Мусаката е омилен специјалитет и во Македонија, и во Грција и во Турција. Во сите три земји го носи истото име, но се подготвува на различен начин и со различни состојки. Мусаката исто така е едно од најпопуларните јадења и во земјите на Блискиот и Средниот Исток.
Во продолжение погледнете како да го подготвите овој специјалитет. Добар апетит!
Миле А. Ристевски
Во Атина семејствата и децата го прославуваат Божик со прошетки низ градот во радосна и забавна атмосфера. Сериозната економска криза доведе до појава на повеќе граѓански иницијативи кои промовираат социјална солидарност во текот на целата година, но за време на овие Божиќни празници Градското Собрание на Атина реши да ги комбинира традиционалната празнична радост и чувството за социјални проблеми во опкружувањето.
Целта е да се обезбеди забава во градот како што налага традицијата (особено голема потреба во вакви тешки времиња) а во исто време да се придонесе во акциите за социјална солидарност и интерактивно да се едуцираат децата преку игра и фантазија.
Од 6-ти декември 2013 до 6-ти јануари 2014 културниот центар Технополис (поранешна фабрика за гас во квартот Гази) ги поканува сите деца и возрасни да ја посетата “Божиќната фабрика” и да прослават во весела атмосфера низ игра и многи други активности организирани за најмалите.
Активностите ќе се одвиваат секој ден од 10.00 до 22.00 часот. Со купување на карта по доста ниска цена добивате неограничено учество во сите активности.
Серија едукативни и забавни работилници ги очекуваат децата кои сакаат лично да го запознаат Дедо Мраз, да добијат подарок и да ја разгледаат неговата фабрика. Таму можат да научат како да направат дрвени играчки (кои потоа можат да ги задржат) и да учествуваат во изработката на огромен картон за друштвена игра која самите ќе ја дизајнираат, сами ќе ги постават правилата за играње и се разбира ќе определат соодветна награда за победниците…
“Kalikantzari” (лошите џуџиња) се опремени со бои и се спремни да ги размачкаат по детските лица… на уметнички начин во работилницата за цртање на лице. Децата можат да ги испробаат своите вештини во правење традиционални пецива во работилницата за колачиња, а во слатко-магичната работилница ќе научат како да изведуватт магионичарски трикови со пекарски продукти. Во текот на целиот настан ќе биде обезбеден интернет простор каде децата ќе можат да ги испраќаат своите Божиќни пораки и желби низ целиот свет.
Во рамките на Божиќната Фабрика во Технополис ќе се одвиваат и неколку интерактивни и мултимедијални изложби, како што е Музејот на древна грчка технологија кој нуди 50 експонати на интересни механички направи (оригинали и копии) и изложбата на древни играчки која од колекцијата на илјадници експонати ќе претстави играчки од различни периоди и цивилизации.
Добротворната детска организација Флога и СОС Детско Село Грција организираат базар на солидарноста во рамките на кој ќе се собираат играчки (во добра состојба), книги и облека кои ќе бидат донирани на социјално загрозените семејства. Како контраст на скапите вештачки дрва (веќе долги години контроверзна тема за украсувањето на Атина) Технополис ќе биде украсен со 500 природни елки кои подоцна, кога ќе завршат празниците, ќе бидат повторно засадени на определени места за пошумување на блиските планини на Атика.
Лизгањето на мраз стана особено популарно во цела Грција па затоа ќе бидат поставени лизгалишта за возрасни, деца и за најмалите посетители, но и огромен карусел, штандови со колачиња, печени костени и други закуски (варено вино за возрасните). Посетителите ќе можат да се возат низ Технополис во еколошко вовче.
Ако решите да прошетате низ Гази оваа година ќе видите дека децата се во центарот на вниманието – но, како што најавуваат организаторите, активностите се наменети и за сите оние кои се чувствуваат како деца! Секој ден, програмата вклучува музички претстави, концерти на современа грчка музика, џез, рок и класична музика, театарски претстави, куклен театар и театар на сенки, улични претстави, жонглери, кловнови и магионичари. Безброј можности за уживање за целото семејство!
Повеќе информации на: thechristmasfactory.gr
Софија Николау
Прекрасен другар во студените денови
Во Грција црниот чај не е пијалок кој често се пие, како на пример во Турција и Азија. Ако ги прашате Грците „дали сакате чај?“ тие најверојатно ќе ви одговорат : „Не благодарам,не сум болен!“.. хммм. . Зошто би одговориле така? Па, бидејќи традиционално Грците пијат чај само кога се болни и чајот генерално го поврзуваат со состојба кога не се чувствуваат добро, или дури и малку несигурно..:)
Така што, наместо црн чај, почесто се пие чај од тревки, хербален чај. Најпопуларниот хербален чај е „Планинскиот чај“ (Tsai tou Vounou). Ова растение е ендемско на Медитеранот и има околу 100 подвидови (17 во Грција) и неговото конзумирање е популарно во многу земји од медитеранскиот басен – иако систематски се одгледува само во Грција.
Генеричкото име во науката на ова растение е Sideritis L. (sidiros=железо) и навистина содржи значително количество железо, кое и те како е потребно на организмот, особено поради честите дијагнози за недостаток од железо кај медитеранската популација.
Планинскиот чај, како што кажува и името, расте на надморска височина над 1000 метри и e прилагоден на сува почва и продолжени летни периоди карактеристични за медитеранскиот регион. Бидејќи планините покриваат 80 отсто од нејзината територија, Грција е совршена земја за одгледување планински чај.
Планинскиот чај, се бере буквално во секој планински регион во Грција. Од област до област локалните подвидови можат во нијанси да се разликуваат, па така добиваат локални имиња. На пример можат да земат име на локалните дијалекти, како на пример Malotyra (Крит), или на регионот каде што се бере (чај Евиа), или според планината на која се бере (чај од Олимп, чај од Парнас), на планината Атос е наречен според Власите кои живеат во грчкиот дел од Македонија (Влашки чај).
Листовите и пупките се берат со рака на почетокот од летото, потоа се сушат и се продаваат насекаде низ земјата, во форма на букети, па дури и во вреќички за чај. Производот е 100 проценти природен и во тек на одгледувањето не му треба вештачко ѓубриво, ниту пестициди, поради што лесно добива сeртификат за чист органски производ.
Чајот не само што е вкусен и ароматичен, исто така е познат по своите антибактериски и аналгетски квалитети, а исто така е ефикасен против зголемена телесна температура. Затоа е познат и како популарен лек за настинка, кашлица и болки во стомакот. Научниците открија дека исто така има и антистрес ефекти, без какви било несакани последици и контраиндикации, кои на пример се јавуваат при пиење на некои други пијалоци од тревки. Ако се подготви како што Грците преферираат да го пијат во зовриена вода, многу жежок и со мед, тогаш ќе почувствувате дека ви го омекнува грлото, ќе се чувствувате подобро и ви го зајакнува организмот:)
Балкон3 препорачува Планински чај за да се фатите во костец со зимата и студеното време…
Софија Николау
Слатка традиција од островот Евиа
Куми е прекрасно гратче на островот Евиа познато како “Балкон на Егејот”. Куми има богата поморска историја но е многу попознат по својот уникатен вид на баклава. Парчињата баклава се исклучително тврди, исполнети единствено со бадеми. Традиционалниот рецепт користи не помалку од 70 кори и е особено популарен за време на летните празници, но и за новогодишните прослави и карневали. Еве еден стар рецепт кој на нашиов Балкански Балкон го сподели локалното Здружение на жени.
Потребни состојки:
70 кори за баклава
1 ½ кг бадеми, бланширани, малку печени во рерна и потоа исецкани
½ чаша шеќер
½ чаша презла
1 ¾ чаша путер, стопен*
2 лажички цимет
каранфилче
Подготовка:
Измешајте ги бадемите со шеќерот и презлата. Земете тавче за печење од 36 cm, намрснете го со путер, ставете 12 кори и секоја од нив премачкајте ја со путер. На 13-тата и 14-тата наросете цимет и секако премачкајте ги со путер. На 16-тата кора наросете 2 супени лажици од смесата со бадеми. Продолжете така дури не ја потрошите целата смеса со бадеми, осносно откако ќе наредите околу 55 кори. Останатите кори ги редите и ги премачкувате со путер. Исечете ја баклавата на парчиња и ставете по едно каранфилче на секое парче. Ако имате уште путер загрејте го и посипете ја баклавата.
Покријте го тавчето со хартија за печење и печете околу час и половина во претходно загреана рерна на 180 степени. Оставете ја баклавата да се излади околу еден час и во меѓувреме подгответе го шербетот.
Шербет:
2 ½ кг шеќер
6 чаши вода
2 рендани кори лимон
6 супени лажици сок од лимон
1 стапче цимет
Измешајте ги сите состојки во тенџере освен сокот од лимон. Варете ја смесата дури не се згусне, додадете го лимоновиот сок и добро измешајте. Сипете го врелиот шербет на изладената баклава. Оставете да отстои еден ден пред да ја послужите.
* Во Грција за подготовка на баклава вообичаено се користи свеж козји путер кој секаде се продава како “voutyro galaktos”. Се загрева пред да се користи и се премачкува со кујнска четкичка.
Софија Николаоу
Тоа е ладен пијалок од кафе кое се мати за да се добие пенест прелив. Се служи во висока чаша полна со коцки мраз и се пие со сламка.
Само инстант кафе и вода. Шеќер и млеко се додава по избор и по вкус. Млекото треба да биде свежо или кондензирано (млекото во прав ја растопува пената).
Кафе кое не е инстант, кафе со сладолед, кафе со чоколаден прелив, кафе со шлаг, кафе измешано со узо, со газирана минерална вода…итн. Аке го сервирате во обична шолја за кафе веднаш престанува да биде фрапе.
Без храна.
Секако. Ова не е еспресо кое се пие набрзина, фрапе се подготвува за да трае прилично долго (некои луѓе го пијат со часови). Затоа се потребни многу коцки мраз и сламка: мешањето на пената и мразот го одржува фрапето свежо долго време. Па, не брзајте, закажете дружба со пријателите, земете табла и уживајте!
Важно: никогаш не наздравувајте со кафе – тоа носи несреќа:)
Случајно. Во 1957 за време на Меѓународниот Саем во Солун (HELLEXPO). Пронаоѓачот е Димитрис Вакондиос, претставник на Nestle (компанија која прва промовирала инстант кафе на грчкиот пазар). За време на саемот компанијата демонстрирала како да се користи коктел шејкер за подготовка на нов ладен чоколаден пијалок. Продавачот сакал да се напие кафе но немал топла вода па затоа ги искористил работите што му биле при рака и … останатото е историја!
Фрапе на француски значи “матено” и името е добиено исто така случајно инспирирано од еден француски пијалок кој не содржи кафе. Неколку години подоцна Вакондиос ќе изјави:“Сè уште не можам да сфатам како еден мал експеримент доведе до пронаоѓањето на најпопуларниот пијалок во Грција!” За волја на вистината, Вакондиос сега ќе беше милијардер ако го патентираше рецептот.
Во комедиите од 1960-тите познатите актери често пиеле фрапе на романтичен состанок.
Во денешно време (во телевизиските комедии), фрапето се поврзува со клише ликови кои со часови дискутираат за разни работи, ништо не работат и се најчесто саркастични.
Се разбира постои и фрапе жаргон кој се користи да ја искажете вашата потреба за пијалоков или мислењето за луѓе кои се однесуваат како веќе споменатите клише ликови.
Туристите во Грција бргу го открија и засакаа овој пијалок. Многумина го промовираа во своите градови понекогаш адаптирајќи го вкусот (види прашање бр.3) но името е секаде исто.
Постојат податоци дека фрапе е забележано во далечни земји како Белорусија, Либан, Камбоџа, Малезија и Кенија. Други необични места се кафетеријата во Музејот Едвард Мунк во Осло, Норвешка, кафетеријата на Универзитетот во Билбао, Шпанија и за време на еден хип-хоп фестивал кој се одржува во Чешка. Во градовите каде има голема заедница на Грци (Чикаго, Њујорк, Мелбурн, Торонто, Будимпешта, Брисел, Лондон и многу градови низ Германија) лесно ќе пронајдете фрапе. Исто така, фрапе ќе најдете на оние места кои редовно се посетувани од голем број грчки туристи.
Реклама за фрапе близу Вселенската Патријаршија во Истанбул, Турција.
Но, Солун отсекогаш бил и ќе остане центарот на фрапе културата.
Барот на врвот на Белата Кула едноставно мора да го посетите!
Потребни ви се 2 основни состојки. Инстант кафе (од најлош квалитет, скапите брендови или здравите варијанти не доаѓаат предвид) и електричен миксер за коктели (прави многу густа пена).
1: Сипете малку вода во чашата.
2: Ставете го посакуваното количество кафе (и/или шеќер по вкус). На пример, за средно благо фрапе потребни се 2 полни лажички кафе и 2 полни лажички шеќер.
3: Ставете го миксерот во чашата и мешајте одоздола нагоре како што се формира пената.
4: Дополнете ја чашата со вода (и/или млеко по вкус) и додајте што е можно повеќе коцки мраз. Ставете сламка во чашата и послужете.
Уживајте!!!! (и без наздравување:)
Софија Николау
Блазирано Светско Првенство 2014
Деновиве главна тема на разговор низ целиот свет е Светското првенство во фудбал 2014 во Бразил. По тој повод бев запрашан што Грците мислат за првенството. Јас, како голем љубител на фудбалот, забележав дека се прилично рамнодушни. А тоа се случува за првпат!
Низ цела Атина, на плоштадите, во парковите, кафулињата, баровите и рестораните се поставуваат телевизори, наместени само на каналите кои пренесуваат натпревари, се рекламираат натпреварите и понудите на пиво сè со цел да привлечат голем број муштерии. Било да го сакате фудбалот или не, ќе бидете преплавени со информации за натпреварувањата, репрезентациите, ѕвездите, надвор од стадионите, сè. Но расположението се менува. Особено ако се спореди со Светското првенство пред една година.
Сепак, ќе речете, лето е и потребен ни е одмор, сакаме да престојуваме на отворено, да се забавуваме и креваме врева. Но јас би рекла дека тое е уште поголема мотивација да се проследи овој глобален настан. Без оглед на тоа што учествува и грчката репрезентација и што грците отсекогаш го сакале латиноамериканскиот фудбал, сè се сведува на потребата за ескапизам (заедно со пријателите ако може). На крајот на краиштата постои надеж (кај некои) дека би можеле да видиме и квалитетен фудбал (мора да признаеме дека минатото првенство беше разочарувачко).
Медиумите пренесуваат сè што би можело да ве интересира околу фудбалот но сепак се чини дека не кажуваат ништо ново. Се повторуваат четири теми кои не импресионираат никого:
– Грчките навивачи не можат да одат во Бразил поради ограничени финансиски средства (додека пак Јапонците на пример, се таму)
– Хумористична листа на работи кои треба и кои не смеете да ги правите додека гледате фудбал (кревање што е можно поголема врева, вознемирување на соседите, полнење на фрижидерот со тони пиво, пица и суфлаки итн.)
– Бразилските имигранти кои живеат во Атина гледаат фудбал во Атина.
– Грчките имигранти кои живеат во Сао Паоло гледаат фудбал во Сао Паоло
Се разбира постои надеж дека грчкиот тим ќе постигне нешто повеќе од шут од корнер, но телевизиите ја претераа работата.
Телевизиските канали имаат јаки симптоми на синдром на Галско село (гледајте го филмот Астерикс на Олимписките Игри).
Грција ќе го добиеше натпреварот ако…
а) климата не беше премногу тропска
б) локацијата на стадионот беше подобра
в) исхраната на играчите беше помалку егзотична итн.
Она што најмалку се очекува од грчкиот тим е да го освои мундијалот. Оваа веројатност е многу блиску до нула (прашајте било кој кладилничар), а ние сепак продолжуваме да гледаме натпревари кревајќи врева, пиејќи пиво, јадејќи нездрава храна, надевајќи се дека латиноамериканците ќе покажат дел од нивната магија на теренот, заедно со водителите кои ја критикуваат бразилската клима.
Неповолната временска зона не е проблем. Продолжуваме да остануваме без сон, одиме на работа со изморени очи и пиеме кафе повеќе од вообичаено. А децата весело си играат!
Софија Николау
Интервју со Жарко Ристоски, селектор на Македонската одбојкарска репрезентација
Г-не Ристоски, што е она што е привлечно во одбојката? Не е фудбал, не е кошарка, нема толку страствена публика и навивачки тимови, па што ги привлекува младите да станат одбојкари?
– Одбојката како спорт е еден од најатрактивните спортови воопшто и е во центарот на вниманието на најголемите спортски случувања во светот. Самата игра е многу поразлична од другите спортови, во кој контакт со противникот или дуел игра не е дозволена, а исто така, брзата реакција и краткиот контакт со топката при што играчот нема право да ја држи топката во негов посед, туку во дел од секундата треба да изреагира, го прави овој спорт да биде и еден од најатрактивните и уникатен! Развивањето на координацијата, брзината на реагирање, пропорционалната активност на сите делови од телото и неговото правилно развивање ги поттикнуваат младите да почнат да се занимаваат со овој спорт.
Од неодамна сте селектор на македонската одбојкарска репрезентација. Постигнавте неколку победи по ред со сериозни противници. Што се смени во играта со вашето доаѓање?
– Најважно од се` е што повторно успеавме да ја анимираме македонската јавност со одбојката, постигнавме добри резултати за кои се зборува. Најпрвин успеавме да бидеме први во претквалификациите за ЕП, со три победи во нашата група и максимален ефект. Во квалификациите успеавме да стигнеме до трето место во групата, но прикажавме игра во која беше евидентен напредок и покрај сите проблеми со кои се соочивме, откажувања и повреди на играчите, за да во нашата премиера во Евролигата почнеме со четири победи по ред. Успеавме да наметнеме одлична работна атмосфера, која беше преточена во добра игра на натпреварите.
Со години бевте во Кипар. Како ве одведе патот таму?
– Во 2010 година првпат заиграв за кипарска Омонија, каде што имав одлична сезона. Но, после завршувањето на сезоната поради повреда, не бев во можност да ја продолжам професионалната одбојкарска кариера како играч. Токму поради тоа ја одбив понудата од Неа Саламина за соработка во 2011 година, за да во 2012 година истиот тој клуб ми понуди договор како тренер, кој сакам да кажам дека со големо задоволство го прифатив. Одработив две сезони, во кои станавме шампиони на Кипар во 2013 година, и тоа после десетгодишен „пост“. Станавме Супер Куп победници за 2014 година, бевме освојувачи на сите турнири (три) од календарот на Кипарската Федерација во овие години. Тригодишниот престој на Кипар мене и семејството не врзува со многу убави спомени, добри резултати, другарување, нови познанства и големо животно и професионално искуство.
Прочитав дека одбојката е спорт со голема важност на Кипар, особено во клубот каде што бевте тренер Неа Саламина. Веројатно тоа беше голем предизвик за вас?
– Да се биде дел од семејството на Неа Саламина е голема чест и задоволство, ако се има предвид дека тоа е тим кој што до 2004 година доминирал на Кипар во одбојкарскиот спорт. Но, од тогаш, па се до моето доаѓање, немаа освоено шампионска титула. На голема радост на сите, десетгодишниот пост беше прекинат и го вративме шампионскиот сјај на овој клуб.
Можете ли да направите споредба во неколку најкарактеристични точки за одбојката во Македонија и одбојката во Кипар. Две различни школи, различен третман, пристап…
– Самите услови за работа што ги нуди Кипар се на едно многу повисоко ниво отколку што се тука кај нас во одбојката. Гледано од аспект на обезбедување основни услови за работа, сали, реквизити, организациска поставеност.
Опишете ни ја ситуацијата, како дојде до тоа да ви ја поклонат довербата токму на вас ако се земе и фактот дека доаѓате од Македонија? Со кои стереотипи се судривте на почеток, тоа веројатно е неодминлива работа, ваши предрасуди за нив, нивни за вас?
– Моите контакти со Неа Саламина почнаа уште пред десетина години после неколку мои настапи токму против оваа екипа во еврокуповите. Првпат како противник Неа Саламина ја имав кога настапував за Работнички Фершпед. И по втор пат се сретнав со Неа Саламина кога играв во романскиот клуб Динамо од Букурешт. И двата пати излегував како победник во дуелите со нив. Неколу обиди да дојдам во Неа Саламина како играч не завршија со договор, но, на обострано задоволство, тоа ни успеа во улога на тренер и тоа од првпат се договоривме. Кипарците се многу искрен и чесен народ и мора да признаам дека во трите години престој таму, буквално не сум имал никакви проблеми или било каков притисок околу тоа од која земја доаѓам. Токму спротивното, тоа се луѓе што го почитуваат и ценат човечкиот труд и квалитет и секогаш се подготвени да подадат рака на секого, тогаш кога му е потребно.
Како ве прифатија играчите, соседите, градот?
– Соработката со играчите беше на едно високо професионално ниво за време на тренажниот процес, додека приватното дружење беше оставено за во слободно време и секогаш по прославување на добрите резултати. Во мојата прва година таму, 2010, како член на кипарска Омонија, запознав многу пријатели со кои сум и ден денеска во контакт, без разлика што изминативе години бевме „лути противници“. Исто така во двете години поминати во Неа Саламина, која е како едно големо семејство, запознав многу луѓе и убеден сум дека поголем дел од нив ќе останат наши драги пријатели засекогаш.
Каква е кипарската кујна, има ли сличности со македонската?
– Да, мислам дека и во двете земји имаме слична кујна, која што изобилува со разни специјалитети на скара. Можеби таму малку повеќе е застапена морската храна, но во целина имаме многу слична храна.
Во кои јадења најмногу уживате?
– Дефинитивно, најомиленото јадење на мене и на моето семејство ни беше Козјото сирење Халуми, потпечено на скара, кое всушност е и заштитен знак на Кипарската кујна. Го има само таму и има многу оригинален вкус. Од месо пак, мој фаворит е свинска суфла (свинско печење на ражен на парчиња). Не сум голем љубител на морска храна, но на добро подготвен Салмон не би му одолеал. Благите работи ми се слаба страна, а Кипарската кујна изобилува со домашни колачи и торти, а мој фаворит од нив е cheesecakeторта со прелив од вишна, кој и мојата сопруга многу често го приготвува дома на мое задоволство и на задоволство на нашиот син Лука.
Ако споредите со македонската кујна, што е она што го прават подобро таму, а што пак во Македонија е ненадминливо?
– Дефинитивно нашето, тетовско „тавче гравче“ и домашната лутеница и ајвар ми се незаменливи, додека пак од друга страна мирисот на кипарското сирење Халуми на скара би сакале повторно и наскоро да го почувствуваме.
И покрај се, изјавивте дека заминувате од Неа Саламина. Има ли шанса кариерата да ја продолжите во некој друг клуб на југот или плановите се поинакви?
– Целата моја енергија сега е насочена кон настапите на нашата одбојкарска репрезентација во Евролигата и да бидам искрен, воопшто немам време за размислување на таа тема, каде би била мојата следна дестинација. Со големо задоволство би прифатил работа во клуб кој што има големи амбиции, дали тоа повторно би бил Кипар, Грција или некоја сосема друга земја, останува да видиме до почетокот на новата натпреварувачка сезона.
Дарко Чекеровски
Седнав да го пишувам текстов додека на телевизорот спроти мене се надигруваа Аргентина и БиХ. Беше после полноќ. Нема лош период од денот за гледање светско. Неколкуте непроспиени саати се мала цена за задоволството да се биде дел од милијардите жители од сите континенти, кои во истиот момент ја делат истата возбуда, ја чувствуваат истата фудбалска магија. Некој на пиво со пријателите, некој дома со семејството, некој на работа со колегите…
Сите гледаат светско, дури и оние што не гледаат фудбал. Всушност од сите настани кои пред себе го имаат епитетот светско, токму фудбалскиот мундијал највеќе го оправдува и заслужува.
Од четирите земји околу кои се врти светот на Балкон3, само Грција учествува на дваесетото светско првенство во фудбал, кое се одржува во Бразил, единствената земја што пет пати го подигнала трофејот Жил Риме.
Ова е трето учество за Грција на светските првенства, по оние во 1994 и во 2010. До сега грчкиот фудбалски тим не се прославил на мундијалите. На 6-те одиграни натпревари остварил само една победа од 2:1 против Нигерија во 2010 година. Сепак, не смее да се заборави историскиот успех на грчките фудбалери, кои пред 10 години се искачија на европскиот трон.
Фудбалската историја на Турција е малку позанимлива и богата со куриозитети. Турција се квалификувала на Светското првенство во 1950 година, но поради финансиски проблеми го откажала учеството. На наредното првенство во 1954 година, Турција станала учесник со фрлање паричка откако и по три квалификациски натпревари со Шпанија не било одлучено кој ќе патува на завршниот турнир во Швајцарија. Најголемиот успех на светските првенства турските фудбалери го остварија во 2002 година кога од Јапонија и Јужна Кореја се вратија со бронза на градите. Во натпреварот за третото место Хакан Шукур го постигна најбрзиот гол во историјата на светските првенства, кога ја затресе мрежата на Јужна Кореја по само 10,89 секунди игра.
Албанија и Македонија до сега не успеале да ги минат квалификациите. Сепак, неколку македонски фудбалери во минатото, како дел од репрезентацијата на Југославија го почувствувале „мирисот“ на најважниот спортски настан на планетата.
Олимпиското правило дека „најважно е да се учествува“ во овој случај е само празна фраза. Не мора да се учествува на светско за да се ужива. Најдобар доказ за тоа се полните скопски кафеани, кафулиња, пабови, во кои пред големи видео бимови или телевизори, во фино друштво се навива за омилениот тим.
Гледајте светско и нека победат нашите 🙂
Мирко Трајановски
Секако дека има повеќе причини од овие да ги сакате грчките вина и традицијата која е тесно поврзана со нив. А, за да откриете што повеќе причини, Балкон3 ве поканува (што друго?)… да ги пробате!
Eviva! Cheers!
Софија Николаоу
Добродојдовте во Националната градина во Атина!
Веднаш до секогаш полниот плоштад Синтагма, овој пријателски и историски зелен простор е оаза на романтизмот од 19 – ти век. Планирани во 1836 год, овие Градини се всушност првиот парк/ботаничка градина создадени во Грчката метропола.
7,5 километри патеки кои ви прикажуваат различна слика во секој свиок. Фонтана, чистинка, камена градина, езерце… Статуи од поети од таа ера – Аристотелис Валаоритис
Неколку украсни столбови во Јонски стил ставени како декорација низ градината. Според Европските идеи во тоа време, паркот е важна класична мешавина од антиквитети од Грчката и Римската ера, дел од овие антиквитети можат да се видат на Амалиас (amalias) авенијата и во внатрешноста на градината.
Денес паркот покрива површина од 158 квадратни километри (288 км2 заедно со Запионските градини). Паркот е отворен секој ден од изгрејсонце до зајдисонце и посетителите можат да се ориентираат со помош на инфо штандови и патокази.
Овие градини не служат само како рекреативен простор туку и како домаќин на едукативни програми за деца. Овие програми се извршени од Општината Атина (управата на паркот), училиштата, невладини организации и одличната детска библиотека во самата градина. Понатаму има и големо детско игралиште, мала зоолошка градина со домашни животни и кафе бар.
Градините се почетно планирани во 1836 година како приватен простор за одмор на кралската палата(во денешно време Грчкиот парламент). Архитектите и Агрономите од Баварија изработиле дизајн за градината сличен на “Англиските Градини” во Минхен (од таму доаѓаат кривите патеки). Потоа работата ја преземал Француски агроном од Долмабахче градините во Истанбул.
Стотици нови видови на дрвја и грмушки биле донесени од сите континенти на светот, Америка, Јужна Африка, Австралија и Кина. Оваа колекција е збогатена од неколку ендемски видови на растенија од југот на Грција. Сега, околу 7000 дрвја (повеќето зимзелени) и десетици илјади други растенија од околу 519 видови се наоѓаат во овој парк, од кои 102 се ендемски.
Не сите растенија преживуваат на медитеранската клима, но тие кои преживеале добро напредуваат, неколку растенија се дури еден век стари, а сите дабови дрвја во градините датираат уште од 1845 година. Овие дрвја се светилиште за многу видови на птици, вклучувајќи ги и оние кои мигрираат.
Влезот на Амалиас авенијата се наоѓа веднаш спроти едно од одбележјата на градината, високите и тенки Вашингтониа палми.
Пред нив, единствениот мермерен сончев часовник во Атина, добра идеа за следење на текот на времето во град со просечни 300 сончеви денови во годината.
Ова не е било која фонтана: Ова е Боубоунистра, терапетски извор(мало ниво на калциум) кој се користи за снабдување со вода на поголемиот дел од стара Атина… Денес е уште еден освежителен агол на градината во летната врелина.
Секој ден овие мали потоци дистрибуираат околу 1050 кубни метри вода за потребите на градината преку древниот водовод Писистратос (600г п.н.е.).
Уште од отварањето на градините за јавноста (1923), најголемото езеро во градината е место на кое малите деца ги хранат супер популарните патки и лебеди. Поради можноста од зараза од живински грип животните беа затворени, но малиот дрвен мост останува како фокална точка на нашите спомени…
Децата се фасцинираат од големите крапови и други големи светкави риби кои пливаат во езерата, најблиското до влезот од Вас. Софас авенијата е исто така и најславното.
Убавината и носталгичното распоожение лесно се комбинираат додека уживате во прекрасниот мир на градината. Место кое вреди да се посети, во срцето на Атина.
Ми остана во сеќавање како ниту еден друг парк кој сум го посетил, тоа е квинтесенција на еден парк, она кое човек го чувствува понекогаш кога гледа во платно или сонува за некое место каде што сака да оди и да не може да го најде.
Henry Miller. The colossus of Maroussi, 1939
Софија Николау