земја што пет пати го подигнала трофејот Жил Риме.

Грчки навивачи во Рио

Ова е трето учество за Грција на светските првенства, по оние во 1994 и во 2010. До сега грчкиот фудбалски тим не се прославил на мундијалите. На 6-те одиграни натпревари остварил само една победа од 2:1 против Нигерија во 2010 година. Сепак, не смее да се заборави историскиот успех на грчките фудбалери, кои пред 10 години се искачија на европскиот трон.

Фудбалската историја на Турција е малку позанимлива и богата со куриозитети. Турција се квалификувала на Светското првенство во 1950 година, но поради финансиски проблеми го откажала учеството. На наредното првенство во 1954 година, Турција станала учесник со фрлање паричка откако и по три квалификациски натпревари со Шпанија не било одлучено кој ќе патува на завршниот турнир во Швајцарија. Најголемиот успех на светските првенства турските фудбалери го остварија во 2002 година кога од Јапонија и Јужна Кореја се вратија со бронза на градите. Во натпреварот за третото место Хакан Шукур го постигна најбрзиот гол во историјата на светските првенства, кога ја затресе мрежата на Јужна Кореја по само 10,89 секунди игра.

Албанија и Македонија до сега не успеале да ги минат квалификациите. Сепак, неколку македонски фудбалери во минатото, како дел од репрезентацијата на Југославија го почувствувале „мирисот“ на најважниот спортски настан на планетата.

Олимпиското правило дека „најважно е да се учествува“ во овој случај е само празна фраза. Не мора да се учествува на светско за да се ужива. Најдобар доказ за тоа се полните скопски кафеани, кафулиња, пабови, во кои пред големи видео бимови или телевизори, во фино друштво се навива за омилениот тим.

Гледајте светско и нека победат нашите 🙂

Мирко Трајановски

June 21, 2014
10 лица на Скопје – како 10 различни страни на светот

Секој поголем град има многу лица. Некои делови од него изгледааат како да се во друг град, во друга држава, дури и на друг континент.

Светските урбанисти сметаат дека градовите во последниве 50 години се` повеќе стануваат глобални, наместо национални, вклучувајќи во себе многу различни карактеристики што го отсликуваат нивниот мултикултурен карактер.

Кога на тоа ќе се додаде долгата и сложена историја на Скопје, кое што сите освојувачи го менувале како што го заземале, а големите катастрофи им ги „поправале“ грешките или во поново време отворале можности за експериментирање, шареноликоста е апсолутно загарантирана.

Еве кои се` делови од светот Балкон3 ги препознава во главниот град на Македонија.

ОРИЕНТОТ

Ова е Старата скопска чаршија, позната и како турска чаршија. Најстариот жив дел од градот, полн со трговци, занаетчии (најмногу златари), ресторани, чајџилници, кафулиња, се` до апсинт-барови како од егзотичните патувања на Шерлок Холмс. Срцето на Скопје, според сите критериуми, во кое е длабоко врежан ориенталниот дух.

ИСТОЧНА ЕВРОПА

Широките улици со еднолични, главно сиви стамбени блокови изградени покрај нив, се карактеристични за многу источноевропски метрополи. Скопје е, сепак, во тој дел од светот и многу негови делови се уредени на тој начин. Вклучувајќи го и овој дел од улицата Илинденска.

ЗАПАДНА ЕВРОПА

И покрај земјотресот од 1963 година и подоцнежната модернизација, сепак опстојале и докази дека градот пред стотина години се обидувал да го достигне шармот на западноевропските метрополи. Неколку згради на улицата Никола Кљусев (поранешна Максим Горки) сведочат за тоа.

АМЕРИКА

Живописното американско предградие е симбол за богатството и за економскиот напредок на САД. Но и во Скопје се граделе населби по сличен терк, кои што ја имале истата цел – да ги симболизираат удобноста и пристојниот живот на средната класа. Лисиче е една од десетината такви населби.

ЈАПОНИЈА

За цутењето на јапонските цреши веќе сме пишувале, а тие се сместени во западноевропскиот дел. Скопје има и друг јапонски симбол, мегапроектите на архитектот Кензо Танге од 1960-тите, особено станбениот комплекс Градски ѕид.

ХОЛАНДИЈА

Овој град не е премногу пријателски настроен кон велосипедите. Сепак, има барем еден дел каде што тие можат да бидат главни, како во Холандија. Покрај кејот на Вардар има велосипедски патеки долги дваесетина километри. Главно служат за рекреативно спортување, но бидејќи голем дел од градот е распослан покрај Вардар, некои ги користат и како мирен и безбеден пат до работното место.

БРАЗИЛ

Овде ја нема ниту Копакабана, ниту спектакуларните облакодери на Сао Пауло, но може да се видат сцени слични на бразилските фавели, на пример во познатата Топаана. Не дека фавелите се слика само за Бразил. Не постои поголем град во светот што нема делови завиткани во огромна беда, но бразилските станале познати поради користењето во поп-културата. Така, и Топаана си наоѓала свое место во филмовите и во музиката.

ИСТОЧНА АЗИЈА

Раздвижени трговски улици во кои дури и делови од коловозот се претворени во продажен простор, а не постои производ што не може да се најде на нив. Може да се сретнат од Тајланд па се` до Турција, но и во скопски Дуќанџик.

БАЛКАН

Кога во едно полууредено место се гледаат луѓе од различни класи, кои возат скапи, евтини или никакви автомобили, а живеат во своите големи и мали куќи што не изгледаат ниту посебно привлечно, ниту одбивно, туку сосема, сосема едноставно – тоа е Балканот. Тоа е и населбата Ѓорче Петров.

МЕНХЕТЕН

Во изминативе десетина години се појавија многу идеи што го носеа истиот работен наслов – скопски Менхетен. Замислата им е да се изградат висококатници на повеќе локации, а се предвидуваа максимални височини и до 500 метри. Засега единствените облакодери во Скопје се двете изградени (од четирите планирани) кули од проектот Sky City, високи по 130 метри. Тешко е да се претпостави дали Скопје ќе продолжи да се развива на овој начин, во височина.

Гоце Трпковски

фото: Хусамедин Гина

May 12, 2014