Balkon3

Category: На Балкон

  • Грчка пита со тиквички

    Грчка пита со тиквички

    Одлична додека е топла, но подеднакво добра и како ладно предјадење. Два типа на сирење, тиквици, малку кулинираска способност, многу повеќе волја и креативност и добивате извонреден оброк, идеален за во секоја пригода. За комплетна подготовка ќе ви треба некаде околу час и половина, време кое верувајте нема залудно да го потрошите. Со првиот залак ќе се уверите дека направивте одличен избор кога одлучивте да ја приготвите оваа грчка пита со тиквички.

    Подготовка

    Поради специфичната густина која ја има грчката павлака, најдобро е токму неа да ја користите за овој рецепт. Како замена за неа, можете да користите и обично кисело млеко, но откако добро ќе го процедите за да се исцеди вишокот течност. Тиквичките не треба да се лупат, само добро да се измијат и да се исецкаат на коцкички. Младиот лук се сецка на кругчиња.

    Во поголем сад загрејте маслиново масло, се додаваат тиквиците и лукот, се посолуваат и се динстаат околу 20 миниту на мала температура. Тиквичките треба добро да омекнат, но не да станат кашести.

    Во поголема чинија ставете ги јајцата и павлаката и добро измешајте ги. Потоа ставете го брашното во кое предоходно сте ставиле прашок за пециво. Кога смесата добро ќе се соедини, ставете ја фетата, моцарелата и издинстаните тиквички. Промешајте, додате сол, магданос и бибер.

    Ставете ја целата смеса во тавче фино премачкано со зејтин и одозгора наредете ги кругчињата од тиквица. Во добро загреана рерна на 180 степени печете еден час. Испечената пита доволно е да се олади 15 минути, а потоа исечете ја на коцки. Бон апетит.

    Потребни состојки

    125 мл.  маслиново масло
    250 гр.  Ситно сецкан млад лук
    3 тиквички со средна големина(тежина околу 700гр.)
    5/6   јајца во зависност од нивната големина
    250 мл.   грчки павлака или изцедено кисело млеко
    250 гр. Брашно
    3 лажички прашок за пециво
    150 гр.  Фета сирење
    150 гр.  Моцарела
    сецкан магдонос
    бибер, сол
    12 тенки крукчиња тиквица за декорација

  • Една минута Carwash Cabaret

    Наградата “Најдобар едноминутен филм”  на Скопје филм фестивал 2012 ја доби авторот Јордан Дуков, за филмот: CARWASH CABARET… Секоја година во рамките на Скопје филм фестивал има конкурс на едноминутни филмови, натпревар во кој новите филмаџии се обидуваат да го реализираат најчесто својот прв филм.

    Постојат правила во снимањето на едноминутен филм, но оваа година организаторите на фестивалот се одлучија да не ја ограничуваат креативноста на учесниците на натпреварот. Иако минатите конкурси за едноминутен филм беа со зададена тема, оваа година темата беше слободна. На овогодинешниот наптревар за едноминутен филм на Скопје филм фестивал пристигнати беа 17 филма. На проекцијата, која се одржа во Кинотека на Македонија, учесниците и публиката имаа можност за прв пат да ги видат сите 17 филма на големото платно. (Ј.Д.)

  • “A Balkan Tale” пристигна во Скопје

    Продолжува Балканската приказна на петте истакнати фотографи од Балканот (Иван Блажев-Скопје, Јута Бенценберг – Тирана, Камило Нолас-Атина, Самир Карахода-Призрен и Иван Петровиќ-Белград) кои отсликуваат една серија уникатни споменици од Османлискиот период и ги претставуваат на јавноста преку изложба на фотографии во Куршумли Ан, Старата скопска чаршија.

    Денес сеќавањето на османлискиот период останува зачувано во објектите кои ја промениле намената, или пак целосно избледеле поради запоставеност и уништување. Сепак, без оглед на нивната состојба, руинирани или зачувани, објектите, приватни и јавни, христијански, муслимански или еврејски, остануваат како документи за заедничката историја, историја која ја споделувале народите на Балканот приближно шест века.

    Како што го опишуваат организаторите, обидот «A Balkan Tale / Една Балканска Приказна» има за цел да предизвика јавна дискусија околу заедничката историја на Балканот и да помогне во одржувањето и прикажувањето на културното наследство на регионот. Составен е од една патувачка изложба на фотографии, придружувана од паралелни дејствија (едукативни програми, документарни емисии, веб страна, печатена верзија и патувањето на сетилата). Современите фотографии од овие споменици ни овозможуваат да го видиме османлиското наследство во поинакво светло, да го преиспитаме нашето заедничко минато и да ја раскажеме нашата балканска приказна. Фотографиите опфаќаат значајни објекти како: џамии, цркви, амами, анови, аквадукти, палати, мостови, доловувајќи ги истовремено нивните уникатни историски карактеристики, но и нивната моментална состојба.

    Во рамките на свеченото отворање на изложбата се одржа и премиерната проекција на документарниот филм „Балканска приказна“.

    „Балканската приказна“ е проект на Goethe-Institut со подршка на Европската Унија.

    Информации за изложбата:

    Место: Куршумли Ан, Стара скопска чаршија

    Изложбата ќе трае од 25 Април до 9 Мај  2012

    (Х.Г.)

  • Истанбул – градот на лалињата

    Ако на влезот во некој град ве дочекаат милиони лалиња во сите можни бои, тогаш веднаш ќе ви стане стане јасно зошто некој ја смислил онаа славна поговорка која вели дека „првиот впечаток е особено важен“.

    Иако мојата романса со Градот на Босфорот трае веќе цела декада, сепак неодамнешната посета беше еднаква на повторно вљубување во неговата живописност дополнета со шарениот пејзаж од лалиња. Првото нешто што го забележав на патот од аеродромот до хотелот беа совршени лалиња во сите можни бои, кои ги красеа автопатот и главните градски булевари, паркови, авении и кружни текови. Ако тој момент за мене беше пријатно изненадување, тогаш жителите на Истанбул и оние што почесто патуваат таму веќе седум години наназад уживаат во оваа глетка. Почнувајќи од 2005 година во периодот од 7-ми до 29-ти април во Истанбул се случува веќе традиционалниот Интернационален фестивал на лалињата, кој праќа порака дека најубавите лалиња растат во Турција, наспроти општото убедување дека  земја на лалињата е Холандија.

    Фестивалот е организиран од општината Истанбул Метрополитен, која срдечно ја поддржува оваа манифестација, која му дава посебен шарм на и така фасцинантниот град распослан на два континента. Градоначалник на градот, Кадир Топбаш во неколку прилики има истакнато дека фестивалот на лалињата предизвикал радикална револуција во изгледот на градот и драматично го променил целиот пејзаж на подобро. Тоа не само што им носи повеќе посетители, туку и ги стумулира одгледувачите на лалиња во околината на Истанбул и подалечните села, кои секоја година учествуваат во хортикултурното разубавување.

    Оваа година во рамките на разнобојниот фестивал беа засадени 11.6 милиони лалиња од 104 различни видови, како и четири милиони други цвеќиња кои беа беспрекорно декорирани во совршени геометриски форми, водопади, разни фигури, турското знаме и препознатливото око против уроци. Со оглед на тоа што Истанбул оваа година е и Европски главен град на спортот имаше и многу фигури со лалиња инспирирани од разни спортски дисциплини. Изложби, концерти, улични уметници и различни свечености се случуваат на истакнати точки, како плоштадот Таксим и Султанахмед, како и во градините Ѓузтепе и Ѓулане. Низ продавниците можеа да се најдат и украси со мотиви од лале, почнувајќи од разни ситници до скулптури и слики. Исто така во тек беше конкурсот за најдобра фотографија „50 најубави лалиња“ во кој ќе бидат наградени најдобрите фотографии.

    Токму поради сето ова беше вистинска среќа да се биде во Истанбул во време кога цветаат турските лалиња и да се научи дека всушност вистинското потекло на овој прекрасен цвет е токму Турција. Секако ваквата хортикултурна уреденост на еден мегалополис каков што е Истанбул ми отвори и простор за размислување колку малку ли е потребно истата таа цветна револуција да му се случи и на Скопје.

    ПОТЕКЛО НА ЛАЛЕТО

    Лалињата (зборот потекнува од перскискиот lâhle) оригинално растеле во азиските степи. Иако првата асоцијација е Холандија, каде денес постои најголема комерцијална култивација на тулипите, нивното потекло и име се поврзува со Отоманската империја или поточно со турбаните (на турски тулбенд, муслин, газа). Турскиот збор за газа, со која се мотаат турбаните, се чини дека се користел за ова цвеќе, бидејќи целосно отвореното лале потсетувало на турбан.

    Најшироко прифатената сторија е таа на Огиер Гислен де Бусбек, Амбасадор на кралот Фердинанд 1 во империјата на Сулејман Величенствениот во 1554 година. Тој во едно писмо истакнал дека насекаде има изобилство од цвеќиња како зумбули, нарциси и оние што на турски се викаат лале. Не е коинциденција што овој период – најраскошниот во Отоманската ера е наречен Ера на лалињата (Lale Devri). Во 16-от век лалињата биле донесени во Холандија, каде за кратко време станале популарни.

    Елена Петковска

  • КОШАРКАРСКИОТ ЖОЗЕ МУРИЊО

    Харизматичниот скромен лидер на кошаркарскиот клуб Галатасарај од Истанбул, Октај Махмути, годинава е избран за најдобар тренер на ULEB Eurocup. Скопјанецот Октај, задоволен од тоа што неговите фанови го споредуваат со Мourinho, но објаснува: “Побелена ми е косата, најверојатно тоа е главната причина што велат дека личам на популарниот фудбалски стратег Мурињо“.

    Нема точно одреден пат што води до успехот, бидејќи тој е многу сложен. Тоа многу добро му е познато на скопјанецот Октај Махмути, во изобилство на голема конкуренција, но со макотрпна работа успеа да стане еден од најпознатите кошаркарски тренери во Турција и во регионот. Годинава е избран за најдобар тренер во ULEB Eurocup. “Многу сум среќен. Убаво е да се добие благодарност за тоа што го работите со години“, вели тој.

    СПОРТОТ Е УМЕТНОСТ

    Октај Махмути, кај и да работи има само една цел. Клубот каде што е тренер да биде на самиот врв, и во домашното првенство и во Европските купови. Затоа на клупата понекогаш може да биде многу темпераментен. “Кога ќе изгубиме, за жал многу им се лутам на моите играчи. Всушност не би се налутил ако на паркетот се применува она што претходно се договараме, ако се примени ќе нема никаков проблем. Моите реакции никогаш не се за претрпениот пораз. Нормално дека и тоа е дел од спортот. Едноставно она што сакам е мојот играч на теренот да даде се од себе, сто процентен перформанс. Ако тоа го исполнат ќе нема место за лутење“, вели Махмути.

    Според него, да се биде спортист од највисок ранг е една од најтешките работи во светот. “Тоа е уметност, нема никаква разлика. Потребна е вештина и среќа. Треба да се наоѓате на вистинско место во вистинско време. Исто така потребно е да се вложи голем труд. Најмногу ми е жал што денес младината која се занимава со спорт, го занемарува образованието. Оваа работа е иста како да градите пирамида, од дното почнуваат илјада луѓе, на врвот завршува само еден“.

    КОШАРКА – ПРИЈАТЕН И УБАВ СПОРТ

    Октај Махмути е роден во Скопје. Фудбалот му е првата окупација. Со кошарката почнува да се занимава многу подоцна, дури во средното училиште. “Во тогашна Југославија имаше многу квалитетни екипи и голема конкуренција. Ми стана јасно дека нема да можам да станам добар, врвен кошаркар. Затоа одлучив да станам тренер“, раскажува Махмути. Првото тренерско искуство Октај го има во тимот на Работнички. Меѓународното пак во Еџзаџибаши, во 1991 година, а потоа  следуваат секогаш атрактивниот Ефес, италијанскиот Бенетон и сега во Галатасарај, еден од најеминентните турски кошаркарски клубови. “Среќен сум што сум во Галатасарај. Кошарката е многу пријатен и убав спорт. Денес најголемиот проблем во турската кошарка се гледачите. Дури и кога гостуваат познати клубови, понекогаш се забележува дека салата е празна, тоа е многу разочарувачка состојба. Во турската кошарка има ѕвезди, останува само публиката да ја доведеме во кошаркарските арени“, објаснува Махмути.

    Дирк Новицки – Европска супер ѕвезда

    Идол на Октај е познатиот југословенски тренер Божидар Маљковиќ. За Петар Наумоски вели дека во Ефес Пилсен, од добар играч, станал вистинска кошаркарска ѕвезда. “Тоа време Ајдин Орс, тренерот на Ефес, бараше бек. Го препорачав Наумовски. Дојде, тука покажа многу добри перформанси, секој изминат ден беше се подобар“, додава Махмути. Според него моментално најдобриот европски кошаркар е Дирк Новицки, кој може да ја промени судбината на целата екипа.

    “Се обидувам да се облекувам елегантно, сам се грижам за гардеробата, така се чувствувам убаво, а за тоа што велат дека личам на Мурињо, најверојатно е заради побелената коса“, објаснува, и за крај додава: “Моите соништа се исполнети, желбата ми беше да бидам тренер во големи клубови, таа желба ми е исполнета. Сега најважно е да успеам да опстанам на ова ниво. Исто така и клубот каде што сум тренер да биде на самиот врв“. 

    Хусамедин Гина

  • Турската кинематографија го доби својот адут за Оскар

    Најновиот кинематографски спектакл на турската филмска индустрија, проектот наречен Fetih 1453 (Освојување 1453), конечно ја доживеа својата светска премиера. По повеќе од три години работа, режисерот Faruk Aksoy гордо може да се пофали дека направи филм, кој импресионира во секој сегмент. Доволно е да се погледнат само неколку секвенци од трејлерот и самите ќе се уверите дека станува збор за вистинско филмско ремек-дело на кое може да му позавиди и Холивуд.

    Очигледната безидејност на најголемата светска филмска работилница, вешто ја искористи се помоќната турска кинематографија која не ги штедеше сите свои потенцијали во намерата да докаже дека може да продуцира високо буџетeн филм кој ќе им конкурира на најголемите блокбастери.

    Првите неколку недели од премиерното прикажување во Турска кое симболично започна во 14 часот и 53 минути беа сосема доволни да се срушат речиси сите рекорди. Турска освен што го продуцираше својот најскап филм во историјата, со буџет од околу 17 милиони долари, го доби и својот најгледан филм, кој според многумина допрва ќе руши рекорди, освојува награди и поставува нови стандарди.

    Филмот рецензентите го споредуваат со одличниот “Небеско Кралство” на Ридли Скот и “Троја” на Волфганг Питерсон, кое само по себе е комплимент со кој не можат да се пофалат многу други поскапи и поамбициозни проекти кои завршиле како тотално разочарување.

    Вештите рецензенти иако во најголем дел се осврнуваат на естетиката на филмот, сепак не останале рамнодушни во однос на политичкиот контекст, односно пораката која ја испраќа овој филм. Моќта на некогашната Империја ја споредуваат со актуелниот економско/политички и воен потенцијал на модерна Турција, која како држава со своето влијание успеа да се наметне како светски фактор.

    Падот на Византија

    Во однос на самото сценариo на филмот, Fetih 1453 е епска историска приказна за освојувањето на Константинопол од моќната Османлиска империја, предводена од големиот воин, султанот Мехмед Втори. Овој настан се случува токму  во периодот на најголем процут на Империјата, која своите апетити за надмоќ ги задоволи со освојување на симболот на Источното Римско Царство, градот Константинопол, центарот на Византија.

    Филмот започнува со зборовите на Мeхмед кој вели, “Вистина еден ден Константинопол ќе биде освоен. Колку прекрасен војсководец е оној кој ќе го освои, колку прекрасна ќе биде неговата војска”.

    Освен неговиот главен императив – покорување на градот, филмот  во поголемиот дел го третира животниот пат на младиот султан кој на престолот доаѓа со само 12 години, обременет со товарот на својот славен татко и убеден во мисијата да им покаже на своите поданици дека во него чука срце на голем војсководец. Во тоа и ќе успее откако триумфално ќе го истакне знамето на Импeријата на ѕидините на разурнатиот град.

    Fetih 1453 e филм кој никако не смеете да го пропуштите. Направен според сите современи естетски критериуми како треба да изгледа еден историски спектакл тој во целост го заслужува вашето ценето внимание и време. Со оглед на одличните рецензии кои ги одбива овој филм не треба да се изненадиме ако филмот го освои престижниот Оскар за најдобар филм од не американско потекло, бидејќи дефинитивно тоа и го заслужува.

    Режија: Faruk Aksoy

    Сценарио: Atilla Engin, Irfan Saruhan

    Главни улоги: Еvrim Evin,İbrahim Çelikkol, Dilek Serbest, Recep Aktuğ

    Филмот во моментов се прикажува во поголемиот дел од Европа, но за жал засега немаме информации дали ќе се најде во официјална кино премиера во некои од нашите сали. Ако, тоа и се случи, наша препорака е  Fetih 1453  задолжително да го погледнете на големо платно и да уживате во магијата која ја нуди филмската уметност.

    Зоран Зафировски

  • Џенгиз Ибрахим – виртуоз на саз и канон

    ЗВУЦИ НА БЕСКОНЕЧНОСТА

     Музичар, теоретичар, наставник, уредник и водител на бројни музички емисии при турската програма на Македонското Радио. За тие што подобро го познаваат и кои имале можност да соработуваат со него ќе ви дополнат дека е виртуоз на рајските инструменти – канон и на саз.

    Кога би посакале да ја изразиме филозофијата и културата на Анадолската музика, секако дека тоа најдобро би го направиле се далеку познатиот саз. Жичаниот инструмент пораката ја дава на сосема поинаков начин велат големите мајстори на музиката. Според нив, сазот раскажува за тоа што сите го знаат, но никој не го кажува. За најубавите љубовни песни задолжена е долниот пар на жици, средните жица за тажните спомени, горните пак за гурбетчиските приказни. Во комбинација на сите жици, традиционалниот турски инструмент сазот, го опишува самиот живот.

    Додека сазот раскажува за самиот  живот, ние сме љубопитни за неговата приказна. Секако дека таа приказна во Македонија најдобро би ни ја раскажал Џенгиз Ибрахим, кој неодамна магистираше токму на таа тема.

    МУЗИЧКА ТЕРАПИЈА
    Џенгиз Ибрахим првите чекори во музиката, ги започнува со традиционалниот саз. На рајскиот инструмент почнува да свири на 14 годишна возраст. Првите лекции ги учи од познатите мајстори во Истанбул. Се запознава со техничките карактеристики на сазот, да чита и да пишува ноти и некои значајни финеси.

    “Сазот е турски народен жичен инструмент. Мојата академска студија се заснова на историски извори. Во него има податоци за историјата, развојот, старите техники за свирење, терминологијата и за видовите на сазот. Кога ги слушате нотите на сазот ја почувствувата мистеријата и бесконечноста. “ објасни Ибрахим.

    Сазот е инструмент кој потекнува од Хуните, старо турско племе од Источна Азија. Подоцна поетите инструментот го донеле во Анадолија. Во меѓувреме сазот претрпува промени. Старото име на сазот било Копуз.

    Саз`от и Дамбра`та се користат во музичката терапија. Заради тоа Џенгиз Ибрахим е многу среќен. “Алтернативната метода на терапија базирана на музика кај Турците се користи многу одамна. Се користел во психијатирските клиники за опуштање на пациентите. Овие истражување 20 години ги следам внимателно. Моќта и ефектите на звукот јасно го имам почуствувано во своите настапи“ изјави Џенгиз Ибрахим.

    БОГАТА КАРИЕРА
    Mајсторот на скоро сите источни жичени инструменти Џенгиз Ибрахим, моментално работи на подготвување на новата престава “1001 ноќ“ во театарот на турската драма. Зад себе има многу богата кариера. Соработувал со групите Мизар, Анастасија, Влатко Стефановски, “Музичари без граници“ од Холандија, Љубојна и има компонирано за над 15 театарски претстави од кои поважни се Харем Султан, Луна Парк, Женички, Црн молив, Баханалии идр.

    Тој истотака е автор и изведувач на музиката за балетот “Врати“. Со тоа тој влегува во музичката историја како прв Турчин со румелиско потекло кој што компонирал модерен балет.

    “Сазот во Македонија има голем број на љубители, за него има голем интерес. Тоа најмногу може да се забележи во источна Македонија и Скопје. Фоклорниот Фестивал во Чаликли, Валандовско има големо значење. Во Културното уметничко друштво “Јени Јол“ има голем број на млади кои учат да свират на саз. Во последните години направив големи напори за да старите турски инструменти влезат во музичката литература. Тоа веќе се планира“ рече Џенгиз Ибрахим.

    СЛЕДУВА КАНОНОТ
    Џенгиз Ибрахим, по обичај концертот на саз го започнува со Зејбек, вид на музика од Егејскиот регион. Продолжува со музички примери од Анадолија. “Овие песни јас ги гледам како бескрајно богатство. Колку повеќе ќе истражувате, ќе разликувате толку повеќе видови на мелодии, финеси и хармонични звучни вредности“ рече Џенгиз Ибрахим, наставникот по музичко во Основното Училиште “Тефејјуз“ од Скопје.

    Идните студии на Џенгиз Ибрахим ќе бидат насочени кон истражувањата за канонот. “На тој начин имам за цел да ги промовирам музичките вредности на Турците од Румелија. Работејќи на театарската и филмската музика, се повеќе ја чувствувам моќта на канонот“ нагласи тој.  Како го оценувате местото на уметниците во нашето општество, го прашавме Ибрахим. Неговиот одговор јасен: “Ако уметниците работат добро и професионално, за нив, секоја врата ќе биде отворена. Ако музиката што ја прави има вредност секако дека има шанси да биде почитуван и баран уметник” рече тој.

    Хусамедин ГИНА

  • “AİR OF İSTANBUL” – ПЛАТИ ПА ДИШИ

    Еден од најпознатите турски поети Орхан Вели, во еден негов познат стих вели: `Живееме бесплатно, бесплатно, воздухот е бесплатен, облакот е бесплатен, реката, дождот, калта се бесплатни`….

    Но денес веќе тоа не важи, воздухот веќе не е бесплатен, барем кога зборуваме за Истанбул. Имено Истанбулскиот воздух чини доста пари, а згора на тоа има и голема побарувачка.  

    Културната иницијатива Билкент, која што презема обврска комерцијално да менаџира 55 музеи и излетнички места низ Турција, започна со продавање на конзервиран `Истанбулски водух`, идеја која наиде на голем интерес кај домашните и странски туристи. Цената на една конзерва чини 16 турски лири или 7 Евра. Засега, месечно во просек, се продаваат околу 100 конзерви.

    На конзервата има фотографии од Истанбул и носи натпис ”Air of İstanbul”. Пријатно изненадените туристи и домашни посетители, откако ќе ја видат конзервата, најпрвин се насмевнуваат, потоа на кратко коментираат интересно, пријатно сме изнендадени, супер, оригиналнa идеа, многу духовито, додека за дел од посетителите, тоа е многу глупаво и доста скапо….

    ”Првата реакција на тие што ќе ја видат конзервата е насмевката. Од фидбекот што го добиваме, конзервата ја купуваат за подарок, за некој близок во странство или пак туристите што сакаат да понесат со себе нешто, што ќе им остане во сеќавање од посетата на Истанбул”, изјави Јилдирај Дурмаз,  директор на продавницата за `Истанбулска колекција` која се наоѓа во Топкапи Палатата во Истанбул.

    Според Дурмаз во продожбата голема улога има и носталгијата кон својата татковина. ”Една жена купи една конзерва за да му испрати на својот син кој подолго време, поради обврските не можел да се врати во Турција. Тоа беше еден од најтажните емотивни моменти за нас, вработените во продавницата”, додаде Јилмаз.

    Подготвил: Хусамедин Гина

  • ДА ГО ПОДОБРИМЕ ГРЧКИОТ ТУРИЗАМ – UP GREEK TOURISM

    ДА ГО ПОДОБРИМЕ ГРЧКИОТ ТУРИЗАМ – UP GREEK TOURISM

    Доброволна „ Crowdfunding“ иницијатива за промоција на Грција во кампањите на светските медиуми Со наслов „ Up Greek Tourism“ (Да го подобриме грчкиот туризам) граѓанската иницијатива со седиште во САД собра 20.000 долари за промоција на Грција во светските медиуми, а врв на оваа кампања беше огромниот мултимедиа билборд на Тајмс Сквер во Њујорк на 25 март, денот на независноста на Грција. Кампањата вклучува интервјуа, слики и видеа во најпознатите весници и магазини во САД и во Европа, тв канали и интернет медиуми, и секако социјалните мрежи прекукои брзо се рашири низ целиот свет.

    Кампањата е едноставна и се темели на симболизам, кој има за цел да ја пренесе пораката на гостопримството.  Односно самите луѓе го покануваат светот да им „се придружи“ во нивната земја и да ја споделат убавината и позитивните чувства кои ги негува Грција и покрај сите случувања таму. http://www.upgreektourism.gr/

    Идејата ја почна Јоргос Кливокиотис (Yorgos Klivokiotis), млад Грк кој работи во Дубаи, кој заедно со уште тројца луѓе, потпомогнати од околу 30 волонтери и над 5.000 лица кои помагаат на сите можни начини во овој процес. Се повеќе и повеќе доброволци се приклучуваат на иницијативата, толку многу што многумина мораа да бидат одбиени бидејќи капацитетот на кампањата беше пополнет. Во неговиот текст во весникот Athens Free Press newspaper (LiFo), новинарот Статис Хаикакис (Stathis Haikalis), еден од тројцата координатори, го потенцира еланот доброволците и фактот што тие не се ни знаеја меѓу себе пред повикот за кампањата. Тие самите мораа да гио покријат трошоците за пат, транспорт и сите останати трошоци, бидејќи сите собрани пари беа наменети само за потребите на кампањата во медиумите. Всушност сите пари беа чувани транспарентно на сметка, така што сите донатори можеа да видат каде одат и за што одат нивните пари.

    „Она што е уште поинтересно е дека кампањата не беше само поддржана од грчките државјани што живеат во Грција, односно оние што не се грчки државјани (членови на грчката дијаспора и други лица кои дури немаат никакви грчки корени) придонесоа со 50 отсто од вкупната сума во кампањата.“

    Истовремено, уште едно видео со наслов Грција е светот (Greece is the Word) се појави на U-tube, кое на хумористичен начин, поврзувајќи го минатото и денешнината на Грција, особено преку прикажување на светски познати личности од Грција, кои имаат придонес во дефинирањето на културниот карактер на модерниот грчки народ. Да споменеме некои од нив, композиторите Микис Теодоракис (MikisTheodorakis) и Манос Хаџидакис (Manos Hatjidakis), актерката и политичарка Мелина Меркури (Melina Mercouri), филмаџиите Џон Касаветес (John Cassavetes), Михалис Какојанис (MihalisKakoyiannis), нобеловецот за поезија Одисеј Елитис (Odysseas Elytis), добитникот на Лениновата награда за мир Јани Рицоса (YiannisRitsosa) и други.

    Сите знаеме дека малите независни иницијативи на добра волја можат некогаш да направат многу и можат да имаат повеќеслојни ефекти. Ваков феномен изгледа се случува во овој период во Грција. Граѓанските иницијативи ги здружуваат заедно сите кои се обидуваат да го разбудат чувството на солидарност, граѓанската акција која беше навистина заспана во последните 30-40 години. Времето ќе покаже, а за некои времето е сега.

    Софија Николау

  • Солун и Атина го слават јубилејот 200 години Дикенс

    Ако патувате во Солун или Атина ви препорачуваме неколку интересни настани кои се организираат како дел од глобалната Дикенс 2012 програма за одблежување на големиот јубилеј, 200 години од раѓањето на писателот Чарлс Дикенс. Во овие два града од 29 март до 7 април ќе се одржат повеќе работилници, дискусии и филмски проекции посветени на овој автор. Одлична прилика за книжевниците, но и за сите останати љубители на пишаниот збор да поминат неколку возбудливи денови. Настанот е во организација на Британскиот совет во Грција, на чија официјална страница можете да најдете повеќе информации околу пријавувањето и самата програма