Category: Кујна

Домашен локум

Дали некогаш сте пробале локум? Овој вкусен деликатес е еден од најдобрите белези на Турција. Локумот може да биде „обичен“, зачинет со миризлива розина вода, сушено овошје, ореви, кокос… Моите деца обожуваат локум, а живеат во странство и јас не можам секогаш да им ги донесам овие прекрасни задоволства од дома. Но, сега можете да направите локум во вашиот дом!

Малку за историјата на турскиот локум. Пред доаѓањето на рафинираниот шеќер во доцниот 18 век, Османлиите правеле сирова верзија на локум со користење мед или мармелад, концентриран гроздов сируп и пченкарно брашно. Хаци Бекир, конфекционер во тоа време, станал познат поради неговата генијална употреба на бел шеќер и пченкарен скроб и бил повикан во Палатата Топкапи да стане пионер во развојот на она што денес е една од знаменитостите на Турција. Варијации на локумот може да се најдат во сите региони на Турција. Сакз (мастика за џвакање) е уште една состојка, почитувана од страна на султаните, а која може да се користи за креирање на верзија на локумот која може да се витка.

Рецепт за „обичен“ локум

Потребни состојки:

– 25 грама шеќер
– 100 грама пченкарно брашно
– 700 грама шеќер во прав
– сок од лимон
– 3 лажици желатин
– црвена или розова боја за готвење
– 2 лажици розина вода

Подготовка:

Поставете проѕирна фолија на еден поголем, по можност проѕирен сад за печење и испрскајте го со малку шеќер и со пченкарно брашно на основата. Во друг сад за готвење се ставаат шеќерот во прав, сокот од лимон и 400 мл. вода. Се готви на тивок оган додека не се растворат. Во друг мал сад, промешајте го останатото пченкарно брашно со 100 мл. ладна вода, а потоа додадете го во шеќерниот сируп. Посипете желатин и мешајте се додека ги снема грутките. Смесата треба да зоврие, а потоа да се вари на средна температура уште 20 минути, а за тоа време често мешајте. Смесата треба да згусне и да добие бледо-жолта боја.

По готвењето се додава розината вода и по желба боја за готвење за локумот да ја добие посакуваната нијанса. Потоа се става во садот што првично го подготвивме и се остава да одлежи на ладно место во текот на ноќта. Откако ќе се зацврсти исечете го во посакуваната форма и потоа можете да го превртите во мешавина од шеќер во прав и пченкарно брашно за да не се лепи. Вкусниот домашен локум е подготвен, а тој одлично оди со турско кафе.

Целиот текст и начинот на подготовка можете да го прочитате овде.

Автор: http://ozlemsturkishtable.com

(Текстот е објавен во соработка меѓу Балкон3 и Ozlem Turkish Table)

November 29, 2013
„Тавук гогсу“ – десерт со пилешко месо

Во турската кујна може да се најдат многу десерти кои се прават со млеко, но дефинитивно ретки се оние кои во себе содржат месо. Тавук гогсу (tavuk göğsü) е вид млечен пудинг, дел од традиционалната турска кујна, чие име во буквален превод значи „пилешки гради“. Знам дека звучи малку чудно, бидејќи и јас не можев да поверувам дека од пилешко месо може да се направи толку вкусен десерт. Кога келнерот ми кажа дека станува збор за пудинг од пилешко месо бев изненадена и мислев дека станува збор за шега.

Всушност вкусот на пилешкото месо воопшто не се чувствува, бидејќи пилешките гради се добро зготвени и обработени. Единствено нешто што ќе забележите се парченцата пилешкото месо што го прави овој десерт оригинален.
Овој популарен десерт, кој им бил служен на султаните во Отоманската Палата Топкапи, денес во Турција се смета за традиционален десерт. Истиот, за оние кои не јадат месо, може да биде приготвен и без месо.

Состојки:

– 7 чаши млеко
– 1.5 чаша шеќер
– 3/4 чаша густин
– 1 1/4 чаша оризово брашно
– 1 1/2 чаша вода
– 1/2 лажица сол
– 1 парче пилешки стек
– цимет

Подготовка:

Пилешкиот стек го вариме се додека не омекне убаво. Го сечеме попречно на ленти со должина од околу 5 сантиметри. Парчињата ги земаме во рака и ги триеме со дланките додека не се претворат во тенки и долги делчиња. Ги измиваме 3-4 пати со жешка вода, менувајќи ја водата секој пат. Потоа ги цедиме убаво за да останат сосема без вода. Во шерпа ги истураме шеќерот, млекото и солта. Го оставаме шеќерот да се стопи. Во посебен сад ги промешуваме брашното и густинот. Полека додаваме од млекото и мешаме дури да се добие мазна паста. Ја истураме пастата во млеко и мешаме додека не почне да се згуснува. Земаме 4-5 лажици од пудингот и ги ставаме во садот со парчињата пилешко месо. Ги промешуваме со виљушка, па ги враќаме во пудингот. Вариме на тивок оган и мешаме се` додека не се згусне. Кога ќе биде готов го истураме во сад длабок 2-3 сантиметри, кој може да се стави и на оган и во фрижидер. Го потпечуваме малку одоздола и го оставаме во фрижидер 2-3 часа. Потоа го сечеме на правоаголници и го виткаме во тенки ролни со печената страна нагоре. На крај му наросуваме цимет.

Afiyet olsun 🙂

Кристина Ангелеска

November 3, 2013
Време за пиперки

Човештвото од праисторијата па сѐ до денес е во потрага по зачини, мирудии која ќе додадат посебен вкус и мирис во храната. Ова потрага ја допринесе интеграција на човештвото со природата. Тоа, пак, придонесе за создавање на нови култури. Таква култура се разбира е и ајварот.

Сезоната на подготовка на зимница, особено на ајварот сеуште е во полн ек. Покрај тоа што не се смета за јадење со витамини, вкусот што го има ајварот е доволен за да стане незаменлив дел од нашата софра, како деликатесно предјадење. За ајварот можете да прочитате стотици статии по медиумите, но, за главната состојка на ајварот, црвената пиперка не важи истото. Балкон3, со краток текст за потеклото на пиперката, и со фотогалерија ќе се обиде да ја исправи неправдата која трае со децении.

Пиперката потекнува од Американскиот континент. Археолошките наоди покажуваат дека пиперката била позната во Мексико пред точно девет илјади години. Исто така остатоци од пеперот најдени се во предисториските населби во Перу. Познато е дека интензивно се садело и во Средна и Јужна Америка, пред Колумбо. Пиперката во Европа за прв пат влегува во Шпанија, 1493 година, потоа во Англија 1548 година. Додека во Централна Европа влегува во 1518 година.

Фото: Хусамедин Гина

October 24, 2013
Грчка сарма

На Балканот многу имиња на јадења, обичаи и слично носат називи на соседни држави и поради тоа се претпоставува дека се типични за нив. Но, често се случува она што кај нас го носи името турски или грчки, во овие земји речиси и да не е познато или пак рецептот и изгледот на храната да е сосема поинаков. Но, иако расправата околу имињата овде е сериозна работа, сепак за вкусовите и храната не се расправа. Па одиме со нашиот рецепт за вас драги пријатели. Правевме грчка сарма, иако не сме сигурни дали и во Грција овој рецепт е познат под ова име или можеби изгледа поинаку 🙂

Состојки:

– Телешко или јунешко месо – 850 грама
– Три парчиња модар патлиџан сецкани на тенки гругови
– Пет парчиња црвен патлиџан сецкани на кругови
– Две китки магдонос
– Сол
– Бибер
– Зачин
– Црвен бибер
– Една чаша пиво

Подготовка:

Целото парче месо го пропржуваме кусо во тава со масло за да фати боја. Потоа додаваме околу половина литар вода, една чаша пиво, бибер, сол и зачин по вкус. Го оставаме да се динста околу час и половина. Потоа месото го вадиме и го сецкаме на тенки правоаголници. Малку ги запржуваме круговите модар патлиџан и ги оставаме на страна да се изцедат. Подготвуваме тава за печење. Во неа ставаме еден мал филџан зејтин и 250 милилитри пиво.

Месото кое сме го исецкале на правоаголници потоа го виткаме како сарма заедно со пржениот модар патлиџан. Ги редиме во тавата како сарми. Ги посолуваме и им ставаме малку бибер, половина лажичка црвен бибер и зачин по вкус. Ги покриваме со кругови исецкан црвен домат и ги ставаме во рерна да се печат околу еден час на температура од 200 степени.

Потоа ги вадиме од рерна. Врз целата површина на јадењето редиме свеж магдонос и повторно го ставаме во рерна да се допече уште половина час. Ако има потреба додаваме малку вода. Потоа јадењето се вади од рерна и се остава да се олади неколку минути. Највкусно е кога се јаде со овчо кисело млеко и црвено вино по ваш избор.

Не заборавајте да ги поканете и соседите 🙂

Добар апетит со Балкон3!

October 12, 2013
Вистинска баклава од мајсторите во Истанбул

Баклавата се уште е еден од најпопуларните десерти и пресреќни сме што имавме можност да видиме као се прави вистинска баклава за време на нашата кулинарска тура во Истанбул, Турција. Нашата дестинација беше „Gulluoglu Baklava“, мајстори за баклава од 1800 година кои се наоѓаат во местото Каракој во Истанбул.

Она што ме импресионира посебно е љубовта и пасијата на семејството Гулуоглу кон нивниот продукт и напорот да ја направат секоја баклава незаборавно искуство.

„Слушаш ли како крцка“, ми вели Мурат, кој припаѓа на шестата генерација мајстори за баклава од семејството Гулуоглу, додека со вилушката двои едно парче. Продолжуваме со турата околу производната линија, а тој вели:

„Звукот всушност е знак за свежина, знак за најдобрата баклава. Добрата баклава остава небесен вкус во вашата уста, не треба да биде ниту претешка, ниту преслатка, напротив треба да биде доволно „лесна“ да ве примами да изедете цела една чинија“.

Да ги гледате мајсторите за баклава (ustas) во акција е незаборавно искуство. Кога велам мајстори тоа и го мислам. Секој од нив минува 8-10 години во секоја фаза од производството на баклавата се до нејзиното совршенство, приготвување на тестото, негово претворање во тенки кори, подготовка на шербетот, печењето на вистинска температура…

Првото нешто што ве поздравува овде се облаците од брашно кој се издигнуваат во воздухот додека се прават тенките како лист хартија кори. Сите се растегнуваат со рака и со оклагија. Секоја кора е толку тенка што може да читате весник преку неа. Кога ќе достигне дебелина од само 2 милиметри, мајсторите почнуваат да ги редат една по друга на послужавник намачкан со путер.

Мајсторите ставаат дваесет слоеви кора (ги попрскуваат со растопен путер по секоја четврта кора), а потоа не штедат од најдобрите фстаци од Газиентеп. Овие фстаци се единствениот вид кој се користи овде, а некогаш се ставаат и лешници на 20-тиот слој. Кога ќе се додаде и следната тура од 20 слоеви, мајсторот ја сече прво хоризонтално и става топен путер кој додека се сече баклавата полесно навлегува во секој слој. Потоа се сече вертикално и се додава уште една доза топен путер. Баклавата сега е подготвена да се пече на температура од 165 степени целзиусови.

За тоа време се подготвува шербетот кој се состои од чист шеќер, сок од лимон и вода. Штом ќе се зготви шербетот се полева околу релативно оладената баклава по што таа повторно се става во рерна уште 5 минути. На крајот баклавата се остава да отстои на ладно место. Финалниот производ е баклава која се топи во уста. Толку е лесна што ќе изедете цела чинија.

За потеклото на баклавата има многу теории, но едно е сугурно, а тоа е дека таа е усовршена во кујните на Топкапи палатата за време на Отоманската Империја и таа била омилен десерт на Султанот. Нејзината важност не е само во тоа што се смета за симбол на богатство и софистицираност туку и поради фактот што се смета за државна традиција.

Парадата на баклавата која започнала кон крајот на 17 и почетокот на 18 век е пример за таа традиција. Кога војниците ја добивале тримесечната плата од Султанот, им била приготвувана и гозба и на 15-тиот ден од Рамазан ги частеле со баклава. На 15-тиот ден од Рамазан Султанот одел да ја види наметката на пророкот Мухамед која се чува во Топкапи палатата и тогаш јаничарите добивале баклава, по една чинија на 10 војници. Подоцна, оваа традиција прераснала во парада.

Тестирање на баклавата со слух

Кога ќе ставите вилушка во баклавата треба да слушнете крцкав звук. Ова значи дека слоевите се тенки и баклавата е добро испечена. Колку се потенки слоевите, толку е подобра и баклавата.

Тестирање со мирис

Кога ќе ја доближите до устата треба да почувствувате мирис на путер и лешници или фстаци. Добрата баклава треба да има добри состојки.

Пробување

Можете да ја почувствувате добрата баклава во вашата уста. Таа остава небесен вкус и не може да ве заболе стомакот од неа.

Дали сакате да приготвите баклава дома? Ова е мојот рецепт кој можете да го пробате.

Ако вистинската баклава треба да биде лесна и да ве натера да изедете цела чинија мислам дека мојот рецепт го постигнува токму тоа.

Се надевам дека ќе уживате

http://ozlemsturkishtable.com

(Текстот е објавен во соработка меѓу Балкон3 и Ozlem Turkish Table)

August 30, 2013
ЛИМОНАДА СКОПЈЕ – АТИНА

Пред многу години, при посета на едно предградие на Скопје, бабата на една моја пријателка ми понуди лимонада со одличен вкус.Имаше прекрасен благо/горчлив вкус, поради кората од лимон и портокал која ги ставила во подготовката на пијалокот, но јас мислам дека тајната на нејзиниот пијалок е овошјето кое беше свежо набрано од нејзиниот овоштарник. Откако го сподели својот рецепт со мене таа појасни дека: најважно е овошјето да не биде загадено со пестициди! Па така, ако не сте доволно среќни да имате свој овоштарник ќе мора да се задоволите со органското овошје од локалниот пазар.

Од тогаш јас многу експериментирав со овој рецепт. Додавав цимет, ѓумбир, исто така додавав и горчлив портокал, цитрус, лимета итн. Еднаш дури и додадов сируп од вишна заради преубавата боја. Но сепак дојдов до заклучок дека нема ништо подобро од обичниот и скромен лимон.

Самиот лимон го дава најубавиот и најчистиот вкус, сепак тој е причината зошто домашната лимонада е најпопуларниот пијалок во летните жештини. Единствениот додаток кој го препорачувам е малку нане, но и тоа зависи од вашиот вкус.

Тоа е тоа, Атинската верзија на освежувачкиот пијалок од Скопје.

Состојки:

6 лимони(средна големина)

750гр шеќер

Вода

6-8 свежи ливчиња нане(по избор)

Подготовка

Измијте 4 лимони, исушете ги со крпа и ставете ги во фрижидер на 10 минути. Потоа исечете ги на парчиња и извадете ги семките(оставете ја лушпата). Ставете ги во блендер додека не се направи пулпа, исцедете го сокот од двата останати лимони и ставете ја пулпата на страна.

Ставете го шеќерот во голем сад и додадете вода само колку да се покрие шеќерот, сега е добар момент да се додадат ливчињата нане (доколку ги користите). Смесата ја вриеме 5 минути, ја тргаме од огин и ги вадиме ливчињата нане и се додава пулпата и сокот од лимон. Сега би било убаво да проверите колку е блага смесата и по вкус да додадете шеќер (доколку е потребно).

Ставете 2 литри вода во садот, покријте го со капаче и оставете го да стои 4 часа, Исцедете го со цедилка во стаклени шишиња, затворете ги шишињата и ставете го сокот во фрижидер.

Се служи со многу мраз и неколку ливчиња нане.

Уживајте!

Софија Николау

August 13, 2013
Неговото височество Мафин

Доколку сеуште не сте заминале на одмор и сте во вашиот дом, не очајувајте. Претворете го утрото во бајка со прекрасен мирис и вкус кој сигуро ќе предизвика убаво чуство кај Вас но верувам дека ке ги израдувате најблиските .
Кога ќе помислам на мафин прва слика што ми доаѓа на памет е утро во некој од француските региони и традиционална француска пекара преполна со безброј вкусни лебови, кроасани, мафини, од која не можете да не заминете со полн стомак и пријатно чувство.

ОД КАДЕ ПОТЕКНУВА МАФИНОТ?

Прочепкав за да проверам од каде потикнува овој вкусен колач. Наидов на многу информации, кои раскажуваат различни приказни за историјата на мафинот. Сепак интуицијата ми велеше дека негова татковина е Франција. Од многуте информации на кои наидов оваа ми се виде за најточна: Првите мафини потекнуваат од 10-от век и се направени на територијата на Франција. Во други земји, мафините обично се нарекуваат англиски мафини. Зборот мафин е изведен од стариот англиски збор moofin, кој првпат се употребил во 1703 година.
Какво и да е неговото потеклото, мафинот е мало вкусно задоволство, кое се подготвува брзо и лесно. Балкон3 Ви препорачува да пробате МАФИН СО ЈАБОЛКА И ЦИМЕТ.

Состојки:

– 1 јајце
– ½ чаша шеќер
– ¾ чаша млеко
– 1/3 чаша масло за јадење
– 2 чаши брашно
– ½ лажичка сол
– 1 пециво
– 1 ванила
– 2 јаболка
– 1 лажичка цимет

Подговотка:

Јајцето и шеќерот се матат, а на нив се додаваат млекото, маслото за јадење, солта, пецивото, ванилата и брашното. Целата смеса повторно се мати со миксер. На крај се додаваат јаболката (ситно исецкани) и циметот и се меша со лажица .Потоа со оваа смеса се полнат калапите за мафини. Се пече на температура од 180 степени околу 20 минути. Откако мафините ќе се испечат, се украсуваат со цимет и шеќер во прав. Со ова ви предлагаме да се напиете зелен чај и задоволството на Вашето лице ќе биде очигледно.

Добар апетит!

Балкон3

July 27, 2013
Сите имаме вкусна храна, но кој јаде најмногу?

Понекогаш се расправаме чија е мусаката, сармата или баклавата, потоа дали правилно се вика донер или гиро. На крајот сепак заклучуваме дека без разлика кој ги измислил, тие се дел од традицијата на сите нас и уживаме додека ги консумираме.

Нашите кујни изобилуваат со вкусни јадења, без разлика дали некои се среќаваат во сите земји или се специфични за само еден регион, дури и за едно село. А дали и колку претеруваме со нив?

Според последниот извештај на Светската агенција за храна (ФАО) на Обединетите нации, 20,5 отсто од населението во Јужна Европа е со прекумерната тежина. Овој проблем е најмал во Грција (17,5 отсто), а најголем во Турција (29,3 отсто), додека Македонија е некаде на средината со 20,3 отсто.

Инаку, американските медиуми славенички го пренесоа извештајот на ОН бидејќи со него се покажа дека нивната земја веќе не е најдебела во развиениот свет.

Мексико ја презеде таа титула со 32,8 отсто дебели луѓе, а САД се на второто место со 31,8. За среќа, не учествуваме во тој натпревар, но очигледно сме далеку од најдобрите. Јапонија има убедливо најмал проблем со дебелината меѓу развиените држави, само 4,5 отсто Јапонци се со прекумерна тежина.

Индија и Бангладеш, пак (кои се сметаат за неразвиени региони според извештајот, а статистиката се води одделно), имаат само 1,5 односно 1,1 отсто дебели луѓе.

Многу калории, многу зачини, обилни оброци и задолжителна дремка по јадењето. Тоа се нашите обичаи. Тие ли ги ни создале потешкотиите поради дебелината? Па, не баш. Ако се прочитаат експертските анализи во врска со овој проблем ќе се дојде до поинаков заклучок – не е виновен традиционалниот животен стил, туку западниот, кој се` повеќе се прифаќа со развојот на општеството. Тој носи брзо јадење, нередовни оброци, стрес, а поради сето тоа помалку обрнуваме внимание на квалитетот на храната.

Екипата на Балкон3 ви посакува уште долго време да уживате во вкусните и пред се` квалитетни специјалитети од Македонија, Грција и од Турција. Но внимателно, и без претерување.

Автор: Гоце Трпковски

July 19, 2013
Вкусно и пенасто турско кафе– повеќе од пијалок

Дали некогаш сте пробале вкусно и пенасто турско кафе? Тоа секако е еден од најпопуларните традиционални пијалоци во мојата татковина Турција и јас го обожувам ритуалот и целосто искуство. Во Турција имаме поговорка “Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı vardır” што значи дека „Сеќавањето за добра шоља турско кафе трае 40 години”.

Турското кафе е пијалок за пријателство, ако ви го понудат овој традиционален пијалок каде и да сте во Турција, кога ги посетувате пријателите или семејството, во дуќаните, додека чекате во банка, на фризер…Си земаме пауза да уживаме во овој магичен пијалок со некој пријател или со семејството или едноставно размислуваме со секоја драгоцена голтка.

Турското кафе се прави од 100 % Арабика зрна кафе кои треба соодветно да се испржат и да се сомелат во фина форма. Кога ќе се зготват соодветно тогаш се создава вкусна пена која е есенцијална за секоја шоља турско кафе. Мојата мајка е вљубена во дневната доза на турско кафе која мора да ја намали на само една дневно. Ако е во некое кафуле таа секогаш на шармантен начин го прашувал келнерот “Bana güzel köpüklü kahve lütfen” што значи “Турско кафе со убава пена на врвот, ве молам; тоа е нејзиното дневно частење во кое темелно ужива во таа една единсвена шоља која ја пие со насмевка на лицето.

Иако турското кафе за прв пат се одгледувало на јужниот крај на Арапскиот полуостров, славата во Европа била пренесена преку Отоманската империја. За само неколку години откако било пренесено во Европа, само во Истанбул се појавиле стотици места каде се служело кафе, а пиењето на кафе станало толку важен дел од секојдневниот, но и од церемонијалниот живот на Султанот. Неговиот сет за кафе бил секогаш носен за време не официјалните процеси во империјата. Секое богато семејство имало слуга чија единствена задача била да подготви кафе, а според законот , ако сопругот не и обезбеди на сопругата кафе тогаш има можност да се разведе.!

Кога јас бев мало дете, мојата мајка ни правеше турско кафе со многу млеко како и нике како деца би се придружиле на ритуалот заедно со нив. Понекогаш од забава го превртувавме филџанот со кафе наопаку откако ќе го испиевме за да ни ја претскажат иднината. Мојата мајка секогаш гледаше весели работи во филџанот, па ако видеше птица ќе ми речеше дека тоа се добри вести, ако имаше тесни линии дека ми претстои патување, ако има коњи дека тоа е добра среќа… Никогаш не се појавуваа лоши работи и секогаш сакавме да ја слушаме нашата мајка, а тоа беше пропратено со невини кикотења.

Кога во април го посетивме Ефес и застанавме да направиме пауза се потсетив на ова сеќавање од детството и нарачав и турско кафе. Откако го испив го превртев филџанот наопаку, во исчекување да видам каква судбина ме чека. И на мое изненадување навистина забележав фигура на коњ во филџанот (можеш ли да го видиш?). Со нетрпение ја очекувам среќата која ми претстои.

Како да се приготви вкусно турско кафе

Еве како се приготвува добро турско кафе. Се надевам дека некогаш ќе го вкусите овој специјален пијалок ако досега не сте го пробале бидејќи за нас тоа е повеќе од само пијалок.

За да се приготви турско кафе потребна ви е соодветна опрема: специјален сад наречен ѓезве со долга рачка, мали филџани за кафе во турција познати како “fincan” како и направа за мелење на кафето. Значајна е големината на ѓезвето. Тоа мора да може да собере двојно повеќе од водата која ја ставате за да има место горе да се крене пената.

Има различни големини на ѓезвето во зависност од тоа за колку луѓе сакате да подготвите кафе. Добро приготвено кафе мора да има пена на врвот па не може да очекувате најдобри резултати ако подготвите кафе за двајца во ѓезве кое собира кафе за четворица.

Во вашето ѓезве ставете по еден филџан вода за секое кафе што сакате да го приготвите-1 полна мала лажица кафе и една мала лажица шеќер или помалку. Традиционално треба да се знае претходно со колку шеќер го сакате кафето на пример “az sekerli” (со малку шеќер), “orta sekerli” (средно), or “sekersiz” (без шеќер). Скокнете го шеќерот ако повеќе сакате така. Промешајте добро, ставете го ѓезвето на слаб оган и чекајте пополека да зоврие.

Кога пополека ќе почне да зоврива тогаш пената се формира на врвот. Токму пред да прекипе тргнете го ѓезвето од огнот. Потоа ставете од пената подеднакно во сите филџани. Ставете го повторно на огнот и поделето го подеднакво кафето во филџаните.

Со кафето најчесто оди и локум. Заедно се совршен пар.

Afiyet Olsun, Се надевам дека ќе уживате.

Ozlem Warren

http://ozlemsturkishtable.com/

(Текстот е објавен во соработка меѓу Балкон3 и Ozlem Turkish Table)

July 14, 2013
ИМАМОТ СЕ ОНЕСВЕСТИ! ( İMAM BAYILDI) !

Постојат голем број на приказни за тоа од каде потекнува името на ова вкусно јадење, имам бајилди. Иако се разликуваат помеѓу себе, сите завршуваат на ист начин, на крајот на приказната имамот се онесвестува. Според некои гласини имамот се онествестил од вкусот на јадењето подготвено од неговата сопруга, според други од разновидноста на сосотојките, според трети пак имамот се онесвестил поради тоа што се прејал од вкусното јадење.

Балкон3 истражуваше и заклучи дека сепак најверојатната приказна е следната:

Било време на војна и глад. За да можат сите да се нахранат на измелената пченка се додавало кочан, ореви и кора од дрвја. Поради недостиг на храна во секој дом постојано се готвело супа од кромид и брашно. Храната се чувала по подрумите и се консумирала штедливо и што е можно повнимателно. Во тој период на недостиг на храна и глад живеел нашиот имам. Тој бил многу итар и многу добро се разбирал од филозофијата на штедење па подрумите ги наполнил со храна. На сопругата не и дозволувал да ги користи залихите од храна, па таа била принудена да прави едно исто јадење. Еден ден таа се налутила и почнала да се расправа со него. „Г-дине, во подрумот имаме разни видови на храна, но и покрај тоа ние сме речиси гладни. Се срамам од тоа што сум жена, а не можам да готвам по избор.. Да зготвам едно убаво јадење, и да уживаме во нековиот вкус“ рекла сопругата, обраќајќи се до имамот.

„Можно ли е такво нешто жено? Во земјата има војна, постои недостаток на храна. Треба да бидеме штедливи, сакаш ли да останеме гладни?“, одговорил имамот. Жената многу се налутила од овој одговор. Еден ден сите залихи на храна од подрумот ги разделила на комшиите. Останал само кромид, домати, пиперки и модри патлиџани. Од нив таа направила вечера за имамот. Имамот кога видел толку многу состојки во едно јадење се изненадил. Со доза на лутина почнал да вика по сопругата. Таа му одговорила: „Г-дине денес е посебен ден, ви зготвив убаво јадење за да зајакнете и да уживате во вкусот`. Имамот после овие убави зборови омекнал и и се заблагодарила на сопругата и пробал од јадењето зготвено од модри патлиџани. Но сепак ја предупредил уште еднаш да не прави големи трошоци. Станал од софрата и отишол право во подрумот за да види каква е ситуацијата со резервите храна. Што да види, подрумот празен. И тогаш што се случило? Се разбира, имамот се онесвестил!!

Откако Балкон3 ја дозна приказната за ова вкусно јадење со големо задоволство со Вас го споделува и рецептот за готвење:

Имамот се онесвести! (imam bayıldı) !

Состојки:

• 6 парчиња модар патлиџан
• 1 чаша маслиново масло
• 3 коцки шеќер
• 1 чаша вода
• Малку сол

За внатрешниот дел:

• 3 кромида бели со средна големина
• 3 зелени пиперки
• 3-4 домати
• 5-6 чешниња лук
• магдонос, по желба
• 1 лажичка маслиново масло

Подготовка:

Модрите патлиџани исечете ги на половина и издлабете ги.

Во еден сад исечете го кромидот во долги и тенки парчиња. Исецкајте ги доматите и пиперките. Потоа и магдоносот. Додајте го и лукот и потоа измешајте ги сите состојки. На крајот модриот патлиџан наполнете го со измешаниот состав.

Потоа наполнетите модри патлиџани ставете ги во садот за печење. Во садот прелијте ги со маслиновото масло, шеќерот, водата и солта. Затворето го садот со поклопецот и оставете го да се готви на тивок оган околу 30 минути.

Уживајте во рецептот на Балкон3, но внимавајте да не се онесвестите:)))

Автор: Хусаметин Гина

July 7, 2013