Balkon3

Tag: Турција

  • ВРЕМЕ, МОМЕНТИ ОД ТУРЦИЈА

    Time in Turkey (Време во Турција). Изложбата на фотографија (16 Ноември – 9 Декември 2012) што ќе се одржи во Гази (Технополис), доаѓа во Атина после посетата на 11 турски градови, меѓу кои и Истанбул, Анкара, Измир, но и Лондон.  Дваесет и пет фотографи од целиот свет, го презентираат нивниот поглед за Турција, земјата која припаѓа на Исток и посакува да стане дел од Европскиот Запад.

    Photo: Bruno Barbey
    Photo: Claudine Douri
    Photo: Nikos Economopoulos

    Тие се:  Jane Evelyn Atwood (US), Bruno Barbey (MA), Samuel Bollendorff (FR), Eric Bouvet  (FR), Kathryn Cook (US), Claudine Doury (FR), Carolyn Drake (US), Никос Икономопулос (GR), Rena Effendi (AZ), George Georgiou (CY), Harry Gruyaert (BE), Guillaume Herbaut (FR), Ed Kashi (US), Massimo Mastrorillo (IT), Steve McCurry (US), Davide Monteleone (IT), Christopher Morris (US), Paolo Pellegrin (IT), Anders Petersen (SE), Reza (AZ), Anthony Suau (US), Gaël Turine (BE), Michel Vanden Eeckhoudt (BE), Ami Vitale (US), Vanessa Winship (GB)  и преку нивните слики ја «опишуваат» современата Турција.

    Мултикултура, Мир, Соработка, Уметност, ги засилуваат релациите на луѓето и на народите. И патувањето со фотографиите на 25те фотографи, ни дава можност да ја замислиме, но и да ја научиме современата историја на Турција.

    Photo: George Georgiou
    Photo: Rena Effendi
    Photo: Anders Petersen

    Видете на:  http://www.timeinturkey.org/

    Томас Цацис

  • Прва радио станица на грчки јазик во Истанбул

    Првото радио на грчки јазик „Ехото на Истанбул“ на грчката заедница во Истанбул емитува програма во живо во цел свет преку интернет. Иако работи веќе шест месеци, официјалното пуштање на радиото се случи на 30 Октомври во Атина од страна на Грчкиот генерален секретаријат за информации и комуникации.


    Најзаслужни за основањето на оваа веб радио станица се младите во грчката заедница во Истанбул, посебно новинарот и уредник на весникот „Ехо“ што излегува во Истанбул, Андреас Робопулос. За време на настанот тој ја претстави идејата и програмата на радиото кое бргу станува популарно пирум светот. За сега има во просек пет илјади слушатели дневно во 72 земји во светот. Се заблагодари на многу голем број лица од уметноста кои имаат голема публика во Грција за несебичната помош и за тоа што се одзваа на неговиот повик. Од овој месец па натаму, тие ќе ја збогатат програмата на радиото со тоа што ѓе имаат емисии од областа на културата, рецепти за готвење, патувања, портрети и места од Истанбул и од Атина. Музичките емисии ќе продолжат да емитуваат само грчка музика, во најголем дел ребетико, лаико и ентено жанр) а дневните вести ќе носат информации за се што се случува во грчката заедница во истанбул, како и вести од Грција и Турција и билатерални прашања.


    На промоцијата присуствуваа голем број гости од уметничката сцена на Грција, политичари, портпаролот на владата, министерот за туризам и други. Со видео порака, иницијативата ја поздрави и патријархот Вартоломеј.

    Музичарката Евантиа Ребутсика (композитор на музиката за филмот “Touch of Spice” кој зборува за политиката и меѓучовечките односи меѓу Грците и Турците во 1960-тите години во истанбул) ја понуди нејзината музика да биде препзнатлив џингл на радиото со зборовите: „Истанбул за мене е место во кое почувствував длабока врска со минатото уште првиот пат кога го посетив“.

    http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=2hyDQjgGktk#t=7s
    Последен но не и најмалку важен, најпопуларниот пекар во Грција, роден и пораснат во истанбул, Стелиос Парлиарос, зборуваше за прочуената кујна и рецепти на Истанбул, а гостите ги послужи со вкусни истанбулски колачиња.
    “Ехото на Истанбул“ емитува на http://radio.ihotispolis.com/ а програмата е достапна на турски на http://radio.ihotispolis.com/tuumlrkccedile.html

    Софија Николау

  • Фетије – град на волшебната природа и тиркизната боја

    Фетије – град на волшебната природа и тиркизната боја

    Ако градовите и морињата се споменуваат по боите, на Фетије ќе му доликува тиркизната боја. Не е лесно да се прошета Фетије за неколку дена. Има алтернативи кои одговараат на сите вкусови. Историја, култура, плажи, спортови на вода, најдобри места за параглајдерство во Турција, највпечатливи историски локалитети, најдобри заливи…

    Што ќе речете ако ви кажам дека во Фетије има и зимски спортови? На 80 километри од центарот на градот, на врвот на Ерен планина (2677 м.) пејсажот е импресивен. Ова е многу погодно место за скијање. Добро, дали знете дека секоја година во Фетије се одржува турнир во борење? Сакав само да наведам за тие што се заинтересирани.

    Не ги заборавив ниту фанатиците за еколошки туризам. Мугла е многу богата во поглед на монументалните дрвја. Да ви ја кажам добрата вест дека 12 од нив се ноѓаат во границите на Фетије. Паламида, Чинар и другите различни видови дрвја, и покрај што се стари 1000 години сеуште со голема гордост ги поздравуваат посетителите.

    Поради неподносливата летна горештина, населението на Фетије мигрира на висорамнините. Качувањето по висорамнините во последните години стана туристичка актвиност. Џип сафари возењата се доста популарни. Висорамнината Секи е најпозната. Најпопуларно место за љубителите на „трекингот“ е Лукиа. Почнувајќи од селото  Оваџик кое се наоѓа на планината Бабадаг на секои 100 метра има знаци, следејќи ги нив можете слободно да пешачите. Фетије има бесконечно многу алтернативи.

    Ако веслањето за вас претставува приоритет вие сте на вистинската адреса. Морето е мирно, чисто и е покриено со борови шуми. Во локалитетот Карагозлер има натпревари од меѓународен квалитет. Ако веќе сте заминале во најубавите заливи на Турција, редно е да не се вратите без да нуркате, нели? Бреговите на Фетије и Гочек заедно со флората и фауната ги привлекуваат љубителите на нуркањето.

    Бродовите обично тргнуваат наутро помеѓу 9:00 и 10:00 часот. До 17:00 се останува на море. Најпопуларните места за нуркање се заливот Далјан, пештерата Афкуле, гребенот Баракуда и Саријарлар. Природното чудо, плажата Патара со 18-километарското крајбрежје, финиот песок и плиткото море е место кое мора да се посети. Поради постојаниот ветар исто така е погодна и за сурфање.

    Плажата е заштитена поради тоа што е место каде што морските желки ги несат јајцата. На влезот на плажата, кај паркот има неколку ресторани. Се е добро, но каков е вашиот однос со калта? Изненадени сте нели? Во границата меѓу Анталија и Мугла, во рекичката Ешен се организираат кану тури. Турата започнува во 11:00 часот и трае шест и пол часа, а во текот на турата има пауза за бањање во кал. Единствениот начин да се ослободите од калта е себеси да се препуштите на ладната вода на рекичката Ешен.

    Ако се задржиме на историските споменици треба да се спомене дека за време на Византија, Хантос било седиште на епископијата, тука се останати делови од прекрасниот споменик Нереид, во текот на 1841-1842 година поголемиот дел од споменикот со бродови е однесен во Англија. На далечина од 40 километри од Фетије се наоѓа античкиот град Тлос.

    Ако веќе сте уморни од топлината на Фетије, еден ден направете нешто различно. Влезетe во еден тесен и висок кањон, каде што не може да влезе ниту сончевата топлина. Одете по ледената вода и стигнете до Сакликент (скриениот град). Рекичката без разлика дали е зима или лето тече „лудо“, не е можно да се движите по течението. Затоа над рекичката, на ѕидот на кањонот се поставени дрвени скелиња.

    Скелињата се едниствениот пат по кој ќе можете да напредувате и да стигнете до изворот на рекичката. Бидејќи на дното на рекичката има чакал и камења, не заборавајте да земете обувки. Кањонот е долг 18 км, понекогаш се стеснува, понекогаш патот е нерамен и тежок за одење. Тешко е да се оди до крај. Најдобро е да пешачите неколку стотини метри и да се вратите назад. Ако на враќање веќе сте уморни, препуштете се на течението на студените води на кањонот, но не излегувајте од скелето туку од самиот поток.

    Едно од највпечатливите места во Фетије е Долината на пеперутките. Карпите и долината на боровите дрвја се затворени за каков било вид на конструкција. По одреден напор, откако ќе се искачите, ќе видите како карпите и дрвјата се обвиткани со „шал“ од милијарди пеперутки. За да стигнете до таа долина прво е потребно да одите во Олудениз (мртво море). Од таму ќе изнајмите чамец и ќе стигнете до песочната плажа на долината. На дното на морето нема воопшто мов. Покриено е со бел песок.

    Да се одмарате во Олудениз, земјата на соништата, не значи само да лежите на плажата туку многу повеќе. Олудениз, чудото на придодата можете да го гледата и од височина од 1969 метри, полека спуштајќи се со параглајдер од Бабадаг. Ако сакате шопинг ќе ја посетите чаршијата Паспатур. Во вторниците можете да ги посетите и еднодневните пазари. Не заборавајте да појдете и во Кајакој и Сејдилер, познатите места за ткаење теписи и ќилими. Кога ќе огладнете посетите ги рестораните покрај Паспатур чаршијата кои нудат различни домашни јадења, ќебапи, пиде. Морски специјалитети можете да најдете во рестораните покрај крајбрежјето.

    Гулшах Џенгиз

  • Еминону – еден друг свет

    Најголемата туристичка атракција на Истанбул. Центар на Османлиската империја, срцето на Истанбул. Поранешен главен град на Источен Рим и Византија.

    Преку ден брои над 2 милиони жители велат луѓето со кои разговаравме, навечер бројката се намалувало на само 30 илјади. Нејзините улици навечер се осамени и тивки. Еминону е срцето на трговијата. Облакодерите, големите трговски центри не успеваат да му го одземат овој епитет кој трае 1500 години без прекин. На историското место нема што нема, улични продавачи од Африка, пристаништа, бродови за премин во Азија, џамии, и секако сендвич со риба.

    Балкон 3, преку фотографии ќе ви ја пренесе приказната за еден поинаков свет..

    Центар на трговијата, улични продавачи од цел свет
    Еминону, еден поинаков свет
    Новата Џамија – Изградена во 1597 година, преставува последен пример на големите џамии изградени од страна на Отоманските султани.
    Мостот Галата – Горе рибари, доле рибни ресторани
    Една од безбројните мали и тесни улички
    Патокази на секаде, не можете ништо да промашите
    Животот е тежок, и на стари години мора да се работи
    Бројаниците се најбарани
    За една лира можете да купите пченица за дивите гулаби кои се сместени во Новата Џамија, бабичката се срамеше од фотоапаратот на Балкон3:)
    Мало детенце ги брка гулабите:)
    Дивите гулаби одмараат на вертикалниот ѕид на џамијата
    Рибари и трски, долгогодишен имиџ на мостот Галата
    Туристите со внимание ги следат рибарите
    Изглед на кајчето каде што се пече риба
    Риба сендвич, најдобар истанбулски вкус

    Фото: Хусамедин Гина

  • Аланија – место каде што сонцето се насмевнува

    Аланија – место каде што сонцето се насмевнува

    Аланија се потпира на уникатните висорамнини на планината Торос. Има прекрасни плажи со сино знаме и истовремено ги задоволува желбите не тие што се заинтересирани за историјата. Тие пак што ја сакаат природата се восхитиваат на убавините. Жителите на Аланија својот роден крај го нарекуваат „Место каде што сонцето се насмевнува“. Аланија денес веќе е Град кандидат за листата на светско наследство на УНЕСКО. Јас лично ја имав таа среќа да живеам една година во тој рај.

    Аланија живее 24 часа. Преку ден море, сонце, песок, уживање во шопинг, диско од ноќ до зори, или поточно кажано, ако сакате неограничена забава на шанк, вие сте на вистинското место. Сместувањето никогаш нема да ви претставува проблем. Од самиот влез на Аланија, па се до излезот од градот има безброј хотели, апартмани и хостели за сечиј буџет.

    Средовечните туристи кои не сакаат големи гужви и пеколно сонце, за одмор во Аланја претежно ги избираат месеците, мај, јуни, семтември и октомври. И кога е сончево, во градот ненадејно може да врне дожд. Во тој момент немојте да помислите дека одморот ви е упропастен. Мештаните и редовните гости знаат дека за еден час повторно ќе изгрее сонце.

    Аланија е едно од ретките туристички места кое нуди шестмесечно уживање во морето, а 300 дена ви овозможува да ја чуствувате топлината на сонцето. Аланија е идеално место за џип и сафари ентузијасти. Сепак ако сакате море, сонце и песок, тука е Клеопатра, најпопуларната плажа во Аланија.

    Според една легенда, за време на патувањето по Медитеранот, кралицата на Египет, Клеопатра токму во Аланија влегла во море. Карактеристика на заливот Клеопатра е во тоа што има чиста и плитка вода. Секако не смее да се заборави и плажата Инџекум (ситен песок), каде песокот со златно – жолта боја не се лепи на телото. Морето не е длабоко, плажата е особено идеална за деца кои учат да пливаат. Реката Алара која се наоѓа во градот е место за љубителите на рафтингот.

    Да не ги заборавиме музеите. Во градот има четири музеи. Највредно дело е статуата на Херакле, која се наоѓа во Археолошкиот музеј. За Аланија може да се каже дека е и град на пештерите. Без разлика дали сте или не сте заинтересирани за нив, ќе бидете воодушевени од таинствениот свет на копнените и морските пештери. Пештерата Дамлаташ е позната по волшебната убавина на сталактитите и воздухот кој добро им делува на тие што страдаат од астма. Покрај тоа на планината Џабал-и Реис, 12 километри источно од Аланија, на надморска висина од 1649 метри се ноаѓа и пештерата Дим, втора по големина во Турција. Пиратската пештера е позната по легендата дека има таен пат кој излегува на Калето во Аланија и до не се оди само со кајче. Фосфорната пештера, која во текот на ноќта сјае од одразот на зраците не месечината, е морска пештера која дефинитивно треба да биде на вашата листа за посети.

    Покрај тоа, тука мораме да го споменеме и неверојатниот панорамски поглед од Калето во Аланија, кое се наоѓа на полустров и е изградено во 1221 година од страна на Селџукскиот султан, Алајдин Кејкубат. Таму растат 16 ендемични растенија. На патот кон калето и пристаништето има кафулиња и ресторани. Калето е отворено за сообраќај. Пеш можете да стигнете за еден час, но на температури од 35-40 степени тоа не е воопшто лесна мисија, но вреди, за да можете да ги видите убавините по должината на патот.

    Симболот на градот, Кизилкуле (Црвена кула) се наоѓа на пристаништето. Осумаголниот објект е изграден во 13 век од страна на Селџуците. За време на изградбата после одредена висина било многу тешко да се подигаат камените блокови, затоа горниот дел е направен од црвени тули, од тука доаѓа и името Црвена кула. Во 1979 година првиот кат е претворена во Етнографски музеј.

    Аланија е единствен град во Турција каде што има велосипедски автомати (за изнајмување велосипеди). Бананата која расте во Аланија е позната низ целата земја. Од влезот до излезот на Аланија можете да ги видите стаклените градини. Имам добра вест и за љубителите на шопингот. Во центарот на градот има златари, бутици, продавници за чевли и ташни, продавници за кожа кои нудат неограничен број на модели, дуќани за подароци и ќилими. Руските туристи се најчестите посетители на продавниците за кожа.

    Оние кои не можат да го поднесат пеколното време, спас можат да побараат во кањонот Сападере. Се наоѓа на 40 километри од Аланија, а е долг 750 метри. На самиот влез има водопад кој се влева во природен базен.

    Немојте да ја напуштите оваа природна убавина пред да ја посетите воденицата во селото, работилницата за ткаење на свила и секако пред да го пробате вкусот на пастрмката. Во хотелите и рестораните е мошне лесно да се најдат вкусни јадења од интернационалната кујна. Се разбира препорачувам да ги пробате уникатните домашни вкусови на Аланија.

    Градот има пристап од воздух, копно и море. Аеродромите во Анталија и Газипаша се отворени. Во центарот на градот има пристаниште за големи бродови и за јахти.

    Околу 15.000 странци преферираат да живеат во Аланија во текот на целата година и поради тоа во градот покрај на турски јазик, активно се говори и на англиски, германски и други јазици. Аланија, градот со илјадници години стара историја, со мешавина на култури од Медитеранот и Анадолија, со својата архитектура ги привлекува своите гости, а секако тука е и сонцето кое се несмевнува.

    Гулшах Џенгиз

  • СЕФЕРИХИСАР – ТИВОК ГРАД (Cittaslow)

    Сакате да летувате во Турција, но истовремено сакате тивко и мирно место. Балкон 3 ви нуди прекрасна алтернатива. Повелете во Сеферихисар.

    10:00 часот наутро. Место Истанбул.

    Патуваме за Сеферихисар, главниот град на „тивките“ градови во Турција. Од Истанбул до Сеферихисар во текот на летото само две фирми имаат директна линија. Во текот на зимата се патува преку Измир. За тие што мислат да патуваат со автобус патот е следниот. Од Ескихисар до Јалова се стигнува со ферибот, потоа следува автобуската станица во Бурса, пауза за ручек во Сусурлук, посета на Акхисар, земјата на маслинките, а во 18:30 стигнувате на автобуската станица во Измир. Од Измир до Сеферихисар, пејсажот е страствен, патиштата се празни.

    Конечно во 19:20 пристигнувате во Сеферихисар. Туристите најчесто ја посетуваат областа од мај до септември. Покрај тоа, Сеферихисар е место каде што се снимале и голем број од популарните телевизиски сериии.

    Следното утро започнуваме да го истражуваме градот. Првата дестинација ни е калето „Сигачик“. На самиот влез покрај синото море се наоѓа калето Сигачик кое датира од времето на Сулејман Величествениот. Исто така, тука може да се забележат пристаништето за јахти, рибните ресторани, една огромна фигура на Полжав (тивок град) и бистата на Ататурк.

    За ентузијастите кои сакаат да ја видат подводната убавина, да нуркаат и за тие што сакаат да ловат риби со копје се организираат патувања до другите заливи.

    Еден ден во текот на неделата, во Сигачик се поставува пазар каде што се продаваат локалните занаетчиски производи. Задоволство е да се видат жените кои учествуваат во трговијата на активен начин. Од тука продолжувам кон улиците на Калето.

    Во калето влегуваме преку една голема дрвена врата. Веднаш на влезот се среќавате со тесните улички, едноспратни и двоспратните куќи изградени од ќерпич наредени една до друга.

    Можеби е од топлото време, но во местото можам да забележам само неколку бабички кои со тажни и осамени очи гледаат надвор од ниските прозорци, или пак наведнати бабички, кои се обидуваат да чистат пред вратата на ќуката… Се прашувам, каде се децата? И колку е прифатливо сами да ја водат борбата за живот, без никаква помош. Sе приближувам до една бабичка и ја поздравувам. Кого барате ми вели бабичката со сини очи. Се чуствува заморот од годините, според мојата претпоставка, бабата е некаде на околу 80-годишна возраст.

    Не слуша добро, буквално се довикуваме меѓу себе. И велам дека сум турист и дека сум дојдена од Истанбул за да го прошетам местото. Бабичката ми вели, добро си направила ќерко… „Во калето има два главни патишта, ќерко. Било од кој пат да одиш, на крајот е излезот од калето, а пред тебе ќе се појави морето. Ако излезеш од вратата и се искачиш нагоре по скалите ќе го видиш прекрасниот пејсаж на Сигачик.“

    И се заблагодарив на бабата за објаснувањето, но срцето не ми дозволуваше да си заминам. Како да копнеев за муабет со бабичката. Иако тешко се движеше ме придружи два – три чекори, не можев да оддолеам и ја прашав. „Бабичке, сама ли живееш тука? Немаш ли никого?“ Наидов на една тажна приказна. Бабичката по потекло била од Измир, мајката ја изгубила на многу рана возраст, починала на 40-години. Шест месеци подоцна татко и се оженил со друга жена, а нејзе на само 15- годишна возраст ја омажил за некој човек на возраст од 30 години, кој никогаш пред тоа не го видела. Таа во Сеферихисар дошла како „дете невеста“. Од бракот има син и ќерка, синот живее во Истанбул, ќерка и во Измир, а мажот и починал.

    Би сакала да седнам и да ја слушам со денови, но има доста места што треба да се посетат. Се збогувавме, а јас продолжив за да ја посетам историската џамија во Сигачик.

    На ред е античкиот град Теос. Таму можете да одите со такси или пак со свој автомобил, потребни ви се 15-20 минути. За жал во античкиот град веќе не можете да најдете историски споменици, голем број на статуи од лав и змија се украдени изминатите години. Сепак последните години ископувањата добиле интензитет и затоа веруваме дека еден ден повторно ќе можеме да ги видиме античките дела. Теос е едно од најстарите населени места во регионот, еден од 12-те јонски градови во областа, која прва го прифатила христијанството, и активен религиозен центар, каде што истовремено живееле пет светци.

    Старите куќи и бетонските згради кои се наоѓаат во центарот, му даваат живот на градот. Во центарот како симбол на „Тивок град“, има статуа на полжав. Како да ве поздравува и како да вели„Добродојдовте во мирниот свет“.

    Старата зграда на општината е пренаменета во селски пазар. Просторите се поделени на производителите, без надоместок. Влегувам внатре, има изложба на слики и ќерамички дела. Делата се со возбудлива убавина. За моја среќа тој ден беше пазарен ден. Производите се свежи и органски, не можам да оддолеам и ги полнам торбите.

    Следниот ден имав можност да се сретнам со успешниот и полн со визија, градоначалникот Тунч Сојер. Неговата најголема инвестиција е добивањето на етикатата за „Тивок Град“. Сеферихисар е првиот град од Турција кој е зачленет во таа меѓународна заедница. Моментално во Турција има десет града со етикетета „Тивок град“.

    Остатокот од денот го поминав на хотелската плажа, дуваше тивко ветренце, ги слушав звуците на брановите, уживав во топлото егејско сонце. Навечер во 22 часот, од централниот автобуски терминал започна моето патување за враќање назад во Истанбул.

    Ако еден ден патот ве однесе на Егејот, немојте да пропуштите да го посетите убавото гратче Сеферихисар. Госпопримството, природни убавини, прекрсаното море, златните плажи, сонцето, ветрот, историските убавини и популарните топли извори ве очекуваат.

    Гулшах Џенгиз

  • Два пати странец

    Изложба на фотографии во музејот Бенаки, Атина (18-25 Септември 2012)

    Како што велат организаторите, изложбата ви овозможува подобро да се запознаете со „најголемите преселби и размена на население во 20 век“. Фокусирајќи се на лични сведоштва и ретки фотографии и снимки, посетителите преку овие материјали можат да се соочат со луѓето кои ги преживеале овие настани.

    Чувствувајќи се „два пати како странец“ се доживува не само како особена реалност но и како споделено искуство на еден огромен број луѓе кои биле принудени да ги напуштат своите домови и да се населат во нова земја.

    Изложбата не носи во 1923 година и размената на грчко-турско население, потоа големата размена на германско и полско население во Втората Светска Војна, поделбата на Индија во 1947 година, па се до војната на Кипар во 1974 година.

    По поставката во Истанбул и во Никозија, изложбата ќе пристигне во Атина во септември,  а потоа заминува за Стокхолм и Луксембург.

    За настанот во Атина се предвидени серија паралелни случувања, како прожектирање документарни филмови, музички концерти, активности и храна од Мала Азија и Индија, додека специјално за настанот ќе биде издадена детската книга за пријателството на две девојчиња од Измир.

    Изложбата е дело на Anemon, во заедничка организација на University of Oxford, Benaki Museum, Leventis Municipal Museum of Nicosia, Istanbul Bilgi University, Tolle Idee! Во соработка со “the Goethe Institut Athen, the British Council, Athens Concert Hall, the Greek Refugee Council and the Centre for Asia Minor Studies. Реализиран во рамки на културната програма на Европската унија – “Culture” Program (EU).

    www.benaki.gr

    Софија Николау

  • Туризмот ги зближува луѓето во регионот

    Интервју со Аркан Керим, Генералтурист

    Веќе со години раководите со една од најпознатите туристички агенции во Македонија Генералтурист. Кои дестинациии ги нудите како најатрактивни?

    Генерално гледано ние нудиме аранжмани за сите дестинации но препознатливи сме за Турција и Египет со нашите чартер аранжмани кои години наназад ги организираме од јуни до септември. Догодина  славиме 10 години од постоењето на Генералтурист како приватна агенција и ќе имаме бројни изненадувања за нашите клиенти во текот на целата година.

    Каде сакаат најмногу македонските туристи да летуваат? Што најмногу ги интересира во понудата?

    Македонските туристи статистички најмногу летуваат во Грција, Турција и Албанија. За жал во последниве години најбитна е цената на аранжманот за разлика од квалитетот на аранжманот. Економската ситуација си го прави своето. Првично се гледа на цената па потоа на се друго.

     

    Интересна ли е Македонија за странските туристи и што најмногу сакаат да видат кај нас?

    Македонија се повеќе станува интересна дестинација за странските туристи и тоа е позитивен тренд кој од година во година рапидно расте.Секако тука се значајни за споменување мерките на владата за промоција и субвенционирање на доаѓањето на странските гости во Македонија. Стана мода меѓу туристичките работници да работат на привлекување и носење странски гости во Македонија и тоа е за поздравување.

    Од неодамна организирате и туристички тури од Турција кон Македонија. Каков е интересот на турските туристи.

    Се почна случајно и полека доби масовни размери. Огромен интерес има и масовна посета на турските туристи.секоја година се поголема ке биде бројката на туристи од Турција во Македонија и на Балканот.

    Грција е секако една од најпривлечните дестинации. Работите ли во Грција со грчки туристи?

    Грција е одлична дестинација и заедно со нашите партнери од Мели турс работиме на привлекување грчки туристи во Македонија. За жал политичките односи некогаш ни пореметуваат големи операции на пример за Божиќ имаме голем број на Туристи во Маврово и некоја изјава од некој политичар предизвикува домино ефект за се откажат резервациите во последен момент. Се надеваме дека во иднина нема да се случуваат вакви работи во интерес на еснафот и на туристите и во Македонија и во Грција.

    Како гледате на развојот на туризмот во иднина на овие простори. Турција Грција, Македонија..број еден број два, три?

    Оваа година Грција како туристичка дестинација соочена со ланската лоша сезона  презема одлични мерки и на крај ке има успешна сезона за разлика од Турција која има многу лоша сезона поради лошата проценка и мислењето дека 2011 ке се повтори сама по себе. Затоа пак за до година ке има многу промени во турскиот туризам за да не се случи годинашново сценарио. Македонија е на добар пат да оди напред и тоа се случува и ке продолжи во иднина.

     

    Збор два за Аркан Керим, од одамна во туристичкиот бизнис, има ли време за приватен живот, кои се вашите приоритети и интереси?

    Од свои 19 години сум во туризмот ја сакам работата која ја работам,скоро 10 години ја менаџирам една од поуспешните агенции  во Македонија со свои претставништва  во Истанбул и Дубровник. Во однос на ова за жал трпи приватниот живот одвреме навреме бидејки обврските и патувањата си го прават своето.Во сите сегменти на туристичкото работење сме присутни меѓутоа мој личен приоритет е хотелскиот бизнис и се надевам дека мојата голема цел еден ден да имам бутик хотел во Скопје ке ми се оствари во иднина и целокупниот труд во изминатите години нема да биде залуден. Сатисфакција за моето работење  е исто така и наградите кои ги добивам како менаџер на Генералтурист минатата година бевме прогласени за најдобра агенција во инкоминг туризмот во Македонија од Министерството за Економија,исто така годинава  во Мадрид добивме награда за најуспешна агенција во инкомингот во Југоситочна Европа така да ова е исто така голема сатисфакција за вложениот труд.

    ИНФО:

    Булевар Климент Охридски 60

    1000 Скопје,

    тел: ++389 2 32 17 410

    info@generaltourist.mk

  • Игрите можат да почнат

    Почнува трката за највредните спортски одличја. В петок, палењето на олимпискиот оган ќе го означи стартот на триесетите летни олимписки игри, кои ќе се одржат во Лондон. „Колепката на фудбалот“ 17 дена ќе биде арена за над 10.000 спортисти, кои ќе ги одмерат силите во 26 спортови.

    Организацијата на Олимпијадата, Велика Британија ја чинеше околу десет милијарди евра. Земјата домаќин очекува да бидат продадени над 6,5 милиони билети. И додека трае одбројувањето до почетокот на најпрестижниот спортски настан годинава, Балкон 3 ви ја раскажува олимписката историја на Грција, Турција и Македонија.

    Грција е татковина на олимписките игри и токму затоа во Атина во 1896-та година се одржани првите модерни олимписки игри. Грчката престолнина беше домаќин и на олимпијадата во 2004-та година. Грција е една од само четири земји кои учествувале на сите летни олимписки игри одржани до сега. Исто така, Грција секогаш ја преводи парадата на нациите на церемонијата на отворањето на олимписките игри. Во олимписката историја, грчките спортисти имаат освоено 109 медали (30 златни, 43 сребрени и 36 бронзени), од кои дури 47 на првата олимпијада во 1896 година. Токму тогаш маратонот го освоил, веројатно најпознатиот грчки олимпиец, Спиридон Луис, овчар од селото Маруси. Во Лондон боите на Грција ќе ги бранат вкупно 107 спортисти, кои ќе се натпреваруваат во 16 спортови. Грците најголеми очекувања имаат од натпреварувачите во атлетика, стрелаштво, борење и кревање тежина.

    Турција првпат на олимписките игри учествуваше во 1912 година во Стокхолм, кога боите на земјата ги бранеа двајца атлетичари. Сепак спортот кој на земјата и има донесено најмногу олимписки медали е борењето. Од вкупно освоени 82 медали (37 златни, 23 сребрени и 22 бронзени), дури 57 се од боречките дисциплини. На олимпијадата во 1948 година, која исто така се одржа во Лондон, златни медали блеснаа на градите на шест борачи од Турција. Годинава, земјата на Босфорот ќе ја претставуваат рекордни 114 натпреварувачи, а куриозитет е што повеќето од нив се жени. Спортската јавност во Турција очекува да биде срушен и рекордот на освоени медали, а нормално најголеми надежи се полагаат во борачите.

    Македонија е со куса традиција на олимписките игри како независна држава, а првото учество беше на олимпијадата во Атланта во 1996 година. Од тогаш земјата има свои претставници на сите олимписки игри. Единствениот медал, и тоа бронзен, на Македонија и го донесе борачот Могамед Ибрагимов на игрите во Сиднеј во 2000 година. Сепак македонските спортисти во минатото имаат освоено уште 12 олимписки медали, но под знамето на поранешна Југославија. Со златни медали се имаат закитено фудбалскиот голман Благоја Видиниќ и борачот Шабан Трстена. Во Лондон под македонското знаме ќе настапуваат четворица спортисти, по двајца пливачи и атлетичари. Шанса за учество имаа и машките репрезентации во кошарка и ракомет, но беа поразени на квалификациските турнири за олимпијадата.    

    Олимпискиот стадион во Лондон

    На спортистите од трите земји им посакуваме успешен настап и што повеќе освоени медали и нека не забораваат на олимпиското гесло на Пјер де Кубертен: „Не е важно да се победи, важно е да се учествува!“.

    Мирко Трајановски

  • Пеливаните од Едрене се борат 650 години

    На почетокот на месец јули, градот Едрене во Турција го преплавуваат странци носени од желбата да станат сведоци на историјата. Градот кој едно време бил главен во Отоманската Империја и во денешно време има настан кој привлекува внимание.  Почнувајќи од 1362 година, во овој мал град на северозападот на земјата се одржува традиционалниот турнир за пеливанско борење.

    Настанот е од големо значење за локалното население, бидејќи токму ова натпреварување се смета за најстар спортски турнир во светот кој се одржува секоја година од основањето, без престан.

    ” Борење во масло ” е името кое го носи овој спорт во западните земји. ” Pehlivan ” – борач е коренот на името пеливанство во Турција, па оттаму и кај нас. За да се биде вистински пеливан, не е доволно само да се биде добар борец. Предуслов е кандидатот да е ценета личност во заедницата од која доаѓа. Да се докажал како чесен човек, со високи морални вредности и скромност. Одредено време да помине како ученик, чирак кај големиот мајстор на спортот во тој регион. Дури потоа  може да се каже дека е достоен да оди по “ патот на пеливаните “.

    Самите борби се вистински спектакл. Поради маслиновото масло со кое пред почетокот на борбата целосно се премачкуваат, ривалите имаат голем проблем да го фатат противникот. Оттука доаѓа и тактиката “ раце на панталони “. Притоа, борецот го држи противникот за кратките панталони, се обидува да го измести од рамнотежа и турне, по што следи церемонијален победнички танц.

    Организаторите на турнирот во Едирне сепак како почетна година за турнирот ја сметаат 1362. Легендата вели дека војниците на Отоманската Империја кои патувале низ тој крај организале турнир помеѓу себе со цел да се разонодат. Во финалето се пласирале двајцата најсилни воини, кои својата борба ја започнале на пладне. Кога паднал мрак, војниците повеќе не можеле да ја гледаат борбата па отишле да спијат. Кога осамнало утрото, ги пронашле двајцата пеливани мртви, се уште испреплетени во борба до последниот миг. Ги закопале под блиската смоква, но цутот на пеливанското борење допрва доаѓал. Набргу ги зафаќа повеќето азиски земји, а и денес се одржуваат традиционални турнири во Албанија, Бугарија, Кипар, Иран, но еден од најзначајните секако е оној во Амстердам. Од 1999 допинг контролата е составен дел и од овој спорт.

    Постои иницијатива од неколку сојузи пеливанството да стане дел од олимписките игри, а барањето се темели на фактот што обичното борење е “ потомок “ на овој спорт, па оттаму е логично и пеливанстото да биде дел од олимписките дисциплини. Времето ќе покаже дали тоа ќе се оствари, но овој спорт и без тоа ги плени љубителите на боречките спортови, а сигурно така ќе биде и годинава во Едирне.

    ” TrawelShop Turkey ” и оваа година организира превоз и сместување за сите заинтересирани. Нивната понуда вклучува авионски превоз, хотелско сместување, превоз до локацијата на турнирот и назад, рент а кар, дневни тури до Истанбул и останато. Цените се разликуваат во зависност од аранжманот кој ќе го изберете.  ” On the go Tours ” исто така има интересна понуда. За сума од 249 долари добивате приватен лет од главниот град до Едрене и назад, туристички водич, ручек во градот и карта за влез на борбите. Речиси секоја туристичка агенција од Турција во својата програма вклучува и аранжман кој се однесува на турнирот. На вас е само да размислите која најмногу ви одговара, да донесете одлука и да се препуштите на уживањето кое со себе го носи патот во Турција и присуството на најстариот спортски турнир во светот.

    А.Н.