Всушност сите имаат различни приказни, но имаат една заедничка точка. Тие се бездомници и живеат на улица. Домот за сместување, кој го направи општината Бурса во месноста Урундул, во овие студени зимски денови за нив стана вистински дом. Во домот во месец ноември се сместени 150 лица на кои им е потребна помош, а таму ќе бидат угостени до април. Деновиве кога зимата си го покажа своето вистинско лице, многу е тешко да се стои надвор, но сепак најлошо е да се живее на улица. На бездомниците, кои копнеат по една чинија топла супа и топол кревет, на помош им стигнаа домовите. „Тука немаме пари единствено за цигари, тие пари ги заработуваме со призводство или пак продавајќи на пазар, затоа што можеме слободно да излегуваме. Ем губиме време, ем заработуваме по нешто“, раскажуваат за Балкон 3 луѓето сместени во домот за бездомници во Урундул.
Уметноста, за разлика од политиката, не познава граници, длабоко е уверен Јордан Плевнеш, писател, балканофил, иницијатор на многу културни манифестации и фестивали. Еден од тие фестивали е „Актер на Европа“, кој во Преспа се одржува веќе десет години, длабоко вткаен во манифестот на францускиот писател Жак Лакариер, кој го создаде токму во чест на фестивалот, со наслов „Илјадници вчера, но само едно утре“. Дека ова мото го оправдува самото постоње, зборува и фактот дека идното издание ќе се одвива и во другите две држави на кои излегува Преспанското езерото – Грција и Албанија.
– Претставници од општини од Грција и од Албанија годинава дојдоа на нашиот фестивал и од наредната година, која е прогласена за Година на мирот во Европа, по повод 100- годишнината од Првата светска војна, ќе организираме заеднички почеток на настанот, за чија реализација е задолжен познатиот македонски филмски и театарски актер Мето Јовановски. За „Актерот на Европа”невозможното станува можно – истакнува Плевнеш.
Јордан Плевнеш
На „Актерот на Европа” гостувале стотина претстави од 30-ина земји во светот, од легендите на балканскиот театар, но и на европскиот и на светскиот театар, од „Комеди франсез“ во Париз, до театарот на Питер Брук или со претставувањето годинава на Ана Патерсон од Стриндберг театарот од Стокхолм.
Плевнеш се потсетува како ја добиле идејата да го организираат фестивалот.
– Пролетта 2002 година Европскиот парламент го прогласи Преспанското Езеро за Меѓуграничен европски парк што ги поврзува трите држави на езерото. Кога дознав за тој чин, со неколку истакнати француски, европски и балкански автори, заљубеници во Преспа, во близината на Сорбона, одлучивме да формираме интернационален театарски фестивал кој секоја година ќе започнува на трите јазици на езерото.
Поранешниот амбасадор во Франција прави напори што е можно повеќе да го промовира Балканот низ Европа.
– Балканот од поле на историското злосторство треба да се претвори во естетичко поле на заемна љубов, почит и толеранција. Тоа се случи и на самиот почеток на 21 век, кога во многу балкански центри ја промовирав девизата на големиот швајцарски писател Никола Бувие (1929-1998), со кого сум го шетал Балканот вдолж и попреку, кој во својата книга „Употребата на светот” ја напиша бесмртната реченица: „Балканот е срцето на Европа“. Тоа е единствената дефиниција со која балканските народи можат да постигнат консензус. Таа е, таа беше и таа ќе биде нашата платформа во организацијата на фестивалот „SEE a Paris“, што секоја година презентира книжевна вечер посветена на балканските литератури, една музичка вечер и избор од голем број играни, документарни и анимирани филмови. Тоа е доказ дека одгласите за овој фестивал во сите големи балкански центри, кои пишуваат за „безусловната балканофилија” на Плевнеш и неговите пријатели, говорат дека ние, балканските Дон Кихоти, не сме сами и дека од ден на ден на Балканот и во цела Југоисточна Европа се зајакнуваат разрушените мостови, што политиката секојдневно ги руши, а уметноста секојдневно ги гради.
Балкон 3 Ве води со чамец низ кањонот Матка, на реката Треска до пештерите Врело. Овој прекрасен кањон се наоѓа на само 15 километри од Скопје. Подводната пештера Врело е една од најдлабоките пештери во светот и не е сеуште истражена. Овие природни убавици беа македонски кандидат заедно со Охрид за Новите 7 светски чуда на природата.Кањонот Матка е секојдневно посетуван од туристи од целиот свет, од вљубеници во екстремните спортови (алпинизам и кајак на диви и мирни води), спелеолози, авантуристи, рекреативци… Покрај овие дарови од природата, тука се наоѓаат и повеќе цркви и манастири од средниот век, повеќето зачувани во целост. Некои Матка ја нарекуваат и Мала Света Гора.
Посетете ја Матка кога ќе можете. Дотогаш само притиснете: Play!
Kонцерти, изложби, филмски проекции, театарски претстави, поезија, уметнички перформанси и работилници на петтото издание на Мултемидајалниот арт фестивал „БОШ“. Фестивалот, кој ја промовира независната културна и уметничка сцена, ќе се одржи од 23ти до 25ти август на повеќе локации во Гевгелија. Како и секоја година, сите настани се бесплатни.
Во музичката програма засега се потврдени: Zebra Tracks од Атина, Грција, Клопка за пионира од Панчево/Белград, Србија, Zea од Амстердам, Холандија (член на култните ‘The Ex’)… Од македонските изведувачи ќе настапат The John & Space Rebel Gang и Дa Џака Накот, a предвиден е и freestyle jam session на дваесетина домашни, странски и локални музичари од Гевгелија. Од имињата од домашната електронска сцена тука се и Дени Трајков, Martchin [OffPop] и PMG Kolektiv.
Zebra Tracks
На фестивалот ќе биде прикажан и multi-screen филмот „Julius“ на Elastic Theatre од Лондон (прогласена за најдобра театарска компанија за 2012 година / 2012 Fringe Report Award for Best Theatre Company), а нивниот уметнички директор и продуцент Jacek Ludwig Scarso ќе оддржи и работилница за интерактивен театар. Со свои изложби ќе бидат присутни Атанас Ботев, Маја Кировска, како и Мултимедија Центар од Гевгелија.
За ова јубилејно издание, организаторите работат и на обезбедување кампинг простор, а исто така во најава е и дневна шема насловена „Bosh Rechargeable“, која е предвидено да се случува на „Сифулајските острови“ во Гевгелија.
Фестивалот е совршена можност преку конзумирање на уметност да се почувствува гевгелиската опуштеност и медитеранскиот шмек на овој град. Замислен како мултимедијална платформа низ која се слави креативниот израз во урбан контекст, но и континуиран процес на создавање на еден поразличен, несекојдневен и неконвенционален јавен простор…
БОШ Фестивал е посветен на прерано починатиот поет и актер Бошко Бозаџиевски. Фестивалот е во организација на здружението АРТ ЕКВИЛИБРИУМ од Гевгелија, во партнерство со јавната општинска установа Дом на култура „Македонија“.
Пештерата Пешна, се наоѓа на 6 километри од Македонски Брод на регионалниот пат кој води кон Самоков и е една од најатрактивните природни убавини во Македонија, од кои голем дел за жал не се откриени. Оваа пештера која ја знаат само малкумина е неоткриено богатство и целосно неискористена туристичка атракција, иако е прогласена за споменик на природата. До неа се доаѓа по живописна патека загрната со дрјва и грмушки која води до неверојатно големиот пештерски влез.
Според спелеолозите, Пешна има најголем влезен отвор на Балканот. Oва ремек дело на природата со својата величествена големина, грандиозност и убавина ќе ве остави без здив. Висока е околу 30 метри, а длабока околу 70 метри. Во горниот дел од пештерата нема да видите многу сталактити, но затоа погледот ќе Ви го задржат прекрасните форми направени од самата карпа, а може да видите ендемски вид на лилјаци кои се многу значајни за био-системот. Ќе наидете на карпи високи и над два метра, со прекрасен разигран релјеф. Благодарение на огромното окно, сончевите зраци успеваат да продрат до крајот на пештерата што овозможува да се прошетате низ неа без никаков проблем. Сводот и ѕидовите се во неверојатни бои, од светло зелена до виолетова.
Интересно е што во месец мај, кога се топат снеговите од високите планини во тој предел, и кога водата ќе надојде, Пешна ечи од татнежот на водопадите кои се внатре во неа. На влезот од пештерата во нејзиниот северен дел ќе Ве пречека жубор од мала река која извира од малото езеро сместено на крајот од пештерата, а според извесни теории тоа е Крапска река, која формира неколку подземни езерца и водопади. Овој вруток во сушните периоди целосно пресушува.
Како пештерски систем за кој се претпоставува дека е долг над 10 километри, претставува еден од најголемите пештерски системи во Македонија. Македонски спелеолошки друштва заедно со свои колеги, француски експерти, секоја година вршат истражувања и откриваат неверојатни подземни богатства, единствени на планетата. Имено, во пештерата на 200 метри под земја е откриено езерце во кое живеат ендемски вид риби со човекова кожа, нешто што до сега во поранешна Југославија беше препознатливо единствено за Постојна во Словенија.
Пешна е регистрирана како локалитет од доцно античкиот период во Македонија. На влезот на пештерата постои средновековна тврдина. Остатоците од тврдината се поврзуваат со месноста „Девини кули“ за која легендата вели дека Крале Марко, кој имал 4 сестри, на две од нив им изградил живеалишта во овој предел.
Уште во 14-от век, во самата пештера изградил дом за својата постара сестра Пешта. Додека на помалата Дева и изградил живеалиште спроти пештерата, оддалечено неколку стотини метри на запад. Од нејзиниот дом сеуште има остатоци на врвот од ридот. Денес, според нивните имиња се сегашните топоними на селата Девич и Пешна.
Пештерата Пешна во „Њујорк тајмс“ е опишана како идентична на измислените пештери во „Господарот на прстените“. Замокот изграден внатре во пештерата во голема мера потсетува на Хелмс Дип од „Господарот на прстените“.
Овде, во овој предел има бескрајно чиста природа каде што може да направите одличен пикник бидејќи на неколку стотини метри од пештерата тече реката Треска, која воедно е и идеално место за рибарење. Среќна околност за рибарите кои немаат среќа е блискиот мотел Пешна кој има сопствен рибник. Во близина на пештерата се наоѓа локална меана Дедо Илија која нуди традиционални македонски јадења.
Ова ремек дело на природата треба да се најде на вашата must see листа. Вреди да се посети пред се заради недопрената природа на овој крај, синилото на небото, мирот и тишината, а откако ќе ги направите најубавите фотографи кои ќе ги оживуваат вашите спомени, може да продолжите во потрага по нови авантури.
Доколку сеуште не сте заминале на одмор и сте во вашиот дом, не очајувајте. Претворете го утрото во бајка со прекрасен мирис и вкус кој сигуро ќе предизвика убаво чуство кај Вас но верувам дека ке ги израдувате најблиските .
Кога ќе помислам на мафин прва слика што ми доаѓа на памет е утро во некој од француските региони и традиционална француска пекара преполна со безброј вкусни лебови, кроасани, мафини, од која не можете да не заминете со полн стомак и пријатно чувство.
ОД КАДЕ ПОТЕКНУВА МАФИНОТ?
Прочепкав за да проверам од каде потикнува овој вкусен колач. Наидов на многу информации, кои раскажуваат различни приказни за историјата на мафинот. Сепак интуицијата ми велеше дека негова татковина е Франција. Од многуте информации на кои наидов оваа ми се виде за најточна: Првите мафини потекнуваат од 10-от век и се направени на територијата на Франција. Во други земји, мафините обично се нарекуваат англиски мафини. Зборот мафин е изведен од стариот англиски збор moofin, кој првпат се употребил во 1703 година.
Какво и да е неговото потеклото, мафинот е мало вкусно задоволство, кое се подготвува брзо и лесно. Балкон3 Ви препорачува да пробате МАФИН СО ЈАБОЛКА И ЦИМЕТ.
Состојки:
– 1 јајце
– ½ чаша шеќер
– ¾ чаша млеко
– 1/3 чаша масло за јадење
– 2 чаши брашно
– ½ лажичка сол
– 1 пециво
– 1 ванила
– 2 јаболка
– 1 лажичка цимет
Подговотка:
Јајцето и шеќерот се матат, а на нив се додаваат млекото, маслото за јадење, солта, пецивото, ванилата и брашното. Целата смеса повторно се мати со миксер. На крај се додаваат јаболката (ситно исецкани) и циметот и се меша со лажица .Потоа со оваа смеса се полнат калапите за мафини. Се пече на температура од 180 степени околу 20 минути. Откако мафините ќе се испечат, се украсуваат со цимет и шеќер во прав. Со ова ви предлагаме да се напиете зелен чај и задоволството на Вашето лице ќе биде очигледно.
Бездомниците немаат своја куќа или стан кои можат да ги наречат свој дом, но затоа пак го имаат целиот град во своите дланки. Градот под отворено небо е нивниот дом. Вака најлесно може да се опише необичниот случај со Прага, главниот град на Чешка каде, верувале или не, бездомниците се можеби најдобрите туристички водичи. Да, да , добро чувте, во овој град може да добиете уникатна туристичка тура која ја водат бездомни лица.
Карим, Хонза, Петр и Рамон се дел од екипата задолжена за спектакуларните градски прошетки. За разлика од досадните приказни кои најчесто ги раскажуваат вообичаените водичи овие уникатни туристички водичи ќе ви ја прикажат Прага во едно поинакво светло, онака како што тие ја доживуваат 24 часа во текот на неделата живеејќи под отворено небо.
А верувајте тие доживуваат комични, но и подедакво драматични и опасни ситуации. Токму затоа туристичките тури кои ги водат бездомниците се преполни со адреналин, комични ситуации, откривање на потенцијално опасни места, но и многу забава.
Овие тури се дел од активностите на здружението Прагулик кое неодамна доби престижна меѓународна награда за својот уникатен проект наречен „Откријте ја Прага на поинаков начин“. ЕРСТЕ Фондацијата од Виена ги награди членовите на ова здружение со Наградата за социјална интеграција 2013 година.
За Балкон3 членовите на ова здружение објаснуваат дека не било лесно да се спроведе проектот, но било неверојатно забавно.
– На почетокот имавме 13 потенцијални кандидати за туристички водичи, но сега имаме петмина. Планираме летово да ангажираме уште неколкумина. Кога некому ќе споменеме каков проект водиме сметаат дека е контроверзен и необичен, но генерално реакцијата на мнозинството е многу позитивна. Туристите навистина ја ценат можноста да бидат во близина на овие луѓе и да го откријат градот од една сосема поинаква перспектива-ни вели Ондреј Клугл и додава дека на туристите им се дава уникатна можност да го спознаат вистионскиот живот на улиците на Прага како и тешкотиите кој тој живот ги носи.
-Нашите водичи ќе ви раскажат за Прага како луѓе кои живеат таму, но ќе ви ги пренесат и своите искуства од улицата, а токму тоа дел од туристите и го бараат-објаснува Ондреј.
Вели дека го започнале проектот пред околу една година.
– Сакавме да прикажеме дека на овој начин, преку нивно вклучување во бизнис , може да помогнеме бездомниците полесно да се интегрираат во општеството. Истовремено им овозможуваме егзистенција и економска независност-додава тој. Прагулик е проект на млади луѓе, тројца средношколци кои имале идеја како да направат нешто уникатно, но и да им помогнат на бездомниците.
– Нашиот проект им пркоси на стереотипите и го менува мислењето за бездомниците овозможувајќи им на останатите да го спознаат светот од перспектива на бездомник-завршува Ондреј.
Балкон3 топло ви препорачува , ако во скора иднина ја посетите Прага, заминете на туристичка тура со бездомник. Бидете бездомник за еден ден и дознајте каков е светот гледан од нивни очи. Можеби тогаш вашиот дом ќе ви биде претесен па ќе посакате целиот град да го наречете дом.
Адреналин, природни убавини, вкусно гравче. На 30-ти јуни 2013 година, на падините на Шар Планина, по седми пат се одржа маратонот во планински велосипедизам „Шарски води 2013“. Станува збор за исклучителен планински предел, богат со многу извори, мали рекички и водотеци, но и ретки природни убавини, идеални за рекреативен планински велосипедизам или планинарење. И покрај најавените влошени временски услови за време на одржувањето на трката, повеќе од 250 вљубеници во планинскиот велосипедизам и природата се појавија на стартот на ски-центарот Попова Шапка.
Речиси сите учесници ги поминаа предвидените 95 километри и стигнаа на целта во селото Вруток, каде што се наоѓаат изворите на Вардар. Таму, во непосредна близина на изворот Вруток, им беа врачени медалите на победниците, а трката симболично заврши со традиционалното гравче. Трката е веќе традиционална, а желбата на организаторите е догодина на Шар Планина да возат велосипедисти од целиот регион.
Во Европа има само три езера во чии води се спојуваат териториите на три различни држави. Едно од нив е токму во нашиот регион, Преспанско Езеро, каде што се среќаваат граничните линии на Македонија, Грција и на Албанија.
Вториот пример е на крајниот север на континентот, тромеѓето меѓу Норвешка, Шведска и Финска, и иако е локална атракција за авантуристите, сепак не е место со голем потенцијал. Затоа, пак, многу интересен е третиот случај, езерото Констанца, кое што ги спојува Германија, Австрија и Швајцарија. Буквално ги спојува. Констанца е единствениот европски кондоминиум, што значи територија што е заедничка за повеќе држави и што не е физички поделена. Да, нема гранични линии, ниту замислени, низ езерските води, тие завршуваат на бреговите, а внатре се им припаѓа на сите три истовремено. Туризмот таму цвета. Едноставно е со кајче или со брод да се оди од една држава во друга, па во трета.
За жал, ја немаме таа привилегија на Преспа. Туризмот овде е замрен и бавно се опоравува. Барем на македонската страна. Грција и Албанија се земји со излез на море, па таму отсекогаш многу помалку се вложувало во езерскиот туризам, додека во Македонија Преспа до 1990-тите беше магнет за летувалци. Затоа е се уште најпрактично ова езеро да се посети од неговиот македонски брег. Особено затоа што неговиот остров, Голем Град, и припаѓа на Македонија и тој не е само единствениот преспански, туку и македонски остров (ако се исклучат неколкуте островчиња на Вардар и на други реки). Змиски остров е второто име на Голем Град, поради големата популација водни змии што ги запоседнале неговите брегови. Но во средината има фантастични археолошки ископини и стари цркви.
Ако стигнете во селото Стење, можете лесно да најдете превоз со кајче до Голем Град. Оттаму е поскапо, чини околу 50 евра и пловењето трае подолго, најмалку час и половина. Затоа, ако успеете да се пробиете до Коњско по тесниот земјен пат, само побарајте го чичко Танас Петрески, локалниот капетан, кој со своите кајчиња за дваесетина евра често пренесува туристи од брегот до Голем Град и назад.
Еднаш пловевме со чичко Танас до островот. Тешки облаци ја имаа обиколено Преспа. Се подготвуваше големо невреме. Тој се колебаше дали да тргне, но ние, откако го имавме поминато најдолгиот пат што може да се помине од Скопје до некое друго место во Македонија, бевме упорни. Интересно е што островот е на карпа, како природно утврдување, па до неговата внатрешност се пристапува само од јужната страна. Токму тука се наоѓа тромеѓето, тука се спојуваат границите. И тука се делат државите. Човек да се запраша – како може вода да се подели со линија? Ете така, замислено. Но многу сериозно. Ветрот дуваше мошне силно кога се враќавме од Голем Град, па капетан Танас беше многу уплашен дека брановите може да го истуркаат кајчето во грчкиот или во албанскиот дел, а тој тогаш би можел да биде сериозно казнет за нелегално преминување меѓудржавна граница, дури и за шверц на луѓе! За среќа, ништо такво не се случи, па додека полека се враќавме кон брегот, ги гледавме караулите останати од социјализмот, кога целата област била силно обезбедувана, поради што Коњско ја немало шансата туристички да се развива како остатокот од Преспа, па си останало рибарско селце со децении.
Чичко Танас се надева дека тоа ќе се смени, а ние се надеваме дека ден поскоро и низ Преспа ќе се плови без граници, и многу луѓе ќе бидат привлечени од можноста со обично кајче за кратко време да поминат три држави.
…„Скопје, тоа е концентрат на човековата борба со природата, но и резултат што вдахнува за нова борба, а не за прифаќање порази”… Жан Пол Сартр, 1963
Ликовни уметници од Македонија ќе ја будат солидарноста во Скопје преку своите уметнички дела. Петмина ликовни уметници во среда од 19 до 23 часот во централното градско подрачје ќе го прикажат/раскажат своето гледиште на тема “Wake-Up Solidarity“ (Будење на солидарноста) по повод одбележувањето на 50 години од катастрофалниот земјотрес на Скопје. Настанот е дел од проектот “Скопски урбани приказни“, а се организира од страна на Друштво на ликовни уметници на Македонија во соработка со Скопско Лето. Проектот оваа година ќе се организира по шести пат. Учесници на проектот се ликовните автори: Кристина Божурска, Ангел Миов, Ален Реџепагиќ, Мирослав Стојановиќ Шуки и Маја Кировска.
Божурска ќе се претстави со подна инсталација од камени коцки и фотографии.
„Она што оваа инсталација сака да го забележи е како и зошто вистинската уметност се заобиколува, а се афирмира и креира нова, квази уметност? Во оваа инсталација искористив фотографии од делата во депото на МСУ кои ги направив со цел да се покаже моменталната сосотојба на колекцијата на МСУ, и камени коцки кои се отфрлени од плоштадот на Скопје во корист на неговиот нов изглед. Денеска, живеејќи во време на возвишување на кич и турбо-фолк вредности, на лажен златен сјај и мегаломанија,дали сме доволно свесни да ги препознаеме вистинските вредности? Со ерозија на културните вредности,се јавува ли и ерозија на човечките? Знаеме ли на туѓата солидарнот да возвратиме со своја?, вели за своето дело Божурска.
Миов ќе се претстави со комбинирана техника за која вели дека претставува инсталација во простор, поставена на под, поточно е составено од испишан крст во црвена боја со истегнати букви со кои пишува Македонија во хоризонтала и вертикала, повеќе фотографии кои потсеќаат на старо Скопје, разни предмети, цигли, куфер, палета, рамки итн.
„На прв поглед не е јасно читлив текстот, но со менување на аголот на гледање може да се прочита. Делото е составено од повеќезначни симболи, кои нудат можност за различно читање и толкување, но и со конкретни асоциации за мигот кога се станува релативно и кршливо, мигот кога Скопје го доживеа катастрофалниот земјотрес“, открива авторот.
Делото на Реџепагиќ насловено како „Силуети“ е инсталацијата која содржи вертикали од прозирен плексиглас во различна димензија обесени на хоризонтална пречка.
„Приказ на живиот свет и средината во која тој опстојува, меѓусебната зависност субјект-субјект, субјект-објект и невидливите нишки на нивната поврзаност…. Кревкоста, ранливоста, минливоста на истите треба да ни послужат како своевиден потсетник за потребата од нивното постојано регенерирање.“, го опишува тој своето дело.
„I fill blue for you“ е насловот на делото на Стојановиќ Шуки кое се состои од плексиглас прикачен во просторот, позади кој се наоѓа рефлектор кој ја пренесува плавата боја на плексигласот боејќи ги лицата на посетителите. На плексигласот е испишан зборот Емпатија.. Пред плексигласот стои висок кој го симболизира земјотресот и уништувањето, како и новиот почеток и раѓањето.
„Делото ја отсликува највозвишената од сите емоции „емпатијата“, која според мене е најретка и најтешка од сите емоции. Таа повлекува реперкусии, односно го носи човекот во доменот на божественото, што со себе повлекува оштетување на емотивното битие. Емпатија се јавува најчесто во најдраматничните моменти при катастрофи и тргедии, а скоро да и не постои во нормалните времиња, не трае долго и брзо ја снемува.“, објаснува авторот.
Кировска ќе го прикаже делото „Оптимист“составено од 7 објекти (стилизирани птици), поврзани за друг објект од впоивлив материјал со помош на конец префрлен преку шипка или оптегната сајла. Со систем капка по капка впивливиот материјал ја менува тежината и ги крева во висечка позиција прикажаните објекти.
„Оптимист е дело создадено како одговор на темата по повод 50 години од скопскиот земјотрес. Оваа тема ја разгледувам од аспект на потомок на оние кои имале среќа да останат живи во оваа огромна трагедија. Делото е прослава на животот и негова цел е да не потсети да бидеме благодарни за секој нов ден што животот ни го носи.“, вели Кировска.
Автор: Балкон3
Мапа за настанот
АВТОР ВРЕМЕ ЛОКАЦИЈА
1.Кристина Божурска 19:00-19:30 пред книжара Култура (плоштад)
2.Ангел Миов 19:30-20:00 помеѓу ЕВН и Дестан (плоштад)
3.Ален Реџепагиќ 20:00-20:30 плато пред Дом на Армијата
4.Мирослав Стојановиќ Шуки 20:30-21:00 плато пред Дом на Армијата
5.Маја Кировска 21:00-21:30 ул. Македонија (кај Пеко)
– Балканот од поле на историското злосторство треба да се претвори во естетичко поле на заемна љубов, почит и толеранција. Тоа се случи и на самиот почеток на 21 век, кога во многу балкански центри ја промовирав девизата на големиот швајцарски писател Никола Бувие (1929-1998), со кого сум го шетал Балканот вдолж и попреку, кој во својата книга „Употребата на светот” ја напиша бесмртната реченица: „Балканот е срцето на Европа“. Тоа е единствената дефиниција со која балканските народи можат да постигнат консензус. Таа е, таа беше и таа ќе биде нашата платформа во организацијата на фестивалот 
Кањонот Матка е секојдневно посетуван од туристи од целиот свет, од вљубеници во екстремните спортови (алпинизам и кајак на диви и мирни води), спелеолози, авантуристи, рекреативци… Покрај овие дарови од природата, тука се наоѓаат и повеќе цркви и манастири од средниот век, повеќето зачувани во целост. Некои Матка ја нарекуваат и Мала Света Гора.
