Tag: Balkon3

  • БАКЛАВА СО АФИОНСКО СЕМЕ

    Потребни продукти:

    ½ кг кори,

    3 јајца

    500 грама шеќер

    150-200 грама афионско семе

    1 пециво

    1 ванила

    1 шолја (250 мл) зејтин

    1 шолја (250 мл) кисело млеко

    За шербет потребни:

    700 грама шеќер (или малку помалку зависи од вкусот)

    700 мл вода

    Подготовка:

    Се подмачкува подлабоко правоаголно тавче со зејтин. Се матат јајцата како за торта заедно со шеќерот и се додаваат по ред сите останати продукти. Се мешаат убаво и подготовката може да почне. Секоја кора се сече на половина. Се става првата на дното од тавчето и се мачка со филот што го направивме. Потоа се става втората, па пак се мачка и се така додека не ги потрошиме сите кори. Последната не ја мачкаме со фил. Ги сечеме на коцки или ромбови. Ги ставаме во загреана рерна на 180 степени. Се пече околу 15 минути, потоа температурата се намалува на 150 степени и се пече уште 30 минути на таа температура. Потоа се вади од рерна. Се посипува со ванилин шеќер и се полева со топол шербет. Шербетот претходно го подготвуваме со 700 грама шеќер (може и помалку зависи од вкусот) и 700 мл вода. Не треба да биде многу густ.  Се остава да се олади, а шербетот да ги омекне корите, односно да се впие во баклавата. Најпосле баквата е подготвена за конзумирање.

    Уживајте во рецептот на Балкон3 што го испрати Зона Наскова.

  • Балкон3 интервју со Ленин: моторџиската филозофија е мојот живот

    Ленин Јовановски, икона на моторџискиот живот, единствен и неповторлив по својата појава, уникат со своето име, основач и претседател на мото клубот Ноќни Волци во Македонија, претседател на “Слобода Превоз”, а од неодамна и претседател на Мотоциклистичката федерација на Македонија. Енциклопедија на две тркала, Ленин вели дека има извозено над 150 илјади километри, што е рамно на два и пол пати околу Екваторот. Моментално вози Хонда Валкири (Honda Valkyrie).

    Повод за разговорот беше прекуграничниот проект со Грција, кој овозможи средба и размена на искуства на грчките со македонските моторџии, а разговаравме и за Ноќни Волци, средбите со рускиот претседател Путин…

    Неодамна возевте моторџиска тура Струмица – Серез – Зошто баш Грција?

    Ова беше дел од програма заедно со Грците. Тие се носители на проект на ЕУ наречен погранични соработки. Нашиот дел беше cross border wheels, или пограничи тркала. Ова беше трет дел од практичната фаза на проектот. Во првиот дел ние овде организиравме крос трка, a тие во Серес организираа рели и ова беше третиот дел, замислен за една тура од Серес до Струмица на која моторџии од Грција и од Македонија ќе извозат во пограничниот регион застанувајќи и посетувајќи одредени знаменитости. Се создаде една заедничка пријатна атмосфера, дружење, без никакви коментари или недоразбирања во однос на актуелните прашања околу името. Еве јас на тие промоции и обраќања на проектот повторувам секогаш дека историјата иминатото треба да не зближува, а не да не оддалечува. На овие простори после толку мешање на народи од една и друга страна на границите, простори на кои се случувале толку многу значајни историски моменти, тоа минато во принци треба да е заеднично и да припаѓа на сите нас, тоа е наследство што припаѓа на човештвото и на цивилизациите. Така што сметам дека се непотребни и малку исфорсирани тие недоразбирања, во однос на името, Александар е ваш наш, и сметам дека со тоа може само да се замајуваме. Тоа се тие простори, тоа се тие луѓе, тука сме постоиме и треба да ги најдеме тие заеднички моменти, заеднички да ги прославуваме и заедно да ги прославуваме сите оние работи кои сметаме дека се корисни за двата народа.

    Кажете ни повеќе за колегите од Грција?

    Тие се повеќе спортско друштво. Ноќни волци овде се поинаку организирани. Но и федерацијата обединува разлилни типови клубови, туринг, спортски, има тркачи во различни класи, крос или брзински мотори. Кај грчкиот партнер станува збор за луѓе што имаат мото клуб и се тесно поврзани со стазата тркачка во Серез, со општината, и од таму дојде и нашата соработка. Проектот е како таков замислен и откако ќе заврши ќе имаме повторно средби и сумирање на постигнатото. Но она што е размислување и идеја на сите што бевме вклучени, е да не застануваме тука, туку да продолжиме заедно. Веќе аплициравме за нов проект кој се надеваме ќе помине и дружењето да продолжи. Но дури и да не помине, оние контакти и блискост која се создаде за еден краток период и желбата што се јави за продожување на дружбата ќе продолжи.

    Имаше ли одмерување на моторџиски сили и способности?

    Не, овој настан немаше натпреварувачки карактер, натпреварувачите се покажуваат на стаза, таму каде што треба да се покаже брзина, умешност.. Ова имаше еден друг карактер, туристичко забавен дел кај што иамше друга порака и димензија.

    Која е структурата на Ноќни волци?

    Ноќни Волци е клуб формиран во Москва пред 23 години, се работи за интернационален клуб што го има во десетина држави. На Балканот со официјален клуб е најпрво застапен во Македонија, па во Бугарија, Србија и Романија. Иако имаме и наши клубови поддржувачи и во Босна и Херцеговина, Република Српска, Косово и Метохија, Црна Гора и во фаза сме на преговори со други клубови кои се поупатени за Ноќни волци и сакаат да пристапат. Но нормално за пристапот и членување во Ноќни волци има одредена постапка, тоа е една воспоставена хиерархија со свои правила.

    Како се станува член на Ноќни Волци кои се условите?

    Во Ноќни волци не кажуваме кој може да биде туку кажуваме кој не може да биде член. Во Ноќни волци не можат да бидат хронични алкохоличари, наркомани, педофили, наркодилери, луѓе кои се занимаваат со криминални активности, недозволени трговии. Сите оние кои оставаат негативен впечаток во општеството во однос на своето делување, размислување и однесување, не може да бидат членови на клубот. А сите оние пак, кои ги немаат овие карактеристики, доволно е да имаат мотор, што е основен предуслов за членство во еден моторџиски клуб, нормално, и да се има желба да се пристапи кон Ноќни Волци и таа желба сами да ја искажат. Ние не каниме никого, ниту повикуваме ниту убедуваме. Значи за влез во Ноќни Волци треба оној кој има интерес да влезе во клубот, сам да го побара тоа. После тоа има еден период кога влегува во тој прв степен, на поддржувач, suporter, тоа е период во кој прд да добие клупски ознаки трае не помалку од година дена. Период на запознавање со другите, другите да го запознаат него, и додека не сфати самиот дали навистина се нашол во друштво во кое замислувал дека сака да биде, и период да биде прифатен од останатите. И ако сето тоа помине као што треба следува период на hanging around. Исто така за тие две години, веќе како влезен во клубот со поконкретни ознаки на елекот, дека припаѓа на клубот, со своите залагања, пожртвуваност, почитување, оди кон третиот степен, степенот prospect. Таму мора да помине најмалку три години каде што исто така со работење за клубот, почитување на своите другари и пријатели, по три години ќе биде предложен да го добие последниот четвртиот степен full member, полноправен член и ќе го добие правото да го носи амблемот на грбот. Но за четврти степен не се одлучува овде во Mакедонија, туку за тоа одлучува советот на полноправн членови во москва и тој статус се доделува лично од претседателот на интернационално нниво, Хирург. Тој лично ги доделува на церемонија каракеристична за тој чин во Москва. Што значи секој што ќе биде предложен од своите постари браќа да влезе во братството влегува на тој начин.

    Хирург, Главниот на Ноќни волци е хирург по занимање?

    Тоа е негов прекар, го добил по тоа што го работел, но не се занимава со медицина веќе долги години, туку е целсно посветен на клубот, клупските активности, но сепак тој прекар му останал, иако вистинското име му е Александар.

    Имате ли вие прекар, иако се сомневам покрај вакво импресивно име?

    Човек со вакво име мислам дека не му е потребен прекар. А, веројатно со моето живеење и однесување не сум залсужил некој поинаков прекар. Знаат некои од моите браќа од Ноќни волци да ме нарекуваат „Тате“, некои „Команданте“ и нормално претседателе како официјална титула, но најчесто ми се обраќаат со моето полно име.

    Како дојдовте до оваа позиција во Ноќни волци?

    Јас сум еден од основачите на Ноќни волци овде во Македонија и бев во тимот што преговараше со Ноќни волци во Москва. Преговорите траеа две години додека не добивме право да ги ставиме ознаките на нас. И еве веќе седма година по ред функционираме во Македонија. Како дополнителна обврска, не како функција, сум координатор за балканските држави.

    Значи вас треба да ве консултираат за сите активности?

    Не, тоа е координација, врска меѓу базата во Москва и балканските држави. Бидејќи јас сум еден од постарите членови овде и на барања на прашања, одговара на претседалите на другите одделенија, кога има дилема околу нешто, спроведување на активности итн.. Значи не е функција туку одговорност.

    Од она што сме гледале по филмовите моторџиите обично се жестоки момци, често во судир со законот, предизвикувачи и учесници на тепачки. Каква е ситуацијата со вас?

    Таа слика е создадена врз основа на случувања и функционирање на моторџиски банди што ги има пред се на запад па се шират и наваму. Но, ние сме токму спротивното на целата таа приказна иако можеби исто изгледаме и имаме отприлика слични правила во хиерархијата. Но ние можеме да се најдеме само во конфликт со спречување на продорот на такви криминални групи што моторите ги користат као средство за да стигнат до одредени криминални активности. Им треба можеби поголема група на луѓе, поголемо покритие итн..и во тој дел можеби да дојдеме во конфликт во спречување на нивното влијание како и со секој оној што ќе се обиде да било каков начин да ни го наруши комодитетот, правото да го правиме она што ние мислиме дека е добро да го правиме. Инаку далеку сме од тоа клубот да го искористуваме за некои незаконски дејства. Кај нас како што кажав не може да членуваат луѓе што се занимаваат со противзаконски дејства. Можеби некој ќе најде забелешки и во нашето дејствување и функционирање, но тоа не не интересира, не дозволуваме некој да не суди на тоа, нашата филозофија е наша работа.

    Колку често возите? Има ли норма?

    Всушност тоа е поентата. Моторите сме ги купиле и сме се здружиле, а посебно се зближуваме на тие долги патувања. Не верувам дека постои друг клуб кој во текот на една година толку многу и толку далеку патува. Нашите патувања се најчесто до нашите браќа во другите драви, почнувајќи од блиското соседството, па големото бајк шоу во Калининград, енклавата горе на Балтикот, па Москва, Белорусија, неколку години наназад Украина, Севастопол..

    Се сретнавте и со рускиот претседател Путин. Имресивна средба, Ленин и Путин, а сите овде беа горди на тоа?

    И јас сум многу горд на таа средба и тоа што ми се случи. Но тоа не е моја лична заслуга, тоа е клупска заслуга на Ноќни волци, заслуга на нашиот претседател од Москва кој што е близок пријател со Путин и кој ни даде обврска да ја организирам таа средба на Ноќни волци со Путин во Белград. Бидејќи јас како координатор и како еден од постарите членови да го пречекам во Белград. Јас одбрав екипа за таа прилика од Македонија и од Србија. Отидовме да го пречекаме, имаше многу пријатни мигови, а средбата беше многу срдечна, интересна. После таа средба се случија уште две. Довербата да бидам блиску до него, како претставник од Ноќни Волци ми беше дадена од нашиот претседател. Имавме средба и во Севастопол и во Новорусиск, на нашето бајк шоу каде што присуствуваше на спектаклот што го организиравме. Возевме кратко заедно, седевме еден до друг, кратко разговаравме за најобични работи, апсолутно без политика. Но сепак сметам дека му ја доближив нашата земја, малку и случувањата после тоа можеби придонеле за поблиски поблаги односи. Бидејќи ние знаеме да размениме мислења, да поклониме дел од нашата историја, а тој е сестран човек, кој познава многу работи за Македонија, од минатото и сегашноста. Многумина прашуваат што може да се искористи од личното познанство за бизнис или друго. Апсолутно е смешно и непотребно да се размислува во таа насока за човек од калибарот на Путин, кој за мене е најмоќниот моментно во светот. Ако некој треба да има бенефит тоа е добро да има државата генерално. Спуштање на пониско ниво за некој бизнис или удоволување на поединецот, сметам дека е некоректно да се размислува?

    Што човек е Путин?

    Од нашето дружење, од првиот момент, пристапот, комуникацијата е на најнормално, најобилно ниво. Јас додека не го запознав лично ми изгледаше така строг, човек со леден поглед, . Но на огроен број од фотографиите ќе го видите насмеан. Релацијата, разговорот со него, не остава впечаток на некој што има толкава политичка моќ, знаење умеење, што понекогаш може да се употреби да ви всади страв. Ние знаеме мал милион луѓе од нашето опкружување кои кога ќе добијат некоја позиција, ги менуваат веднаш и гестикулациите и ставовите и односот со нас. Кај тој човек не можете да го видите тоа. Знае да разговара со сите, ај да кажеме да се симне на ниво на друштвото и соговорникот, да биде дел од тоа, а не да се поставува поинаку и да остави впечаток на арогантен политичар како оние кои ние сме навикнале да ги гледаме иако се маргинални по важност или влијание.

    А, што човек е Ленин?

    Хахаха. Ленин, најобичен човек дебармаалец, роден растен тука, Скопјанец од дедо прадедо. Еден син и три ќерки. Човек кој професионално се занимава во делот на сообраќајот со превоз, едуциран на два факултети,едниот на виша геодезија, градежен кај што сум ги почнал студиите , а потоа дипломиран инженер за патен транспорт. Мора нешто да работиме, за да заработиме за да може да возиме мотор. Иако од моторџиството немам никаква финансиска придобивка, јас најмногу таму ги трошам парите. Се трудам да обезбедам и средства за клубот и кога тоа ќе успее јас сум пресреќен. Таму се наоѓам себеси како личност, како човек кој направил и е дел од едно пошироко семејство. И затоа се нафатив и на позицијата претседател на мотоциклистичката федерација на Македонија, која исто така е волонтерска. Во 20 тина години на мотор и блаодарение на луѓето кои можеби препознаа некаква активност која треба да се вреднува оваа година ја добив и наградата 13 ноември за посебни заслуги за развојна спортот и негова афирмација, што ми беше многу драго.

    Д.Н.

  • Инвентивните млади луѓе ќе ги подобрат нашите општества

    Интервју на Балкон3 со Зинат Рахман

    Зинат Рахман е специјален советник на државниот секретар на САД Хилари Клинтон, за глобални младински прашања и директор на канцеларијата за глобални младински прашања. Во тоа својство, таа работи на координација и унапредување на напорите на државниот секретар Клинтон во поттикнувањето, ангажманот и промоцијата на глобалните прашања за младата популација.

    Г-ѓо Рахман, како специјален советник на државниот секретар Клинтон за пашања поврзани со младите,кажете ни кои програми и кампањи ги спроведувате во САД со цел да се постигне што поголема општествена интеграција на младите луѓе?

    – Државниот секретар Хилари Клинтон навистина верува во силата на младите луѓе, дека тие се носителите на промените, тие се позитивните катализатори за промени во општествата. Моја задача е да осигурам дека нашиот ангажман, работите кои ги правиме заедно со младите луѓе имаат навистина реално влијание во нивните животи во врска со прашањата кои се важни за нив. Во таа насока, моја задача е да им дадам простор да ги кренам гласовите на младината, во нашата билатерална и мултилатерална дипломатија, да разговараме за проблемите на младите, бидејќи тие создаваат повеќе од  половина од популацијата во светот. Над  50 проценти од светската популација е под 30 години.

    Во САД има млади луѓе од различни религии и од различно етничко потекло. Како се справувате со нивните потреби, што е заедничко за сите нив?

    – Во САД често велиме, а тоа го кажа и претседателот Обама минатата седмица за време на инаугуративниот говор, нашата различност е нашата сила. Ние сме нација на различности во секоја смисла на зборот. Имаме религиозна различност, етничка, културолошка, социоекономска различност. Така што, мислам дека прашањето е како го градите заедничкотоопштество, со почит на сите различности и со разбирање на заедничките цели. Што е она што можеме да го постигнеме заедно, а сотоа да ги подобриме нашите општества. Мислам дека дијалогот е важен, локалната акција, локалната заедница е од голема важност, како и почитување на нашите различности.

    Сметате ли дека слични програми можат да работат и на Балканот?

    – Да. Само што доаѓам од една школска програма, програма во средно училиште. Програма која ги учи младите луѓе на интеретнички дијалог. Тие тоа го користат во секојдневниот живот, а не само кога ги имаат овие средби и разговори. Нивното учество во оваа програма им овозможува да гледаат поинаку на различните од себе.

    Кој е вашиот општ впечаток за ситуацијата со младите луѓе овде на Балканот?

    – Ова е моја прва посета на Македонија, и за сега имам многу топли впечатоци. Мислам дека луѓето се многу искрени и пријателски настроени. Пред малку го посетив Американското катче во Тетово, на ручекот имаше околу 20-тина деца, од 13 до 16 години. И од она што го видов можам да кажам дека сум полна со надеж. Овие деца се навистина способни и полни со енергија. Сакаат да направат промени во нивната заедница, аборуваат англиски многу течно. Умеат да дебатираат, да разговараат за се, за правата на жените, за дијалог, и сакаат во сите овие дискусии да се вклучат и нивните врсници.

    Невработеноста е многу голем проблем во Македонија. Многу млади луѓе ја напуштаат земјата. Како да се подобри оваа состојба?

    – Мислам дека има многу предизвици со кои се соочуват младите луѓе во целиот свет, но овој проблем е број еден. Во светот има околу 75 милион и невработени лица. Ако го слушнавте Бан ки Мун минатата недела, тој рече дека ако не се справиме и не направиме нешто за решавање на овој проблем ќе имаме изгубена генерација. Јас мислам дека има многу работи кои треба да се направат на сите нивоа. Она на што сум фокусирана е претприемништвото. Мислам дека за да се биде иновативен, треба да се изнесат иновативни идеи, и со одредена помош да се направи тие идеи да станат реалност. Да се отпочне со претприемништво тоа е крајно придвижувачка и поттикнувачка работа. Тоа, во идеални услови, води до развој на малиот бизнис, кој пак треба да е главниот двигател на економскиот раст. Ние сме фокусирани на тоа. Мислам дека ако се фокусираме на партнерството, иновациите и поттикот, тие се трите делови на претприемништвото. Во различни региони од светот ние гледаме на кој начин да создадеме услови  во кои младите луѓе можат да ги развијат и остварат своите идеи. Понекогаш преку ментор кој бил таму порано и одлично ги познава условите, или преку промовирање на нивната работа, или преку обезбедување контакт со некој кој сака да ја финансира нивната идеја. Бидејќи се работи за иновативна програма. Така што, има доста работа во тоа поле, но јас мислам дека тоа е поле кое многу ветува.

    Постои гнев кај младите луѓе поради кризата. Ако погледнеме на ситуацијата во Грција и во некои други земји во Европа, нели сметате дека мерките на штедење само ќе ја влошат ситауцијата, кај младите, бидејќи на крајот тие ќе бидат најпогодените од тие мерки?

    – Ова е многу важно прашање. Мислам дека живееме во свет на различни јата, различни групи, фаза која претходно ни била непозната. Тоа зборува колку многу сме меѓусебно поврзани, многу повеќе од порано. И мислам дека ако гледате на традиционалните начини на успех во животот, тоа некогаш било да се најде работа во владата или во државната администрација, да се има кариера од  30 години, да се обезбедат услови за пензија, да се живее со семејството во ист град… Тоа веќе не е така. Не е така во САД, ниту во Европа, и веројатно нема да биде случај ниту во Македонија. Така што, оваа генерација на новиот милениум, милениумската генерација или генерација на јата, таа се менува, нејзе и треба промена цело време, да биде иновативна да биде успешна и јас мислам дека ние се уште не знаеме кои се тие патишта на успехот, бидејќи токму тие треба да ги создадат, а тоа пак креира одредена несигурност. И затоа, сметам дека ја имаме таа нелагодност околу ситуацијата која се менува и недовербата во властите, и различноста од условите и вредности кои важеле за нивните родители, но не важат сега за нив. Но се надевам дека ќе се надмине овој тежок период, и тие ќе најдат начин, да бидат водечка сила во иновациите токму поради способноста да ја користат новата технологија. Бидејќи сакаат да ја сменат актуелната состојба, бидејќи статус кво позицијата не оди во нивни прилог.

    Можеме ли да направиме споредба на проблемите со кои се соочуваат младите во САД, Европа, Азија? Кои се главните предизвици во специфичните региони?

    – Од пред половина година сум на оваа позиција. Патував во Латинска Америка, работев со младината на Блискиот Исток и во Европа. И во секое место има разлики, но има и сличности меѓу генерацијата. Ако се фокусирате на сличностите ќе видите дека тие се технички добро потковани како групи, и честопати се служат со исти културни референци насекаде во светот, комуницираат едни со други на истиот начин, можеби не од една земја со друга, но комуницираат преку употреба на друштвените медиуми, употреба на нивни кодови, кратенки, и сите се иновативни, имаат идеи. Без разлика дали се од место во кое можат да ги развиваат идеите, или пак се судираат со доста предизвици, јас гледам искра во нив како носители на промените во заедниците. Мислам дека различноста меѓу луѓето, најголемата разлика меѓу луѓето не е поради разлилните региони, туку разликата помеѓу луѓето кои се поттикнати, храбри да направат промени и луѓето кои не веруваат дека можат да го сторат тоа.  А, јас само што се сретнав со 20 деца во Американското катче во Тетово кои веруваат дека можат да направат промени во нивните заедници.

    Ако има добар рецепт за подобра вклученост на младите луѓе кој би бил тој?

    – Мора да им дадеме место на масата, да ги поттикнеме, да им покажеме дека нивните идеи се важни, значат нешто. Не сакам да поедноставувам, има многу предизвици, но ова е прво за почеток. Нашата амбасада во Скопје има младински совет, и ние младинските совети ги сфаќаме многу сериозно, од нив доаѓаат многу идеи и јас овде дојдов да ја поздравам работата што тие ја вршат во Македонија.

    Кои се предизвиците на 21 век за младите?

    – Мислам дека тоа е предизвикот од недостаток на економски можности. Сметам дека државите како мултинационални организации мораат да се фокусираат на создавање работни места и можности за младите луѓе. На светот има преголем број млади луѓе чии таленти се потрошени залудно бидејќи немаат пристап до образование или вработување.

  • Прва радио станица на грчки јазик во Истанбул

    Првото радио на грчки јазик „Ехото на Истанбул“ на грчката заедница во Истанбул емитува програма во живо во цел свет преку интернет. Иако работи веќе шест месеци, официјалното пуштање на радиото се случи на 30 Октомври во Атина од страна на Грчкиот генерален секретаријат за информации и комуникации.


    Најзаслужни за основањето на оваа веб радио станица се младите во грчката заедница во Истанбул, посебно новинарот и уредник на весникот „Ехо“ што излегува во Истанбул, Андреас Робопулос. За време на настанот тој ја претстави идејата и програмата на радиото кое бргу станува популарно пирум светот. За сега има во просек пет илјади слушатели дневно во 72 земји во светот. Се заблагодари на многу голем број лица од уметноста кои имаат голема публика во Грција за несебичната помош и за тоа што се одзваа на неговиот повик. Од овој месец па натаму, тие ќе ја збогатат програмата на радиото со тоа што ѓе имаат емисии од областа на културата, рецепти за готвење, патувања, портрети и места од Истанбул и од Атина. Музичките емисии ќе продолжат да емитуваат само грчка музика, во најголем дел ребетико, лаико и ентено жанр) а дневните вести ќе носат информации за се што се случува во грчката заедница во истанбул, како и вести од Грција и Турција и билатерални прашања.


    На промоцијата присуствуваа голем број гости од уметничката сцена на Грција, политичари, портпаролот на владата, министерот за туризам и други. Со видео порака, иницијативата ја поздрави и патријархот Вартоломеј.

    Музичарката Евантиа Ребутсика (композитор на музиката за филмот “Touch of Spice” кој зборува за политиката и меѓучовечките односи меѓу Грците и Турците во 1960-тите години во истанбул) ја понуди нејзината музика да биде препзнатлив џингл на радиото со зборовите: „Истанбул за мене е место во кое почувствував длабока врска со минатото уште првиот пат кога го посетив“.

    http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=2hyDQjgGktk#t=7s
    Последен но не и најмалку важен, најпопуларниот пекар во Грција, роден и пораснат во истанбул, Стелиос Парлиарос, зборуваше за прочуената кујна и рецепти на Истанбул, а гостите ги послужи со вкусни истанбулски колачиња.
    “Ехото на Истанбул“ емитува на http://radio.ihotispolis.com/ а програмата е достапна на турски на http://radio.ihotispolis.com/tuumlrkccedile.html

    Софија Николау

  • Нашата цел е да го направиме светот побезбедно и посигурно место за сите

    Интервју со Робин Лернер, заменик – помошник секретар во Министерството за образование и култура на САД.

    Г-ѓо Лернер, повеќе од 300.000 странски државјани влегуваат во САД преку Програмата за размена на студенти (J-1 visa). Очигледно Соединетите Американски Држави се многу посветени на идејата за размена на студенти. Зошто е тоа така?

    – Во последните 50 години Програмата за патување и работа во лето е една од најпопуларните можности за странските студенти да ги посетат САД и да научат нешто за нашата земја. Истовремено, програмата претставува најдобар можен начин, непосредно да влијаеме на создавање на позитивно мислење и ставови на младите од целиот свет во однос на САД. Програмата за патување и работа е глобална и универзална програма која ги поврзува луѓето од Америка со млади луѓе од целиот свет. Само во последнава деценија еден милион студенти ја посетија нашата земја, создадоа врски со државјани на САД и работеа со цел да ги покријат трошоците за патувањето. Тие се вратиле во својата држава, дипломирале и започнале кариера во одредена професија. Ангажирањето на толкав голем број луѓе помага да создадеме безбеден и просперитетен XXI век, бидејќи многумина имаат непосредно искуство со луѓето од Соединетите Држави и ние со нив.

    Тоа е добра мешавина на патување, култура и едукација. Кај нас ќе сретнете многу дипломирани млади луѓе кои ги искористиле можностите кои оваа програма ги нуди. Кој може да се пријави, колку долго трае и кои се бенефитите од оваа програма?

    – Потребно е да го познаваат англискиот јазик, да се студенти во редовна студиска програма на акредитирани образовни институции во својата земја. Исто така, потребно е да имаат успешно завршен најмалку еден семестар од студиите. Програмата нуди престој најмногу до 4 месеци во текот на долгиот распуст помеѓу академските години. Студентите имаат голема корист од програмата – го подобруваат познавањето на англискиот јазик, склопуваат пријателства со американци и се здобиваат со драгоцени искуства. Добиваат можност и да ја шират својата култура и да им ја приближат на своите американски домаќини.

    Учествував во Меѓународната Програма за Лидерство (International Visitor Leadership Program) и тоа беше исклучително искуство. Многу познати лидери во светот ја посетувале истата, на пример Премиерот Груевски, хрватскиот претседател и премиер, претседателот на Турција, поранешниот премиер на Велика Британија Тони Блер и други. Очигледно е дека програмата дава резултати, па кажете ни нешто повеќе околу тоа.

    – Програмата за патување и работа подразбира учесниците сами да обезбедат средства за трошоците, додека Меѓународната Програма за Лидерство се финансирана со грантови од Стејт Департментот. Тоа е главна грант програма која овозможува краткотрајна размена за професионален развој. Има за цел да изгради взаемно разбирање помеѓу САД и другите држави преку внимателно испланирани краткотрајни посети на САД. Учесниците во програмата се актуелни и идни лидери во власта, политиката, медиумите, образованието, културата, бизнисот и други клучни области. Годишно преку 5000 посетители од целиот свет доаѓаат во Америка. Секоја година учесниците се избираат и номинираат од страна на официјалните лица на американските амбасади ширум светот.

    Која е визијата, мисијата на сите овие програми?

    – Со зближување на луѓето од цел свет со американскиот народ, заедница и култура, ние всушност ги надминуваме нашите разлики и градиме долготрајно партнерство и взаемно разбирање. Дипломатијата „човек на човек“ е основа на американските меѓународни односи, а крајната цел е да создадеме  побезбеден свет за сите нас.

    Дали образованието треба да биде основа каде различните земји, култури се среќаваат и доаѓаат до подобро меѓусебно разбирање низ глобално учење?

    – Како што кажавте самиот, образованието е одлична платформа за програми за размена. Нашата  J-1  програма за размена го надградува образованието стекнато во школските клупи, а работата е можност за културна размена. J-1  програмите вклучуваат можности за научни истражувачи, луѓе дојдени на обука, доктори, професори во средни училишта и куќни помошнички.

    Кое е вашето лично видување на обрзованието?

    – Образованието е многу важно и може да се добие на различни начини, вклучувајќи студирање, патување и учење во работниот процес. Сите овие се форми на едукација и јас сум многу среќна што работам на програми на размена кои ги поддржуваат овие активности.

    Ја пронајдов оваа мисла на интернет. Познатиот режисер Милош Форман има изјавено: „Секој човек има два дома, местото каде пораснал и Америка.“ Можеме ли сè уште да тврдиме дека Америка е најлесната и најприфатлива земја за луѓето од различни култури и дојденци.

    – Америка е многу отворена и разновидна земја и тоа нема да се промени. Моето запознавање со оваа разновидност започна кога моето семејство за првпат прифати средношколец на размена. Тој го научи моето семејство на многу работи, но и тој замина на крајот од школската година како поинаков човек. Сум живеела во многу земји оттогаш и секогаш се чувствувам горда кога некој ќе рече „Дали си Американка? Ги сакам Американците.“ Ние сакаме да пречекуваме посетители, тоа е она што нè прави да бидеме голема држава и прави луѓето да се чувствуваат како дома. (Д.Ч.)

     

  • Туфахија – ги воодушевува и најпробирливите!

    Кој не пробал туфахија, омилениот десерт во босанската кујна, мора во најскоро време да проба за да не испушти еден од најубавите десерти, со вкус да се растопиш од милина кога ќе пробаш. Балкон3 тоа нема да го дозволи и затоа ви претставуваме одличен рецепт за да направите туфахија во домашни услови, а дека по неговата примена во практика добивате еден од највкусните производи гарантира потписникот на овој рецепт.

    За пет туфахии е потребно:

    Пет јаболки делишес

    300 грама шеќер

    500 мл вода

    250 грама слатка павлака

    100 грама ореви

    50 грама бадеми

    1 (еден) ванилин шеќер

    малку лимонов сок

    Подготовка:

    Во еден сад ставаме половина литар вода, 300 грама шеќер и малку ванилин шеќер и ги ставаме да на рингла да зовријат и да се сварат додека се добие компактна маса.

    Во јаболките ја длабиме средината со семките, потоа ги лупиме и ги ставаме во садот со водата и шеќерот во кој ги вариме десет до 15 минути. После тоа, јаболките ги ладиме околу половина час.

    За тоа време ја правиме смесата за полнење на јаболките, односно со слатката павлака ги мешаме мелените ореви и бадеми додека не добиеме компактна смеса. Во неа ставаме и малку лимонов сок.

    Потоа изладените јаболки ги полниме со смесата, а на врвот ги украсуваме со остатокот на филот и слатката павлака, а може да се стави и цреша или парче лимон на врвот. Потоа ги ставаме една по една во посебен помал но длабок сад, во кој на дното истураме околу два прста од водата во која се вареа јаболките за дополнително да впијат од сокот.

    Прекрасните туфахии потоа се подготвени за послужување. За оние кои сметаат дека е енергетска бомба гарантираме дека тоа барем нема да го почувствуваат при јадењето, а за помалку калории, може да се стави и помалку шеќер. Уживајте:)

    (М.Ч.)

  • Рок музиката живее на балканрок

    Интервју со Милош Најдановиќ – Балканрок за Балкон3

    Балкан рок е магична приказна. Форум на љубители на рок и хеви метал музика кој прераснал во веб магазин чија мисија е место под сонцето покрај светските изданија како „New Musical Express“, „Rolling Stone“, „Q“ и „Mojo“. На патот до успехот ги следат илјадници верни рокери со мотото дека секое големо остварување некогаш било само луда идеја.

    Ретки се оние кои успеваат да ги сплотат љубовта и работата во едно. Таков совршен спој за жал е привилегија на малкумина. Но, кога ќе се случи, приказната обично трае. Една таква љубов веќе пет години се крие зад рокерското веб остварување Балкан рок (www.balkanrock.com).    Највлијателниот специјализиран онлајн магазин за рок и хеви метал музика во соседна Србија, верно го следи публика од околу девет илјади љубители на овие животно-музички правци. Зад форумот кој спонтано прераснал во респектирана веб страница стои група на млади ентузијасти на чело со сопственикот Дејан Диниќ. Денес, таму можете да прочитате најави за концерти, да уживате во свежи музички остварување, интервјуа со омилените бендови, да најдете пикантерии за рок сцената и биографии на светски и не толку светски имиња.

    – Балкан рок е волшебна приказна. Во 2006 година функционираше како форум за љубители на рок и хеви метал музика. Дејан сакаше да направи собиралиште на истомисленици во чест на подзаборавениот белградски рок состав Каризма. Место на кое ќе се дружат љубители на оваа музика, но и музичари и млади бендови од Ниш. Ме повика да помогнам околу пишувањето на текстови и одржувањето на форумот. Приказната живееше се посилно со секој нов ден и сфативме дека можеме да направиме нешто поголемо и посилно. Така се роди www.balkanrock.com – зборува за Балкон3 главниот уредник на Балкан рок, Милош Најдановиќ.

    Овој специјализиран медиум на почетокот претставувал само неафирмирани бендови и пишувал рецензии од локални концерти. Најдановиќ објаснува дека работат без профит, посветено и за своја душа.

    – За нас зборот профит не постои. Во идејата влеговме без капитал и без намера да направиме капитал. Работиме дури со загуба, поради тоа што имаме трошоци за одржување на годишно ниво. Целиот тим е составен од дваесетина волонтери и функционира беспрекорно. Живееме за оваа приказна. Основавме и здружение на граѓани кое помага во афирмација на млади бендови за кои повремено организираме свирки и фестивали. Најголем успех досега ни е фестивалот „Медијана Балканрок“ кој во соработка со нишката општина Медијана го организираме две години по ред – вели дваесет и три годишниот Најдановиќ кој од својата седумнаесетта година пишува за музика.

    Зад долговечноста на Балкан рок, според Најдановиќ стои верната публика и фактот дека се работи за специјализиран медиум.

    – Само специјализираните медиуми можат да опстанат на Интернет. Општите портали и дневните весници секогаш ќе бидат читани и секогаш ќе имаат силни спонзори и лесно ќе успеат, но во ограничен број. Специјализираните медиуми се суштината на Интернетот. Да имате читатели, конзументи, кои трагаат по својата област на интерес и кога ќе наидат на сајт кој се занимава со она што го бараат чувствуваат припадност кон медиумот и редовно го посетуваат. Не само тоа, туку и учествуваат во креирањето на неговата содржина што овозможува максимална интеракција. Најголема потешкотија се секако парите. Но, има сајтови кои имаа спонзори, реклами и испаќаа хонорари, а немаа лојални новинари. Штом снема пари, сите си заминуваат со што полека тие приказни завршуваат – вели тој.

    Најголеми успеси порталот бележи со серија интервјуа со светски ѕвезди од рангот на Били Кобам и Џон Лејтон и несреќната приказна на талентираниот Адам Бомб.

    – Џон Лејтон го сретнавме во Димитровград. Човекот ја отвори душата и Балканрок беше првиот светски медиум кој доби конкретен одговор на прашањето зошто го напушти бендот „Uriah Heep“. Тоа е прашање на кое секогаш избегнуваше да одговори но, изгледа пријатната српска атмосфера го натера да се „исповеда“. Интересна е приказната како го направивме тоа интервју. Имавме договор со организаторите на концертот по завршувањето на музичкиот дел да не запознаат со Лејтон но, кога дојде време за тој дел исчезнаа. Среќа, Димитровград е мало место, па по многу брканици го најдовме во хотелот. Кога се претставивме беше воодушевен и со задоволство зборуваше со нас. Беше тоа ретко отворен разговор. Имаше многу неформални муабети, беше заинтересиран за политичката ситуација во земјата, но му ветив дека деталите ќе останат меѓу нас и не сакам да ја изиграм неговата доверба. Останавме пријатели до денес и повремено се допишуваме и разменуваме искуства – емотивно раскажува Најдановиќ

    – Интересно беше да се разговара и со Били Кобам кој е еден од најценетите џез фјужн тапанари. Духовита личност е. Секогаш имаше некаква досетка, но даваше прилично сериозно одговори. Тоа интервју беше застрашувачко за мене. Додека бев дете татко ми редовно ми го пушташе неговиот „Spectrum“ и одеднаш оваа легенда седи спроти мене. Морам да признаам дека тоа ме уплаши малку, особено кога зборувавме за неговата соработка со Мајлс Дејвис – вели тој.

    Една од најчитаните стории на www.balkanrock.com е потресната приказна на гитаристот Адам Бомб. Човекот кој никогаш не стекна светската слава отворено зборува за својата депресија.

    – За нас тоа беше едно емотивно и тешко искуство. Групата „Kiss“ го одбива Бомб за аудиција затоа што е премлад, а бил цимер со Изи Страдлин од „Guns N Roses“, но и покрај тоа не свирел со нив затоа што Аксел Роуз се плашел да не го одбие ако го повика.

    Зборуваше за тоа како го уништила издавачката куќа која му ветувала слава, а не добил ништо. Патува по Европа со својот бенд и за време на свирките прави паузи за лично да продава ливчиња за лотарија, маици и компакт дискови со што би заработил дополнителни пари.

    Беше навистина потресно да се гледа таков талент како пали којзнае кој џоинт по ред и да се слуша неговата животна приказна. Никој од нас не беше рамнодушен додека со своите катран црни прсти од оганот од запалката објаснуваше дека ќе се занимава со рок додека не умре – раскажува Милош за Балкон3.

    Горан Игиќ