Balkon3

Category: Патувања

  • Охрид каков што ретко го гледаме – прекрасен и зиме

    Жителите на древниот Охрид, сместен во пазувите на планините Галичица и Јабланица во југозападниот дел од Македонија, не се навикнати на остри зими. Тука се судираат медитеранската и континенталната клима, а четири милиони старото  Охридскот Езеро сместено на речиси 700 метри надморска висина чува топлина која ja акумулира во летниот сончев период.

    Но, оваа година Охриѓани се соочени со сибирска зима, која покрај обилни врнежи од снег донесе  и поларни температури кои понекогаш се спуштаа и до -18 степени Целзиусови. Снегот кој падна деновиве го „стопли“ времето, но им предизвика многу главоболки на граѓаните. Коловозите се лизгави, а тротоарите оковани во мраз и снег.

    Стрмните и тесни сокаци во стариот дел на градот каде се наоѓаат бројни културно историски знаменитости се недостапни за службите од јавната хигиена, па така граѓаните мораат  рачно да ги расчистуваат дворовите и да прават пристапни патеки.

    Проблеми имаат и бродарите кои исто така мака мачат со одржувањето на пловните објекти. Сепак не е се така лошо. Најубавиот македонски град и во зима изгледа прекрасно, а снежната идила никого не остава рамнодушен.

    Горан Момироски

  • ИСТАНБУЛ – ЕДНА СНЕЖНА БАЈКА

    За Истанбул велат дека е градот од бајките. Од почетокот на неделата градот на бајките стана “снежен град од бајките”. Снегот без да престане паѓа 45 часа. Градот се соочува со најстудениот ден во последните 33 години. Во архивата на метеоролошкиот завод ваков студ не е забележан, додека пак во Истанбул можат да се забележат фотографии како од разгледници.

    Градот се претвори во огромен паркинг. Поголемиот дел од граѓаните ги послушаа  предупредувањата на властите и затоа го користеа јавниот транспорт.

    Граѓаните кои пак се решија да користат сопствен превоз и не ги послушаа предупредувањата на властите имаа тешки моменти во сообраќајот. Дежурните телевизиските камери ги евидентираа сообракајќите, кои ги имаше во голем број. Над илјада сообраќајки за два дена. Сопирачките не функционираа на замрзнатите патишта. Формирани се километарски редици од возила.

    И претседателот на Турција Абдула Ѓул на својот твитер профил ги објави фотографиите каде фрла со снежни топки.

     

    Хусамедин Гина

    Фотографиите се преземени од турските медиуми

  • Манастирот Симонопетра во Грција

    Манастирот Симонопетра е еден од најубавите манастири на Света Гора во Грција.

     

  • Ортакој – време е за уживање додека гледаме кон Босфор

    Ортакој – време е за уживање додека гледаме кон Босфор

    Истанбул на прагот на зимата. Остри, ладни декемвриски ветришта го галат Ортакој, еден од бисерите среде европскиот брег на Босфор. Ортакој е сокриен рај, романтично и енергично лице на градот кој никогаш не спие, а се наоѓа во најпрометниот дел на градот пред очите на љубителите на Истанбул.

    Ако успеете да се пробиете низ густиот сообраќај и тргнете надолу низ уличките од главната улица кон брегот, неизбежно е попат да застанете во многубројните продавници и бутици. На улиците и брегот има редица ресторани, кафулиња, барови со пристапни цени. По тесните улички кон брегот занетчиските пазари и отворените тезги изложуваат секаков вид производи во експлозија од бои. Изложените сувенири од Истанбул, шарени ламби, амајлии против урокливи очи, плетени чаршави ги привлекуваат сите подеднакво, стари и млади, туристи и локални жители.

    Џамијата Ортакој, Истанбул

    Кога ќе пристигнете на малиот плоштад Ортакој опуштете се и свртете се околу себе. Дозволете да ве опкружи блескавиот поглед  кој се протега сè до азискиот брег на Босфор. Од една страна погледот ве води кон големата Меџидие џамија, позната како Ортакој џамија, чија елегантна и импозантна фигура одолева на вековите, и се претопува во синилото на Босфор. Оваа спектакуларна градба е завршена во 1853 година и стои како нем сведок на историјата од Византиската до Отоманската Империја па се до современа Турција.  Грчката православна црква Свети Фока, синагогата Ец Ахаим, џамијата Ортакој стојат наредени како доказ за големото културно богатство и разноликост на религии.

    Погледот од малиот Ортакој плоштад кон џамијата и мостот преку Босфор кој ги поврзува Азија и Европа е импресивен. Особено светилките на прекрасно осветлениот мост и нивниот одблесок на водите на Босфорот. Брановите кои се одбиваат од брегот звучат како да ја раскажуваат душата на градот, и понекогаш танцуваат со сончевите зраци. Ортакој е срцето на Истанбул и како таков е далеку од здодевен. На другиот крај од брегот Палатата Есма Султан од осумнаесетиот век ни го привлекува вниманието. Оваа градба, наречена така по првата ќерка на султанот  Абдулхамид, беше реновирана после големиот пожар од почетокот на дваесеттиот век кој остави само голи ѕидови и денес е место каде се организираат величествени настани.

    Палатата Есма Султан, Истанбул

    Ортакој е познат по своите евтини кафулиња и чајџилници каде оние кои го дочекале утрото можат фино да појадуваат. Земете со себе книга или весник нарачајте обилен појадок или уживајте во задоволството на неразделниот турски чај и ѓеврек.

    Додека го пиете вашиот салеп (пијалок од млеко, корен од билката салеп и цимет) или турско кафе на ладниот зимски воздух, погледнете го синилото на морето, длабоко вдишете и оставете сите ваши грижи и тага, ако ја имате, да потонат на дното на  Босфор. Шепнете ги вашите желби во ветрот кој ви го лади лицето. Којзнае, можеби и денес ќе го почувствувате освежителниот ветер кој доаѓа од Црното море.

    Тесната уличка која води кон другиот крај на улицата ве пречекува со редица продавачи на печени компири. Сите се трудат да ги импресионираат купувачите со своите вешти раце и да понудат вкусови поинакви од другите. Додека разговарате со нив откривате нова слика за обичниот печен компир, нови вкусови добиени со додавање на разни сирења, пченка, колбаси или маслинки.

    Како што денот заминува така енергијата на Ортакој се зголемува и почнува да се шири музика од околните кафулиња и барови. Од воведувањето на забраната за пушење, масите распоредени во уличките почнуваат да се полнат. Оние кои сакаат да се одморат после работа, студентите, љубителите на ноќниот живот и се разбира туристите кои имаат желба да видат како градот живее 24 часа се нивни вообичаени посетители.

    Коге ќе се искачите по улицата од Ортакој плоштадот кон Бешикташ ве пречекуваат историски згради. Ресторанот Ферије изграден во отомански стил нуди традиционални вкусови како и јадења од други кујни и одлична услуга. Палатата Чираган која е претворена во хотел со 5 ѕвезди и Four Season Hotel кој се наоѓа недалеку одовде се камен темелник на оваа област. Ако продолжите од Ортакој кон Бебек, којшто е друга важен населба покрај Босфор, ќе наидете на многубројни ноќни клубови, барови и ресторани каде ве очекува разновиден ноќен живот. Историската населба Ортакој продолжува да блеска 24 часа во денот со својата шарена, енергична, космополитска структура.

    Мине Есен Ергур

  • Охрид, македонскиот бисер

    Охрид, македонскиот бисер

    Охрид со своите педесетина цркви, едно од најстарите и најубавите езера на светот и богатото културно и историско наследство, е туристичкиот центар на Македонија. Бисер на градот е езерото во чии чисти и длабоки води живеат над 200 ендемски видови. Градот Охрид и Охридското Езеро веќе 30 години се под заштита на УНЕСКО.

    Црквата Свети Јован Канео потекнува од XIV век и една од најубавите цркви во стариот дел на Охрид
    Плажата Канео лоцирана под црквата
    Педалини на попландевна дремка крај езерото
    Јавачи на банана
    Сонце, облаци, бранови

    ЗАЛИВОТ НА КОСКИТЕ

    Заливот на коските е музеј на вода, кој претставува реконструкција на неолитска наколна населба. Според истражувањата, вакви населби со куќички над површината на езерото постоеле во периодот помеѓу 1.200 и 700 година п.н.е., кога на овие простори живеело племето Бриги. Музејот на вода, кој се наоѓа во близина на Градиште, има 24 куќарки на дрвена платформа, а беше пуштен во употреба во 2008 година.

  • Островот Патмос

    Патмос, според митологијата островот бил на дното на Егејското Море
    Црква на Патмос

     

  • Билетот на солидарноста буди надеж во Атина

    Солидарноста во грчката метропола Атина денес во време кога светската економска криза се усидри во оваа земја доби своја цена. Зрното надаж за будење на културата на солидарност чини само 1.40 евра. Случајно или не толку чини и билетот за метрото во главниот град на Грција. Сигурно се прашувате каква врска имаат билетот од метрото со солидарноста во една земја. За да го добиете одговорот на ова прашање треба да отидете во Атина.

    Токму тоа го сторив и јас. Во возот од Солун за Атина се запознав со студентот Танас кој на излегување ми рече дека ќе ми ја покаже метро станицата каде треба да слезам бидејќи и неговата дестинација е во близина. За возврат му купив билет за метрото, а тој не ја криеше насмевката поради гестот, но и пради фактот што како студент сега , во време на кризата, има далеку помалку пари.

    ОД РАКА НА РАКА

    Цената за билетот со кој може да се возите околу 90 минути можеби не е превисока за некој што престојува во градот на ден или два, но сумата не е мала за оние кои живеат таму. Посебно сега ,кога платите на граѓаните се значително смалени во споредба со последните три години, дури и билетот за метро може да се смета за товар.

    Токму затоа жителите на Атина, смислено или не, создадоа ефикасен систем како да му се спротивстават на системот. За ефинаскоста на тој систем се уверив самиот. Дента кога пристигнав во Атина повторно сакав да го искористам ефикасниот и добар јавен транспорт. Слегов долу на станицата Синтагма со намера да го истражувам градот. Во моментот кога сакав са купам билет забележав како кон мене се движи млада девојка држејќи парче хартија во раката. Се обиде да ми ја даде, но јас ја одминав без да ја земам мислејќи дека е некаков флаер за ресторан или бутик. Го забележав погледот на изненадување кај девојката. Неколку метри потоа ми се повтори истото, тинејџер ми го понуди својот билет и ми рече дека имам уште околу 50 минути возење. Овојпат го зедов. Со доза на сомнеж го ставив билетот во автоматот и без проблеми го прифати. Влегов во метрото и по три изминати станици слегов за да сменам линија. Тогаш го разбрав системот во кој искористените билети за метрото преминуваат од рака на рака и за 90 минути колку што им е важноста ги искористуваат најмалку тројца.

    И јас на крајот од околу десетминутното возење го понудив билетот на една постара жена. Бев пресреќен, не од тоа што заштедив 1.40 евра туку што бев дел од синџирот на солидарност што беше цврсто обвиткан околу градот. За кратко време ја научив шемата и со задоволство ја применував.

    ЗГОЛЕМЕНАТА ЦЕНА ЈА РАЗБУДИ СОЛИДАРНОСТА

    Новинарката Сања Ристовска која работи во Атина ми објаснува како се започнало и како и таа станала дел од синџирот на солидарност.

    – На грците им пречеше зголемувањето на цената на билетите за јавниот превоз. Цената претходно беше едно евро за час и половина, но цената се покачи на 1.40 евра за возење од 90 минути или 1.20 евра за едно возење. Токму затоа се појави и солидарноста, објаснува Ристовска.

    И таа исто како и јас на почетокот била скептична, но за кратко време започнала да ја игра играта.

    – Интересно е кога влегуваш во метро и застануваш пред автоматот да извадиш билет. Тогаш ти приоѓа непознат човек и ти вели  „повели девојче се уште е валиден и имаш уште 40 минути возење. На почетокот ми беше чудно, но подоцна почнав и јас да го практкувам тоа.

    Еднаш ми се случи да го понудам билетот на едно девојче, а веднаш зад неа еден господин низ насмевка ми кажа, ах како не дојдов порано, вели новинарката од Атина.

    Инаку, економската криза во Грција создаде и граѓански организации кои ја поттикнаа непослушноста на граѓаните во поглед на плаќањето на јавните давачки. Најпознат е примерот со патарините.

    КРЕНАТИ РАМПИ НА ПАТАРИНИТЕ

    На патиштата низ Грција неретко може да се забележат граѓани како ја држат крената рампата од патарината со цел возачите да поминат без да платат. Се почнало во мал град северно од Атина кога локалните жители гневни што треба да плаќаат патарина за 500 метри автопат кренале табла на која пишувало „Не плаќаме“.

    За неколку месеци нешто што се сметало за инцидент прерасна во национално движење. Но за разлика од размената на билети ова се смета за поттикнување на граѓанската непослушност и за избегнување на плаќање на јавните давачки. Токму затоа билетот од 1.40 евра е тоа што влева трошка надеж во Грција. Размената и искористувањето на билетот не е непослушност туку напротив покажување солидарност, а воедно и ефикасно штедење и искористување на системот на јавен транспорт. Критикувани дека трошат премногу Грците со тоа покажуваат дека работите во иднина може да се променат.  Ако едно парче хартија кое преминува од еден на друг човек може да ја поттикне солидарноста и да ги држи граѓаните заедно тогаш синџирот кој се создава меѓу нив лесно ќе издржи секаква криза.

  • Во Националната галерија отворена една од најзначајните изложби во Грција

    На изложбата можат да се видат досега непознати уметнички скапоцености од колекцијата на Националната галерија, повоениот период и современата уметност. Пикасо, Рембрант, Делакроа, Гикас, Царухис, Моралис, кои чекаа во магацините на Галеријата сега се изнесени на светлото на денот на изложбата која ќе трае до четврти јануари.

    Национална галерија, Атина

    Националната галерија на уметностите и Музејот Александрос Суцос, се најзначајните институции во Грција посветени на историјата на грчката уметност и на западноевропската уметност, кои во оваа форма работат од 1976 година. Сепак нивната историја оди многу поназад, во 1900 година, кога со посебен закон е уредено основањето на институцијата. Должноста на куратор му е доверена на Георгиос Јаковидес, кој ја води оваа институција од 1900 до 1918 година. Во 1934 година како дел од новото општествено уредување и реорганизација,со формирањето на новата грчка држава, донесен е нов закон со кој се удрени темелите на Музејот.

    Во 1896 година, Александрос Суцос, правник и љубител на уметноста ја препушти неговата колекција и неговиот имот го остави на државата што беше почеток на формирањето на „Музејот на ликовни уметности“. За таа цел во 1900 година беше донесен закон со кој е основана Националната галерија, а сликарот Георгиос Јаковидес кој живееше во Минхен, беше поканет да се врати во Грција и да ја води Националната галерија. Вкупно 258 дела, кои до тогаш беа сместени во збирките на Универзитетот, на Техничкиот факултет, беа донирани на новооснованата Галерија. Една година подоцна, во 1901 година, Александрос Суцос донираше 107 дела за Галеријата.

    Томас Цацис

  • Старата скопска чаршија

    Старата скопска чаршија е едно од најживописните места во Скопје и најчест мотив на разгледниците од градот. Чаршијата била градски центар за трговија уште во XII век, а денеска е центар на културните збиднувања и на ноќниот живот во Скопје. Во чаршијата доминира исламската архитектура, претставена преку џамиите, амамите, ановите, но има и неколку цркви.

    Утринско кафе во Старата чаршија е ритуал за голем број скопјани
    Дуќан за килими
    Во Старата чаршија се прават најубавите ќебапи во Скопје
    Чифте Амам, изграден во XV век, некогаш бил јавна бања, а денес уметничка галерија

     

     

     

  • Тетовското Кале – симбол на градот под Шара

    Тетовското Кале – симбол на градот под Шара

    Тетово, град сместен  под живописната Шар Планина, место каде од секогаш се испреплетувале различни култури, религии, народи. Во репортажата на Балкон3 дознајте нешто повеќе за историјата, традицијата и културните обележја на Тетово. Најкомплексен културен објект кој претставува ретка убавина од минатото е тетовското Кале.

    Оваа тврдина, обиколена со високи ѕидови, широки и до четири метри, ѕидани со бигор камен е  подигната во 1820 година од Реџеп Паша и неговиот син Абдураман Паша, пред распадот на Османлиското царство. Уживајте во приказната за еден од најубавите градови во Македонија.

    Зоран Димовски