Tag: рецепт

Малешевски зелник

Во источниот дел на Македонија, во прекрасната Малешевија се прават најубавите македонски јадења. Запишани или запаметени од усните преданија на нивните баби и прабаби, младите домаќинки ги обновуваат старите рецепти и имајќи голема желба да ги споделат со своите најблиски, вложуваат огромен труд во нивната подготовка. Во Берово вештите, искусни домаќинки го прават надалеку познатиот малешевски зелник, специјалитет со неповторлив и единствен вкус. Зелникот на нашата баба Живка, сукан и месен, е тајна со која таа успева да го собере целото семејство на една трпеза.

Рано наутро ќе го замеси и веќе до пладне предизвикувачкиот мирис сите ќе не намами на трпезата. Тогаш, во убаво расположение уживаме во преубавиот вкусен специјалитет, се разбира комбиниран со бело беровско сирење или со буламач. Овој пат за читателите на Балкон3 отидовме до Берово и ја замоливме баба Живка да ни ја открие тајната како се подготвува Малешевскиот зелник. Таа со задоволство одговори на нашата молба, но овој пат со помош на една помлада домаќинка, која не смееме а да не ја споменеме, Зорка Кускинска.

Потребни состојки:

За тестото:
– 1 килограм брашно
– 1 квасец
– 1 супена лажица сол
– 1 супена лажица шеќер
– вода за замесување
– зејтин за премачкување на корите

За филот:
– праз
– сирење
– за филот може да се употреби и спанаќ или пржен праз со пиперки и домати)

Начин на подготовка:

Се потквасува една коцка квасец со една супена лажица шеќер и една супена лажица сол. Смесата се меша со еден килограм брашно и вода по потреба. Откако тестото убаво ќе се замеси, се остава еден час за да нарасне. Потоа тестото се дели на пет помали и еден поголем дел. Сите делови се сукаат до дебелина од 1 милиметар.

Секоја сукана кора се остава на еден чаршав да се исуши, се додека не се заврши секој дел од тестото. Најголемиот дел се засукува во поголема дебелина и покриен се става врз еден плех. На помалите кори се распоредува иситнето сирење и се посипува со зејтин.

Потоа се собираат и се редат во поголемата кора. Со краевите на поголемата кора се замотуваат помалите кори.

Во средината се става малку запржениот праз со сирење и одозгора се посипува со брашно. Се остава еден час да накисне, а потоа се става да се пече на 250 степени целзиусови.

Откако ќе се испече се вади од рерната и се полива со 100 грама вода со зејтин и пак се става во рерна да се допече уште 10 минути.

На здравје и добар апетит!

Автор: Јулијана Димитриевска
Фото: Дијана Димитриевска

February 1, 2014
Пржен црн дроб од Едрене: Tаен рецепт

Едрене, град на граница, магично место кое ги спојува Анадолија и Европа, каде се среќаваат трите реки Тунџа, Арда и Марица. Град кој ве освојува со својата топлина веднаш штом ќе стапнете во него. Срдечноста на луѓето и географското богатство кое се огледа во традиционалните култури го прават Едрене посебно место.

Со векови Едрене бил домаќин на многу култури. По поделбата на Римското Царство градот бил во границите на Византиската Империја, а подоцна бил главен град на Отоманското Царство цели 92 години до освојувањето на Константинопол. Затоа градот се состои од историски споменици како што се палати, џамии, верски училишта, покриени пазари, меани, бањи и многу други. Големиот архитект Синан го дизајнирал своето ремек дело, познатата џамија Селимије во овој град.

Постојат и редица други посебни градби, како што се италијанската католичка црква, бугарската црква Свети Георгиј, црквата Свети Константин и Елена и големата синагога (втора по големина во Европа) коишто му даваат боја и богатство на градот.

Како што можете да видите не е возможно да се каже сè за Едрене во еден напис, па затоа ајде да се вратиме на главната тема! Ќе зборуваме за познатиот пржен црн дроб од Едрене. Тој е доволна причина да го посетите градот и има вкус што ги привлекува и оние кои не се љубители на вакви јадења.

Месото е главна состојка во кујната на Едрене, а пржениот црн дроб стана симбол на градот. Па кои се причините што го прават ова јадење толку познато? Што е она што го разликува од другите јадења? Ако сакате да го дознаете тајниот рецепт сега имате можност, затоа што јас ќе го споделам со вас!

Прво правило: готвачите од Едрене преферираат црниот дроб да биде изваден од теле не постаро од една година. Исто така месото е неопходно да биде свежо, по можност донесено уште првиот ден. Црниот дроб се сече на многу тенки парчиња (како што велат „тенки како ливчиња“) и треба потполно да се исчисти од вени, крв и жили (ова е особено важно, бидејќи ја прави целата разлика).

Тајната на специјалниот мирис на црниот дроб е во маслото за пржење. Црниот дроб се валка во брашно и треба да се пржи неколку минути во врело сончогледово масло на висока температура.

Се посолува откако ќе се испржи и е подготвен за послужување. Најдобар додаток на ова јадење се сувите лути пиперки од видот „Караачи“ кои исто така се одгледуваат во Караагач, Едрене. Пиперките треба прво да се испржат во врело масло.

Црниот дроб и пиперките се готови и може да ги консумирате со ајран. Добар апетит!

Бидејќи сега ја дознавте тајната на овој одличен рецепт време е да го посетите Едрене, и тоа што е можно побрзо. Нема да зажалите!

Текст и фото: Аркан Чинетчи

January 13, 2014
Шеќерни спомени

Детство, период во кој живеевме безгрижно и слободно. Период кој никогаш не се заборава и на кој вечно се навраќаме. Кога ќе помислам на тој период ми навираат многу спомени. Саботите речиси секогаш ни беа резервирани за семејна прошетка низ градскиот парк, посета на зоолошката градина или пак лудување во луна парк. Секогаш кога бевме послушни, а бевме :), татко ми ќе не почестеше со шеќерна волна, шеќерно јаболче или шеќерно петле. Знам дека воопшто не беа здрави ни за нас, ни за забите, но секако можевме да си дозволиме малку сладок грев. Сепак тоа беше добар начин да ја одржиме енергијата. Ах, убави шеќерни спомени, колку само го сакам тој мирис на карамелизиран шеќер.

Пред некој месец при мојата последна посета на Истанбул, додека уживавме во глетката на Златниот рог што ја нуди Пјер Лоти, една од моите пријателки на моја огромна радост ми разбуди спомен од тој прекрасен период и пред мене се појави со шеќерно јаболко и шеќерно петле. Па, така носталгична, добив идеја да ве вратам во детството и да ви понудам рецепт за дома да подготвите шеќерни јаболчиња. Впрочем токму сега е периодот на јаболката, па еве еден креативен начин како да ги искористите.

Потребни состојки:

– 10 ситни јаболка
– 500 грама шеќер
– 110 мл. вода
– 1 лажица оцет
– 2 лажици мед
– црвена прехранбена боја
– 10 дрвени стапчиња

Подготовка:

Прво јаболчињата добро измијте ги и избришете ги со мека крпа. Извадете ги рачките и на тоа место забодете по едно дрвено стапче. Потоа ставете ги водата и шеќерот да зовријат, па додадете ги останатите состојки. Варете 10-15 минути. За да бидете сигурни дека е готово, со лажичето земете од смесата и капнете во ладна вода или пак лажичето ставете го под ладен млаз вода. Смесата треба веднаш да се карамелизира и да не е мека. Во жешкиот сируп ставете ги јаболката и при тоа внимавајте сирупот да е добро нанесен на сите страни. На крај оставете ги врз метален сад (чинија или тава) за да се сушат. Откако ќе се исушат, шеќерните јаболчиња се подготвени за дегустација.

Зашеќерените јаболка можете да ги завиткате во целофан и да ги подарите на некој и со тоа да го потсетите на убавите детски денови. Тоа нема никој да остави рамнодушен, бидејќи во последно време ретко се наоѓаат места каде што може да го најдеме овој дамнешен деликатес, кој на сите ни буди слатки спомени.

Кристина Ангелеска

December 14, 2013
Флија – неодолив традиционален вкус

Флијата е едно од најомилените јадење во албанската кујна. За подготовка на флијата се потребни многу малку состојки. Вкусната флија се базира на техниката на печење, затоа нејзината подготовка е макотрпна работа. На тие кои се` уште не пробале, Балкон3 им препорачува што побрзо да го направат тоа.

Состојките за флија се многу едноставни: брашно, вода, путер, јогурт и сол. Главните материјали се мешаат се додека смесата не добие форма како тесто за палачинки. За да се подготви флијата потребен е сач од железо кој најчесто е во форма на сателитска антена со просечна големина.

Состојки:
За тестото
– 2 килограми брашно
– вода
– сол
За подмачкување за време на готвењето:
– 1 маргарин или путер
– 1 чаша масло
– 2 лажици јогурт или кајмак

Подготовка:

Маргаринот или путерот, чашата масло, двете лажици јогурт или кајмакот се мешаат во еден сад. На тој начин се подготвува смесата која ќе се става помеѓу двата слоја на тестото за флија. Ако флијата се подготвува на оган од дрва треба да се обезбеди доволно голем простор. Тоа може да биде еден агол од вашата градина ила пак некој празен простор.

Најважната работа при готвењето на флијата е железниот сач да се одржи на потребната температура. Најпрво се подготвува огнот и се постигнува одредена температура. Потоа пепелта која се создава од огнот се фрла врз сачот. Тоа е потребно за одржување на температурата на сачот за да се постигне посакуваната топлината.
Прво се подмачкува широката тепсија. Потоа се поставува тестото оставајќи празнини во форма на триаголници. Затоплениот железен сач се става врз тепсијата. На тој начин првиот слој е веќе подготвен. Потоа се зема сачот и повторно се враќа врз огнот. Печениот дел се подмачкува со смесата, а на празните места се поставува тестото. Потоа пак се става сачот. Најважен момент е да се подмачкува испечениот дел.

Овој процес се повторува се`додека не заврши целата смеса. Ако сакате да има вкусна кора, последниот слој се пече малку повеќе. Подготвувањето флија е навистина макотрпна работа. Но, не постојат зборови за да се опише нејзиниот неодолив вкус. Флијата се служи со кисело млеко или со ајран.

На здравје 🙂

December 7, 2013
Домашен локум

Дали некогаш сте пробале локум? Овој вкусен деликатес е еден од најдобрите белези на Турција. Локумот може да биде „обичен“, зачинет со миризлива розина вода, сушено овошје, ореви, кокос… Моите деца обожуваат локум, а живеат во странство и јас не можам секогаш да им ги донесам овие прекрасни задоволства од дома. Но, сега можете да направите локум во вашиот дом!

Малку за историјата на турскиот локум. Пред доаѓањето на рафинираниот шеќер во доцниот 18 век, Османлиите правеле сирова верзија на локум со користење мед или мармелад, концентриран гроздов сируп и пченкарно брашно. Хаци Бекир, конфекционер во тоа време, станал познат поради неговата генијална употреба на бел шеќер и пченкарен скроб и бил повикан во Палатата Топкапи да стане пионер во развојот на она што денес е една од знаменитостите на Турција. Варијации на локумот може да се најдат во сите региони на Турција. Сакз (мастика за џвакање) е уште една состојка, почитувана од страна на султаните, а која може да се користи за креирање на верзија на локумот која може да се витка.

Рецепт за „обичен“ локум

Потребни состојки:

– 25 грама шеќер
– 100 грама пченкарно брашно
– 700 грама шеќер во прав
– сок од лимон
– 3 лажици желатин
– црвена или розова боја за готвење
– 2 лажици розина вода

Подготовка:

Поставете проѕирна фолија на еден поголем, по можност проѕирен сад за печење и испрскајте го со малку шеќер и со пченкарно брашно на основата. Во друг сад за готвење се ставаат шеќерот во прав, сокот од лимон и 400 мл. вода. Се готви на тивок оган додека не се растворат. Во друг мал сад, промешајте го останатото пченкарно брашно со 100 мл. ладна вода, а потоа додадете го во шеќерниот сируп. Посипете желатин и мешајте се додека ги снема грутките. Смесата треба да зоврие, а потоа да се вари на средна температура уште 20 минути, а за тоа време често мешајте. Смесата треба да згусне и да добие бледо-жолта боја.

По готвењето се додава розината вода и по желба боја за готвење за локумот да ја добие посакуваната нијанса. Потоа се става во садот што првично го подготвивме и се остава да одлежи на ладно место во текот на ноќта. Откако ќе се зацврсти исечете го во посакуваната форма и потоа можете да го превртите во мешавина од шеќер во прав и пченкарно брашно за да не се лепи. Вкусниот домашен локум е подготвен, а тој одлично оди со турско кафе.

Целиот текст и начинот на подготовка можете да го прочитате овде.

Автор: http://ozlemsturkishtable.com

(Текстот е објавен во соработка меѓу Балкон3 и Ozlem Turkish Table)

November 29, 2013
„Тавук гогсу“ – десерт со пилешко месо

Во турската кујна може да се најдат многу десерти кои се прават со млеко, но дефинитивно ретки се оние кои во себе содржат месо. Тавук гогсу (tavuk göğsü) е вид млечен пудинг, дел од традиционалната турска кујна, чие име во буквален превод значи „пилешки гради“. Знам дека звучи малку чудно, бидејќи и јас не можев да поверувам дека од пилешко месо може да се направи толку вкусен десерт. Кога келнерот ми кажа дека станува збор за пудинг од пилешко месо бев изненадена и мислев дека станува збор за шега.

Всушност вкусот на пилешкото месо воопшто не се чувствува, бидејќи пилешките гради се добро зготвени и обработени. Единствено нешто што ќе забележите се парченцата пилешкото месо што го прави овој десерт оригинален.
Овој популарен десерт, кој им бил служен на султаните во Отоманската Палата Топкапи, денес во Турција се смета за традиционален десерт. Истиот, за оние кои не јадат месо, може да биде приготвен и без месо.

Состојки:

– 7 чаши млеко
– 1.5 чаша шеќер
– 3/4 чаша густин
– 1 1/4 чаша оризово брашно
– 1 1/2 чаша вода
– 1/2 лажица сол
– 1 парче пилешки стек
– цимет

Подготовка:

Пилешкиот стек го вариме се додека не омекне убаво. Го сечеме попречно на ленти со должина од околу 5 сантиметри. Парчињата ги земаме во рака и ги триеме со дланките додека не се претворат во тенки и долги делчиња. Ги измиваме 3-4 пати со жешка вода, менувајќи ја водата секој пат. Потоа ги цедиме убаво за да останат сосема без вода. Во шерпа ги истураме шеќерот, млекото и солта. Го оставаме шеќерот да се стопи. Во посебен сад ги промешуваме брашното и густинот. Полека додаваме од млекото и мешаме дури да се добие мазна паста. Ја истураме пастата во млеко и мешаме додека не почне да се згуснува. Земаме 4-5 лажици од пудингот и ги ставаме во садот со парчињата пилешко месо. Ги промешуваме со виљушка, па ги враќаме во пудингот. Вариме на тивок оган и мешаме се` додека не се згусне. Кога ќе биде готов го истураме во сад длабок 2-3 сантиметри, кој може да се стави и на оган и во фрижидер. Го потпечуваме малку одоздола и го оставаме во фрижидер 2-3 часа. Потоа го сечеме на правоаголници и го виткаме во тенки ролни со печената страна нагоре. На крај му наросуваме цимет.

Afiyet olsun 🙂

Кристина Ангелеска

November 3, 2013
Грчка сарма

На Балканот многу имиња на јадења, обичаи и слично носат називи на соседни држави и поради тоа се претпоставува дека се типични за нив. Но, често се случува она што кај нас го носи името турски или грчки, во овие земји речиси и да не е познато или пак рецептот и изгледот на храната да е сосема поинаков. Но, иако расправата околу имињата овде е сериозна работа, сепак за вкусовите и храната не се расправа. Па одиме со нашиот рецепт за вас драги пријатели. Правевме грчка сарма, иако не сме сигурни дали и во Грција овој рецепт е познат под ова име или можеби изгледа поинаку 🙂

Состојки:

– Телешко или јунешко месо – 850 грама
– Три парчиња модар патлиџан сецкани на тенки гругови
– Пет парчиња црвен патлиџан сецкани на кругови
– Две китки магдонос
– Сол
– Бибер
– Зачин
– Црвен бибер
– Една чаша пиво

Подготовка:

Целото парче месо го пропржуваме кусо во тава со масло за да фати боја. Потоа додаваме околу половина литар вода, една чаша пиво, бибер, сол и зачин по вкус. Го оставаме да се динста околу час и половина. Потоа месото го вадиме и го сецкаме на тенки правоаголници. Малку ги запржуваме круговите модар патлиџан и ги оставаме на страна да се изцедат. Подготвуваме тава за печење. Во неа ставаме еден мал филџан зејтин и 250 милилитри пиво.

Месото кое сме го исецкале на правоаголници потоа го виткаме како сарма заедно со пржениот модар патлиџан. Ги редиме во тавата како сарми. Ги посолуваме и им ставаме малку бибер, половина лажичка црвен бибер и зачин по вкус. Ги покриваме со кругови исецкан црвен домат и ги ставаме во рерна да се печат околу еден час на температура од 200 степени.

Потоа ги вадиме од рерна. Врз целата површина на јадењето редиме свеж магдонос и повторно го ставаме во рерна да се допече уште половина час. Ако има потреба додаваме малку вода. Потоа јадењето се вади од рерна и се остава да се олади неколку минути. Највкусно е кога се јаде со овчо кисело млеко и црвено вино по ваш избор.

Не заборавајте да ги поканете и соседите 🙂

Добар апетит со Балкон3!

October 12, 2013
ЛИМОНАДА СКОПЈЕ – АТИНА

Пред многу години, при посета на едно предградие на Скопје, бабата на една моја пријателка ми понуди лимонада со одличен вкус.Имаше прекрасен благо/горчлив вкус, поради кората од лимон и портокал која ги ставила во подготовката на пијалокот, но јас мислам дека тајната на нејзиниот пијалок е овошјето кое беше свежо набрано од нејзиниот овоштарник. Откако го сподели својот рецепт со мене таа појасни дека: најважно е овошјето да не биде загадено со пестициди! Па така, ако не сте доволно среќни да имате свој овоштарник ќе мора да се задоволите со органското овошје од локалниот пазар.

Од тогаш јас многу експериментирав со овој рецепт. Додавав цимет, ѓумбир, исто така додавав и горчлив портокал, цитрус, лимета итн. Еднаш дури и додадов сируп од вишна заради преубавата боја. Но сепак дојдов до заклучок дека нема ништо подобро од обичниот и скромен лимон.

Самиот лимон го дава најубавиот и најчистиот вкус, сепак тој е причината зошто домашната лимонада е најпопуларниот пијалок во летните жештини. Единствениот додаток кој го препорачувам е малку нане, но и тоа зависи од вашиот вкус.

Тоа е тоа, Атинската верзија на освежувачкиот пијалок од Скопје.

Состојки:

6 лимони(средна големина)

750гр шеќер

Вода

6-8 свежи ливчиња нане(по избор)

Подготовка

Измијте 4 лимони, исушете ги со крпа и ставете ги во фрижидер на 10 минути. Потоа исечете ги на парчиња и извадете ги семките(оставете ја лушпата). Ставете ги во блендер додека не се направи пулпа, исцедете го сокот од двата останати лимони и ставете ја пулпата на страна.

Ставете го шеќерот во голем сад и додадете вода само колку да се покрие шеќерот, сега е добар момент да се додадат ливчињата нане (доколку ги користите). Смесата ја вриеме 5 минути, ја тргаме од огин и ги вадиме ливчињата нане и се додава пулпата и сокот од лимон. Сега би било убаво да проверите колку е блага смесата и по вкус да додадете шеќер (доколку е потребно).

Ставете 2 литри вода во садот, покријте го со капаче и оставете го да стои 4 часа, Исцедете го со цедилка во стаклени шишиња, затворете ги шишињата и ставете го сокот во фрижидер.

Се служи со многу мраз и неколку ливчиња нане.

Уживајте!

Софија Николау

August 13, 2013
Неговото височество Мафин

Доколку сеуште не сте заминале на одмор и сте во вашиот дом, не очајувајте. Претворете го утрото во бајка со прекрасен мирис и вкус кој сигуро ќе предизвика убаво чуство кај Вас но верувам дека ке ги израдувате најблиските .
Кога ќе помислам на мафин прва слика што ми доаѓа на памет е утро во некој од француските региони и традиционална француска пекара преполна со безброј вкусни лебови, кроасани, мафини, од која не можете да не заминете со полн стомак и пријатно чувство.

ОД КАДЕ ПОТЕКНУВА МАФИНОТ?

Прочепкав за да проверам од каде потикнува овој вкусен колач. Наидов на многу информации, кои раскажуваат различни приказни за историјата на мафинот. Сепак интуицијата ми велеше дека негова татковина е Франција. Од многуте информации на кои наидов оваа ми се виде за најточна: Првите мафини потекнуваат од 10-от век и се направени на територијата на Франција. Во други земји, мафините обично се нарекуваат англиски мафини. Зборот мафин е изведен од стариот англиски збор moofin, кој првпат се употребил во 1703 година.
Какво и да е неговото потеклото, мафинот е мало вкусно задоволство, кое се подготвува брзо и лесно. Балкон3 Ви препорачува да пробате МАФИН СО ЈАБОЛКА И ЦИМЕТ.

Состојки:

– 1 јајце
– ½ чаша шеќер
– ¾ чаша млеко
– 1/3 чаша масло за јадење
– 2 чаши брашно
– ½ лажичка сол
– 1 пециво
– 1 ванила
– 2 јаболка
– 1 лажичка цимет

Подговотка:

Јајцето и шеќерот се матат, а на нив се додаваат млекото, маслото за јадење, солта, пецивото, ванилата и брашното. Целата смеса повторно се мати со миксер. На крај се додаваат јаболката (ситно исецкани) и циметот и се меша со лажица .Потоа со оваа смеса се полнат калапите за мафини. Се пече на температура од 180 степени околу 20 минути. Откако мафините ќе се испечат, се украсуваат со цимет и шеќер во прав. Со ова ви предлагаме да се напиете зелен чај и задоволството на Вашето лице ќе биде очигледно.

Добар апетит!

Балкон3

July 27, 2013
ИМАМОТ СЕ ОНЕСВЕСТИ! ( İMAM BAYILDI) !

Постојат голем број на приказни за тоа од каде потекнува името на ова вкусно јадење, имам бајилди. Иако се разликуваат помеѓу себе, сите завршуваат на ист начин, на крајот на приказната имамот се онесвестува. Според некои гласини имамот се онествестил од вкусот на јадењето подготвено од неговата сопруга, според други од разновидноста на сосотојките, според трети пак имамот се онесвестил поради тоа што се прејал од вкусното јадење.

Балкон3 истражуваше и заклучи дека сепак најверојатната приказна е следната:

Било време на војна и глад. За да можат сите да се нахранат на измелената пченка се додавало кочан, ореви и кора од дрвја. Поради недостиг на храна во секој дом постојано се готвело супа од кромид и брашно. Храната се чувала по подрумите и се консумирала штедливо и што е можно повнимателно. Во тој период на недостиг на храна и глад живеел нашиот имам. Тој бил многу итар и многу добро се разбирал од филозофијата на штедење па подрумите ги наполнил со храна. На сопругата не и дозволувал да ги користи залихите од храна, па таа била принудена да прави едно исто јадење. Еден ден таа се налутила и почнала да се расправа со него. „Г-дине, во подрумот имаме разни видови на храна, но и покрај тоа ние сме речиси гладни. Се срамам од тоа што сум жена, а не можам да готвам по избор.. Да зготвам едно убаво јадење, и да уживаме во нековиот вкус“ рекла сопругата, обраќајќи се до имамот.

„Можно ли е такво нешто жено? Во земјата има војна, постои недостаток на храна. Треба да бидеме штедливи, сакаш ли да останеме гладни?“, одговорил имамот. Жената многу се налутила од овој одговор. Еден ден сите залихи на храна од подрумот ги разделила на комшиите. Останал само кромид, домати, пиперки и модри патлиџани. Од нив таа направила вечера за имамот. Имамот кога видел толку многу состојки во едно јадење се изненадил. Со доза на лутина почнал да вика по сопругата. Таа му одговорила: „Г-дине денес е посебен ден, ви зготвив убаво јадење за да зајакнете и да уживате во вкусот`. Имамот после овие убави зборови омекнал и и се заблагодарила на сопругата и пробал од јадењето зготвено од модри патлиџани. Но сепак ја предупредил уште еднаш да не прави големи трошоци. Станал од софрата и отишол право во подрумот за да види каква е ситуацијата со резервите храна. Што да види, подрумот празен. И тогаш што се случило? Се разбира, имамот се онесвестил!!

Откако Балкон3 ја дозна приказната за ова вкусно јадење со големо задоволство со Вас го споделува и рецептот за готвење:

Имамот се онесвести! (imam bayıldı) !

Состојки:

• 6 парчиња модар патлиџан
• 1 чаша маслиново масло
• 3 коцки шеќер
• 1 чаша вода
• Малку сол

За внатрешниот дел:

• 3 кромида бели со средна големина
• 3 зелени пиперки
• 3-4 домати
• 5-6 чешниња лук
• магдонос, по желба
• 1 лажичка маслиново масло

Подготовка:

Модрите патлиџани исечете ги на половина и издлабете ги.

Во еден сад исечете го кромидот во долги и тенки парчиња. Исецкајте ги доматите и пиперките. Потоа и магдоносот. Додајте го и лукот и потоа измешајте ги сите состојки. На крајот модриот патлиџан наполнете го со измешаниот состав.

Потоа наполнетите модри патлиџани ставете ги во садот за печење. Во садот прелијте ги со маслиновото масло, шеќерот, водата и солта. Затворето го садот со поклопецот и оставете го да се готви на тивок оган околу 30 минути.

Уживајте во рецептот на Балкон3, но внимавајте да не се онесвестите:)))

Автор: Хусаметин Гина

July 7, 2013