Tag: рецепт

Ѓомлезе се прави со многу љубов, трпение и силен оган

Кој не пробал ѓомлезе, не знае што пропуштил. Постои некаква тајна магија што ова навидум едноставно јадење го прави посебно. Можеби е мачниот начин на кој се прави, можеби е љубовта што е неопходна како состојка во ова печиво.

Состојките не се ништо невообичаено – брашно, вода, сол, кисело млеко. Сите се согласуваат дека е една од најубавите работи што можете да ги пробате во Македонија, а охриѓани и преспанци на големо расправаат чие ѓомлезе е најубаво. Традицијата вели дека токму во овие делови на Западна Македонија најмногу се задржала навиката на правење ѓомлезе, која најверојатно е уште една од придобивките на турската култура во земјава.

„Балкон3“ беше гостин на семејно правење ѓомлезе во питомото село Коњско, во Преспа. Домаќинката Џени Ѓоргиевска заедно со своите помошници, не упати во тајните на правењето ѓомлезе. Тоа утро, таа заедно со својот сопруг Нане, кои живеат во Ресен, уште во 6 наутро веќе ја правеа кашата од која се прави ѓомлезето.

-Нема стандардна мерка. Се се сведува на вкус.

Во Преспа, освен брашно, вода, сол, ставаме и кисело млеко. Во некои краеви, додаваат и јајца во смесата. За една поголема тепсија, јас употребив 2.5 кг брашно, вода ставив по потерба, околу осум лажици сол и едно канче к.млеко. Јас сакам корите да се потенки, затоа ја правам и смесата потечна. Печеме во бакарна и во алуминиумска тава – вели Ѓоргиевска.

Се пали силен оган и на него се грее сачот (вршникот). Тавите се мачкаат со масло за јадење, па почнува редењето на корите. На секоја кора се пропрскува со зејтинот по малку и се пече под сачот. Многу е важно оганот да се одржува силен. Од тоа, меѓу другото, зависи колку време ќе биде потребно за да се направи вкусното јадење. Тоа утро, нашата домаќинка подотви мастраф за две големи тави, оти имаше многу гладни и нестрпливи усти. Во Ресен се вели, ако една жена не знае да направи ѓомлезе, исто како да не е домаќинка.

Некогаш ѓомлезето најчесто се правело само во посебни прилики, за важни гости.

-Ако некому си му отишол на гости и тој ти направил ѓомлезе, значи дека многу те почитува. По ѓомлезето, второ такво специјално јадење е капама со ориз и со риба. На времето зборуваат политичарот Благоја Попов дошол во Коњско и што ѓомлезиња му направиле, па капама, со години се раскажувала таа анегдота – раскажува Роза Велкова, родена во Коњско, денес кочанчанка.

Таа е категорична дека меѓу корите не треба ништо да се додава. Ако ставете сирење меѓу корите, тогаш правите нешто друго – вели тетка Роза.

Откако ќе се потроши и последната лажица, време е за корите да се потпечат и ѓомлезето побрзо да се најде на масата. Малце се потпечува последната кора и над неа се става сачот, а под тавата – жар. Многу е важно над сачот да се стави пепел, која помага за да се одржува топлината. Пред да се пече, ѓомлезето се сече на ромбови (баклавички) и се става да поврие малку.

-Што правиме ако не ми го бендисаат – се шегува нашата домаќинка.

Со еден сач и две тепсии, на нашите домаќини им требаа шест часа за да биде целосно готово. Јадењето се комбинира со сирење, јогурт, патлиџан, матеница, секој по свој вкус.

Никој не знае да каже од кога датира ѓомлезето, важно е дека традицијата се пренесува од колено на колено. Но, интересно е што традицијата на правење ѓомлезе во Преспа се повеќе се враќа.

-Во Ресен во последно време многу се прави. Матурски, веридби, веселби не можат да поминат без ѓомлезе или питулици и аршлами (варено тесто кое се пече со ситна тарана, н.з.) Бара трпение, кондиција и нормално, помош. Некој да го одржува оганот и да помага со сачовите, а некој цело време да става од мастравот – велат Ѓоргиевци.

Преспанскиот регион има посебен пиетет кон месените работи.

-Ѓомлезето ме прави носталгичен и ме потсеќа на утрата што мирисаа на него кога баба ми го правеше. Тој мирис ми е навлезен во душата, можеби и поради тоа што ретко се прави, а богами и тешко – вели страствен вљубеник во неговото височество – ѓомлезето.

Така, дури од тепсијата не се отстрани и последното парче ѓомлезе и тоа најчесто со гребење со вилушка, нема напуштање на масата. Иако ѓомлезето се консумира и подоладено, ретко кога се остава за подоцна.

Доколку сакате ова јадење да го подготвите дома потребни ви се следниве состојки:

450 гр брашно

околу 320 мл топла вода

7 гр сув квасец

1 лажиче шеќер

2 лажички сол

масло за премачкување

за фил:

300 гр спанаќ, обарен

100 гр фета сирење

1 мало чешне лук, ситно сечкано

1 лажица путер

Подготовка:

Во брашното ставете ја солта и просејте ги низ ситно (цедалка) во длабок сад. Во топлата вода ставете ги сувиот квасец и шеќерот да се растопат. Кога квасецот ќе се запени, ставете го во садот со брашното. Замесете меко тесто и оставете го на топло да ја удвои големината.

Кога ќе забележите дека тестото се удвоило, поделете го на 8 еднакви топчиња и нив оставете ги да нараснат малку.

За тоа време, подгответе го филот. Спанаќот обарете го. Обарениот спанаќ исечкајте го на ситни парчиња. Лукчето ситно сечкајте го и ставете го тавче за пржење со малку масло да се запржи. Кога ќе фати боја, ставете го претходно убаво исцедениот и исечкан спанаќ. Сирењето згмечете го со вилушка и ставете го во спанаќот. Целиот фил убаво измешајте го. Зачинете со сол и бибер по вкус. Секое топче со сукало развлечете го што потенко можете.

Филувајте на едната половина го со фил нанесен во тенок слој.

Преклопете и стиснете ги краевите. Вака подготвени, печете ги во тавче (најдобро да биде керамичко) малку намачкано со путер/маргарин/масло. Печете 3 до 4 минути на средна темепратура, притоа внимавајќи да не изгори.

Овој специјалитет во Турција можете да го најдете скоро во секој ресторан, но јас Ви препорачувам да седнете токму во оние ресторани каде што ќе можете видите како жените на лице место Ви го подготвуваат. Со ова јадење може да се напиете и ладен Ајран.

Се уште е енигма од каде точно потекнува ѓомлезето. Називот влече корени од турскиот збор gözleme (“göz al-melek”) што би значело ангелски очи. Се вреува дека ѓомлезето се правело во охридскиот и во преспанскиот регион многу пред доаѓањето на османлиите на Балканот. Популарно се нарекува и тури-потпечи. Од турскиот јазик го има само називот.

Пријатно јадење со рецептот на Балкон3:)

Сребра Ѓоргиевска/Кристина Ангелеска

October 8, 2014
Брзо, лесно и традиционално: пире од компири и од зелени домати

Ако ги следите тв-каналите за готвење, веројатно сте забележале дека нивните најпопуларни емисии се оние каде што се подготвуваат брзи, лесни и едноставни оброци, без премногу состојки. Тоа е разбирливо. Животот денес е брз и напорен, има премалку време за да се завршат обврските, а камоли за релаксација. И бидејќи храната е во голема мера одраз на културата и на секојдневието, такви станаа и оброците, брзи и едноставни. Но, кога станува збор за културата на брза подготовка и исхрана, нашата традиција може многу да покаже.

Обично најмногу се фалиме со традиционалните јадења што се богати. Ако отидете во некој етно ресторан, ќе видите шаренило за кое биле потребни часови за да се подготви. И многу пари, секако. Порано тоа било карактеристично за празниците, особено во зимата, кога немало работа во полето. И не за сите, туку само за поимотните семејства. Денешната идилична претстава што ја добиваме од туристичките села е далеку од реалната слика во минатото, во која сиромаштијата била постојан придружник на животот. На пример, што да се прави за време на жетвата, кога нашите предци ниту имале време да готват, ниту, пак, им останало многу што да јадат? Жетвата се вршела рачно, со многу луѓе, и морало да се заврши за што пократко време. Едно од карактеристичните јадења за тоа време било пирето од компири и од зелени домати. Особено во североисточниот дел од Македонија, во селата околу Крива Паланка и Кратово. Неверојатно едноставен рецепт. Еден килограм компири се вари со еден до два зелени домати. Или два килограма со два-три поголеми зелени домати, ако сакате да подготвите за повеќемина. Кога немало пластеници, доматите зрееле дури во август, па за јулската жетва биле достапни само зелените.

Кога сето тоа ќе се свари заедно, доматите се лупат и се гмечат заедно со компирите додека не се добие изедначена смеса. Потоа се сечкаат две-три главици кромид, кој се попарува со врело масло за јадење. Се додава и сол, и сето тоа се промешува уште еднаш.

Кои биле предностите на овој оброк? Може набрзина да се подготви. Потребно е речиси исто време за да се направи и за само едно семејство, но и за многу луѓе. Варењето трае исто, без разлика дали има еден или пет килограми компири. А кога во селото имало работа, морале да се соберат многумина, но и да се нахранат. Лесна е подготовката, но лесен е и самиот оброк. По него луѓето можат да продолжат да работат. Потешката храна би им создала проблеми ако треба да бидат физички активни. Денес, пак, ова пире е подеднакво добро и како самостоен оброк, и како додаток на некоја побогата трпеза.

August 21, 2014
Балкон 3 предлог за фудбалско мезе: салата од пиперки и урда

Фудбал и пиво. Зошто токму пиво? Нема многу објаснувања. Главно се прифаќа тоа дека фудбалот станал традиционален спорт најпрвин во земјите каде што пивото веќе било традиционален пијалак, на Британските острови, во Холандија, Германија… Па, бидејќи фудбалот е повод за дружење, очекувано било во друштвото да се најде и најпопуларниот пијалак.

Но зошто оваа врска, која е една од најстереотипните на денешницата, е важна за нашата приказна? Бидејќи токму пивото стана одредница за се` што може да се нарече фудбалско мезе. Тоа треба да „оди со пивото“, да биде нешто лесно за подготовка, солено, да може едноставно да се сервира и да се јаде без посебен прибор. Така, тоа ќе може да се сервира на масичката во дневната соба, пред телевизорот, опкружено со пивски чаши или со шишиња.

Останаа уште многу натпревари до крајот на светското фудбалско првенство во Бразил и сигурно ден по ден ви снемуваат идеи за мезиња. Еве еден предлог од нас: салата од печени црвени пиперки со урда и со мајонез. Тоа се единствените состојки што ви требаат, плус малку сол.

Почекајте, да се задржиме малку на првата. Печени црвени пиперки? Светското првенство се одржува во јуни и јули каде да ги најдеме? Во градината пиперките само што почнале да растат, ќе им требаат месеци додека расцветаат, па да родат плодови, па тие да созреат и да се соберат итн. Но многу семејства во Македонија знаат да замрзнат по неколку ќеси печени црвени пиперки наесен, за да да се најдат во зимата. Ако сте имале среќа како нас, па сте заборавиле барем една ќеса, тогаш е крајно време да ја искористите. Само следете го нашиот предлог.

Еден килограм печени црвени пиперки (или колку и да ви останале) прво се чистат од лушпите и од семките, а потоа се сечкаат.

Следно, треба да се сомелат во блендер или уште подобро, со рачен секач. Кога ќе почнат да ви личат на мелен ајвар, претурете ги во подлабок сад, додајте им малку сол и потоа ставете половина килограм урда. Сето тоа убаво се меша, а на крајот се додаваат 100-150 грама мајонез, се меша уште малку, и готово! Ја имате вашата салата.

И самата оди одлично со пиво, а можеби уште подобро ако ја искористите како сос за некои грицки, како соленки или крекери. Нормално, како и секое друго фудбалско мезе, вкусна е и без пиво. Тоа што ни остана од нашата го дојадовме за појадок следниот ден, не го сочувавме за вечерта. Нови натпревари, нови мезиња.

Ако пребарувањето во вашите замрзнувачи заврши безуспешно, имате две опции. Можете да купите црвени пиперки увезени од некој друг крај на светот, кои веројатно ќе треба да ги платите со грутки злато. Или, пак, можете да ја почекате есента, кога ќе почнат две редовни сезони: фудбалската и ајварската. Тоа значи дека повторно ќе имаме многу фудбал и многу црвени пиперки на едно место. А ние повторно ќе ве потсетиме како да го искомбинирате сето тоа.

Гоце Трпковски

July 4, 2014
Балкон3 специјалитет – Мечкуевска тава кај Пуже во Свети Николе

Екипата на Балкон 3 викендов одлучи да ви подготви специјалитет, кој особено ќе им се допадне на оние гурмани за кои „јадење без месо, не е јадење“. За таа цел го посетивме ресторанот „Мечкуевска куќа – Пуже“ во Свети Николе, каде ни го подготвија специјалитетот на куќата. Се надеваме дека ќе уживате во подготвувањето и во конзумирањето на Мечкуевска тава. Добар апетит!

Потребни состојки за шест порции:

– ½ килограм свинско месо

– ½ килограм телешко месо

– ½ килограм пилешко месо

(по желба може да се користат само два или еден вид месо)

– 300 грама свежи шампињони

– 300 грама сушена сланина

– 200 грама кашкавал

– кисела павлака

– зеленчук: 3 зелени пиперки, 3 домати, 2 моркова, 2 тиквици, 3 чешниња лук,

2 главици кромид, магдонос, ловоров лист,

– 1 лажица сенф

– 200 грама доматно пире

– зачини: вегета, црн бибер, сол

– 250 мл. црвено вино

– 250 мл. вода

– масло за готвење

Начи на подготовка:

Започнуваме со подготовка на месото, кое го сецкаме на покрупни парчиња. Во загреано масло за готвење го ставаме месото да се пржи и го посолуваме по желба со сол, црн бибер и вегета. Пржењето е на стандарден начин со повремено мешање. Земаме две главици кромид и ги сецкаме на ситни парчиња. Истото го правиме и со пиперките, морковите, тиквичките, печурките и лукот. Откако завршивме со сецкањето, исецканиот зеленчук го ставаме да се пржи во длабок сад, додаваме сол по вкус и повремено промешуваме. Ја оставаме смесата да се пржи.

Кон веќе испржената смеса од морков, кромид и пиперки ги додаваме ситно сецканите домати и доматното пире и го оставаме да се пржи околу 30 минути.

Месото го ставаме во земјена тава и му додаваме сенф, ловоров лист, магдонос и испржената смеса. Ги промешуваме. Ја додаваме павлаката и димената сланина и налеваме со црвено вино и вода и ги оставаме да се динстаат. Вака приготвената тава ја ставаме во рерна да се потпече на температура од 250 степени целзиусови. Се остава да се пече околу два часа. Кога тавата е готова се ренда кашкавалот и се остава да се растопи. Завршуваме со декорација на тавата по желба.

Добар апетит !

Дарко Чекеровски

June 21, 2014
Време за пикник! Кифла- цвет со виршли

Пролетта оваа година многу доцнеше, но, сепак влегува низ вратата на јуни. Примамливо ги буди сништата, а прекрасниот шарм на пролетта, нејзиното шаренило и блескавите сончеви зраци ги исполнуваат нашите желби. Сè расцутува, можете да видите преплет од илјадници бои. Тоа е прекрасно за да ги одморите очите гледајќи во дрвјата, зеленилата на планините, цветовите. А најдобар начин да се ужива во природата е пикникот, прекрасен момент да се ужива со семејството, пријателите и блиските.

Кога ќе погледнеме во историјата, ќе забележиме дека луѓето кои живеат во градовите секогаш се обидувале да бегаат во природата што почесто на мирни и прекрасни зелени места. Речиси во сите делови на светот оваа забава во природата се нарекува пикник. Зборот потекнува од францускиот збор ‘pique-nique’. А, значи ладни, едноставни, обични специјалитети подготвени за јадење во природни услови.

Поаѓајќи од овие факти Балкон3 ви препорачува еден вкусен рецепт лесен за правење, а и доста економичен:)

Потребни состојки за кифла со виршли:

2,5 чаши брашно за леб
1 пакетче инстант квасец
1 лажичка гранулиран шеќер
1 јајце
1 чаша топло млеко
70 g путер (стопен)
малку сол
4 – 5 виршли

За горниот слој за премачкување
1 жолчка од јајце
1 лажица сончогледово масло
сусам
црвена пиперка
зелена пиперка
феферонки

Подготовка:

Брашното се става во еден поголем сад. Се додава квасецот, солта, шеќерот и добро се промешува. Потоа се додава јајцето, млекото и путерот и се меси. Ако е потребно, за тестото да не се лепи во раце, се додава по малку брашно. Потоа тестото се покрива и се остава еден час да отстои. Потоа, тестото се дели на девет парчиња. Секое парче на тесто се отвара со раце, а не со оклагија. Потоа виршлата се става внатре и се затвара во вид на ролна.

Со помош на нож се пресекува на пет парчиња, но не целосно. Се превртува во облик на цвет, со тоа што виршлата да остане во горниот дел. Потоа поставете го во тепсија, на која е ставена хартија намачкана со масло. Се покрива и се чека 30 минути. На жолчката од јајца додатето го сончогледовото масло, изматете и намачкајте ја површината на тестото. Посипете сусам, пиперките (претходно исецкани во вид на квадратчиња) се ставаат во средината на цветот.

Печете ги во рерна на 180 степени петнаесетина минути.

Веќе се готови за послужување.

Кифлите со виршли се готови, на здравје!

Хусаметин Гина

June 9, 2014
Селско месо – гастрономско уживање со добро црно вино

Јадење од балканските простори кое се јаде во сите сезони, но сепак најдобро е кога е постудено надвор, имајќи пред вид дека има неколку видови различно месо.

А ако се додаде дека ова гастрономско уживање бара да се заокружи со добро црно вино, тогаш ви е јасно зошто советуваме да не се подготвува кога е најжешко. Најверојатно поради неколкуте видови месо јадењето го добило името селско, но и да се правело некогаш само по селата денеска не постои кафеана која на мени ја нема тавата – селско месо,

Не се плашете, влезете во овој потфат дури и ако малку се сомневате во своите кулинарски способности. Лесно е за подготвување и единствената тешкотија е чекањето тавата да биде комплетно подготвена во рерна бидејќи уште од првиот момент мирисите мамат за дегустација.

За ова јадење се потребни:

200 гр. свинско месо

200 гр. телешко месо

200 гр. пилешко месо

200 гр. мелено месо

магдонос

300 гр. печурки

кашкавал

пармезан

сол, бибер, сув мешан зачин, црвен пипер

2 чешњиња лук

1 кромид

1 свежа пиперка

буковец

малку брашно и оригано

30 мл. бело вино

200 мл млеко

Подготовка:

Најпрвин сите видови месо се сечат на мали парченца.

На тава со масло и малку путер најпрвин се става да се пржи телешкото месо, па свинското, пилешкото и на крај меленото месо од кое треба претходно да бидат формирани мали топчиња.

На крај се пропржуваат и печурките кои може да се свежи или пак маринирани. Се пржат со една свежа пиперка и мала главица кромид.

Потоа месото и печурките се ставаат во поголема тава. За впечатокот да е целосен, добро би било тавата да е глинена, но ако немате таква, добра е и оваа огноотпорна, каква што ја има нашата домаќинка.

Во тавчето каде што ги испрживме месото и печурките се додава уште малку масло и 2 лажици брашно кое го пропржуваме сосем кратко и се става околу 200 мл пресно меко за да се добие средно густа ,„бешамел“ смеса. Во бешамелот се додаваат сол, мешан зачин, црн бибер, ловоров лист, двете цели лукчиња..

Се остава целата смеса да проврие колку зачините да ја пуштат својата арома. Месото во тавата се поросува со буковец, над него се става сечканиот магдонос и со готовата бешамел смеса се полива целата тава.

Веднаш потоа тавата се става во рерна, јадењето да се потпече околу 20-30 минути на 200 степени целзиусови. Пред самиот крај на тавата и се додава ренданиот кашкавал колку да се растопи и да фати кора. Откако тавата ќе биде готова, се попрскува и со пармезан кој заедно со кашкавалот дава посебен шмек на јадењето.

Дали и како ќе декорирате е помалку важно.

Важно, не се трудете да го јадете со многу леб и внимавајте виното да не го заборавите..

Добар Апетит!!

Христина Ристеска

May 3, 2014
Сарма од лист од кисела зелка или од листови од винова лоза
Омилено јадење на семејството Реџалари е сармата, било од листови на кисела зелка или од винова лоза. Ова јадење обично се подготвува за време на викенди кога сите членови на семејството се дома и кога му посветуваат посебно внимание на семејниот ручек. Сарма се подготвува и кога за ручек имаме гости.

Во продолжение ви го претставуваме рецептот за сарма од листови на кисела зелка или винова лоза.

Состојки:
- Листови од кисела зелка или винова лоза (препорачливо е виновите лоза да бидат по тенки)
- 1 кг мелено месо
- 2 глави кромид
- 1 чаша ориз
- Масло
- Сол
- Црвен пипер
- Црн пипер
- И други зачини по потреба
Подготвување:

На тава ги пржиме меленото месо и кромидот. Потоа го додаваме оризот, сол, црн пипер, црвен пипер и други зачини по желба. Може да ставаме и парчиња суво месо за на сармата да му даде арома и посебен вкус. Со ова ги полниме и ги виткаме листовите од кисела зелка или винова лоза. Виткањето треба да се прави внимателно, колку помали да се виткаат сармите, толку се повкусни и попрактични. Витканите сарми ги редиме во подлабок сад во кој се ставени делови од кисела зелка или винова лоза. Потоа ставаме една чаша вода и маснотија. Садот го покриваме со капак и го ставаме да се варат на тивок оган 2-3 часа за да не се растурат сармите. Сармите се готови за послужување, но сепак, тие по желба може да се ставаат на тепсија и да се ставаат во фурна да се печат пола час. Ова зависи од вашиот вкус. Порано сармата се служела со пченкарен леб и туршија. Сармата се служи и со ладно кисело млеко.

Пријатно јадење!

Бедри Реџалари
April 23, 2014
Печење: Неделна тава печено месо на грчки начин

Добредојдовте на официјалниот грчки неделен ручек!

Ова е едно од оние јадења кои немаат ист вкус дома и во ресторан. Толку многу сте навикнати на домашната верзија, непцето е навикнато на истиот вкус со години, на вистинското количество зачини и густина на сос… Како и да е, потребно е малку внимание, малку љубов и секој ќе може да го подготви јадењето познато низ цела Грција како “Неделен ручек”.

Состојки:

1,5 кг јунешко (гради или опаш) врзани со конец

2 големи главици црвен кромид, рендан

5 главици лук, пресечени на половина

1 стапче цимет

1 рамна кафена лажичка мешан зачин

100 мл суво црвено вино

1 кг свежи домати, рендани (или заменете ги со конзервирани)

2 супени лажици доматно пире, разредено со ¼ филџан вода

2 супени лажици шеќер

сол и бибер

1 кг долги цевчести тестенини (зити), може замена со лингвини, пене или ригатони

50 гр путер

½ филџан маслиново масло

Подготовка:

Со остар нож засечете го месото на неколку места и вметнете ги главиците лук со малку сол и бибер. Кратко пропржете го месото во маслиново масло на силен оган додека да добие златно-кафена боја од сите страни. Намалете ја температурата и додате го кромидот. Пржете неколку минути со повремено мешање па додате го виното и изгребете ги сите загорени парченца од дното на тавчето. Откако виното ќе испари додадете ги доматите, доматното пире, шеќерот и зачините. Поклопете ја тавата, намалете ја температурата и оставете да врие (околу 2 часа) додека месото да омекне и сосот да згусне.

Тестенините сварете ги според инструкциите на пакувањето и ставете ги во цедилка да се исцедат. Стопете парче путер во тава, додадете ги тестенините и промешајте.

Извадете го месото, отстранете го конецот и исечето го на тенки парчиња со назабен нож. Ставете ги тестенините на чинија за послужување а врз нив ставете ги парчињата месо и прелијте со сосот. Остатокот од сосот послужете го во сад за сос. Традиционално, ова јадење се служи со рендана мизитра (myzithra, младо козјо или овчо сирење) но може да употребите пармезан или било кое друго сирење.

Балкон3 ви посакува добар апетит!

Софија Николаоу

April 5, 2014
Како да подготвите два вида мезе од грчката посна кујна

Широка лепеза на посни јадења се конзумираат во 50-те денови на големиот пост пред Велигден. Најдобрите од нив традиционално се приготвуваат за пикникот на Чист Понеделник со кој се започнува Големиот Пост – Sarakosti.

На овој ден се јадат свежи морски школки, живи или зготвени во зачинети сосови.

Ако се најдете во Грција на Чист Понеделник не се чудете ако луѓето ве поканат да летате хартиени летала заедно со нив. Душата се воздигнува духовно а телото се прочистува со посна храна.

Еве неколку популарни мезиња кои можете да ги најдете во Грција во текот на постот и кои можете сами лесно да ги приготвите.

Октопод во туршија

Луѓето кои живеат во градовите најдобро е да користат замрзнат октопод бидејќи го задржува вкусот и гарантирано е мек. Октопод во туршија е само еден од начините на кои може да го зготвите овој мекотел кој практично ви заменува месо во исхраната. Може да се зготви во сос од црвено вино, печен со доматен сос и тестенини, печен на жар, мелен, обликуван во плескавици и испржен итн.

Состојки:

1,5 кг октопод (замрзнат)

Маслиново масло

Вински оцет

Оригано

По желба: ловоров лист, ситни сецкано луто пиперче

Подготовка

Одмрзнете го октоподот во длабок сад полн со топла вода. Исцедете и ставете во тенџере со вода колку да го покрие октоподот до половина. Додадете ¼ чаша оцет, поклопете и оставете да се вари на тивок оган околу 40 минути додека да омекне. Тргнете го од рингла и додадете уште ¼ чаша оцет. Оставете го да се излади во тенџерето. Откако ќе се излади исцедете и исецкајте го на еднакви парченца. Маринираниот октопод најдобро е да се чува во тегла, покриен со маслиново масло и зачинет со оригано (додадете ловоров лист и ситно сецкано луто пиперче ако сакате луто).

Послужете го октоподот со оригано, оцет и маслиново масло.

Пире од жолта леќа

“Fava” на грчки означува жолта леќа (а не фава грав кој во последно време се избегнува во исхраната од здравствени причини) која се служи како главно јадење и како мезе. Најпознатата жолта леќа се одгледува на островот Санторини и ретко се наоѓа, па затоа само ја приготвуваме на таков начин, односно на начин на кој се приготвува насекаде во Егејот: сварена и испасирана во кашесто пире. Јадењето се служи на два начини: со исецкан пржен или свеж кромид или без кромид. И во двата случаи се додава маслиново масло, сок од лимон, оригано, капер и маслинки.

Состојки:

500 гр жолта леќа

2 главици кромид

¼ филџан маслиново масло

сол

Подготовка

Леќата се мие под чешма околу две минути и се остава во цедилка да се исцеди. Ставете ја во тенџере со двојно повеќе вода од леќата, додадете го кромидот и варете на тивок оган. Не го покривајте тенџерето, промешувајте и со перфорирана лажица вадете ја пената која се создава. После околу еден и пол час или кога леќата ќе наликува на густа супа, тргнете ја од оган и додадете сол по вкус. Додека е топла испасирајте ја леќата или ставете ја во блендер постепено додавајќи маслиново масло. Ставете ја во длабок сад да се излади и згусне. Изгребете ја одозгора со вилушка и зачинете со бибер, маслиново масло, сок од лимон и други зачини по избор.

Балкон3 Ви посакува лесен пост!

Софија Николау

March 15, 2014
Мусака со карфиол

Во овој дел од светот не постои мусака, туку мусаки. Тоа е еден од оброците што не` обединува, што знаеме дека секаде можеме да го најдеме. Можеби со различен состав и вкус, но секаде тоа е неверојатна комбинација од вкусен зеленчук и месо, и тоа на слоеви. Дури и месото не е секогаш задолжително. Нашите народи биле толку вешти и инвентивни во експериментирањето со мусаката, што направиле и вегетаријански верзии. Комбинациите се менуваат, името останува. Во продолжение, еве како можете да направите мусака од карфиол.

Потребни состојки:

– еден карфиол
– 500 грама мелено месо
– една главица кромид
– 0,3 литри јогурт
– 2 јајца
– сол, масло за јадење, сушен магдонос

Подготовка:

Пред да се „сретнат“ зеленчукот и месото, прво треба да се подготват. Кромидот се сецка и се пржи со малку масло, а потоа во тавата се додава и месото. За околу пет минути е готово.

Карфиолот се крши на цветови и се става во врела вода за да омекне. Потоа, доаѓа време за спојот, кој е мошне стандарден. Најдолу во тавата (премачкана со масло) се става ред карфиол, па ред месо, па уште еден ред карфиол и сето тоа се полева со малку студена вода. Се пече во покриен сад на 200 степени, околу 45 минути до еден час. Во меѓувреме, се матат јајцата и јогуртот. Во стандардната мусака за Македонија, што се прави со компири, се става млеко, но во таа со карфиол јогуртот е многу подобро решение, дава посилен и побогат вкус.

Неколку минути пред да биде готова мусаката, оваа мешавина се прелева одозгора и потоа се остава да се пече во отворен сад, додека да зарумени. На крајот, добивате вкусен оброк, кој може да се гледа како полесна варијанта на класичната мусака. Дури не треба ни премногу време за да се подготви. Се може да биде готово за час до час и половина. Но, за секој случај, подобро е да почнете со готвењето додека не сте многу гладни. На здравје!

Автор и готвач: Гоце Трпковски

February 28, 2014