Една од најважните цркви за жителите на Минхен, „Света Маргарета“ која е сместена во работничката населба Сендлинг, преку целата година им служи на католичките верници. Сепак, неколку денови во годината оваа католичка црква е место каде доаѓаат верници од Македонската православна црква, кои се молат и слушаат богослужба.
Еден од тие денови е празникот Успение на Пресвета Богородица кога верниците заедно со свештеникот Миле Велјановски ја преуредуваат внатрешноста на овој историски католички храм. Петнаесет минути се доволни за католичката црква да се преуреди во светилиште за православните верници. Токму затоа оваа црква не е место каде религијата ги дели луѓето туку напротив ги обединува. Само малкумина луѓе надвор од кругот на православните христијани кои живеат во Минхен знаат дека и други верници покрај католиците ја почитуваат оваа црква исто колку и тие.
Отец Велјановски е свештеник од 2006 година. Одговорен е за православната заедница на Македонците за целиот регион на Јужна Германија и служи богослужба во повеќе градови. Македонската православна црква не плаќа никаков надомест на католичката црква или пак на Минхенската парохија за користење на оваа католичка црква како православно светилиште. Свештеникот ни објаснува дека ова е пример за добра волја и укажува на добрите односи меѓу двете цркви.
„Немаме никакви проблеми ниту со католичките верници. Додека држиме православна богослужба често влегуваат католички верници и многумина од нив се љубопитни да видат што се случува и остануваат во црквата“, вели отец Велјановски.
Католички верник од Германија влезе во црквата токму додека зборуваме со свештеникот. Кога слушна дека Македонците имаат литургија тој се насмевна и ни рече дека во болницата каде работи има многумина вработени од оваа земја и оти сите биле пријателски расположени. Во продолжение погледнете го видеото:
Текст: Милена А. Манасиева
Видео: Милена А. Манасиева, Виктор Козмеи
Речиси 40 години сум граѓанин на Истанбул, затоа чуствувам должност да раскажувам за Истанбул. Мојата прва репортажа ќе биде во друштво на турско кафе со малку шеќер. Тоа ви го препорачувам и на Вас. Кога ќе излезете да прошетате меѓу мирисите на анасон и риби, однапред заслужувате да се напиете едно кафе.
Знам дека воведот во репортажата е малку романтичен, но морам да кажам дека овој дел е важен затоа што стотици години Грците, Ерменците и Турците овде живееле во мир, и затоа станале херои на романтичните приказни на Саматја…
Во Саматја има само еден плоштад, кој во историјата бил сведок на големи љубови, кавги, непријателства, пријателства… Но, секогаш мирисал на море, и.. можеби се што било негативно било однесено од морското ветре, кое секогаш ги освежувало нивните истории, им давало надеж.
На западниот дел од Саматја се наоѓа Једикуле, а на исток Јеникапи.Чаршијата и пазарот во деновите кога е ветровито мириса на море, а занаетчиите секогаш се топло расположени на ова место. Покрај историските градби и цркви, таверните стари стотици години се уште една дополнителна причина да се посети ова место.
Во периодот кога рибата ја има премногу, сардината и паламидата се заменуваат со сината риба. Посетете ги тезгите на рибарот Садетин и Тома и разгледајте ги рибите. Ако имате потреба од одмор посетета ја 100 години старата меана САФА. Ако душата ви посака школки, (ако не посака, нека посака), посетете го специјалното место за школки “Midyeci Arap” koj подготвува долми од школи и тава од школка.
САФА била била изградена во 1895 година, а меаната ја водел Грк. Во ова историско и прекрасно место со висок таван, секако мора да нарачате албански џигер.
Го наполнивме стомакот, па сега е време да го запознаеме местото. Покрај авенијата Мармара се наоѓа Црквата Сурп Кеворк (воден манастир), која е една од најважните и најпрестижните византиски цркви во тоа време. Во градината има еден прекрасен бунар. Од таму го добива и името воден манастир. Се верува дека оваа вода е добра за очни болести. Во 1461 година манастирот се дава на ерменската заедница како Патријаршија, а во 1866 години во голем пожар гори до темел и потоа повторно се гради.
Матја на грчки значи око, па ако имате време посетете го кафичот Матја со автентична и интересна декорација, која се наоѓа под една стара грча куќа. Задолжително треба да се посети и Једикуле каде што појадоците се придружени со свежи салати од копар, босилок, се многу познати. Но, веќе од поодамна ги нема свежите градини и овоштарници кои тркалата на капитализмот ги зеде како курбан.
Другата стара црква е Св. Мина, се вели дека е од 4 или 5 век. Гробиштата на двајцата светци (Карпош и Папилос) се наоѓаат тука. На ред е Ага амамот, дело на Мимар Синан. Амамот е изграден во 1542 година, но потоа била оставен на својата судбина. Во 2008 години се обновува, но бидејќи е даден под кирија на приватно лице, повеќе не се користи. Всушност сакав да ве запознам со уште многу локали на ова место особено и ќепабчилницата која е многу позната но, би сакал да не навлегуваме во тие води, започнавме со риба да завршиме со истата.
Во ова населба има рибарски музеј во кој и јас сеуште немам отидено. Мислам дека е единствениот музеј за риби во земјата. Сместен е во засолништето за риби Коџамустафапаша, основач на музејот е г-динот Хајдар Дениз, може да претпоставите дека се работи за љубител на риби. Повторно можете да претпоставите дека немал никаква поддршка од државата или од приватниот сектор. Музејот е потполно личен напор, јас секако дека еден ќе го посетам овој музеј и ќе ги видам 650 вида морски животни. Се надевам дека понатаму нема да бидам принудена да го видам само музејот.
Во турската кујна може да се најдат многу десерти кои се прават со млеко, но дефинитивно ретки се оние кои во себе содржат месо. Тавук гогсу (tavuk göğsü) е вид млечен пудинг, дел од традиционалната турска кујна, чие име во буквален превод значи „пилешки гради“. Знам дека звучи малку чудно, бидејќи и јас не можев да поверувам дека од пилешко месо може да се направи толку вкусен десерт. Кога келнерот ми кажа дека станува збор за пудинг од пилешко месо бев изненадена и мислев дека станува збор за шега.
Всушност вкусот на пилешкото месо воопшто не се чувствува, бидејќи пилешките гради се добро зготвени и обработени. Единствено нешто што ќе забележите се парченцата пилешкото месо што го прави овој десерт оригинален.
Овој популарен десерт, кој им бил служен на султаните во Отоманската Палата Топкапи, денес во Турција се смета за традиционален десерт. Истиот, за оние кои не јадат месо, може да биде приготвен и без месо.
Пилешкиот стек го вариме се додека не омекне убаво. Го сечеме попречно на ленти со должина од околу 5 сантиметри. Парчињата ги земаме во рака и ги триеме со дланките додека не се претворат во тенки и долги делчиња. Ги измиваме 3-4 пати со жешка вода, менувајќи ја водата секој пат. Потоа ги цедиме убаво за да останат сосема без вода. Во шерпа ги истураме шеќерот, млекото и солта. Го оставаме шеќерот да се стопи. Во посебен сад ги промешуваме брашното и густинот. Полека додаваме од млекото и мешаме дури да се добие мазна паста. Ја истураме пастата во млеко и мешаме додека не почне да се згуснува. Земаме 4-5 лажици од пудингот и ги ставаме во садот со парчињата пилешко месо. Ги промешуваме со виљушка, па ги враќаме во пудингот. Вариме на тивок оган и мешаме се` додека не се згусне. Кога ќе биде готов го истураме во сад длабок 2-3 сантиметри, кој може да се стави и на оган и во фрижидер. Го потпечуваме малку одоздола и го оставаме во фрижидер 2-3 часа. Потоа го сечеме на правоаголници и го виткаме во тенки ролни со печената страна нагоре. На крај му наросуваме цимет.
„Прво почнав да фотографирам со мобилниот телефон на татко ми, но магијата на „ловењето“ слики и моменти брзо ме освои. Првиот фото апарат го добив на 12 години и од тогаш имам направено илјадници фотографии“. Вака ја почнува својата приказна Ајданур Незир, победничката на фото конкурсот, кој во текот на минатиот месец го организираше веб порталот Балкон3.
Иако има само 17 години, Ајданур е голем вљубеник во фотографијата. Вели дека сака да фотографира се` што ќе и` го привлече погледот. Обожува да патува, а омилени градови, кои сака да ги „освои“ со нејзиниот објектив се: Каиро, Бангкок, Њу Делхи и Рио Де Жанеиро. Не крие дека има голема желба и професионално да се занимава со фотографирање.
Ајданур со наградата од Балкон3 – фотоапарат од марката FujiFilm
Ние тврдиме дека Ајданур веќе е одличен фотограф, а најдобар доказ за тоа се фотографиите во прилог. Уживајте!
Ова е приказна за еден гитарски „десперадо“ од Струмица. Стојан Стојанов иако има само 12 години, со својата гитара се има искачено на тронот на голем број престижни европски натпревари. Со само неколку години музичко образование, талентираниот Стојан започнал да реди награди, но и да посетува мастер класови кај големи гитарски имиња. Прво ги освојува републичките натпревари, а потоа и регионалните. Победува на “Guitar Art Festival“ во Белград, на кој имаат настапувано светски музички имиња како Пако де Лусија, Џон Вилијамс и Един Карамазов.
Потоа станува апсолутен лауреат на „Наисиус Гитар фест“ во Ниш, а во јули 2012 година успева да победи и на “Fiuggi Guitar Festival“ во Фјуџи, Италија, каде е прогласен за „Апсолутен победник во сите категории до 18 години“ како единствен натпреварувач со максимум поени. Стојан во Фјуџи доби покана за настап на фестивал во Мадрид и беше издвоен како еден од најнадежните млади музичари во Европа.
Дваесет и две фотографии, стотици „лајкови“, илајдници прегледувања. Ова е резултатот од фото натпреварот кој го организираше веб порталот Балкон3. Темата беше „Вашата најдобра фотографија“, а добивме прекрасни слики „уловени“ во Македонија, Грција и Турција, но и други земји. Победник на натпреварот и добитник на наградата фото-апарат модел Т350 од марката FujiFilm е Ајданур Незир со фотографијата „Sunshine & Nature“. Балкон3 ќе продолжи да ги инспирира и поддржува љубителите на фотографијата. Затоа не ги штедете Вашите фото апарати и мобилни телефони. Фотографирајте и можеби ќе создадете мало уметничко дело. А во меѓувреме, уживајте во галеријата од фото натпреварот на Балкон3.
Sunshine & nature – Ајданур НезирBeautiful Beach – Александар К. СпасовскиБогданци – Ивана ПаунковаI walk alone – Драган ЛасковДуќан во Фискардо – Нидија ЧилимановаHappines – Ердем АметHello october – γιωργος-λευτερης χαμαλιδηςХристина – Александра ШаповаВоз – Стела ДиноваИстанбул – Кристина АнгелескаИзворите на Дрим – Звонко НанчовскиKorcha winter – Десион МекаLove by the river Thames – Александар МанасиевМакедонска куќа – Александар ЛевескиМакедонски манастир – Виолета Спасовска КаратошМост во Париз – Софија СеменпееваMountain lake – Борис ЈаневShkodra harmony – Фиорабела ДумаСкопска Чаршија – Чунејт РушидУбавица од Јуручко село – Хусамедин ГинаВенеција – Цеца СрбоваВенеција – Мери Чекеровска
Под претпоставка дека сте премногу зафатени и имате само 24 часа за посета на раздвижениот, енергичен и разновиден метрополис Атина, кои места би ги посетиле за да го видите најдоброто од него? За совет не можете да најдете подобар човек од еден искусен урбанист и туристички консултант.
Додека работеше на проектот за заживување на центарот на Атина, Стефано Алесио, Американец по потекло, го создаде Градскиот Водич низ Атина (ACGS-Athens City Guide Service), сервис кој организира тури низ градот прилагодени на потребите на клиентите и им помага на туристите да ги истражат повеќе или помалку познатите богатства на градот, а во исто време да се запознаат со грчката култура на забавен и инклузивен начин.
Откако ги разгледавме местата кои беа предложени, специјално за читателите на Балкон 3, мора да признаеме дека и самите жители на Атина не ги забележуваат овие забавни и интересни места кои се дел од нивниот секојдневен живот. Па, еве ја листата предлози на места поврзани со духот на Атина, специфични за овој град. Избор на места подалеку од вообичаените туристички тури, не многу скапи и лесно достапни со метро.
Многу блиску до срцето на градот, плоштадот Синтагма, се наоѓа едно популарно место за одмор и освежување (наградено од интернет страницата Trip Advisor). „Авокадо“ е вегетаријански/вегански еко-ресторан кој нуди креативни органски јадења со производи набавени по принципите на фер трговија.
Пробајте ги нивните свежо цедени сокови збогатени со грчка спирулина за додатна енергија! На горниот кат се наоѓа Зен собата која често станува место за средби помеѓу посетителите на Атина. (метро станица: Syntagma)
На границата помеѓу старата населба Плака и античката Агора (археолошко наоѓалиште) се наоѓа Врисаки, место кое је претставува отворената културна заедница на градот и кое е раководено од Athens Fringe Network, интернет платформа за поврзување на уметници.
Пред да се искачите до малата но, пријатна тераса на Врисаки може да разгледате една од типичните стари атински куќи (одделни мали домови изградени околу заеднички внатрешен двор). (метро станица: Monastiraki)
Мапа на Атинското метро
Атинците го сакаат италијанскиот сладолед особено кога е приготвен со свежо млеко и квалитетно овошје. Слаткарницата Ice Scream е забавно и вкусно место за одмор. Се наоѓа во Атинскиот пазар за стари работи на познатата улица Pandrossou и нуди 130 различни оригинални вкусови сладолед. (метро станица: Monastiraki)
На плоштадот Монастираки неодамна беше додадено уште едно катче каде може да се восхитувате на Атинската панорама. „360“ нуди поглед кој го одзема здивот и е можност за уште една коктел пауза (цените за комплетна вечера се прилично високи) во тивок и пријатен амбиент. Најдобро е да го посетите на зајдисонце! Не губете време чекајќи го лифтот (пред кого секогаш има гужва) туку следете ги скалите кои водат до градината на врвот. (метро станица: Monastiraki)
Блиската населба Псири, која во минатото беше позната како центар на чевларски и кожарски занаетчии, сè уште нуди сандали со врвен квалитет кои вообичаено ги купуваат и локалните жители и туристите. Од плоштадот Монастираки појдете по улицата Aghias Theklas каде ќе ја најдете Melissinos, необична продавница каде се продаваат рачно изработени кожени сандали покрај спектакуларна изложба на слики со познати муштерии.
Подолу, на улицата Miaouli посетете ја продавницата Karras, каде ќе најдете кожени чанти, торби и модни додатоци со супериорен квалитет, направени да траат доживотно. (метро станица: Monastiraki)
Прошетката по улицита Athinas (која ги поврзува станиците Monastiraki и Omonia) ќе ви ја долови трговската треска која се одвива зад завесите додека ги разгледувате најдобрите примероци од атинската нео-класична архитектура (XIX век). Плоштадот Коциа (Kotzia) вреди да се види поради збиените згради кои се наоѓаат таму, вклучувајќи ги Градското Собрание, седиштето на Националната Банка и палатата Мелас. (метро станици: Monastiraki, Panepistimio за плоштадот Kotzia и Omonia).
Плоштад Kotzia, поглед од улица AthinasГрадското Собрание на улица Athinas
Изненадувачки е тоа што малку туристи знаат дека по улицата Athinas се наоѓа централниот пазар (Varvakios Agora) кој се простира на двете страни од улицата и по страничните улички Evripidou и Sofokleous. Сите свежи и најдобри намирници од локалната, националната и интернационалната кујна можат да се најдат токму тука, и тоа по многу пристапни цени. Зградата Varvakios (центар за месо, риба и морска храна) треба да се посети кога продавниците се отворени, од рано наутро до доцна попладне. Ако слушнете како случајните минувачи се смеат на коментарите на продавачите бидете сигурни дека зборуваат за „кризата“!
Varvakios
Не го заборавајте делот од популарната улица Evripidou каде може да се купат најдобрите грчки зачини и билки (како што се malotira – планински чаj од Крит, смола од мастика од Хиос и сафран од Кожани). Elixirio е типична продавница од овој вид.
Огладневте? Одлична Атинска таверна, исто така наградена од Trip Advisor, се наоѓа на плоштадот Theatrou веднаш под централниот пазар (Varvakios Agora). Таверната Klimataria, отворена во 1927 година, е популарна кај локалните жители кои бараат автентично мезе, стимулирачки „kefi“ (ќеф), па дури и танцување во придружба на звуците на Ребетико (Rembetika)… и се разбира retsina, локално вино од Атика, сервирано на правилен начин: директно од буре.
Поздрав и се гледаме во Атина! Обидете се следниот пат да останете подолго 😉
На Балканот многу имиња на јадења, обичаи и слично носат називи на соседни држави и поради тоа се претпоставува дека се типични за нив. Но, често се случува она што кај нас го носи името турски или грчки, во овие земји речиси и да не е познато или пак рецептот и изгледот на храната да е сосема поинаков. Но, иако расправата околу имињата овде е сериозна работа, сепак за вкусовите и храната не се расправа. Па одиме со нашиот рецепт за вас драги пријатели. Правевме грчка сарма, иако не сме сигурни дали и во Грција овој рецепт е познат под ова име или можеби изгледа поинаку 🙂
Состојки:
– Телешко или јунешко месо – 850 грама
– Три парчиња модар патлиџан сецкани на тенки гругови
– Пет парчиња црвен патлиџан сецкани на кругови
– Две китки магдонос
– Сол
– Бибер
– Зачин
– Црвен бибер
– Една чаша пиво
Подготовка:
Целото парче месо го пропржуваме кусо во тава со масло за да фати боја. Потоа додаваме околу половина литар вода, една чаша пиво, бибер, сол и зачин по вкус. Го оставаме да се динста околу час и половина. Потоа месото го вадиме и го сецкаме на тенки правоаголници. Малку ги запржуваме круговите модар патлиџан и ги оставаме на страна да се изцедат. Подготвуваме тава за печење. Во неа ставаме еден мал филџан зејтин и 250 милилитри пиво.
Месото кое сме го исецкале на правоаголници потоа го виткаме како сарма заедно со пржениот модар патлиџан. Ги редиме во тавата како сарми. Ги посолуваме и им ставаме малку бибер, половина лажичка црвен бибер и зачин по вкус. Ги покриваме со кругови исецкан црвен домат и ги ставаме во рерна да се печат околу еден час на температура од 200 степени.
Потоа ги вадиме од рерна. Врз целата површина на јадењето редиме свеж магдонос и повторно го ставаме во рерна да се допече уште половина час. Ако има потреба додаваме малку вода. Потоа јадењето се вади од рерна и се остава да се олади неколку минути. Највкусно е кога се јаде со овчо кисело млеко и црвено вино по ваш избор.
Имате љубов кон фотографијата? Дали сте професионален фотограф или можеби само повремено фотографирате со Вашиот телефон? Ова се Вашите пет минути. Балкон3 организира фото натпревар отворен за сите корисници на Фејсбук. Се` што треба да направите за да се пријавите е да кликнете „ми се допаѓа“ на нашата Фејсбук страница, доколку веќе го немате направено тоа и да ја прикачите Вашата фотографија. Темата на натпреварот ќе биде: „Вашата најдобра фотографија“. Можете да фотографирате што ќе Ви падне на памет: природа, храна, историски и културни споменици, луѓе, балкони…
Натпреварот ќе започне на 26-ти септември и ќе заврши на 18-ти октомври. Победник ќе биде корисникот кој ќе има највеќе гласови. Поканете ги вашите пријатели да гласаат за Вас и да Ви помогнат да ја освоите прекрасната награда и автоматски зголемете си ги шансите за победа. Главната награда е фото-апарат модел Т350 од марката FujiFilm. Спецификациите на фото-апаратот се како што следат:
– 14 Мегапикесели резолуција;
– 10 пати оптички зум (28-280мм);
– 3.0 инчен LCD;
– стабилизатор на слика;
– можност за снимање HD видео;
– Литиум-јонска батерија;
– Макро 2см.
Тука можете да ја постирате Вашата фотографија. На сите натпреварувачи им посакуваме многу среќа за претстојниот натпревар. Натпреварот може да почне!
„Ова е најдоброто турско кафе кое некогаш сум го испил во животот, верувајте ми!“ , ни вели искрено нашиот пријател и фотограф Аркан Чинетчи откако посети мало кафуле во историскиот град Хасанкејф во Југоисточна Турција.
Градот лежи на познатата река Тигар која заедно со Еуфрат се реки кои се протегаат низ регионот некогаш познат како Месопотамија. Тигар извира во Турција и тече низ Ирак, за на крајот да се спои со Еуфрат сочинувајќи ја реката Шат ел Араб или „Арапски поток“ која пак се влева во Персискиот залив.
И како што реките давале живот за многу цивилизации од дамнина па се до денеска така и кафето било и останало дел од традицијата и од секојдневниот живот на локалните жители. Со векови го подготвувале, се до создавање на совршеното турско кафе.
„Мислам дека тајната е во тоа што додаваат малку млеко додека го прават кафето“, ни вели Аркан обидувајќи се да ја открие тајната на убавото и кремасто кафе кое го испил во ова интересно место. Ова кафе буквално му останало во душата и ќе го памети цел живот.
„Да пиеш кафе со ќеиф во Хасанкејф“, си помислуваме ние додека ги слушаме зборовите на нашиот пријател Аркан и додека ги разгледуваме фотографиите кои ги направил од ова место.
Најдоброто кафе, според неговите зборови, го испил во локалот „Уolgeçen hanı“ или во буквален превоед „место каде често застануваат патниците“.
Искреното воодушевување на Чинетчи не поттикна да побараме и повеќе податоци за ова место со интересно име-Хасанкејф. Историскиот град е лулка на една од најстарите цивилизации која датира уште пред 10.000 години. Во варовничките карпи кои го опколуваат градот има илјадници пештери кои ги изработила човечката рака, стотици археолошки споменици и други локалитети од историска важност. Хасанкејф бил прочуен во средниот век како место низ кое минувал познатиот „Пат на свилата“. Местото сега е познато и по хидроелектраната Илису која се очекува да биде завршена годинава, а која според многумина може да ги загрози историските локалитети.
За овој град се пишувале многу книги и патеписи. Се претпоставува дека и прочуениот истражувач Марко Поло минал низ мостот кој се протегал на реката Тигар во Хасанкејф. Денес од овој мост се останати само камените столбови, но и приказните за Марко Поло. Уверете се и самите, слушнете уште многу приказни и испијте го најдоброто кафе во ова место, кафе за ќеиф во Хасанкејф.