Tag: Македонија

  • Интервју со Боубакар Траоре – Свирам блуз за своја душа

    Бубакар Траоре е еден од најпознатите блуз музичари ветерани од Мали чија кариера осцилирала од издигнување во најпопуларниот музичар во земјата па се до негова целосна опскурност и заборав.

    boubacar_traore_balkon3

    Познат како „Кар Кар“ или „дриблерот“, неговата кариера повторно се издигнала од заборав за во последните 30 години да направи силна интернационална кариера со својот автентичен африкански блуз. За него се карактеристични повторливите, мелодични фрази карактеристични за руралната музика во Мали, кои го носат неговиот глас обоени со карактеристичните фразирања на американските блузери. Придружен од усна хармоника (а понекогаш и од хармоника) и перкусии кои даваат деликатен пулс на музиката, Бубакар раскажува свои приказни со својот карактеристичен глас. На неговиот емотивен настап на фестивалот ОФФест во Скопје му претходеше документарниот филм за овој легендарен музичар, „Ќе пеам за тебе“, кој ја раскажа неговата животна приказна.

    Во Мали има голем број музичари и бендови, а многумина од нив направија и големи кариери на западот. Што е тоа што ја прави музиката од Мали толку популарна во светот?

    Мене ми е многу драго што луѓето ширум светот ја слушаат музиката од Мали. Сите ние ја свириме и опејуваме нашата реалност. Тоа е вкоренето во нашата традиција и е дел од сегашноста. Луѓето ја слушаат нашата реалност во нашите песни и реагираат на тоа.

     

    Музиката во Мали е многу разновидна и богата. Навистина, земјата изобилува со музичари кои се многу популарни и признати во западниот свет. На што се должи таа разновидност?

    Во Мали има неколку региони и многу племиња. Секое племе или народ си има свој јазик и обичаи кои се сосема различни едни од други. Тоа што ги поврзува овие луѓе е музиката и таа ги спојува сите. Мојата музика е лесно препознатлива и сакам кога ќе ја чујат луѓето да им стане јасно чија e. На северот таа е лесно препознатлива.

    Што е тоа што ја прави вашата музика поинаква од останатите во Мали?

    Во Мали многу се води сметка за уметноста. Таму има многу музичари и музика.

    Меѓутоа јас сум поинаков и мојата музика е поинаква. Јас свирам блуз, чисто за себе и своја душа. Се пронаоѓам себеси во оваа музика. Голема инспирација наоѓам во музиката од ’70 и ’80, каде што доминира гитарата. Една од главните инспирации е и инструментот кора (африканска харфа) која има 21 жица. За разлика од неа, гитарата има 4 жици. Толку многу емоции внесувам во свирењето гитара што потсетува на тоа како четворица истовремено да свират на гитара. По тоа сум познат во Мали, како човекот кој свири на гитара како на харфа.

    boubacar_traore2_balkon3Како го добивте прекарот Кар Кар?

    Во моето село имаше фудбалер кој опасно дриблаше и го викаа Кар Кар. Кога почнав да играм и јас фудбал, и мене ми го дадоа тој прекар: Кар Кар или дриблер. Меѓутоа, ја повредив десната нога и морав да престанам. Денеска дриблањето лесно можете да го најдете во мојата музика, кога дриблам со мелодиите.

    Додека настапувате со бендот вашето играње и движење потсетуваше на фудбалското дриблање.

    Така е, јас на истиот начин и свирам и играм.

    Каква е ситуацијата во Мали во однос на периодот кога милитантите на Ал Каеда ја нападнаа оваа држаа пред некоја година? Милитантите посебно таргетирале музичари и музички инструменти.

    Сега ситуацијата таму е мирна. Меѓутоа, тоа што се случи во Мали се случува секаде. На новото издание имам песна на оваа тема. Ваков немир и хаос не се случува само во Мали туку ширум светот. Насекаде има проблеми и лоши работи. Насекаде има војни и состојбата е ужасна.

    Во една ваша песна од пред 30 години пеете „светот не се променил туку луѓето се промениле“. Дали нешто се променило од тогаш?

    Ден-денес верувам во тоа дека светот не се сменил туку дека луѓето станале полоши. Луѓето меѓусебно многу лошо се разбираат. Ние се менуваме, но на лошо. Сонцето секогаш ќе изгрева на исток и ќе заоѓа на запад, но ние и понатаму ќе се менуваме. Лично за мене работите не се промениле многу. Тогаш правев музика и сега го правам истото. Тогаш музичарите правеа музика, а денес прават пари. Тоа што сум познат во Европа е поради тоа што тогаш правев музика.

    Неодамна го издадовте албумот Mbalimaou. Какви се реакциите?

    Добив многу пофални пораки од сите страни на светот, особено од Канада и Америка, со позитивни реакции и кон крајот на годинава ќе одам на турнеја таму. Во овој период настапувам во Англија и Италија, каде што свирам песни од овој албум. Тој излезе многу скоро – пред 4 месеци и реакциите се многу добри.

    boubacar_traore1_balkon3

    На новото издание гостува и музичарот на кора Балаке Сисоко.

    Сисоко го познавам многу одамна но дури пред една година се одлучивме да работиме заедно. На ова издание сакав да имам кора и го одбрав него.

    Како гледате на вашето прво издание Мариам?

    Тоа издание беше тоа што ме лансираше повторно меѓу ѕвездите. Албумот беше откриен во Англија и благодарение на него сега имам интернационална кариера. Таа песна се уште ја изведувам на концертите и се уште многу и се допаѓа на луѓето.

    Според вас, каква е сличноста помеѓу американскиот блуз и вашиот блуз од Мали?

    Блузот е блуз, а џезот си е џез. Ритмите се можеби различни, но музиката и емоциите се исти.

    Ненад Георгиевски

    Фото: Татјана Ранташа

     

  • Кевин Сбрага за Балкон3: Македонската кујна е прекрасна, и треба само повеќе креативност!

    Амбасадата на САД деновиве беше домаќин на еден од најпознатите американски кувари,Кевин Сбрага кој ја посети Македонија. Кевин имаше средби со кувари, студенти по гастрономија, менаџери на ресторани и сопственици со цел да ги сподели искуствата и американските рецепти, но и да научи за традиционалната македонска кујна. неговата посета е дел од програмата на Американскиот Стејт Департмент за Кулинарска дипломатија.

    Балкон3 го интевјуираше Кевин Сбрага во ресторанот Барбакан откако тој на група македонски ученици им одржа практична настава за подготвување на американски палачинки.

    sbraga44_balkon3

    Г-не Сбрага за прв пат сте во Македонија, Како се чувствувате?

    • Земјата е убава, луѓето се многу фини. Денеска готвев со децата, тие беа прекрасни, восхитувачки трпеливи. Навистина сите се интересираа за она што го правиме и се грижеа како ќе излезе. Мислам дека им беше многу забавно.

    Која е идејата на кулинарската дипломатија, што еве со вашето доаѓање почнува овде?

    • Целата идеја на кулинарската дипломатија е американски кувари, да дојдат овде, да бидат еден вид кулинарски амбасадори, да презентираат дел од американската кујна, американските јадења, додека истовремено учат и стекнуваат знаења за храната и културата на земјата во која се дојдени. Овде, јас зготвив пилешко, но исто така јадев и гледав како се прави ѓомлезе. Јадев и бурек денеска и слични јадења. Тие рецепти и знаења ќе можам да ги земам со себе во САД.

    sbraga2_balkon3

    Гледав многу интересни фотографии од Охрид. Што готвевте таму, според фотографиите сте си поминале прекрасно.

    • Првото што го зготвив таму беше нешто што е многу американско, многу традиционално. Пржено пилешко и салата од компири. И сакав да зготвам нешто што ние го јадеме таму. Потоа, следниот ден, зготвив салата од праски со козјо сирење, и тоа беше малку повеќе фенси и креативно.

    Има ли некои сличности меѓу македонската и американската кујна?

    • Мислам дека сличностите се во одличните свежи, непроцесирани состојки. Видов одлични ротквици овде, а исти такви можам да најдам и во САД. Овде можам да најдам и многу добра зелена салата, исто како и во САД. Можеби само начинот на кој ја подготвуваме е различен. Американската храна е како еден сад за претопување, мешање. Има многу културно влијание од страна, можеби има влијание од Индијанската храна, можеби од Тајландската, можеби има влијание од Македонија, од Порторико, очигледно има доста влијанија во храната. Додека овде во Македонија и во Балканскиот регион генерално, сите употребуваат локални јадења и рецепти и специфики. Мислам дека тоа е најголемата разлика.

    sbraga6_balkon3

    Кои се позитивните работи, а кои се недостатоците на македонскиот бизнис со храна? Во последно време има многу кампањи за промоција на македонската храна и вино во светот.

    • Мислам дека еден од плусевите, позитивните работи е виното. Вчера пробав прекрасно вино, всушност секој ден пробувам по некое одлично вино. А виното и храната прекрасно функционираат едно со друго. Мислам дека тој баланс на добро вино и добра храна е одличен овде. Јас сум импресиониран од тоа. Второ, повторно, тоа се состојките, свежите состојки. Фактот што луѓето во Македонија одат во продавница и пазаруваат секој ден, јас мислам дека тоа е прекрасно. Тоа го немаме во САД. Луѓето не пазаруваат секој ден, пазаруваат еднаш неделно. Но, кога одите на пазар на свежи производи и набавувате свежи состојки секој ден, тоа е за восхит. Недостатоци? Не знам дали има некои крупни недостатоци. Можеби треба да има поголема креативност со храната, можеби да се прифати малку повеќе влијание од страна, но толку. Мислам дека одличната храна е овде, луѓето овде го знаат тоа.
    gomleze
    gomleze

    Дали мирисот на храната е тоа што е најважно во едно јадење? Како што е убаво отсликано во познатиот цртан филм Рататуј, за глувчето кувар, кој на озлогласениот критичар за храна му го подготви омиленото јадење и со тоа го врати во сеќавањата од детството, на кујната на неговата баба, времето кога се беше едноставно и лесно..

    • Добро прашање.. Не знам.. Знаете, кога ги враќате сеќавањата за храната.. кога готвам, сакам да креирам сеќавање, сакам да креирам искуство.. За мене, ако помислам што готвеше мајка ми.. Таа правеше сендвич со чадено сирење.. Јас не мислам дека е само мирисот.. мислам дека е начинот како изгледа јадењето, знаете, можам да го помирисам путерот во сендвичот, путерот врз кој се става смесата од палачинките, можам да го слушнам путерот како чрчори на лебот и можам да се сетам како истекува стопеното сирење од сендвичот. Тогаш ми доаѓа оној крцкав звук кога го јадете и мирисот во исто време.. па потоа вкусот.. Мислам дека убавата храна треба да го содржи сето тоа.. И кога првиот ден овде јадевме мезе и седевме надвор, јадевме печени пиперки во масло со лук и магдонос. Јас никогаш нема да го заборавам тоа поради тоа како изгледаше, поради луѓето и поради тоа што се беше совршено.. За прв пат искусив такво нешто. Мислам дека храната го прави тоа.. покрива се друго.. Не мислам дека е само аромата или само вкусот. Мислам дека е се заедно.

    Ќе го цитирам Златко Гал, познатиот хрватски новинар, готвач, коментатор, рок критичар. Во интервју за Балкон3 тој вели: да јадеш само житарки, некои зелени листови, да пиеш Евиан вода и да трчаш 50 км дневно. По ѓаволите со тоа! Тоа не е живот! Дали се согласувате со тоа?

    • Хахаха, Да се согласувам 100% со тоа. Некои луѓе, јадат за да живеат, некои живеат за да јадат. Јас уживам во храната. Не само да ја јадам, туку уживам во целосното искуство во седењето, јадењето, дружењето, разговорите.. Уживам во амбиентот, уживам в музиката, за мене тоа е дел од животот, дел од она што ме прави среќен. Ако има луѓе кои што сакаат да пијат само Евиан вода и да јадат житарки и да трчаат по 50 км на ден, во реед, но тоа не сум јас.

    sbraga16_balkon3

    Кој е вашиот совет за македонските кувари, на што да обрнат внимание, на што да се фокусираат во подготвувањето на добрата храна со цел да станат познати?

    • Утрово бев во продавница и видов блитва. Има многу листови овој вид зеленчук и јас реков. Еј, колку е убаво, одамна немам видено. И еден од пријателите кои беа со мене рече. О, тоа ние го служиме со риба. Е, ние во САД блитвата ја служиме со се. Може да биде со риба, со свинско месо, со пилешко. И јас мислам дека ако Македонците размислуваат на тој начин, на пример: Еј, јас можам да го зготвам ова со малку лук, со масло и можеби магдонос и можам да го послужам со јагнешко, или со свинско, или со пастрмка, со било што.. Само отворете го умот и не размислувајте дека може да се служи само со риба. Има многу начини да се истражува храната!

    Што најмногу ви се бендисува од балканската храна?

    • Ја сакам едноставноста да се има се на дофат. Денеска во маркетот видов ротквици, рано кромитче, лукче, див праз, магдонос.. Јас ги сакам овие вкусови, тоа се моите омилени вкусови..

    Веројатно патувате многу. Кои земји во регионот ги посетивте?

    • Да, патувам често. Бев на Хаити, на Карибите пред две седмици, а во регионот сум бил и порано. Сум ги посетил Грција, Турција и Хрватска, следната недела одам за Косово, така што возбудливо е да се биде во сите овие земји.

    sbraga30_balkon3

    Како го објаснувате се поизразениот став на младите луѓе дека со еден вид гордост објавуваат дека не знаат да готват, или дека знаат само да спржат јајца?

    • Мислам дека е важно за секој да научи да готви иако не секој е гурман.. да се научат некои основни работи. Тоа е како чистење на вашите алишта, сите треба да научат како да си ја исчистат облеката. Така што, кога младите велат не знаат да готват или не сакаат да готват, јас мислам дека би требало да научат малку.

    Храната е вашиот живот. Дали нешто ново, интересно го има привлечено вашето вимание во последно време на ова поле?

    • Многу работи го привлекуваат моето внимание. Всушност, нема нешто што не го привлекува. Вчера набљудував подготвување на јадење надвор на отворено. Луѓето готвеа на отворен оган, правеа ѓомлезе. Не сум видел такво нешто порано. Инспириран сум од тоа. Инспириран сум од тоа како ја користат тепсијата, како палат оган одоздола. Инспириран сум од едноставни нешта.

    Ñ

    Дарко Чекеровски

    Повеќе за кевин Сбрага http://www.sbragadining.com/

  • Мусака – едно име, многу вкусови

    Мусака – едно име, многу вкусови

    Мусаката е омилен специјалитет и во Македонија, и во Грција и во Турција. Во сите три земји го носи истото име, но се подготвува на различен начин и со различни состојки. Мусаката исто така е едно од најпопуларните јадења и во земјите на Блискиот и Средниот Исток.

    Во продолжение погледнете како да го подготвите овој специјалитет. Добар апетит!

    Миле А. Ристевски

  • Црн појас за бесконечна љубов

    Балкон3 интервју со Азиз Исмаил – петкратен шампион на Македонија во карате

    aziz1_balkon3

    Има само деветнаесет години. Веќе е `врвен мајстор` во боречките вештини, поточно карате спортот (карате – празна, невооружена рака). Со својот смирен дух, амбициозност и борбеност станува петкратен шампион на Македонија. Покрај тоа успех постигнува и на меѓународен план. “Ова е само почеток, успешните резултати ќе продолжат и во иднина” самоуверен е Азиз, во интервјуто за Балкон3. Според него каратето е како вода која врие, ако постојано не ја греете, по одреден период ќе се олади”.

    husamettin_Aziz_balkon3

    За интервјуто се Азиз се сретнавме во Турската чаршија. Веднаш по тренингот. Неговиот замор, напорниот тренинг се почуствува во неговото лице. Пред десетина дена стана шампион на Македонија (категорија 75 кг). Иако е многу млад веќе е навикнат на успеси. Првите места за него веќе се природна работа. Има освеонео десетици медаљи и благодарници, од различни турнири. Карате клубот “Металург” за него е веќе втор дом. “Нормално, неделно пет дена, имам по два саата тренинг. Меѓутоа, ако има натпревари за избор во националниот тим или европско или светско првенство, секако и подготовките за натпреварот се различни. На ден имаме по два тренинга, еден за брзина, вториот за кондиција, и двата тренинга се одржуваат со различни методи”, вели Азиз Исмаил.

    aziz_balkon3

    Покрај каратето продолжува и со образованието. Сака да стане експерт во областа на економијата. Затоа, пред два месеци стана бруцош на Скопскиот универзитетот, Кирил и Методиј. Засега не се соочува со никакви проблеми, и спортот и образованието продолжуваат паралелно, си исто темпо. Според Азиз и понатаму нема да има проблеми, “Човекот ако сака, има време за све”, вели тој.

    Љубовта кон каратето кај Азиз започнува уште на многу рана возраст. Најголемиот “виновникот“ за оваа голема љубов, е татко му Аднан. Покрај неговото семејство и роднините, татко му сеуште е најголемиот поддржувач. “Татко ми уште од мали години ме носеше на тренинзи по карате. Со текот на времето, се заграев за овој спорт. Од тогаш одлучив, каратето да го правам професионално”, објаснува Азиз, и ни раскажува за првите чекори. “Денес поголемиот број на млади тренираат фудбал или кошарка, но, јас се определив за боречките вештини. Каратето сеуште не е популарен спорт. Но, во последните години, интересот е во постојан тренд. Затоа е кандидат да стане популарен спорт”. И покрај тоа што е професионален каратист, очигледно е дека го прати фудбалот и тенисот. Јавна тајна е дека е фан на Ливерпул и на Рафаел Надал. Ги следи редовно.

    Во друштво на топол турски чај, Азиз продолжува да раскажува за најсреќните и најтажните моменти во неговата спортска кариера. “Радоста и тагата ги доживеав во ист момент и во исто место. Во 2011 година во финалето на Европското првенство. Бев среќен што стигнав до финалето, но, исто така разчоран што загубив. Шампионатот беше оддржан во Нови Сад. Во мојата категорија имаше 56 натпреварувачи. Во финалето мој противник беше Хрватскиот каратист Дино Поврзенич, ме порази со 3-0. Тогаш бев неискусен, имав само 15 години и тоа ми беше прво европско првенство во мојата кариера. Пријателството со мојот противник продолжи и денес преку Фејсбук. Ако, некогаш, евентуално, повторно се натпреварувам со него, верувам дека со мојота сегашна желба, напор, амбиција ќе се качам на победничкиот пиедестал. И, секако, ќе биде интересна борба, и вистинско уживање за публиката.”, вели Азиз.

    Aziz4_povreda_balkon3

    Во борбите некогаш се случуваат и повреди. Докторот на Азиз, секогаш е до него. “Првата повреда ја имав во 2011 година на Отворениот турнир во Милано. Во полуфиналето ми го скршија носот, но, немав намера да се предадам. Мечот го завршив со пукнат нос. И така стигнав до финалето. Публиката ме аплаудираше на нозе. Тоа за мене преставуваше голема гордост. Докторот на Националниот тим е секогаш до мене” изјави, младиот, симпатичен Азиз.

    Ни раскажува и за карактеристиките на каратето: “Разликата на каратето во споредбата со другите спортови е во тоа што допринесува да се чуствува спокоен и удобен. Услов во каратето е духот и текниката да бидат во исто место. Најпрво се запознаваш себеси, потоа противникот. Девизата секогаш треба да ти биде да не бидеш поразен, а не дека треба да победиш.”

    aziz_diplomi_balkon3

    Најголемиот идол на Азиз на меѓународен план е италијанската ѕвезда Луиџи Буса, и турскиот шампион Енес Еркан. На домашен план тоа се неговите клупски колеги Иво Цветкович и Ферат Корбулич, кој секогаш го поддржуваат. На крајот на интервјуто сакаме да ни објасни каков беше Азиз, пред успесите во каратето и сега после титулите:? “Помеѓу двата Азиз’а има големи разлики. На духовен план, приватен и дневниот живот. Порано, после тренинзите, во слободно време седнував пред компјутер, и излегував со другарите. Бев мал, и не знаев како и каде да го поминам слободното време. Сега во утринските часови одам на факултет, потоа во туристичката агенција на татко ми. Сакам да ја научам професијата. Кратко кажано сега имам конкретен план. Каратето ми го испиша животниот стил. Според Азиз, каратето е како вода која врие, ако постојано не ја затоплувате, по одреден период ќе се олади. Се надевам дека ќе продолжи да врие.”

    Хусамедин Гина

  • Македонец и Турчинка ги водат луѓето низ лавиринтите на ЕУ

    Надвор, но истовремено и внатре во ЕУ

    „Уметноста” да се биде членка на ЕУ не значи слепо да се следат и применуваат Европските закони, туку тоа да се направи како што треба.

    infinitum_legal_balkon3

    Двајца луѓе од држави што имаат отежнати односи со Европската унија се сретнале во странство, се спријателиле, го совладале европското право и сега ги нудат своите правни совети на другите. Алара Јазичоглу и Љупчо Гроздановски се основачите на Инфинитум Легал, млада компанија што нуди совети за правото на Европската унија. Но академското минато ги натерало да продолжат со својата академска работа и во компанијата.

    На создавањето на вашата фирма ú претходи развој во 3 стадиуми: пријателство, заедничка работа и започнување на заеднички бизнис. Дали отсекогаш сте претпочитале да раководите со сопствена фирма отколку да работите во голема компанија?

    Алара:Отсекогаш сум преферирала да раководам со сопствен бизнис. Иако работењето во голема компанија на почетокот на кариерата е задолжително во однос на создавање мрежа на познанства, учење и здобивање искуство. Мислам дека на долгорочен план работењето во голема компанија може да има негативни ефекти како ограничување на креативноста и значително намалување на слободата во работењето. Јас сум особено заинтересирана за Даночно право и Спортско право каде постојат многу возбудливи идеи кои би сакала да ги реализирам. Од овие причини, да се биде креативен и слободен во работењето е навистина важно за мене. Исто така, отсекогаш сум имала идеја за сопствен бизнис, но она што беше ново за мене е идејата за интернет страница за која претходно никогаш не бев размислувала.

    Љупчо: Алара е архитектот на концептот Инфинитум Легал. Отсекогаш се гледав себеси во акадамските кругови и никогаш не сум имал трошка претприемачки дух во себе. Но, се случи да соработуваме на еден проект и бев многу изненаден кога Алара ми предложи да соработуваме на долг рок. Се разбира, бев навистина почестен и се согласив. Двајцата знаевме дека ќе биде потребно многу напорна работа, но фактот дека сме пријатели ја прави работата забавна. Вработување во голема компанија никогаш не беше исклучено како опција, но она што ние најмногу го цениме во врска со нашата работа е фактот што таа е креативна и разновидна. Големитe компании имаат тенденција да бидат попредвидливи во работата.

    Во овој поглед, што мислите како вашата генерација гледа на оваа дилема? Дали живееме во време на конформизам или во време на преземање ризици?

    Алара и Љупчо: За да можат да преземаат ризици потребно е младите да имаат прилика да го направат тоа. Ние мислиме дека сопствениците на компании треба да им дадат шанса на младите да ги покажат своите креативни вештини и знаење. Обидот тие да се стават во некоја рамка, или формат, е залудно трошење на умствена енергија. За жал ова e реткост. Од друга страна пак, основањето сопствен бизнис на млади години не е воопшто лесно. Дури и ако луѓето имаат брилијантна идеја тие не можат да изнајдат доволно финансиски средства за да основаат своја фирма и да ја реализираат таа идеја. Сето тоa бара огромен напор. Сепак, може да се забележи дека во денешно време младите сè почесто се решаваат да основаат свој бизнис и постојат многу успешни компании основани од млади луѓе во последниве години. Па може да заклучиме дека живееме во време на конформизам со сè повеќе луѓе кои одлучуваат да ризикуваат.

    infinitum1_legal_balkon3

    Речникот ad infinitum е многу интересен дел од вашата работа. Тоа е начин да ја продолжите академската работа во вашата приватна фирма, што значи дека потрагата по знаења никогаш не престанува?

    Алара и Љупчо:Пред сè, ние веруваме дека академската работа е од суштинско значење за давање правни совети. Солидно познавање на областа на вашата експертиза е најважното оружје кое може да го поседувате во овој бизнис. Ова е нашата најголема предност.

    Љупчо: Речникот ad Infinitum е идеја на Алара и сметам дека е брилијантна. Да, потрагата по знаење никогаш не престанува, но исто така и споделувањето на знаењето, што е главна цел на речникот.

    Алара:Речникот ad infinitum беше инспириран од табелите за резимирање на студентите кои ги правев додека бев асистент. Открив дека тоа е најкомплетен и наједноставен начин да се објаснат комплицирани поими. До крајот на мојата кариера како асистент имав илустрирани табели, преработени со текот на годините, за сите главни прашања во врска со Меѓународното даночно право. Прво сакав да ги составам за свои сопствени потреби но сфатив дека тие може да бидат од огромна помош за голем број професори, студенти, адвокати и правни советници. Па дојдов до идеја да напишам обемен речник кој ги нуди најважните информации за одреден збор или термин пропратено со илустративна табела. Главната цел е да им се понуди на нашите клиенти општ преглед на терминологијата што е многу важна алатка за секаков вид правна работа.

    Речникот го нарековме ad infinitum бидејќи тоа е речник без крај. Ова е главната придобивка од тоа што решивме да го издадеме на интернет страницата. Речникот постојано се дополнува со нови термини, недамнешни промени или закони од недамнешни случаи. Во нашата работа важните промени се многу чести и изданијата на хартија многу бргу би застареле. Речникот ad infinitum никогаш нема да застари затоа што постојано се ревидира. Исто така трба да ги земеме предвид потребите на клиентите. Нашите претплатници можат да побарат дефиниција на термин кој не е внесен во Речникот или да побараат повеќе информации за некој постоечки термин.

    Едноставно кажано, нашиот речник трае ad infinitum.

    eu-law-435423

    Не можеме да не забележиме дека  вашата фирма е основана од Македонец и Турчинка  кои доаѓаат од две земји кои имаат големи потешкотии во врска со нивниот прием во Европската Унија. Кое е вашето мислење за тоа?   

    Алара и Љупчо: Вашето прашање се состои од два дела. Од една страна е фактот што ние двајца, како Македонец и Турчинка решивме да соработуваме, а од друга страна се проблемите кои нашите две држави ги имаат во напорите да се приклучат кон ЕУ. Што се однесува до првото, главна причина за нашиот заеднички бизнис не е нашата националност туку областа во која сме експерти. Откривме дека добро соработуваме и дека правото на ЕУ,  Даночното право и Спортското право имаат многу заеднички точки. Целта на нашиот потфат е да ги ставиме во пракса сите знаења и вештини со кои се здобивме во последниве десетина години на универзитетите во Франција и Швајцарија.

    Што се однесува на вториот дел од прашањето, зачленувањето во ЕУ на Турција и Македонија е прашање на политика. Но, ако го земеме предвид влијанието на Европското право врз правото и законите во Турција и Македонија ние сме подготвени да придонесеме за правилно имплементирање на барањата на Европските закони во нашите земји, преку истражувачки проекти на пример. Имавме прилика да работиме на имплементирање на даночни закони во земја која неодамна беше примена во ЕУ. Додека ги анализиравме домашните закони и нивната компатибилност со Европските директиви и судската пракса сфативме дека имплементирањето на барањата на Европските закони е вистински предизвик за тие земји. Веруваме дека можеме соодветно да одговориме на таков вид на предизвик.

    skopje teatar galija balkon3

    Во однос на ова прашање, дали сте оптимисти во поглед на Европската иднина на Турција и Македонија?

    Љупчо:Како ЕУ адвокат јас сум оптимист, но не сум нереален. Причините поради кои Македонија и Турција сè уште не се членки на ЕУ се различни. Се надеваме дека со текот на времето пречките ќе бидат надминати со дипломатски средства. Сè додека тоа не се случи ние ќе се обидеме да придонесеме со нашите бизнис и истражувачки активности, со кревање на нивото на свеста за критериумите кои земјите членки на ЕУ мора да ги исполнуваат. Тоа се правни и политички критериуми. “Уметноста” да се биде членка на ЕУ не значи слепо да се следат и применуваат Европските закони, туку тоа да се направи како што треба. Верувам дека ние би биле многу корисни во овој поглед. Што се однесува до Македонија, мислам дека членството во ЕУ е единствена можна алтернатива.

    Алара: Се согласувам о Љупчо, но мислам дека за Турција членството во ЕУ никогаш не била единствена можна опција. Јас сум сигурна дека тоа што Турција не е членка на ЕУ е исто така голема загуба за Европската Унија.

    Меѓу другото, вие обезбедувате правни совети во врска со Европските закони. Дали повеќето ваши клиенти се надвор од границите на  ЕУ  или поголем дел се од вашите две земји?

    Алара и Љупчо: Некои од нашите клиенти се од ЕУ а другите имаат цврсти врски со земјите на ЕУ. Пример е Швајцарија која во одредени аспекти е de facto членка на ЕУ по сила на билатерални договори. Турција е друг таков пример, која е поврзана со ЕУ и земјите членки со Договорот за асоцијација од 1963. Но, важно е да напоменеме дека ние обезбедуваме правни совети за Меѓународно даночно право и Спортско право па имаме клиенти кои не се поврзани со ЕУ.

    Разновидноста на нашите клиенти ни овозможува да ги поврземе нашите знаења од Европското право, Меѓународно даночно право и Спортско право кога даваме правни совети.

    Дали, освен клиентите, Европската Унија има бенефит од вашата фирма и сличните вакви фирми?

    Алара и Љупчо: Економските субјекти во и надвор од ЕУ секако дека имаат бенефит од компании како што е Infinitum Legal Services поради две специфичности кои ние ги поседуваме. Прво, ние сме експерти во области кои постојано се развиваат и каде секогаш е корисно да имате адвокат покрај себе. Имаме широк опсег на дејности за да може да работиме со индивидуални клиенти, компании и универзитети и истражувачки центри. Второ, нашата националност ни дава предност во смисла на обезбедување правни совети кога е потрбно да се “премостат” домашното право, Европското право и Меѓународното даночно право.

    Исто така е важно тоа што ние сме академици и постојано даваме придонес во нашите области и во областите каде се комбинираат нашите знаења. Веруваме дека ваквиот вид на придонес е многу важен за општиот развој на правото.

    eu_map

    Што мислите за Балканските земји кои чекаат да се приклучат кон ЕУ? Колку ним им се потребни правни совети од ваков вид?

    Алара и Љупчо: Потребата за правни совети на Балканските кандидати за прием во ЕУ е огромна. Искуство и судската практика на Европскиот суд на правдата покажаа дека земји како Романија и Бугарија кои од неодамна се членки на ЕУ, не се доволно запознаени со опсегот на нивните должности, како што е имплементирањето на одредени директиви на пример. Исто така, судиите од тие земји изгледа не го познаваат Европското право ниту пак она што е најважно а тоа е судската практика на Европскиот суд на правдата. Покрај напорите за зголемување на правната култура во земјите кандидати, важно е да се следи како сите Европски закони (аcquis communautaire) можат да се применат во дадени области на домашното право. Како што веќе спомнавме, имавме прилика да работиме во таква земја и нашето искуство уште еднаш го потврди ова.

    Какво е вашето мислење за сегашната состојба на Европската Унија? Од една страна постојат луѓе кои сметаат дека таа пребргу се движи кон целосна интеграција, кон создавање на Соединети Европски Држави, притоа заканувајќи се да ги проголта националните култури и со тоа создавајќи големо количество на евроскептицизам. Од друга страна, постојат и оние кои велат дека ЕУ треба да се развива во тој правец и да стане СЕД еден ден, и никој не треба да се чувствува загрозен од тоа. Какво е вашето мислење? 

    Љупчо: Моето мислење е дека ЕУ не е федерална држава и не е подготвена да биде таква во моментов. Можноста за таков развој не е исклучена за во иднина. ЕУ во многу аспекти е блиска до федерален систем, но како целина не може да се тврди дека ЕУ во моментов е еквивалентна на Соединети Европски Држави, ниту пак политичките аспирации се движат во таа насока. Евроскептицизмот е убедување и треба да се прифати како такво, но таквото убедување потребно е да биде реално. Во последниве години слушнавме многу страшни сценарија за распад на ЕУ и таквите мислења произлегуваат од непознавањето на ЕУ и Европското право а не од реални можности, или желби, да се случи Европската Унија да престане да постои.

    Гоце Трпковски

  • Мора да го заинтересирате светот за вашите книги

    Балкон3 интервју со Нермин Молаоглу, издавачка од Турција

    nermin4_balkon3

    Нермин Молаоглу е една од најдобрите издавачи во Европа. Страствен вљубеник во литературата, таа ги поврзува балканските земји меѓу себе, создавајќи начини за средби, фестивали, фелоушип-програми каде се гради поширока европска слика. Не е лесно, вели, но мора да се гради стратегија. Со неколку македонски издавачи соработува од основањето на нејзината агенција „Калем“, а од минатата година соработува и со фестивалот за проза „Про-за Балкан“ што се одржува на пролет во Скопје.

    1. Претставувате 80-ина турски автори во светот, тоа е импресивен број. Се интересира ли светот за турските автори и што е најчитано?

    – Имаме стотина имиња. Видете, никој не може да дојде до вас и да побара книга од турски, македонски или друг јазик. Мора да создадете интерес. Затоа одиме на многу саеми на книга и фестивали во цел свет и тоа е тајна цел на организирањето на нашиот литературен фестивал (Istanbul Tanpınar Literature Festival). По осумгодишно искуство, продадовме повеќе од 1.200 договори на 42 јазика. Тоа не прави среќни и ни дава желба да работиме понапорно. Досега сме продале книги на македонски издавачи како: „Или Или“, „Бата“, „Арс ламина“ и на „Табернакул“.

    nermin2_balkon32. Со македонски издавачи соработувате од основањето на агенцијата во 2006 година, а од лани соработувате и со фестивалот „Про-за Балкан“ што се одржува во Скопје. Задоволни ли сте од соработката?

    – Од самиот почеток соработуваме со македонски издавачи и со балканските земји. Во 2009 години почнавме да го организираме Меѓународниот литературен фестивал во Истанбул, па така баравме и фестивали од други земји. Пред две години, организаторот на „Про-за Балкан“ Дејан Трајкоски не контактираше и не информираше за интересот на фестивалот од турската литература. Во рамките на нашиот фестивал имаме студиска програма на која тој аплицираше. Вообичаено добиваме по 200 барања за програмата, а само 20-мина ги избираат десетмина турски издавачи. Се радувавме што Дејан беше избран за да биде во друштвото во октомври 2013 година. И така, одлучивме да оствариме соработка помеѓу нашиот фестивал и „Проза Балкан“.

    3. Каква е ситуацијата во Турција, во однос на прашањето на превод на автори од Балканот? Постои ли интерес и која е земјата што има најногу свои автори преведени на турски јазик?

    – Штета е што постојат неколкумина преведувачи од турски на македонски јазик, но многу малку од македонски на турски. Посакувам да имаме повеќе преведувачи во двете насоки, за да можеме да ја читаме заемно литературата. Ист е случајот и со Бугарија. Имаме продадено многу книги на бугарски јазик, но не толку многу од бугарски на турски. Пред неколку години, почнавме да соработуваме со Романскиот институт и имавме многу работилници за преведувачи. Денес можеме да изброиме најмалку десетина романски автори преведени на турски јазик.

    4. Бевте една од номинираните издавачи за наградите „Достигнување во индустријата со книги“ во категоријата „награда за фокусирање на пазарот“ што се доделуваше во април, на Лондонскиот саем на книгата. Би требало да сте многу среќни што сте во кругот на најдобрите издавачи.

    – Тоа е голема чест, во секој случај. Работиме напорно не само за номинациите, за наградите. Наградите не прават среќни. Со издаваштво не може да заработите многу пари во повеќето земји, па важно е некои луѓе да забележат колку многу се трудиме. И јас имам чувство дека работам за мојата земја и се обидувам да ја претставам мојата матична литература пред светот, но исто така сум заинтереисрана да претставам не толку добро позната литература на турски јазик. Тоа е работа во две насоки. Претпоставувам дека заради тоа бев номинирана. Наградите не прават среќни. Од издаваштво не можете да заработувате многу. Но, задоволството е големо што промовираме малку позната литература на турски јазик. Тоа е работа во две насоки. Претпоставувам дека тоа беше причината за таа номинација.

    nermin3_balkon3

    5. Како влеговте во издаваштвото?

    – Случајно почнав да работам во издаваштво. Учев за медицинска сестра и бабица.Станав сестра во 1993 година кога имав 18 години. Работев како сестра во операциона сала и акушерка во Кипар и во Едренеи за тоа време навечер го завршив серкторот за обртазование на универзитетот Тракија. Мастер добив на Државниот Конектикат. За време на тоа образование, работев како куќна помошничка и волонтирав како сестра во Црвениот Крст. По 11 Септември сакав да се вратам назад во мојот прекрасен град Истанбул. Го сакам Истанбул многу. Тогаш сакав да добијам уште една диплома на универзитетот во Истанбул, ама не можев да влезам. Плачев заради тоа. Но, еден ден со ферибот одев од азискиот кон европскиот дел и сретнав професорка од факултетот. Зборував со неа, не ја знаев од претходно, дури ниту името не и го знаев. Таа ме покани на часовите како волонтерски студент. Ми се допадна идејата и наредниот ден се најдов во огромната зграда на универзитетот. По неколку недели, таа ме препорача на издавачката куќа „YKY“ како координатор за авторски права. Во една од најпрестижните издавачки куќи работев три години. Во 2005 година ја напуштив и заедно со мојот сопруг Мехмет Демирташ (чија мајка е родена во срцето на Балканот – Косово) ја основавме агенцијата „Калем“.

    Сребра Ѓорѓијевска

  • Ја вративме Неа Саламина на одбојкарскиот Олимп на Кипар

    Интервју со Жарко Ристоски, селектор на Македонската одбојкарска репрезентација

    zarko ristoski_1

    Г-не Ристоски, што е она што е привлечно во одбојката? Не е фудбал, не е кошарка, нема толку страствена публика и навивачки тимови, па што ги привлекува младите да станат одбојкари?

    – Одбојката како спорт е еден од најатрактивните спортови воопшто и е во центарот на вниманието на најголемите спортски случувања во светот. Самата игра е многу поразлична од другите спортови, во кој контакт со противникот или дуел игра не е дозволена, а исто така, брзата реакција и краткиот контакт со топката при што играчот нема право да ја држи топката во негов посед, туку во дел од секундата треба да изреагира, го прави овој спорт да биде и еден од најатрактивните и уникатен! Развивањето на координацијата, брзината на реагирање, пропорционалната активност на сите делови од телото и неговото правилно развивање ги поттикнуваат младите да почнат да се занимаваат со овој спорт.

    Од неодамна сте селектор на македонската одбојкарска репрезентација. Постигнавте неколку победи по ред со сериозни противници. Што се смени во играта со вашето доаѓање?

    – Најважно од се` е што повторно успеавме да ја анимираме македонската јавност со одбојката, постигнавме добри резултати за кои се зборува. Најпрвин успеавме да бидеме први во претквалификациите за ЕП, со три победи во нашата група и максимален ефект. Во квалификациите успеавме да стигнеме до трето место во групата, но прикажавме игра во која беше евидентен напредок и покрај сите проблеми со кои се соочивме, откажувања и повреди на играчите, за да во нашата премиера во Евролигата почнеме со четири победи по ред. Успеавме да наметнеме одлична работна атмосфера, која беше преточена во добра игра на натпреварите.

    zarko ristoski_2

    Со години бевте во Кипар. Како ве одведе патот таму?

    – Во 2010 година првпат заиграв за кипарска Омонија, каде што имав одлична сезона. Но, после завршувањето на сезоната поради повреда, не бев во можност да ја продолжам професионалната одбојкарска кариера како играч. Токму поради тоа ја одбив понудата од Неа Саламина за соработка во 2011 година, за да во 2012 година истиот тој клуб ми понуди договор како тренер, кој сакам да кажам дека со големо задоволство го прифатив. Одработив две сезони, во кои станавме шампиони на Кипар во 2013 година, и тоа после десетгодишен „пост“. Станавме Супер Куп победници за 2014 година, бевме освојувачи на сите турнири (три) од календарот на Кипарската Федерација во овие години. Тригодишниот престој на Кипар мене и семејството не врзува со многу убави спомени, добри резултати, другарување, нови познанства и големо животно и професионално искуство.

    Прочитав дека одбојката е спорт со голема важност на Кипар, особено во клубот каде што бевте тренер Неа Саламина. Веројатно тоа беше голем предизвик за вас?

    – Да се биде дел од семејството на Неа Саламина е голема чест и задоволство, ако се има предвид дека тоа е тим кој што до 2004 година доминирал на Кипар во одбојкарскиот спорт. Но, од тогаш, па се до моето доаѓање, немаа освоено шампионска титула. На голема радост на сите, десетгодишниот пост беше прекинат и го вративме шампионскиот сјај на овој клуб.

    Можете ли да направите споредба во неколку најкарактеристични точки за одбојката во Македонија и одбојката во Кипар. Две различни школи, различен третман, пристап…

    – Самите услови за работа што ги нуди Кипар се на едно многу повисоко ниво отколку што се тука кај нас во одбојката. Гледано од аспект на обезбедување основни услови за работа, сали, реквизити, организациска поставеност.

    zarko ristoski_3

    Опишете ни ја ситуацијата, како дојде до тоа да ви ја поклонат довербата токму на вас ако се земе и фактот дека доаѓате од Македонија? Со кои стереотипи се судривте на почеток, тоа веројатно е неодминлива работа, ваши предрасуди за нив, нивни за вас?

    – Моите контакти со Неа Саламина почнаа уште пред десетина години после неколку мои настапи токму против оваа екипа во еврокуповите. Првпат како противник Неа Саламина ја имав кога настапував за Работнички Фершпед. И по втор пат се сретнав со Неа Саламина кога играв во романскиот клуб Динамо од Букурешт. И двата пати излегував како победник во дуелите со нив. Неколу обиди да дојдам во Неа Саламина како играч не завршија со договор, но, на обострано задоволство, тоа ни успеа во улога на тренер и тоа од првпат се договоривме. Кипарците се многу искрен и чесен народ и мора да признаам дека во трите години престој таму, буквално не сум имал никакви проблеми или било каков притисок околу тоа од која земја доаѓам. Токму спротивното, тоа се луѓе што го почитуваат и ценат човечкиот труд и квалитет и секогаш се подготвени да подадат рака на секого, тогаш кога му е потребно.

    Како ве прифатија играчите, соседите, градот?

    – Соработката со играчите беше на едно високо професионално ниво за време на тренажниот процес, додека приватното дружење беше оставено за во слободно време и секогаш по прославување на добрите резултати. Во мојата прва година таму, 2010, како член на кипарска Омонија, запознав многу пријатели со кои сум и ден денеска во контакт, без разлика што изминативе години бевме „лути противници“. Исто така во двете години поминати во Неа Саламина, која е како едно големо семејство, запознав многу луѓе и убеден сум дека поголем дел од нив ќе останат наши драги пријатели засекогаш.  

    zarko ristoski_4  zarko ristoski_5

    Каква е кипарската кујна, има ли сличности со македонската?

    – Да, мислам дека и во двете земји имаме слична кујна, која што изобилува со разни специјалитети на скара. Можеби таму малку повеќе е застапена морската храна, но во целина имаме многу слична храна.

    Во кои јадења најмногу уживате?

    – Дефинитивно, најомиленото јадење на мене и на моето семејство ни беше Козјото сирење Халуми, потпечено на скара, кое всушност е и заштитен знак на Кипарската кујна. Го има само таму и има многу оригинален вкус. Од месо пак, мој фаворит е свинска суфла (свинско печење на ражен на парчиња). Не сум голем љубител на морска храна, но на добро подготвен Салмон не би му одолеал. Благите работи ми се слаба страна, а Кипарската кујна изобилува со домашни колачи и торти, а мој фаворит од нив е cheesecakeторта со прелив од вишна, кој и мојата сопруга многу често го приготвува дома на мое задоволство и на задоволство на нашиот син Лука.

    zarko ristoski_6

    Ако споредите со македонската кујна, што е она што го прават подобро таму, а што пак во Македонија е ненадминливо?

    – Дефинитивно нашето, тетовско „тавче гравче“ и домашната лутеница и ајвар ми се незаменливи, додека пак од друга страна мирисот на кипарското сирење Халуми на скара би сакале повторно и наскоро да го почувствуваме.

    И покрај се, изјавивте дека заминувате од Неа Саламина. Има ли шанса кариерата да ја продолжите во некој друг клуб на југот или плановите се поинакви?

    – Целата моја енергија сега е насочена кон настапите на нашата одбојкарска репрезентација во Евролигата и да бидам искрен, воопшто немам време за размислување на таа тема, каде би била мојата следна дестинација. Со големо задоволство би прифатил работа во клуб кој што има големи амбиции, дали тоа повторно би бил Кипар, Грција или некоја сосема друга земја, останува да видиме до почетокот на новата натпреварувачка сезона.

    Дарко Чекеровски

  • И ние гледаме светско

    Седнав да го пишувам текстов додека на телевизорот спроти мене се надигруваа Аргентина и БиХ. Беше после полноќ. Нема лош период од денот за гледање светско. Неколкуте непроспиени саати се мала цена за задоволството да се биде дел од милијардите жители од сите континенти, кои во истиот момент ја делат истата возбуда, ја чувствуваат истата фудбалска магија. Некој на пиво со пријателите, некој дома со семејството, некој на работа со колегите…

    navivaci3_balkon3

    Сите гледаат светско, дури и оние што не гледаат фудбал. Всушност од сите настани кои пред себе го имаат епитетот светско, токму фудбалскиот мундијал највеќе го оправдува и заслужува.

    Од четирите земји околу кои се врти светот на Балкон3, само Грција учествува на дваесетото светско првенство во фудбал, кое се одржува во Бразил, единствената земја што пет пати го подигнала трофејот Жил Риме.

    Грчки навивачи во Рио
    Грчки навивачи во Рио

    Ова е трето учество за Грција на светските првенства, по оние во 1994 и во 2010. До сега грчкиот фудбалски тим не се прославил на мундијалите. На 6-те одиграни натпревари остварил само една победа од 2:1 против Нигерија во 2010 година. Сепак, не смее да се заборави историскиот успех на грчките фудбалери, кои пред 10 години се искачија на европскиот трон.

    Фудбалската историја на Турција е малку позанимлива и богата со куриозитети. Турција се квалификувала на Светското првенство во 1950 година, но поради финансиски проблеми го откажала учеството. На наредното првенство во 1954 година, Турција станала учесник со фрлање паричка откако и по три квалификациски натпревари со Шпанија не било одлучено кој ќе патува на завршниот турнир во Швајцарија. Најголемиот успех на светските првенства турските фудбалери го остварија во 2002 година кога од Јапонија и Јужна Кореја се вратија со бронза на градите. Во натпреварот за третото место Хакан Шукур го постигна најбрзиот гол во историјата на светските првенства, кога ја затресе мрежата на Јужна Кореја по само 10,89 секунди игра.

    hakan sukur_balkon3

    Албанија и Македонија до сега не успеале да ги минат квалификациите. Сепак, неколку македонски фудбалери во минатото, како дел од репрезентацијата на Југославија го почувствувале „мирисот“ на најважниот спортски настан на планетата.

    world-cup-2014_balkon3

    Олимпиското правило дека „најважно е да се учествува“ во овој случај е само празна фраза. Не мора да се учествува на светско за да се ужива. Најдобар доказ за тоа се полните скопски кафеани, кафулиња, пабови, во кои пред големи видео бимови или телевизори, во фино друштво се навива за омилениот тим.

    navivaci1_balkon3  navivaci2_balkon3

    Гледајте светско и нека победат нашите 🙂

    Мирко Трајановски

  • Болдеринг меѓу старите манастири во Македонија

    За качување во Македонија идеални се сиво-зелените камени ридови над Прилеп

    zelena karpa21_balkon3

    Кога пред некој ден прочитав во дневните весници дека околу 250 болдери само со помош на прстите ќе се качуваат на карпите во околината на манастирот Трескавец, прво што си помислив беше „и ние карпи за “Eurosport” и за „Discovery  channel“ имаме. Не сум упатена многу во овој спорт, не знаев, дека овие момчиња ги викале болдери, ниту дека ќе се случи болдеринг маратонот „Крале Марко“. Но знам дека болдерите со себе ќе ги понесат спомените за прекрасната околина, за предизвикот што им го нудат сиво-зелените карпи,  за манастирите, за кулите…

    zelena karpa2_balkon3

    Јас сум голем љубител на природата, сакам да ги набљудувам природните форми, создадени од вечната борба на ветерот, сонцето, водата, сакам да правам фотографии  што можат сето тоа да го доловат.

    zelena karpa12_balkon3

    И, додека размислувавме како да поминеме еден интересен ден од викендот, (да е жив и здрав интернетот, ѕирни ваму, ѕирни таму…) падна одлука да се види и прилепско. А, ако не знаете каде е најубавата природа, тогаш само потрудете се да ги побарате манастирите во околината. Тие ќе ве доведат до најубавите, најпродуховените, простори, кои ќе ве смират, ќе ви ги наполнат батериите толку потребни  за соочување со стресниот градски живот.

    Новиот, кривудав, асфалтиран пат нè доведе до место за кое вие на прв поглед ќе помислите дека се наоѓате пред портите на некој манастир на Тибет. Тоа е манастирот Трескавец, прекрасно здание вгнездено под карпите на „Златоврв“, со поглед кој никогаш не се заборава. Датира од 13 век, изграден на остатоци на црква од 7 век. На секој чекор се забележуваат траги од духовниот живот на луѓето од овие краишта. Црквата, заштитена со камени објекти – конаци, кои за жал изгореа во пожар пред извесен период, си стои спокојно во тој простор со векови.

    zelena karpa1_balkon3

    Искрено ми е жал што не дојдов порано, пред пожарот, да ги видам тие објекти во полна убавина, но и вака соголените ѕидови сведочат за цврстината и непокорот на ова место. Слеани со околината, како да изникнале од сиво-зелените карпи, пркосејќи и дури и на страшната огнена стихија од пред неколку години.

    zelena karpa3_balkon3

    Над манастирскиот комплекс се наѕира „Златоврв“. Природата навистина си поиграла со ова возвишение. Се чини како Господ да ѕидал град од сиво-зелен камен, а ветрот се трудел да му го растури. Заедно направиле прекрасни форми кои го чуваат градот Прилеп.

    zelena karpa8_balkon3

    Болдери, ви посакувам да ги освоите карпите, но дозволете и на природата да ги освои вашите чувства. Тогаш секако ќе бидете на врвот. И таму нема да бидете осамени. Еве еден мал пријател, кој ќе ви прави друштво и ќе ви држи среќа.

    zelena karpa6_balkon3

    Потоа се упативме кон Прилеп за да го посетиме и манастирот „Св. Архангел Михаил“. Потекнува од 10 век. Меѓу 11 и 13 век бил повеќе пати граден и разурнуван. Овој манастир се наоѓа под „Марковите кули“, лесно достапен, со прекрасен поглед на Прилеп.

    zelena karpa13_balkon3

    Интересно беше што додека се движевме низ Варош кон манастирот забележав ѕидови, остатоци од повеќе средновековни цркви. Калуѓерките од Манастирот нè информираа дека во минатото во околината имало 77 цркви, дека остатоци се наоѓаат насекаде во дворовите низ Варош. Каков религиозен центар било ова место во Средниот Век…

    zelena karpa16_balkon3

    И на крај одлучивме да ги видиме и „Марковите кули“. Од манастирот до нив води означена патека, можеби половина час качување.

    zelena karpa17_balkon3

    После сите убавини што ги видовме покрај манастирите, моите очекувања не беа преголеми. Но кога се искачивме, на воодушевувањето му немаше крај. Таму дебелите средновековни ѕидини се вијугаа низ стрмните карпи, исчезнуваа, па се појавуваа на најнеочекувани места. Заобиколуваа еден огромен простор на град кој воопшто не бил мал. Тоа што останало изгледа грандиозно, но за жал, не останало многу.

    zelena karpa19_balkon3

    Голем „зорт“ имал Крале Марко на овој рид да го изгради градов. Стратешко место кое му овозможувало добра одбрана, прегледност на цела околина… Се прашувам, каде ли само вода наоѓале?

    Велат, една фотографија вреди колку илјада зборови. Наредив десетина, а сепак имам чувство дека толку малку покажав. Колку и да ви е убаво кога ги гледате тие не можат да ви доловат сè. Изберете пријатен ден, отидете на овие места, видете ги, нема да се покаете.

    zelena karpa20_balkon3

    До следното шетање со Балкон3…

    Билјана Иванова

    Фото: Билјана и Сашо Иванови

  • Ѓаволски ѕид

    Среде оваа пустелија во светиниколско која повеќе наликува на некоја далечна долина во Авганистан отколку на Македонија, се крие прекрасна легенда. Досега ја немало во јавноста, но затоа тука сме ние, за да ви ја откриеме! Да ви ја зголемиме лубопитноста, и некогаш и вие да го постетите оваа неверојатно место.gjavolski dzid11

    Погледнете ги првин убаво овие овие ѕидови, а сега слушнете ја и приказната:

    Еден ден Ѓаволот се намерачил да ја прегради реката Брегалница за да до пoтопи Овчеполе. Mу рекол на Господ дека тоа ке го стори за една ноќ, но за среќа не успеал да го заврши!

    Господ го надитрил, откако среде ноќ пронашол еден петел, го удрил и до разбудил. Петелот почнал да кукурика и со тоа предвреме означил дека почнува зората, така ѓаволот само до половина успеал во својата намера, па умрел од мака…

    Овче Поле куртулило од поплавување, а Брегалница и ден денес  тече, само овој ѕид останал да сведочи за борбата меѓу доброто и злото.

    За да се стигне до него треба добро да си ги врзете чевлите. Ѕидот се наоѓа на 2 часа планинарење од селото Богословец. Кога ке стигнете до него, верувајте, напорот се исплатува…

    Ѓаволскиот Ѕид се протега неколку километри, имаа остатоци од него, може да видите интересни моменти и детали. Овој ѕид се уште е мистичен, бидејќи на оваа локација доаѓат луѓе, прво заинтересирани да го видат како дел од природата, но доааѓат и луѓе кои што барат злато, зошто постојат легенди дека има закопано злато и има тунели под ридот во близина на Ѕидот. Често пати повеке се прават штети отколку што вистина се наоѓа злато!

    Поради сето оваа едно вакво место не може, а да не крие силна инспирација за уметниците, меѓу нив се и сликарите.

    Кога ке застане човек пред Ѓаволскиот Ѕид, наеднаш се чуствува мал во однос на него, потоа се чуствува дека постои некоја голема сила, иако тоа можеби е тектонското пореметување на земјиштето, меѓутоа се чуствува некоја интересна сила! Ѓаволскиот Ѕид се протега од Исток према Запад и сигурно оваа не е случајно!

    Навистина човек се чуствува мал покрај оваа камено здание, зад која се кријат многу легенди, освен онаа познатата како Господ го победил ѓаволот, често може да се слушнат и сведоштва на рибари за тоа дека оваа место го надлетуваат НЛО летала!

    За настанокот на оваа прекрасно место своја верзија секако освен легендите си имаат и научниците, имено голем дел од територијата на Македонија пред 40-тина милиони години била под море, водата почнала да се повлекува пред 25 милиони години!

    Засега Ѓаволскиот Ѕид го посетуваат само неорганизирани групи, домашни и странски авантуристи. Со добра промоција и национална стратегија Богословец и Ѓаволскиот Ѕид може да станат една од најинтересните туристички дестинации во земјава…

    Валмир Кучи